پدرام فریوسفی: با بارنبویم ۵۰ کنسرت داده ام

پدرام فریوسفی در حال اجرای
پدرام فریوسفی در حال اجرای "سوگواری باد" با ارکستر فیلارمونیک ایرانیان (تصویر از سایت نای- عکاس مهدی توسلیان)
آیا با رهبران خارجی هم کار کردید؟
با دانیل بارنبویم نزدیک پنجاه کنسرت داده ام، در ورک شاپی هم با پیر بولز کار کردم، در واقع او ارکستری که من در آن می نواختم را با قطعاتی از بارتوک، هدایت کرد. با آش فیش که رهبر بزرگی است و دستیار بارنبویم هست هم در اسپانیا کار کرده ام. اسم این ارکستر دیوان شرقی و غربی است که نوازندگانی از سراسر دنیا دارد.

نوع انتخاب نوازندگان این ارکستر چگونه بود؟
این ارکستر دعوت کرده بود از نوازندگان سراسر دنیا برای همکاری و در سه مرحله آنها را انتخاب میکرد. اول یک فیلم از اجرایمان به صورت سولیستی باید میفرستادیم، در صورت تایید دعوت به آزمون حضوری میشدیم و در صورت قبولی در این مرحله وارد ارکستر میشدیم ولی در همین مرحله هم ممکن بود توسط باربویم از ارکستر اخراج شویم! چنانکه چندین نوازنده به همین صورت از همکاری با ارکستر منع شدند!

همکاری شما با ارکستر فیلارمونیک ایرانیان چطور شکل گرفت؟
آرش گوران از دوستان من بود، او یک موسیقیدان کاردان، آهنگساز، پیانیست و رهبر با استعداد است. در یکی از ضبطهایش که در حال نواختن آلتو بودم به من پیشنهاد داد به دیدن ارکسترش بروم که در حال تمرین قطعه ای از کانچلی بود؛ من هم به تالار رفتم برای دیدن تمرین آنها و با این پیش زمینه فکری که این ارکستر هم ارکستر ضعیفی است مانند بیشتر ارکسترهای ایرانی… هنوز به سالن تمرین نرسیده بودم، صدایی از ارکستر را شنیدم که متوجه شدم صدای این ارکستر متفاوت است و صدا دهی خوبی دارد.

صدای این ارکستر مرا تحت تاثیر قرار داد و مشخص بود که آرش گوران در هدایت ارکستر حرف زیادی برای گفتن دارد. کار را شنیدم و نت سولوی ویولای کانچلی را گرفتم و بعد از مدتی با تمرین با آقای گوران کار را آماده کردیم. این کنسرت عکس العمل های خوبی را در بر داشت، مخصوصا خانم تامارا که پیانیستی گرجی و هموطن کانچلی است که می گویند با کانچلی هم کنسرت داده، بعد از برنامه به ما گفت، تا به حال کانچلی را اینگونه نشنیده بودم و بسیار از کنسرت راضی بود.

از سفارت گرجستان آمده بودند و حتی قرار بود خود کانچلی دعوت بشود به ایران که امکان مالی اش فراهم نشد.

همکاری مسئولین با ارکستر چطور بود؟
همکاری خوبی وجود نداشت؛ این نوازندگان بدون چشم داشت مالی ۷ ماه هفته ای یک یا دو بار در تمرین ها حضور پیدا کرده بودند ولی مسئدولان روزی ۹۰ یا ۱۰۰ تومان از آنها اجاره سالن تمرین می خواستند. حتی بنیاد رودکی برای هر روز کنسرت پنج میلیون پول از این ارکستر نوجوان که میانگین سنی نوازندگانش ۱۸ سال بوده پول خواسته!

به جای اینکه آنها از این ارکستر جوان حمایت کنند، هزینه ای را هم برگردن آن انداختند! حتی صدابرداران برنامه یکبار تمرین جدی مارا نشنیدند و متاسفانه نتیجه هفت ماه تمرین این ارکستر با صدابرداری ضعیفی همراه بود.

