سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (IV) – گفتگوی هارمونیک Harmony Talk

سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (IV)

سر توماس بیچام (1879 – 1961)
سر توماس بیچام (1879 – 1961)
سر جوزف بیچام تحت تأثیر یک سرمایه دار به نام جیمز وات با خرید کاونت گاردن از دوک بدفورد و تأسیس یه شرکت محدود برای اداره ملک به صورت تجاری موافقت کرد. بر اساس قرارداد ۶ جولای ۱۹۱۴، سر جوزف متعهد به پرداخت دو میلیون پوند به ازای مالکیت کاونت گاردن شد. او مبلغ اولیه دویست هزار پوند را پرداخت و متعهد شد که باقیمانده را روز یازدهم نوامبر پرداخت کند. اما یک ماه بعد جنگ جهانی اول آغاز شد و محدودیت های رسمی جدیدی برای معامله نقدی مانع تکمیل قرارداد شد. در نتیجه اداره ملک و بازار در عهده کارمندان دوک باقیماند، اما در اکتبر ۱۹۱۶ با مرگ جوزف بیچام شرایط پیچیده تر نیز شد.

در نتیجه دادگاهی عادلانه برای رسیدگی به امور بیچام راه اندازی شد و نهایتا پس از توافق و تأیید آن توسط حکم دادگاه قرار شد که یک شرکت خصوصی به مدیریت دو پسر بیچام تأسیس شود تا قرارداد تکمیل شود. در ۳۰ جولای ۱۹۱۸، دوک و معتمدان او ملک را به شرکت جدید تحویل دادند که مبلغ ۲۵/۱ میلیون پوند نیز باید به عنوان رهن پرداخت می شد و هم چنان ما به التفاوت مبلغ خرید بالا بود.

توماس بیچام و برادرش هنری، مجبور شدند که بخشی از ملک پدرشان را بفروشند تا این هزینه را پرداخت کنند. بیچام که بیش از سه سال از صحنه موسیقی جدا افتاده بود، به فروش املاک با ارزش بیش از یک میلیون پوند روی آورده بود. تا سال ۱۹۲۳، بیچام پول کافی بدست آورده بود و در سال ۱۹۲۴ کاونت گاردن و شرکت داروسازی بیچام در قالب شرکت املاک و داروسازی بیچام ادغام شدند. مبلغ سرمایه یک میلیون و هشت صد و پنجاه هزار پوند بود که سهم توماس بیچام از آن چشمگیر بود.

بیچام پس از غیبتش از صحنه موسیقی، برای اولین بار با ارکستر هاله در مارس ۱۹۲۳ در منچستر، سپس در لندن و با ارکستر رویا آلبرت هال (ارکستر سمفونیک جدید که تغییر نام داده بود) و ارکستر سمفونیک لندن با کلارا بات (Clara Butt) سولیست کنتر آلتو در آوریل ۱۹۲۳ بر روی صحنه رفت. اثر اصلی Ein Heldenleben از ریچارد استرائوس بود. بیچام که دیگر ارکستری از خود نداشت، روابط کاری خود را با ارکستر سمفونیک لندن آغاز کرد و با بی بی سی نیز برای امکان تأسیس یک ارکستر رادیویی دائم وارد مذاکره شد.

در سال ۱۹۳۱، مالکولم سارگنت (Malcolm Sargent)، رهبر جوان در حال ترقی، پیشنهاد راه اندازی ارکستر دائمی با حقوق و یارانه تضمین شده توسط حامیان سارگنت، یعنی خانواده کورتولد (Courtauld)، را به بیچام داد. در اصل سارگنت و بیچام ترکیب بُر خورده ای از ارکستر سمفونیک لندن را در نظر داشتند، اما این ارکستر که یک تعاونی خودگردان بود، با انتخاب نوازندگان گلچین شده و جایگزین های نوازندگان کم کار مخالفت کرد، در نتیجه بیچام در سال ۱۹۳۲ از کوره در رفت و با سرگانت برای راه اندازی یک ارکستر جدید از صفر موافقت کرد.

این ارکستر که ارکستر فیلارمونیک لندن نامیده شد، ۱۰۶ نوازنده داشت که عبارت بودند از نوازندگان جدیدی که تازه از کالج موسیقی فارغ التحصیل شده بودند، نوازندگان جا افتاده از ارکسترهای استانی و نوازندگانی که از ارکستر سمفونیک لندن انتخاب شده بودند. نوازندگان این ارکستر همچنین عبارت بودند از پائول بیرد (Paul Beard)، جورج استراتون (George Stratton)، آنتونی پینی (Anthony Pini)، جرالد جکسون (Gerald Jackson)، لئون گوسنز (Léon Goosens)، رجینالد کِل (Reginald Kell)، جیمز برادشاو (James Bradshaw) و ماری گوسنز(Marie Goossens).

