سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (IV)

سر توماس بیچام (1879 – 1961)
سر توماس بیچام (1879 – 1961)
سر جوزف بیچام تحت تأثیر یک سرمایه دار به نام جیمز وات با خرید کاونت گاردن از دوک بدفورد و تأسیس یه شرکت محدود برای اداره ملک به صورت تجاری موافقت کرد. بر اساس قرارداد ۶ جولای ۱۹۱۴، سر جوزف متعهد به پرداخت دو میلیون پوند به ازای مالکیت کاونت گاردن شد. او مبلغ اولیه دویست هزار پوند را پرداخت و متعهد شد که باقیمانده را روز یازدهم نوامبر پرداخت کند. اما یک ماه بعد جنگ جهانی اول آغاز شد و محدودیت های رسمی جدیدی برای معامله نقدی مانع تکمیل قرارداد شد. در نتیجه اداره ملک و بازار در عهده کارمندان دوک باقیماند، اما در اکتبر ۱۹۱۶ با مرگ جوزف بیچام شرایط پیچیده تر نیز شد.

در نتیجه دادگاهی عادلانه برای رسیدگی به امور بیچام راه اندازی شد و نهایتا پس از توافق و تأیید آن توسط حکم دادگاه قرار شد که یک شرکت خصوصی به مدیریت دو پسر بیچام تأسیس شود تا قرارداد تکمیل شود. در ۳۰ جولای ۱۹۱۸، دوک و معتمدان او ملک را به شرکت جدید تحویل دادند که مبلغ ۲۵/۱ میلیون پوند نیز باید به عنوان رهن پرداخت می شد و هم چنان ما به التفاوت مبلغ خرید بالا بود.

توماس بیچام و برادرش هنری، مجبور شدند که بخشی از ملک پدرشان را بفروشند تا این هزینه را پرداخت کنند. بیچام که بیش از سه سال از صحنه موسیقی جدا افتاده بود، به فروش املاک با ارزش بیش از یک میلیون پوند روی آورده بود. تا سال ۱۹۲۳، بیچام پول کافی بدست آورده بود و در سال ۱۹۲۴ کاونت گاردن و شرکت داروسازی بیچام در قالب شرکت املاک و داروسازی بیچام ادغام شدند. مبلغ سرمایه یک میلیون و هشت صد و پنجاه هزار پوند بود که سهم توماس بیچام از آن چشمگیر بود.

بیچام پس از غیبتش از صحنه موسیقی، برای اولین بار با ارکستر هاله در مارس ۱۹۲۳ در منچستر، سپس در لندن و با ارکستر رویا آلبرت هال (ارکستر سمفونیک جدید که تغییر نام داده بود) و ارکستر سمفونیک لندن با کلارا بات (Clara Butt) سولیست کنتر آلتو در آوریل ۱۹۲۳ بر روی صحنه رفت. اثر اصلی Ein Heldenleben از ریچارد استرائوس بود. بیچام که دیگر ارکستری از خود نداشت، روابط کاری خود را با ارکستر سمفونیک لندن آغاز کرد و با بی بی سی نیز برای امکان تأسیس یک ارکستر رادیویی دائم وارد مذاکره شد.

در سال ۱۹۳۱، مالکولم سارگنت (Malcolm Sargent)، رهبر جوان در حال ترقی، پیشنهاد راه اندازی ارکستر دائمی با حقوق و یارانه تضمین شده توسط حامیان سارگنت، یعنی خانواده کورتولد (Courtauld)، را به بیچام داد. در اصل سارگنت و بیچام ترکیب بُر خورده ای از ارکستر سمفونیک لندن را در نظر داشتند، اما این ارکستر که یک تعاونی خودگردان بود، با انتخاب نوازندگان گلچین شده و جایگزین های نوازندگان کم کار مخالفت کرد، در نتیجه بیچام در سال ۱۹۳۲ از کوره در رفت و با سرگانت برای راه اندازی یک ارکستر جدید از صفر موافقت کرد.

این ارکستر که ارکستر فیلارمونیک لندن نامیده شد، ۱۰۶ نوازنده داشت که عبارت بودند از نوازندگان جدیدی که تازه از کالج موسیقی فارغ التحصیل شده بودند، نوازندگان جا افتاده از ارکسترهای استانی و نوازندگانی که از ارکستر سمفونیک لندن انتخاب شده بودند. نوازندگان این ارکستر همچنین عبارت بودند از پائول بیرد (Paul Beard)، جورج استراتون (George Stratton)، آنتونی پینی (Anthony Pini)، جرالد جکسون (Gerald Jackson)، لئون گوسنز (Léon Goosens)، رجینالد کِل (Reginald Kell)، جیمز برادشاو (James Bradshaw) و ماری گوسنز(Marie Goossens).