در ایران کنسرت دادن و ندادن تغییر چندانی را ایجاد نمیکند، شما این همه هزینه مادی و معنوی میکنید ولی از نظر مادی و معنوی نتیجه ای نمیگیرید، چرا باید باز این کار را تکرار کنید؟! چرا سولیست های بزرگ بین المللی همیشه روی صحنه هستند، درست است که تواناییش را هم دارند ولی در ایران هم هنرمندان توانا داریم، چرا آنها روی صحنه نیستند؟ چون نتیجه زحماتشان را اینگونه داده اند. هزینه زیاد، صدابرداری بد، برخورد بد، بازتاب مطبوعاتی و رسانه ای ضعیف و … همه دلسرد میشوند.

20 دیدگاه

  • sorush
    ارسال شده در شهریور ۱۸, ۱۳۹۰ در ۵:۳۸ ب.ظ

    من از مدیر این سایت یک انتقادی دارم ، در این مصاحبه ذکر شده که این آقا ۵۰ تا کنسرت دادن با بارمبوم !! آیا می‌شه کسی‌ ۵۰ تا کنسرت با چنین شخصیتی بدهد اما وقتی‌ اسم ایشون را با فونت انگلیسی در گوگل سرچ بکنید حتا یک خط در مورد ایشون مطلبی وجود نداشته باشد ؟؟؟؟ چرا بدون اینکه برسی‌ کنید هر مطلب غیر معتبری رو میذارید روی سایت ؟ دو روز دیگه همه میگن ما با فلان ارکستر کنسرت دادیم ، اما همه دروغ و دروغ

  • ارسال شده در شهریور ۱۸, ۱۳۹۰ در ۷:۲۹ ب.ظ

    دوست گرامی من جای شما باشم کمی محتاط تر عمل میکردم
    اولا مرسوم نیست که ارکسترها نام نوازندگان خود را روی سایت بگذارند
    دوما بهتر است برای چک کردن صحت این ادعا اول برنامه هایی که این ارکستر اجرا کرده را در آن مقطع چک کنید. تصاویری از این کنسرتهای موجود است به علاوه فیلمهایی که شبکه متسو از این ارکستر پخش کرد
    یک تصویر هم بنده دارم که میتوانید آقای پدرام فریوسفی را در آن ببینید که پولت دوی ویولون اول جایگاه اوست:
    http://www.harmonytalk.com/wp-content/uploads/2011/09/divan-barenboim-pedram-faryousefi.jpg

  • حسام
    ارسال شده در شهریور ۱۹, ۱۳۹۰ در ۸:۱۳ ب.ظ

    البته سجاد جان پولت دوم ویلن دوم .اگر دقت کنید پسر بارنبویم دانیل مایستر ارکستره و کنترباسها پشت ویلن اولها هستند

  • ارسال شده در شهریور ۱۹, ۱۳۹۰ در ۸:۱۹ ب.ظ

    سلام
    درسته دوست عزیز، ارکستر به شیوه قدیمی نشسته و دو طرف رهبر ویولونها هستن

  • آیدین احمدی نژاد
    ارسال شده در شهریور ۲۰, ۱۳۹۰ در ۳:۲۵ ب.ظ

    چند نکته:
    ۱- سایت هارمونی تاک حرفه ای بودن و تخصصی بودن خودش را در این سالها به خوبی نشان داده و جامعه موسیقی کلاسیک ما هم آنقدر وسیع نیست که تحقیق صحت اخبار کار پیچیده ای باشد. در ضمن دروغ را وقتی کسی میگوید که برایش نفعی داشته باشد و همکاری این عزیزان با مایسترو برنبویم نفع که نداشته هیچ، بی ضرر هم نبوده!
    ۲- اگر قرار بود دوست عزیزم جناب فریوسفی ادعا کنند میگفتند یک کنسرت نه ۵۰ کنسرت!
    ۳- اگر پدرام فریوسفی در ارکستر مایسترو برنبویم هم ساز نزده بود، از نظر من توانائیهایش به هیچ عنوان زیر سوال نمیرفت.اقای فریوسفی جزو هنرمندان دیکته ننوشته نیست. اصولا توانایی این عزیزان باعث شد چنین موقعیتی برایشان فراهم بشود. هر چند در پیشرفت حرفه ای او و دیگر دوستان مانند آقای کیارس این همکاری بسیار مثبت و سازنده بوده است.
    اینکه به جز نوازندگی، عملگرایی این فرد خاص همیشه برای من احترام برانگیز است. و خوشبختم که شرایط دشوار موسیقی مملکت باعث نشده چنین نوارندگانی به وجود نیایند.
    با تشکر