ارکستر فیلارمونیک اولین برنامه خود را در تالار ملکه در تاریخ ۷ اکتبر ۱۹۳۲ به رهبری بیچام اجرا کرد. پس از اجرای اولین قطعه، اورتور کارناوال رومی (Carnaval Romain Overture) برلیوز (Berlioz) تماشاچیان کاملا احساساتی شده بودند و تعدادی از آن ها روی صندلی هایشان ایستاده بودند و تشویق می کردند و فریاد می زدند. در هشت سال آینده، ارکستر فیلارمونیک لندن تقریبا صد اجرا در تالار ملکه فقط برای انجمن فیلارمونیک سلطنتی برگزار کرد، در فصل هایی بیچام اپراهایی در کاونت گاردن اجرا کرد و بیش از سیصد صفحه گرامافون به بازار عرضه کرد!

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

تار و پودِ نشانه (I)

تار و پود بیش از آن که یک آلبوم باشد یک نشانه است؛ نشانی از دشواری‌های یک راه نکوبیده و نپیموده در موسیقی کلاسیک ایرانی. با آن، حمید متبسم که پیش از این طبع خود را رویاروی بلندترین قله‌ی شعر حماسی فارسی (شاهنامه‌ی فردوسی در قطعه‌ی سیمرغ) آزموده بود، حالا به صرافت طبع‌آزمایی موسیقایی با یکی از بلندترین ستیغ‌های شعر غنائی فارسی (خسرو و شیرین نظامی) افتاده است. به این ترتیب مجموعه‌ی تار و پود بدل به نشان مسئله‌ی موسیقی ما با روایت داستانی شده است. سیمرغ را می‌توانستیم «یک تجربه‌ی منفرد» (یا نادر) بشماریم و بگذریم یا همچون یک راه تازه‌گشوده با آن برخورد کنیم و منتظر آنچه در تداوم راه پیش می‌آمد بمانیم. اما با آمدن تار و پود، هنگامی که کار از یک گذشت، به وادی مقایسه می‌رسیم و خواه‌ناخواه آنچه پیش‌تر مبهم بود آشکار می‌شود. موقعیت این مجموعه به‌عنوان دومین تلاش است که آن را نشانه می‌کند.

امامی: استقبال خوبی از برنامه ما در سوئیس شد

من علاقه زیادی به موسیقی قدیم ایران داشته ام و سعی کرده ام در حد توانم بر روی آن حوزه موسیقی کارکرده و بر روی موسیقی دوره قاجار و هم قبل از آن دوره مطالعات مختصری داشته ام و به طبع در آثارم از آن ها بهره می برده ام در این سال ها آلبوم های تولید کرده ایم با همراهی دوستانم مثل آلبوم برافشان و آلبوم چهار سو که با آهنگسازی دوست خوبم حمید شریفی بوده و همچنین آلبوم بزم ۲ با آهنگسازی دوستانم سعید کورد مافی و علی کاظمی که همه این آلبوم ها توسط انتشارات ماهور منتشر شده است و تمامی این آثار رویکردی که ما داشته ایم استفاده از امکانات بالقوه موسیقی قدیم ایران بوده است و اینکه این امکانات بالفعل کرده و امکاناتی نظیر فرم و دورها و متدهای متفاوتی که در آن موسیقی وجود داشته است و الان کمرنگ شده است و یا کمتر استفاده می شوده است. این امکانات در هر صورت به ما راهی را نشان می دهند که شاید از این طریق بتوان رنگ و بوی تازه از موسیقی ایران رو شنید، البته شاید! در هر صورت راهی است که می شود در بستر تاریخی اصالت ها را حفظ کرد و موسیقی گذشته را به این شکل منتقل کرد.

از روزهای گذشته…

شارل ازنوور (I)

شارل ازنوور (I)

شارل ازنوور (Charles Aznavour) با نام اصلی شاه نور واریناژ ازنووریان (Chahnourh Varinag Aznavourian) بیست و دوم می سال ۱۹۲۴ در پاریس متولد شد. شارل نویسنده ترانه، آهنگ ساز، خواننده، بازیگر، مولف و دیپلمات فرانسوی – ارمنی است. وی در حال حاضر در شهر ژنو در کشور سوئیس زندگی می کند و سفیر ارمنستان و نماینده دائم این کشور در سازمان ملل متحد است. او همچنین از سال ۱۹۹۵ نماینده دائم ارمنستان نزد سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (UNESCO) وابسته به سازمان ملل متحد، است.
بداهه نوازی، معضلی در موسیقی ایران

بداهه نوازی، معضلی در موسیقی ایران

در مطلب قبلی راجع به محاسن و معایب بداهه نوازی بحث و نتیجه گیری شد که بداهه نوازی اگرچه محاسنی هم دارد، ولی اگر روی صحنه اجرای بیاید میتواند تاحد زیادی مخرب باشد.
موسیقی متن در یک نگاه (III)

موسیقی متن در یک نگاه (III)