ارکستر فیلارمونیک اولین برنامه خود را در تالار ملکه در تاریخ ۷ اکتبر ۱۹۳۲ به رهبری بیچام اجرا کرد. پس از اجرای اولین قطعه، اورتور کارناوال رومی (Carnaval Romain Overture) برلیوز (Berlioz) تماشاچیان کاملا احساساتی شده بودند و تعدادی از آن ها روی صندلی هایشان ایستاده بودند و تشویق می کردند و فریاد می زدند. در هشت سال آینده، ارکستر فیلارمونیک لندن تقریبا صد اجرا در تالار ملکه فقط برای انجمن فیلارمونیک سلطنتی برگزار کرد، در فصل هایی بیچام اپراهایی در کاونت گاردن اجرا کرد و بیش از سیصد صفحه گرامافون به بازار عرضه کرد!

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آموزش ساز، کاری دانشگاهی نیست (VI)

این جنبه اجتماعی شامل موسیقی در مدارس و دانشگاه سیر روزافزون و بهبودی مداوم داشت در تمامی دهه‌های بعد از ۱۹۲۰٫ بهتر بگویم از آن زمانی که آقای وزیری بعد از چهار سال تحصیل در فرنگ به کشور برگشت و مدرسه موسیقی را تشکیل داد.

آلبوم «به یاد لطفی» منتشر شد

آلبوم به یاد لطفی با اجرای گروه نهفت به سرپرستی جهانشاه صارمی و خوانندگی پوریا اخواص از سوی موسسه فرهنگی و هنری آوای گنبد نیلی منتشر گردید. جهانشاه صارمی که علاوه بر ۲۲ سال سرپرستی گروه نهفت، تالیف کتاب های آموزش تار و سه تار، همکاری در چندین کتاب معتبر موسیقی، انتشار چندین آلبوم صوتی و تصویری، تجربه بیش از سی سال آموزش موسیقی به ویژه در گروه سنی کودک و نوجوان را در کارنامه هنری خود دارد، در بخشی از بروشور این آلبوم می نویسد: «این آلبوم با هدف تجلیل از یکی از فرهنگ سازترین موسیقی دانان ایران و نیز ثبت توان اجرایی نسل دوم گروه نهفت منتشر می گردد.»

از روزهای گذشته…

یادداشتی به بهانه‌ کنسرت گروه موسیقی دستگاهی نقش

یادداشتی به بهانه‌ کنسرت گروه موسیقی دستگاهی نقش

گروه نقش به سرپرستی امیر شریفی نوازنده‌ی تار و سه تار و خوانندگی مهدی امامی و به همراهی ۴ تن از نوازندگان که از دانشجویان ممتاز مقطع کارشناسی هنرستان عالی موسیقی تهران هستند، در آبان ماه سال ۸۹ کار خود را آغاز نمود. حاصل کار این گروه ضبط دو آلبوم در دستگاه ماهور و آواز افشاری است که تا پایان امسال به بازار خواهد آمد. این گروه از تابستان امسال اقدام به برگزاری کنسرت‌هایی در تهران و شهرستان‌ها نمود. آخرین آنها جمعه ۲۷ آبان در خانه‌ی هنرمندان ایران، با حمایت و سخنرانی دکتر حمیدرضا اردلان و استاد داریوش پیرنیاکان برگزار شد. یادداشتی که در ذیل این خبر خواهد می آید، شرح مختصری است بر نحوه‌ی نگرش و عملکرد و محورهای اصلی کار گروه نقش.
سنتور، ساز کهن

سنتور، ساز کهن

بدون تردید، سنتور یکی از کهن ترین سازهای ایرانی است که حتی برخی ابداع آن را به فارابی نسبت می دهند. شاید این روایت، چندان صحت نداشته باشد، ولی همینکه نام این ساز بارها و بارها در کتب قدیمی ، در اشعار قدما و همینطور تصویر آن نیز در حجاریهای شوش دیده می شود، نشان از قدمت طولانی این ساز است.
ناهماهنگی رایحه عصیانگری

ناهماهنگی رایحه عصیانگری

به گفته خودش : “در فرهنگ لغت نوشته است که هماهنگی یا Consonance، ترکیب چند نوای مختلف و به وجود آوردن یک واحد هارمونیک است. ناهماهنگی یا Dissonance، نتیجه ایجاد اختلال در این هارمونی است که با وارد کردن آواهای نامربوط به این مجموعه ایجاد میشود. من باور دارم که این تعریف واضح نیست. از زمانی که این لغات در گنجینه لغوی ما وارد شده است، لغت “ناهماهنگی” حامل رایحه ای عصیانگرانه است.”
دورژاک، آهنگسازی از چک (I)

دورژاک، آهنگسازی از چک (I)

آنتونین لئوپولد دورژاک، آهنگساز بزرگ اهل کشور چک از در دوره رومانتیک است. او کسی است که موسیقی و ملودیهای قومی موراویا (Moravia) و بوهمیا (Bohemia) را به شایستگی به خدمت گرفت. آثار او شامل؛ اپرا، سمفونی، کنسرتو، موسیقی های مجلسی و … است. از بهترین آثار وی می توان به؛ “سمفونی دنیای نو”، “رقصهای اسلاوی”، کوارتت زهی “آمریکایی” و “کنسرتوی ویولن سل در مینور B” اشاره کرد.
درباره کتاب «خاطره»

