سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (IV)

سر توماس بیچام (1879 – 1961)
سر توماس بیچام (1879 – 1961)
سر جوزف بیچام تحت تأثیر یک سرمایه دار به نام جیمز وات با خرید کاونت گاردن از دوک بدفورد و تأسیس یه شرکت محدود برای اداره ملک به صورت تجاری موافقت کرد. بر اساس قرارداد ۶ جولای ۱۹۱۴، سر جوزف متعهد به پرداخت دو میلیون پوند به ازای مالکیت کاونت گاردن شد. او مبلغ اولیه دویست هزار پوند را پرداخت و متعهد شد که باقیمانده را روز یازدهم نوامبر پرداخت کند. اما یک ماه بعد جنگ جهانی اول آغاز شد و محدودیت های رسمی جدیدی برای معامله نقدی مانع تکمیل قرارداد شد. در نتیجه اداره ملک و بازار در عهده کارمندان دوک باقیماند، اما در اکتبر ۱۹۱۶ با مرگ جوزف بیچام شرایط پیچیده تر نیز شد.

در نتیجه دادگاهی عادلانه برای رسیدگی به امور بیچام راه اندازی شد و نهایتا پس از توافق و تأیید آن توسط حکم دادگاه قرار شد که یک شرکت خصوصی به مدیریت دو پسر بیچام تأسیس شود تا قرارداد تکمیل شود. در ۳۰ جولای ۱۹۱۸، دوک و معتمدان او ملک را به شرکت جدید تحویل دادند که مبلغ ۲۵/۱ میلیون پوند نیز باید به عنوان رهن پرداخت می شد و هم چنان ما به التفاوت مبلغ خرید بالا بود.

توماس بیچام و برادرش هنری، مجبور شدند که بخشی از ملک پدرشان را بفروشند تا این هزینه را پرداخت کنند. بیچام که بیش از سه سال از صحنه موسیقی جدا افتاده بود، به فروش املاک با ارزش بیش از یک میلیون پوند روی آورده بود. تا سال ۱۹۲۳، بیچام پول کافی بدست آورده بود و در سال ۱۹۲۴ کاونت گاردن و شرکت داروسازی بیچام در قالب شرکت املاک و داروسازی بیچام ادغام شدند. مبلغ سرمایه یک میلیون و هشت صد و پنجاه هزار پوند بود که سهم توماس بیچام از آن چشمگیر بود.

بیچام پس از غیبتش از صحنه موسیقی، برای اولین بار با ارکستر هاله در مارس ۱۹۲۳ در منچستر، سپس در لندن و با ارکستر رویا آلبرت هال (ارکستر سمفونیک جدید که تغییر نام داده بود) و ارکستر سمفونیک لندن با کلارا بات (Clara Butt) سولیست کنتر آلتو در آوریل ۱۹۲۳ بر روی صحنه رفت. اثر اصلی Ein Heldenleben از ریچارد استرائوس بود. بیچام که دیگر ارکستری از خود نداشت، روابط کاری خود را با ارکستر سمفونیک لندن آغاز کرد و با بی بی سی نیز برای امکان تأسیس یک ارکستر رادیویی دائم وارد مذاکره شد.

در سال ۱۹۳۱، مالکولم سارگنت (Malcolm Sargent)، رهبر جوان در حال ترقی، پیشنهاد راه اندازی ارکستر دائمی با حقوق و یارانه تضمین شده توسط حامیان سارگنت، یعنی خانواده کورتولد (Courtauld)، را به بیچام داد. در اصل سارگنت و بیچام ترکیب بُر خورده ای از ارکستر سمفونیک لندن را در نظر داشتند، اما این ارکستر که یک تعاونی خودگردان بود، با انتخاب نوازندگان گلچین شده و جایگزین های نوازندگان کم کار مخالفت کرد، در نتیجه بیچام در سال ۱۹۳۲ از کوره در رفت و با سرگانت برای راه اندازی یک ارکستر جدید از صفر موافقت کرد.

این ارکستر که ارکستر فیلارمونیک لندن نامیده شد، ۱۰۶ نوازنده داشت که عبارت بودند از نوازندگان جدیدی که تازه از کالج موسیقی فارغ التحصیل شده بودند، نوازندگان جا افتاده از ارکسترهای استانی و نوازندگانی که از ارکستر سمفونیک لندن انتخاب شده بودند. نوازندگان این ارکستر همچنین عبارت بودند از پائول بیرد (Paul Beard)، جورج استراتون (George Stratton)، آنتونی پینی (Anthony Pini)، جرالد جکسون (Gerald Jackson)، لئون گوسنز (Léon Goosens)، رجینالد کِل (Reginald Kell)، جیمز برادشاو (James Bradshaw) و ماری گوسنز(Marie Goossens).

