چاشنی های تانگوی کِرِمر

گیدون کرمر
گیدون کرمر
چاشنی های تانگوی کِرِمر
“ویولونیست جسور با پیاتزولا طعم تازه ای به «چهار فصل» ویوالدی می بخشد.” زمان مهم ترین مسئله برای پیوند دادن معروف ترین قطعه موسیقی کلاسیک – «چهار فصل» ویوالدی – با یادگار فصلی سلطان تانگوی جدید، آستور پیاتزولا (Astor Piazzolla) بود. باید خرسند بود از اینکه گیدون کرمرِ (Gidon Kremer) ویولونیست اولین کسی بود که به این کار پرداخت. کرمر نه تنها استاد برجسته و شناخته شده رپرتوار استاندارد و اسطوره اصلی موسیقی نو است بلکه این نوازنده ۵۳ ساله لاتویایی الاصل به یکی از مفسران ماهر و متعهد پیاتزولا نیز تبدیل شده است.

او در مجموعه های «ادای احترام به پیوتزالا» (HOMMAGE A PIAZZOLLA) و «تانگو» (EL TANGO) حسی از مفهوم والای جهان قدیم را به احساسات دنیای جدید پیاتزولا می بخشد و احیای ماریای از بوینس آیرس (MARIA DE BEUNOS AIRES)، اپرای تانگو گرم آرژانتینی، از کارهای بسیار مهم پایان قرن به شمار می رود. کرمر و گروه Kremerata Baltica ی او با آلبوم بی نظیر هشت فصل، چهار کنسرتوی ویوالدی را با موومان هایی از قطعه «چهار فصل از بوینس آیرس» پیاتزولا تلفیق کردند. در ادامه، گفتگوی کرمر و بردلی بمبارگر از barnes&noble.com را درباره مزیت های نسبی ویوالدی و پیاتزولا و دشواریِ نو جلوه دادن موسیقی کلاسیک و کلاسیک جلوه دادن موسیقی نو می خوانید.

چه چیزی باعث شد که «چهار فصل» ویوالدی که دو دهه پیش ضبط کرده بودید را بازنگری کنید؟
به این فکر کرده بودم که دیگر هیچ گاه ویوالدی ننوازم، مگر اینکه بتوانم آن را با قطعه ای که بازتابی از قرن ۲۰ است هماهنگ کنم. به آهنگ سازانی مانند لوئیجی نونو (Luigi Nono) و آلفرد اشنیتکه (Alfred Schnittke) پیشنهاد دادم که چنین قطعه ای را بسازند اما هیچکدام جرأت نکردند! اما درحالیکه عاشق موسیقی آستور پیاتزولا می شدم فهیمدم که او نیز قطعه هایی نوشته است که به فصل ها مربوط است. با همکاری لئونید دسیانتیکوف (Leonid Desyatnikov) آهنگساز – که تنظیم پیاتزولا را در پروژه های قبلی من به عهدا داشت – من به ایده ای دست یافتم که بر اساس آن توانستیم این دو اثر را در کنار هم قرار دهیم به گونه ای که بتوانند مکمل یکدیگر باشند.

…و از اینکه بعد از این همه سال دوبار ویوالدی می نواختید چه احساسی داشتید؟
کار با گروه Kremerata Baltica – گروهی از نوازندگان با میانگین سنی ۲۲ سال – به من این امکان را داد که این موسیقی را از گوش های تازه کار و روح مشتاق آن ها بشنوم. از آنجایی که آن ها قبلا «چهار فصل» را ننواخته بودند، انگار که من هم برای اولین بار آن را می نواختم. قطعا موسیقی ویوالدی بر روی منشی های تلفنی و در رستوران ها مورد سوء استفاده قرار گرفته بود، اما این موسیقی هم چنان زنده است و این در حالی است که موسیقی های بسیاری در عین زنده بودن سازنده شان مرده اند.