  • Saeed
    ارسال شده در شهریور ۲۴, ۱۳۹۰ در ۲:۰۸ ق.ظ

    سلام
    ضمن ابراز خشنودی از موفقیّت هنرمندان ایرانی ممنون می شوم در صورت امکان از آقای پدرام فریوسفی بخواهید اطّلاعات جزیی تری درباره اجراهای ایشان با آقای بارنبویم را در اختیار ما بگذارند مانند تاریخ، محل، رپرتوار و …، که بتوانیم نمونه ای از آنها را پیدا کنیم و از دیدن و شنیدنشان لذّت ببریم
    با تشکّر

  • farshad
    ارسال شده در شهریور ۲۴, ۱۳۹۰ در ۵:۰۳ ب.ظ

    daniel barenboim )induste azize ma deghat kone esme latine in shahakhso man daghigh neveshtam in agha khyli pianiste khubiham :)hastan lazem nis ke shoma beshnasin

  • farshad
    ارسال شده در شهریور ۲۴, ۱۳۹۰ در ۵:۰۷ ب.ظ

    surush ye khode daghigh nistesh boro youtube filmash hastesh fadad sham:)

  • یاسر
    ارسال شده در اسفند ۲۵, ۱۳۹۰ در ۱:۴۷ ق.ظ

    قدرت نوازندگی آقای فریوسفی خود دلیلی بر اثبات این شخص است. مهم نواختن در فلان ارکستر نیست. مهم وضعیت فعلی ایشان و جایگاه موسیقایی است.

  • barbod
    ارسال شده در فروردین ۲۲, ۱۳۹۱ در ۱:۳۶ ق.ظ

    من واقعا فکر نمیکنم ویلون نوازهای ایرانی / حتی درمرحله مقدم ورودبه یک ارکستر معتبر اروپا قبول بشن .

  • mohamad
    ارسال شده در فروردین ۲۳, ۱۳۹۱ در ۱۲:۰۲ ق.ظ

    آقای باربد این عقیده شما ناشی از تو سری خور شدن ایرانی هاست در چندین و چند سال. . . اگر خوب چشمتونو باز کنید می بینید واقعیت چیز دیگه ای را میگه و موزیسین های ایرانی در کنار بقیه ملتها مشغول به کار هستند. آقای فریوسفی یکی از نمونه هاست افراد خیلی زیادی هم هستند که هم نوازنده ارکستر و هم سولیست هستند و ایرانین

  • Arash
    ارسال شده در اردیبهشت ۵, ۱۳۹۱ در ۹:۱۱ ق.ظ

    Here you go: http://www.west-eastern-divan.org/fileadmin/files/Bilder/gallery/Bild-5a.jpg

  • فریدون
    ارسال شده در خرداد ۳, ۱۳۹۲ در ۳:۴۱ ق.ظ

    مدتی پیش چند اجرای کلاسیک از گروه سل راگوش دادم وکم مانده بودازموسیقی کلاسیک بیزارشوم اجراهایی بسیار ضعیف وکودکانه .حالا شما ادعا می کنیدموزیسین های ایرانی توانایی زیادی دارند یاشما ازموسیقی کلاسیک چیزی نمی دانید یابا تعصب حرف می زنید من کاملا با آقای باربد موافقم. موسیقی کلاسیک در کشور ما در مرحله خیلی پایینی است

  • ارسال شده در خرداد ۳, ۱۳۹۲ در ۵:۲۳ ب.ظ

    آقای محترم! سفسطه نکنید! اگر شما اطلاعاتتان از وضعیت موسیقی کلاسیک در ایران در حد شنیدن و قضاوت در مورد گروه سل است، مشکل از شماست. وقتی صحبت از موزیسین ایرانی در جهان موسیقی کلاسیک می کنید باید نامهایی مثل رهبری، اصلانیان، چکنواریان، مشکات، خادم میثاق و… بسیاران دیگری را در ذهن مرور کنید، سپس قضاوت کنید.