ارکستر فیلارمونیک اولین برنامه خود را در تالار ملکه در تاریخ ۷ اکتبر ۱۹۳۲ به رهبری بیچام اجرا کرد. پس از اجرای اولین قطعه، اورتور کارناوال رومی (Carnaval Romain Overture) برلیوز (Berlioz) تماشاچیان کاملا احساساتی شده بودند و تعدادی از آن ها روی صندلی هایشان ایستاده بودند و تشویق می کردند و فریاد می زدند. در هشت سال آینده، ارکستر فیلارمونیک لندن تقریبا صد اجرا در تالار ملکه فقط برای انجمن فیلارمونیک سلطنتی برگزار کرد، در فصل هایی بیچام اپراهایی در کاونت گاردن اجرا کرد و بیش از سیصد صفحه گرامافون به بازار عرضه کرد!

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

دنبال ساز دست دوم می‌گردید؟

گاه از زبانِ آنها که تصمیم گرفته‌اند به دنیای موسیقی گام بگذارند می‌شنویم که دنبال یک «ساز دست دوم» هستند؛ احتمالاً با این ذهنیت که قیمت‌اش ارزانتر باشد یا اینکه اگر از ادامه‌ی راه منصرف شدند، زیاد متضرر نشوند.

افق‌های مبهم گفت‌وگو (IV)

از چنین راستایی می‌توانیم گفت‌وگو با دیگری فرهنگی را در موسیقی شدنی‌تر بیابیم زیرا آغاز راهش سهل‌تر می‌نماید ( و تنها می‌نماید وگرنه دلیلی نداریم که حقیقتاً باشد). احساس اولیه از دریافت دیگریِ فرهنگ موسیقایی اگر به خودبزرگ‌بینی منجر نشود، همچون طعمه‌ای فریبنده پنجره‌ی گفت‌وگو را می‌گشاید. نخست به این معنا که بدانیم دیگری موسیقایی نیز وجود دارد. بر وجود او آگاه شویم. و سپس خواست فهمیدن او پدید آید. و این خواست مفاهمه چیزی افزون بر آن دارد که پیش‌تر میان دریافت‌کننده و دیگری مؤلف برشمرده شد. اینجا پای «خود» به مفهوم هویت جمعی نیز در میان است.

از روزهای گذشته…

بداهه نوازى هاى مینیاتورگونه با پیانو

بداهه نوازى هاى مینیاتورگونه با پیانو

به تازگى نشر موسیقى هرمس مجموعه اى از قطعات پیانوى کیاوش صاحب نسق (آهنگساز ایرانى مقیم اتریش) را به صورت سى دى منتشر کرده است. این مجموعه، سومین سى دى از ساخته هاى صاحب نسق است که به صورت سى دى در اختیار علاقه مندان قرار مى گیرد و در آن دوازده کار به نام هاى «۱۴ نوامبر ۲۰۰۰»، «جست وجو»، «گفت وگو»، «یافتن»، «عاشقان»، «سوگل»، «چهارگاه»، «سئوال»، «۲ مارچ ۲۰۰۲»، «۲۷ مارچ ۲۰۰۲»، «کاروان» و «۶ آوریل ۲۰۰۲» در آن منظور شده است.
فراخوان برای صلح جهانی

فراخوان برای صلح جهانی

به پیشنهاد گروه خیزش صلح (peace wave) در یاهو (Yahoo) طبل نوازان جهان – نوازندگان سازهای کوبه ای – دعوت شده اند تا بصورت هماهنگ در اقدامی نمادین، در روز جهانی زمین که اتفاقا” مصادف با نوروز ایرانیان است، بنوازند.
بررسی اجمالی آثار شادروان  <br> روح الله خالقی (قسمت بیست و ششم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت بیست و ششم)

در تاریخ همداستانی عاطفی انسانها که برای امروزیها امری کمابیش فیصله یافته و مختوم محسوب میگردد، نادر دوستی هائی هم یافت میشوند که تنها بر ارزشهای سطحی زمانه مبتنی نبوده اند.
چیدن موسیقی و مرگ شعر دهه هشتاد