درباره کتاب «خاطره»

«خاطره» آموزش موسیقی کودک با بِلز (با رویکرد تقویت دو نیمکُرۀ مغز) کتابی است با تالیف مهدی عقیلی که سال جاری بوسیله انتشارات خنیاگر روانه بازار موسیقی شده است.
نقدی بر کتاب موسیقی و آواز در ایران

نقدی بر کتاب موسیقی و آواز در ایران

به تازگی نشر ثالث کتابی با عنوان موسیقی و آواز در ایران نوشته‌ی لوید میلر با ترجمه محسن الهامیان، روانه بازار کرده است. لوید میلر از جمله دانشجویان خارجی بود که در دهه‌ی ۱۳۵۰ شمسی به قصد فراگیری موسیقی ایرانی به ایران آمدند و در دانشگاه تهران یا مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی سنتی ایران (وابسته به سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران در آن زمان) مشغول یادگیری موسیقی بودند. اکثر این دانشجویان این فعالیت را به عنوان بخشی از دوره تحصیلی خود در رشته های مرتبط با فرهنگ شرق انجام می‌دادند هر چند که برخی از آنان در نهایت به عنوان شهروند (فرهنگی)، در فرهنگ مورد مطالعه خویش جذب و پذیرفته شدند .
سیاره ای بنام ونجلیس

سیاره ای بنام ونجلیس

او در سال ۱۹۸۰ موسیقی دو تئاتر را ساخت. “الکترا” به کارگردانی Michael Cacoyannis در یونان و “مده آ” ساخته Nuria Esper در اسپانیا. ایرنه پاپاس بانوی بازیگر یونانی در هردو اجرا نقش اول را داشت و به دنبال آشنایی با ونجلیس ساخت موسیقی دو نمایشنامه از مدرسه هنری خود را به او سپرد، هکیوبا و زنان تروا که سال ۲۰۰۱ در والنسیا و ۲۰۰۳ در رم اجرا شد.
گفتگو با یوگنی کیسین

گفتگو با یوگنی کیسین

در سال ۱۹۸۴ در روسیه نوازنده ای به جهان معرفی شد که در اجرای خود کنسرتو پیانوهای شوپن را به نحو احسن نواخت نکته مهم در این قضیه این بود که این اجرا توجه نوجوانی ۱۲ ساله به وقوع پیوست و تا به امروز توانسته است با مهارت خویش دنیای موسیقی را معطوف به خود نماید.
ایران در کشاکش موسیقی (I)

ایران در کشاکش موسیقی (I)

از بدو رشد شکل و شمایل انسان و بنا به اکتشافات انجام شده، حتی پیش از ظهور کلام، انسان همواره با موسیقی رابطه تنگاتنگی داشته و تا امروز نیز دارد. بین ۱۲۵۰-۱۴۰۰ قبل از میلاد مسیح، بابلیان اولین بار فواصلی را بوجود آوردند، نامش نهادند، نوشته های موسیقی در شهر تجاری بنام یوراگیت در ساحل سوریه به نام اشعار حوریان، بعدها کاوش شد که سرودی مذهبی است برای نیکال همسر خدای ستاره ماه؛ ترجمه نوشته های این نوع موسیقی بسیار دشوار بود.
بازیِ هنری میانِ آهنگساز و شنونده: اثر هنری برای مخاطب یا مخاطب برای اثر هنری؟

بازیِ هنری میانِ آهنگساز و شنونده: اثر هنری برای مخاطب یا مخاطب برای اثر هنری؟

هنر و از آن جمله موسیقی، به مثابه بازیِ دوسویه‌ای است که میان هنرمند و مخاطب شکل می‌گیرد. مخاطبِ موسیقی در مسیرِ اهداف گوناگونی می‌تواند دنبال‌کننده‌ی مستمر آثار یک آهنگساز مشخص باشد که در دو گروه اصلی قابل دسته‌بندی است؛ اول، مخاطبی که میل دارد آهنگساز با تکرار در ارائه‌ی عناصر ساختاری و بیانیِ آشنا به عنوان «سَبکِ هنریِ شخصی»، اثری مطابق چارچوب‌های آشنای ذهنی او خلق کند و این گروه شامل توده‌ی مخاطبان است. دوم، مخاطبی که میل دارد آهنگساز با ارائه‌ی عناصر ساختاری و بیانیِ بدیع و نیز دگرگونی عوامل آشنای قبلی، وی را در فراسوی ابعادی تازه از درک و دریافت هنری بپروراند و این گروه شامل شنونده‌ی خاص هنر است. در بازی هنر، شنونده‌ی گروه دوم می‌تواند با تخیّل هنری پویا و دیدگاه تحلیلی – انتقادی خود، با آهنگساز وارد گفتمان هنری شده و در جهت ره‌یافت‌های نوینِ خلق هنری (وینیو ۱۳۹۰) – به دور از الگوهای از پیش مقررشده- مشارکت ورزد.