حضور موسیقی متن و یافتن نقشی فرمی، جنبه‌های گوناگونی به خود می‌گیرد که قدمتشان به هنرهای نمایشی قرن نوزدهم می‌رسد. موسیقی متن گهگاه کاملا شریک تدوین می‌شود و در فرم هندسی فیلم دخالت می‌کند؛ به عنوان عنصری تدوینی از روی بریدگی‌ها و ناپیوستگی‌ها پل می‌زند و عامل به هم پیوستن‌شان می‌شود و پاره‌ای اوقات نیز با ساختار درونی فیلم ارتباط می‌یابد. برای مثال در فیلم “وقتی همه خوابیم” آهنگساز تصمیم گرفته حالا که فیلمی در فیلم قرار گرفته و اینها درباره‌ی سینماست موسیقی فیلم‌های دیگر را در موسیقی متن خودش جا بدهد.<
هدر اشمیت، پیانیست و آهنگساز

هدر اشمیت، پیانیست و آهنگساز

هدر اشمیت (Heather Schmidt) به عنوان یکی از تکنیکی ترین و در عین حال با موزیکالیته ای برجسته، در دنیا شناخته شده است. او را میتوان به یکی از برترین نوازندگان صحنه دنیا نام برد، نوازنده ای که کنسرتهایش شور و هیجان خاصی در میان مخاطبینش به وجود می آورد. جدا از تبحر بالایش در نوازندگی، اشمیت در آهنگسازی نیز مهارت و استعداد خود را نشان داده است و احساس و نبوغش در خلق قطعات ستودنی است.
“سه گاه و شور”در نی انبان اسکاتلندی

“سه گاه و شور”در نی انبان اسکاتلندی

آیا میتوان در نواحی کوهستانی (HighLand) اسکاتلند سه گاه را شنید؟ البته که می شود! بد نیست بدانیم که نی انبان های کوهستانهای اسکاتلند گامهایی را به گوش می رسانند که میکروتونال بوده و فواصل بعضی از آنها دقیقاً منطبق بر دستگاههای خودمان می باشد.
یکصدمین سال تولد روح الله خالقی

یکصدمین سال تولد روح الله خالقی

شاید تنها ساخت سرود «ای ایران» کافی بود تا نام روح الله خالقی را در موسیقی ایران جاودان سازد. ولی خالقی نه تنها سازنده این سرود، بلکه آفریننده دهها اثر به یادماندنی دیگر مانند «حالا چرا»، «می ناب» و «رنگارنگ» است؛ بنیانگذار هنرستان موسیقی ملی و نویسنده دهها مقاله و چندین کتاب پژوهشی در زمینه تاریخ و تئوری موسیقی ایرانی است.
دیگر هیچ اثرى از ویوالدى اجرا نمى کنم

دیگر هیچ اثرى از ویوالدى اجرا نمى کنم

آن سوفى موتر CD جدیدى منتشر کرده است. او در این CD به رهبرى و نواختن ویولن سولو پرداخته و در آن قطعه «چهار فصل» ویوالدى و «ابلیس» تارتینى را اجرا کرده است. ویوالدى در سال ۱۷۲۵ هنگام اولین اجراى این چهار سونات درباره هرکدام از آنها توضیحاتى داده است که عبارتند از:
هنر و انقباض ایدوئولوژیک (IV)

هنر و انقباض ایدوئولوژیک (IV)

مهم ترین ارزش حضور بخش مدرَسی یا آسکولاستیک در هنر، علاوه بر صیانت از مقولاتی چون هویّت و ظرفیت های نقد هنری و آموزش، آن است که با نقش گذاری بر فضای هنری از ظهور شارلاتانیزم در بخش آوانگارد جلوگیری می کند. همان بخشی که آمادگی زیادی برای جذب ویروس های توّهم و خودبس انگاری دارد و گاه برای مقابله با نظام های نقّادی و گریز از آشکارسازی ضعف های خود، تن به استفاده از شرایط غیر اخلاقی و غیر حرفه یی می دهد.
دانشکده موسیقی منهتن

دانشکده موسیقی منهتن

دانشکده موسیقی منهتن (Manhattan School of Music)، در آموزش موسیقی حرفه ای در سطح ملی و بین المللی جریانی اصلی می باشد که این مرکز در حدود ۹۰ سال پیش به وجود آمده است و امروزه یکی از بزرگترین کنسرواتوآرهای خصوصی دنیا می باشد که موسیقی جاز و کلاسیک در سطح بالا در آنجا تدریس می شود. این دانشکده افراد با استعداد را برای دنبال کردن حرفه خود و پیشرفت و کار در جامعه به عنوان موسیقیدان و مدرس آماده می کند و همواره تماشاچیان بسیاری را برای دیدن اجراهای زنده هنرجویان در دانشکده دعوت می کند. این دانشکده در سال ۱۹۱۸ توسط ژانت د.شنک (Janet D. Schenck) پیانیست و خیر در یکی از ساختمانهای شهر نیویورک تشکیل شد.
Big Band – ارکستر و سازها

Big Band – ارکستر و سازها

با وجود اینکه آهنگسازان و تنظیم کنندگان بیگ بند از ترکیبات متنوع سازی استفاده میکردند اما از دهه ۳۰ نوعی سازبندی قراردادی به وجود آمد که شامل بخش ریتم شامل درامز، بیس، پیانو و گاهی گیتار و بخش سازهای بادی – ترومپت، ساکسوفون و ترومبون – بود.