چیدن موسیقی و مرگ شعر دهه هشتاد

تا آنجا که حافظه ام یاری می کند از شعرهای شاعران دهه ی هشتاد شعری را به خاطر ندارم که بتوان بر روی آن ملودی ساخت و یا موسیقی ای با وزن آن شعر خلق کرد و گاه هم آن را زمزمه نمود. چرا شعرِ دهه ی گذشته تا کنون این شرایط را برای موسیقیدانانِ ما فراهم نکرده است؟ و چرا علاقه مندان شعر و شاعری گاه ترجمه های شعر های دسته چندم غیر ایرانی را به جای ساختار مستحکم شعر کهن فارسی، الگوی خود قرار داده و یا قالب غیرِ متریکِ آن شعرها را تقلید می کنند؟
محمد رضا درویشی و کلیدر (I)

محمد رضا درویشی و کلیدر (I)

این مطلب در نگاه اول نقد یا توصیف ساختاری اثر کلیدر ساختۀ محمدرضا درویشی نیست و بیشتر تلاش شده به بهانۀ اجرای کلیدر و آثار مشابه نگاهی داشته باشیم به علل و عواملی که به واسطۀ آن اینگونه آثار مورد اقبال عمومی قرار نمی گیرند. چندی پیش، کنسرت مشترک هنرمندان حسین علیزاده و محمدرضا درویشی، در راس خبر های هنری مربوط به موسیقی قرار گرفته بود. کنسرتی که با واکنش های متفاوتی از زوایای گوناگون مواجه شد که یکی از آنها دعوت از بخش زهی ارکستر ملی (ناسیونال اکراین) بود.
نوازندگی نی (II)

نوازندگی نی (II)

در نی اگر ازصدای اول شروع کنیم، با کمی تغییر درحالت زبان و زاویه دمیدن به صدای دوم نی می رسیم که صدای سوم(غیث) نی با دمیدن بیشتردر صدای دوم تولید میشود. صدای بم نرم نیز با کم کردن شدت دمیدن در حالت صدای دوم ایجاد می شود. البته نوع دیگری از صدای بم نرم در نی وجود دارد که از صدای اول ساخته می شود.
آیا همیشه باید واضح خواند؟

آیا همیشه باید واضح خواند؟

این سئوال در موسیقی ایران بارها تکرار شده، عده ای روی واضح خواندن خواننده تاکید دارند و اعتقاد دارند که اگر قرار است کلامی به گوش شنونده برسد و ما موسیقی با کلامی عرضه کنیم، چرا کلام واضح نباشد؟!
سخنرانی پورقناد در نقد نغمه (II)

سخنرانی پورقناد در نقد نغمه (II)

مشکلی بزرگ در همنوازی سازهای مضرابی وجود دارد که باعث شده حتی عده ای از منتقدان، موافق گروه نوازی سازهای مضرابی نباشند و آن ایجاد نویزی است که هنگام همنوازی ایجاد می شود. وقتی ما گرافی که مربوط به ثبت سازهای کششی است را می بینیم متوجه می شویم یک فرکانس همراه با هارمونیک هایش به شکل موازی و نامیرا از ابتدا تا انتهای نت اجرا شده دیده می شود، در حالی که در سازهای مضرابی یک پیک قوی همراه با نویز و نوفه و فرکانسهای بالا بوجود می آید و پس از آن طنینی از فرکانس اصلی را به صورت میرا داریم.
موسیقی آفریقای جنوبی (II)

موسیقی آفریقای جنوبی (II)

سازهای غربی برای نواختن آهنگ های روستایی مورد استفاده قرار گرفتند که به نوبه خود باعث شد که سبک های جدید و دو رگه (ترکیبی) ساخت موسیقی (و همچنین رقص) در مراکز شهریِ در حال توسعه، افزایش پیدا کند.
پیکر طلیعه کامران به خانه ابدی رسید

پیکر طلیعه کامران به خانه ابدی رسید

تشییع پیکر زنده یاد طلیعه کامران، بانوی نوازنده، شاعر و نقاشِ پیشکسوتِ کشورمان، صبح چهارشنبه ۲۴ اسفند ماه، با حضور تعداد کم شماری از هنرمندان در محوطه موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد. در این مراسم چهره های هنری ای چون میلاد کیایی، عباس مشهدی زاده، حمیدرضا عاطفی، مهدی حسینی، علیرضا میرعلینقی، کوروش متین، کیومرث پیرَگلو، امیرآهنگ هاشمی، شهاب مِنا، محمدرضا شرایلی و نوید گوهری حضور داشتند.