سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (VIII)

سر توماس بیچام (1879 – 1961)
سر توماس بیچام (1879 – 1961)
توماس بیچام در ۸۱ سالگی در اثر سکته قلبی در آپارتمانش در لندن درگذشت! او ۲ روز بعد در قبرستان بروکوود در سِری خاک سپرده شد. به خاطر تغییراتی در بروکوود، باقیمانده جسدش در سال ۱۹۹۱ پس از نبش قبر در حیاط کلیسای سن پترز در لیمپسفیلد در سِری به خاک سپرده شد. آرامگاه او حدودا ۱۰ متر با آرمگاه فردریک دلیوسِ آهنگ ساز فاصله دارد. پس از سر توماس پسر بزرگش آدریان ولز بیچام بارونت شد.

بیچام ۳ بار ازدواج کرد. او در سال ۱۹۰۳ با یوتیکا سلستینا ولز (Utica Celestina Welles)، دختر دکتر چارلز اس ولز متولد نیویورک و اِلا سلست (Ella Celeste) (نام خانوادگی پدری: مایلز) ازدواج کرد. الا از نوادگان توماس ولزِ فرماندار بود. بیچام و همسرش صاحب دو پسر به نام های آدریان متولد ۱۹۰۴ و توماس متولد ۱۹۰۹ شدند. بیچام پس از تولد پسر دومش، کم کم از زیر زندگی مشترک خود شانه خالی کرد.

او به عنوان یکی از خوانده های یکی از جنجالی ترین پرونده های طلاق در سال ۱۹۱۱ به دادگاه احضار شد. در آن زمان او با همسر و خانواده اش زندگی نمی کرد.

بیچام در ۱۹۰۹ یا اوایل ۱۹۱۰ رابطه اش را با مود آلیس (معروف به اِمرالد)، لِیدی کنارد آغاز کرد. هرچند آن ها هیچ گاه با یکدیگر زندگی نکردند و بیچام نیز رابطه های دیگری داشت، اما امرالد تا قبل از ازدواج مجدد بیچام در سال ۱۹۴۳ با او در ارتباط بود. امرالد عاشق بیچام بود اما احساسات بیچام نسبت به او ملایم تر بودند. در سال ۱۹۴۳، با شنیدن خبر طلاق بیچام از یوتیکا (نه از خود بیچام) و ازدواجش با بتی هامبی دنیا بر سر امرالد خراب شد.

بیچام در دهه های ۲۰ و ۳۰ نیز نیز با دورا لابت (Dora Labbette)، سوپرانویی که به لیزا پرلی نیز معروف بود رابطه داشت که حاصل آن پسری به نام پائول استرانگ بود.

بیچام در سال ۱۹۴۳ با بتی هامبی که پیانیست کنسرت و ۲۹ سال از خودش جوانتر بود ازدواج کرد. این زوج بسیار به یکدیگر علاقه داشتند تا اینکه در سال ۱۹۵۸ مرگ بتی آن ها را از هم جدا ساخت. بیچام در سال ۱۹۵۹، دو سال قبل از مرگش، با منشی قبلیش شرلی هادسون که از سال ۱۹۵۰ در بخش اداری ارکستر فیلارمونیک سلطنتی کار می کرد ازدواج کرد.

اولین آهنگسازی که بیچام آهنگ هایش را مرتب می نواخت هندل بود. ورژن های هندلِ بیچام «استادان، فضل فروشان و معلم های خشک» (professors, pedants, pedagogues) را نادیده می گرفت. بیچام در ویرایش آهنگ های هندل از روش مندلسون و موزار پیروی می کرد. در زمانی که اپراهای هندل به ندرت شناخته شده بودند، بیچام آن قدر خوب با آن ها آشنایی داشت که توانست ۳ باله، ۲ سوئیت دیگر و یک کنسرتو پیانو تنظیم کند که از جمله آن ها می توان به این موارد اشاره کرد: Admeto, Alcina, Ariodante, Clori Tirsi e Fileno, Lotario, Il Parnasso in Festa, Il Pastor Fido, Radamisto, Rinaldo, Rodrigo, Serse, Teseo . The Triumph of Time and Truth