نوسان بین سبک باروک ویوالدی و تانگوی جدید پیاتزولا در برنامه کنسرت «هشت فصل» دشوار بود؟
نواختن هر دوی آن ها با هم یک برنامه طولانی فشرده را می طلبد – ۷۰ دقیقه موسیقی بدون توقف – بنابراین وارد مرحله جدیدی از موسیقی سازی می شویم. بخشی از چالش ما تغییر «نقاب» هایمان برای هر موومان است، باید سبک را عوض کنیم اما هم چنان در دنیای موسیقی واقعی و نه فقط در دنیای نت های نوشته شده باقی بمانیم. ما به سبک های فردی ویوالدی و پیاتزولا احترام می گذاریم اما تلاش می کنیم قطعات را در حال بیان زبان همیشگی و جهانی احساسات به اجرا در آوریم.

این چهارمین پروژه پیاتزولای شما است که در میان افزایش تقاضا برای موسیقی او در سطح دنیا رخ می دهد. آیا به کنکاش در موسیقی او ادامه می دهید؟
پیاتزولا برای من خیلی بیشتر از یک نماد تجاری است؛ او یک آهنگ ساز مدرن شگفت انگیز است و علاقه من به موسیقی او فقط یک معاشقه نیست بلکه یک رابطه عاشقانه جدی است. من واقعا فکر می کردم که ماریا از بوینس آیرس و «چهار فصل بوینس آیرس» آخرین اثرهای ضبط شده من از پیاتزولا باشند؛ تا اینکه شش قطعه برای تکنوازی ویولون او را یافتم که برای یک آلبوم بی نظیر دیگر از پیاتزولا ضبط کرده ام.

شما با آثار ضبط شده ای مانند سینما (LE CINEMA) و سی دی در حال ضبط سکوت (SILENCIO) هنر تهیه آلبوم با مفهوم کلاسیک را تکامل بخشیده اید. هدف شما از انجام چنین پروژه هایی چیست؟
من تلاش بسیاری برای تولید آلبوم های شخصی می کنم، آلبوم هایی که فقط قطعات ضبط شده نیستند بلکه سفرهای موسیقایی هستند، که اغلب ترکیبی از کارهای کلاسیک و معاصرند. ایده آل من دستیابی به تلفیقی کلیشه ای نیست بلکه خط باطل کشیدن بر درک متعارف ما از ماهیت موسیقی کلاسیک است. یک اثر ضبط شده باید دنیاهای متفاوت را به هم پیوند دهد و با قلب ها به گفتگو بنشیند.

barnesandnoble.com

یک دیدگاه

  • arian@sabz19@yahoo.com
    ارسال شده در آذر ۱۲, ۱۳۸۹ در ۶:۱۲ ب.ظ

    aali bud.mercccccccccciiiiiii

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

ریتم و ترادیسی (I)

ریتم و ترادیسی دو روشِ فهم نظم های زمانی در جهان پیرامونِ ما را در تباین با هم قرا می دهد: فهم مستقیم به-واسطه ی قوه ی ادراک، و فهم غیر مستقیم به واسطه ی تجزیه و تحلیل. «ریتم» به دستگاه ادراکی ای که امکان مشاهده و دریافتِ بی دردِسرِ پدیده های ریتمیک را در اختیار افراد قرار می دهد گریز می زند، درحالیکه «ترادیسی» ابزارهای ریاضی ای را که برای کشف نظم ها و مطالعه ی الگوها مورد استفاده قرار می گیرد پیشِ روی می گذارد.