بیچام در نواختن هایدن نیز از اصیل بودن بسیار فاصله داشت؛ او متن های غیرعلمی قرن نوزده را به کار می برد و از استفاده از هارپسیکورد و جمله بندی رمانتیک موسیقی خودداری می کرد. او ۱۲ سمفونی «لندن» را ضبط کرد اما در کنسرت ها، شماره های ۹۳، ۹۷، ۹۹، ۱۰۰ و ۱۰۱ را می نواخت. بیچام «فصل ها» را مرتبا می نواخت و آن ها را در سال ۱۹۶۵ با EMI ضبط کرد. او در سال ۱۹۴۴، The Creation را به رپرتوارش افزود.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پاسخ پیمان سلطانی به نامه سرگشاده سیاوش بیضایی

آقای پورقناد با من تماس گرفتند و از من خواستند تا در مورد ادعاهای (به زعم من کاذب و هیاهوی دوباره) آقای بیضایی درباره ی قطعه ی «ایران جوان» متنی را بنویسم. اینجانب اعلام‌ می کنم قطعه ی «ایران جوان» که قبلا خود من از آن به عنوان «نخستین سرود ملی ایران» نام برده ام ساخته ی اینجانب است. از آنجا که ملودی استفاده شده در بخش آوازی این اثر قدیمی است هر موزیسین علاقه مندی حق دارد و می تواند آن را برای هر آنسامبلی هارمونیزه، ارکستره و تنظیم کند کما اینکه چندین آهنگساز قبل و بعد از لومر نیز بر اساس این تم‌ قدیمی آثاری را ساخته اند لذا همین جا اعلام‌ می کنم که این ملودی متعلق به آقای لومر نیست و اسناد آن در اختیار اینجانب است.

نامه ای از سیاوش بیضایی درباره سرود «وطنم» یا «ایران جوان»

نوشته ای که پیش رو دارید، نامه ای از سیاوش بیضایی است که برای رعایت قانون مطبوعات در این ژورنال منتشر می شود. لازم به ذکر است که جلسه ای مطبوعاتی درباره موضوع این نامه در روز سه شنبه ۲۸ خرداد با حضور سیاوش بیضایی برگزار می گردد. بدینوسیله از پیمان سلطانی و کارشناسان قوه قضاییه دعوت می گردد که در این نشست که به منظور رونمایی از اسناد بیشتر درباره این پرونده برگزار می گردد حضور یابند. این نشست در ساعت ۱۰ بامداد در خبرگزاری ایلنا به آدرس پستی: تهران، خیابان انقلاب، خیابان دانشگاه نرسیده به روانمهر، پلاک ۱۳۲ برگزار می گردد.

از روزهای گذشته…

روش سوزوکی (قسمت بیست و نهم)

روش سوزوکی (قسمت بیست و نهم)

من در سال ۱۸۹۸ در ناگویا (Nagoya) متولد شدم. در خانه ماساکیچی سوزوکی مؤسس بزرگترین کارخانه (کارگاه) ویولون سازی جهان. این را هیچکس نمی‌تواند تعیین کند که به کجا و کدام خانواده تعلق دارم این در دست ما نیست ما نمی‌توانیم تعیین کنیم که به اینجا یا آنجا می‌خواهیم تعلق داشته باشیم و همین است که هست. از دوران پدر جد من سوزوکی، در خانواده یک ساز زامیزن (Samisen) می ساختند، نوعی ساز زهی سه سیمه‌ی ژاپنی که شبیه یانجو بود.
سخنرانی روح الله خالقی درباره وضعیت رادیو تهران (I)

سخنرانی روح الله خالقی درباره وضعیت رادیو تهران (I)

تابستان سال ۱۳۸۶، با تلفن دکتر سیف الله وحیدنیا به دیداری فراخوانده شدم. برادر زاده وحید دستگردی، تنها یک نشانی داد و گفت شما را جای بدی نمی برم. حق با دکتر وحیدنیاست. بسیاری از شخصیت های بی مانند زمان حاضر را تا آنجا که فرصتمان اجازه می داده است با لطف او و با هم دیدار کرده ایم. ساعت ۵ عصر زنگ خانه بزرگی در زعفرانیه را به صدا در می آورم. خودم را معرفی می کنم و در باز می شود. دکتر سیف الله وحیدنیا بر پلکان آن سوی حیاط پر گل و پر درخت ایستاده است. چاق سلامتی که می کنیم می گوید: “اینجا خانه نسیم اردکانی است” می گویم: “بله ولی ایشان از شاگردان وحید است، من گمان می کردم که ایشان درگذشته باشند” حیرتا و شگفتا.
نگاهی به «اینک از امید» (II)

نگاهی به «اینک از امید» (II)

به طور کلی مقدمه ماهور از دو بخش بسیار ضعیف و قوی تشکیل شده است که بخش قوی آن یکی از برجسته ترین قطعات این آلبوم از نظر ملودی سازی و چند صدایی محسوب می شود. (هرچند در زمینه چند صدایی حرف زیادی برای گفتن ندارد.)
بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (III)

بررسی و نقدِ «مبانی نظری موسیقی ایرانی» (III)

«هر دستگاه یا آواز یک مقام اصلی دارد که به آن مقام مادر می گویند.» علاوه بر اینکه این یک عامیانه گویی است، معلوم نیست که کجا و چه کسانی چنین «می گویند». شاید ذکر این نکته جالب باشد که زنده یاد محمد رضا لطفی در تئوری پردازی خود بر این باور بود که «شور مادر دستگاه ها است». اما اینجا مقام درآمد هر دستگاه «مقام مادر» نامیده شده است که با این حساب «شور» آقای لطفی «مادربزرگ» دستگاه ها خواهد بود!
گزارش مراسم رونمایی «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی» (I)

گزارش مراسم رونمایی «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی» (I)

عصر جمعه ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۷ به اهتمام باشگاه موسیقی فرهنگسرای ارسباران و مسئول موسیقی فرهنگسرای ارسباران، شهرام صارمی، مراسم رونمایی از جلد اول کتاب «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی (منتظم‌الحکما)» که به‌تازگی با تصحیح و اجرای آرشام قادری، و ویرایش نُت و بازنویسی آرشام قادری و شهاب مِنا توسط نشر خنیاگر منتشر شده است برگزار شد. در این مراسم به‌ترتیب شهاب مِنا، کیوان ساکت، سیّد‌علیرضا میرعلینقی، دکتر هومان اسعدی و آرشام قادری دربارۀ این کتاب سخنرانی کردند.
امیدی به اجرای موفق اینکار ندارم!

امیدی به اجرای موفق اینکار ندارم!

بدون کوچکترین شک و تردیدی “پیانو کنسرت لامینور، از ادوارد گریگ” را می توان یکی از زیبا ترین کارهای موسیقی دوران رمانتیک دانست.
متبسم: در کنار جوانان با افتخار ساز می زنم

متبسم: در کنار جوانان با افتخار ساز می زنم

در یک گروه بزرگ نوازندگان مشکل شنیدن یکدیگر را دارند و به همین دلیل نیاز به کسی است که همه از او پیروی کنند و سرعت ضرب ها و اندازه نوانس ها را از وی بگیرند. بعلاوه در گروه مضراب همه چیز جنبه آموزشی دارد و بنای کار حرفه ای نیست، از این رو انتظار هم در همین حد است.
کاوه رهنما

کاوه رهنما

متولد ۱۳۴۶ تهران لیسانس الکترونیک نوازنده پیانو، پژوهشگر موسیقی
رولینگ استونز ، امشب در شانگهای

رولینگ استونز ، امشب در شانگهای

Rolling Stones روز پنجشنبه برای اجرای اولین کنسرتشان در چین وارد این سرزمین پهناور شدند و مورد استقبال و خوش آمدگویی چینی ها قرار گرفتند.
پورقناد: موسیقی داوودیان هویتی ایرانی و مردانه دارد

پورقناد: موسیقی داوودیان هویتی ایرانی و مردانه دارد

اینکه بگوییم با صفتهای مختلف این موسیقی زیبا است، یک گفته کلی است ولی اینکه بگوییم چرا این اثر زیباست و چرا با مخاطب ارتباط برقرار میکند و چرا ماندگار میشود، به دلیل وجود هویت است. بررسی مسائلی که به این اثر هویت میبخشد میتواند به این سئوال پاسخ دهد که چرا آثار کاظم داوودیان زیباست.