موسیقی و شعر در «گرگیعان و گرگیعان» (II)

بیرون‌رفتن مردم از خانه و برگرفتن و دورافکندن کلوخ در آخرین روز ماه شعبان به احتمال فراوان به نشانه ترک عیش و عشرت و باده‌نوشی در ماه مبارک روزه‌گیران و دورکردن دیو گناه باده‌نوشی از خود بوده است و این آیینی بازمانده از دوره پیش از اسلام بوده که با دگرگونی نظم و روال زندگی عادی مردم در تغییر ماه همراه بوده است (۲) و یا جشن «هالووین» در فرهنگ غربی. «هالووین» یک جشن مسیحیت غربی و بیشتر سنتی می‌باشد که مراسم آن سه شبانه‌روز ادامه دارد و در شب «۳۱ اکتبر» (نهم آبان) برگزار می‌شود. بسیاری از افراد و مخصوصا کودکان و نوجوانان در این شب با چهره‌های نقاشی شده، لباس‌های عجیب یا لباس‌های شخصیت‌های معروف، چهره و ظاهری که آن به‌نظرشان ترسناک باشد خود را آماده جشن می‌کنند و برای جمع‌آوری نبات و آجیل به در خانه دیگران می‌روند. این جشن را مهاجران «ایرلندی» و «اسکاتلندی» در سده نوزدهم با خود به قاره آمریکا آوردند. (۳)

از روزهای گذشته…

مرروی کوتاه بر تاریخ نگاری موسیقی ایرانی از ۱۳۰۰ تاکنون (IV)

مرروی کوتاه بر تاریخ نگاری موسیقی ایرانی از ۱۳۰۰ تاکنون (IV)

این اثر که به نظر من، نظام مندترین پژوهش در تاریخ موسیقی ایران تاکنون است و البته نه پایان پژوهش‏ها، با همکاری چندین پژوهشگر ایرانی و غیر ایرانی و با استفاده از منابع بسیار به نگارش در آمده است. جلد هجدهم که مطالب موسیقی را شامل می‏ شود شامل بخش‏های کلی زیر است: نگاه ی کلی به تاریخ موسیقی در ایران، در جستجوی موسیقی عصر سلجوقی، موسیقی دوران تیموریان، موسیقی دوره‏ ی صفوی، موسیقی دوران زندیه، تاریخ موسیقی قاجار و نهایتاً با بحثی در نفوذ موسیقی غربی به پایان می‏ رسد.
عرض اندام دوباره حفظ و اشاعه ای ها (I)

عرض اندام دوباره حفظ و اشاعه ای ها (I)

برنامه چهارم از مجموعه برنامه های در مکتب هنرمندان که به همت فرهنگستان هنر برگزار می گردد، به بزرگداشت داریوش طلایی نوازنده چیره دست تار و سه تار، ردیف دان، محقق و مولف موسیقی اختصاص داشت.
درباره حسینعلی ملاح (II)

درباره حسینعلی ملاح (II)

تخصص او در موسیقی علمی و عملی و در شعر ادیب پارسی و آشنایی به زبان های دیگر همگام با عشق به پژوهش از وی پژوهشگری کم نظیر و مطمئن ساخت به نحوی که بنا به قول استاد بزرگوار زنده یاد دکتر محمد تقی دانش پژوه دانشمندی چون مجتبی مینوی با آن وسواس علمی فیش های موسیقی خود را به وی می سپرد که یادآور سفارش علامه دهخدا در تحویل فیش های لغت نامه به دکتر معین است تا سیر تحقیق در باب تشویق تداوم یابد حسینعلی ملاح از نخستین کسانی بود که آقای مهدی ستایشگر صاحب اثر واژه نامه موسیقی را در این کار تشویق و ترغیب نمود و راهنمایی های موثری جهت این کار برای ایشان انجام داد.
جوزف تال (I)

جوزف تال (I)

جوزف تال آهنگساز اسرائیلی را به عنوان پدر موسیقی اسرائیل می شناسند و به عنوان آهنگساز از سالهای ۱۹۶۰ جایگاهی بین المللی یافته است. آثار پر بار جوزف تال شامل؛ سه اپرا به زبان عبری، چهار اپرا به زبان آلمانی، شش سمفونی، سیزده کنسرتو (concerti)، موسیقی مجلسی، سه کوارتت زهی، قطعه هایی برای سازها به طور تک یا به همراه و آثاری برای سازهای الکترونیک است. جوزف تال در شهر پنوی نزدیک امپراطوری آلمان (هم اکنون متعلق به کشور لهستان) به دنیا آمد. پس از تولد وی؛ خانواده اش به برلین نقل مکان کردند، پدرش زبان شناس بود و در دبیرستان مخصوص یهودیان به تدریس می پرداخت.
ری تا روم (II)

ری تا روم (II)

تاکید ویژه مجموعه «ری تا روم» بر عنصر آواز و مختصات آن در موسیقی های ایرانی، عربی، ترکی و اندلسی است. قطعه تهران، امروزی ترین قطعه در این آلبوم است و از آنجا که قرار بوده تا نماینده موسیقی کلاسیک ایران در این اثر باشد، با توجه به ساختار مدرن آن، در کتابچه اثر با صفت آوانگارد از آن یاد شده است:
نگاهی به کنسرت ˝نغمه‌های مرکب˝ (I)

نگاهی به کنسرت ˝نغمه‌های مرکب˝ (I)

یادداشت زیر نگاهی‌ است کوتاه به کنسرت ˝نغمه‌های مرکب˝ که اوّل و دوم آبان‌ماه در فرهنگسرای نیاوران برگزار شد. سعید نایب‌محمدی، آهنگساز و نوازنده‌ عود این برنامه بود که آواز مهدی امامی و تنبک و بندیر حمید قنبری او را همراهی می‌کردند.
ضیائی: سازسازی را به شیوه آکادمیک تدریس میکنم

ضیائی: سازسازی را به شیوه آکادمیک تدریس میکنم

گام ها را با تاریخ آغاز کردم و در مسیر شناخت مواد، ابزارسازی، فیزیک، شیمی، هندسه، هنر ساخت ویلن را به پیش گرفته و با آموزش و کسب علم در هر جایی از این کره خاکی که لزوم و امکان آن فراهم بود، مسیر را ادامه داده و ما حصل آن را به علاقمندان این رشته در ایران تحت پوشش کارگاه تخصصی ساخت ویلن در حد توان انتقال دادم.
تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (IV)

تأثیر موسیقی ایران در موسیقی عهد اسلامی (IV)

خلفای اموی چون امپراطوری بزرگ اسلامی را شالوده گذاشتند، اسلام از سند تا اقیانوس اطلس و جبال پیرنه و ارس تا دریای پارس و عمان و مرکز افریقا کشیده شد. انتقال مقر خلافت از مدینه به دمشق سبب شد که از اندیشه و ذوق و استعداد حکما و هنرمندان ایرانی و روم بهره گرفته شود و اندوخته‌های علمی و هنری کشورهای تابعه اسلام، تقویت و گسترش پیدا کرده و در حقیقت پایه و اصول هنری و فرهنگی «رنسانس» عهد نوزایی در اروپا گردد.
هیتلر و موسیقی

هیتلر و موسیقی

باخ، بتهوون، برامس، واگنر و هندل به عنوان سمبولهای برتری نژاد آریا در موسیقی از دید نازیها بودند. از ایده های اصلی هیتلر آن بود که در هر زمینه ممکن حتی هنر (موسیقی، نقاشی و…) برتری نژادی آنها باید به رخ مردم جهان کشیده شود.
رفتار آکوردهای هفت

رفتار آکوردهای هفت

واقعیت آن است که رفتار یک آکورد به تنهایی با رفتار آن هنگامی که در میان یک قطعه موسیقی استفاده می شود می تواند کاملا” متفاوت باشد، همانگونه که در دستور زبان فارسی یک کلمه ممکن است به تنهایی یا در میان یک جمله تجزیه و تحلیل شود و معانی متفاوتی داشته باشد.