  • فریدون
    ارسال شده در خرداد ۳, ۱۳۹۲ در ۳:۴۶ ق.ظ

    این عکسی هم که گذاشتید فکرکنم ارکسترسنفونی متشکل ازجوانان کشورهای مختلف باشد نه یک ارکستر معتبر اروپایی

  • ارسال شده در خرداد ۳, ۱۳۹۲ در ۵:۲۰ ب.ظ

    جهت اطلاع شما که فکر می کنید این ارکستر معتبر نیست، دیشب سمفونی شش بتهوون با اجرای همین ارکستر و همین رهبر در برنامه بی بی سی پرامز پخش شد.

  • خطیبی
    ارسال شده در خرداد ۵, ۱۳۹۲ در ۱۱:۲۰ ب.ظ

    معمول هست که وقتی نوازنده ای بعنوان سولیست با ارکستر یا رهبری همکاری میکند عنوان کند با فلان رهبر کنسرت داشته ام. ولی در صورتی که نوازنده یک ارکستر چند ده نفری باشد معمولا عنوان می شود که عضو یا نوازنده فلان ارکستر هستم. فکر میکنم علت این بحث که اینقدر طولانی شده نیز همین هنجار شکنی جناب فریوسفی هست.

  • ارسال شده در خرداد ۶, ۱۳۹۲ در ۱۲:۴۲ ق.ظ

    نه دوست گرامی همیشه اینطور هم نیست، با بعضی رهبران به قدری کار کردن سخت است که حتما نوازندگان نام می برند که در ارکستر فلان رهبر بودند. رهبران بزرگی مثل کارایان خیلی وقتها نوازنده را در حین تمرین از ارکستر هم اخراج می کردند! البته آقای بارنبویم هم در این ارکستر چنین کاری کرده است. در چنین ارکسترهایی رهبر به اندازه سازمان ارکستر قدرت دارد. در بعضی از ارکسترها انتخاب و اخراج نوازنده به رهبر مربوط نیست و هیات مدیره ارکستر چنین قدرتی دارند.

  • خطیبی
    ارسال شده در خرداد ۶, ۱۳۹۲ در ۶:۲۲ ب.ظ

    بعله در رابطه با سخت گیری بسیاری از رهبران شکی نیست. اما عبارت با بارنبویم ۵۰ کنسرت داده ام مربوط به نوازنده سولیست است نه نوازنده داخل ارکستر! حالا اینکه رهبر قدرت زیادی در هیات و سازمان یک ارکستر دارد و نوازندگی در ان ارکستر دقت نیاز دارد ربطی به عنوان این گفته ندارد.

  • ارسال شده در خرداد ۸, ۱۳۹۲ در ۱۰:۰۲ ب.ظ

    اگر گفتگوهایی که با نوازندگان ارکستر و نه سولیست ها انجام شده را بخونید خواهید دید که در مورد رهبرها هم صحبت کردند به همین شکل. در همین سایت هم نمونه هایی باید وجود داشته باشه البته در مصاحبه های نوازندگان ارکستری مانند نوازندگان هورن و ابوا باید سرچ کنید.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

تحقیقی درباره باربد؛ موسیقیدان دوره ساسانی (VI)

نمونه اولین چکامه در منظومه درخت آسوریک آمده که تا زمان ما حفظ شده است. باربد را بزرگترین شخصیت ناقل فهلویات به شمار آورده اند. یکی از شکلهای معمول شعری و موسیقی زمان باربد پتواژه بوده است. پتواژه از دو واژه پت و واژه یعنی سخن بزرگ تشکیل شده متن آن از اشعار ستایشی و وصفی ترکیب یافته، بیشتر به قصیده های منبعده ی اسلامی شباهت داشت.

مروری بر آلبوم «لیله راست»

برخورد مستقیم گوش ایرانی با نغمات موسیقیِ عربی، در دوره‌ای (دهه‌های۴۰و۵۰) در کنارِ اشتهار ام‌کلثوم در ایران، در شاخه‌ی منحصربه‌فردی از موسیقی مردم‌پسند در خوانده‌های خوانندگانی چون قاسم جبلی یا داود مقامی و بعد از انقلاب بیش از همه عموماً در تلاوت قرآن بوده‌است. «لیله راست» (شبِ مقامِ راست) فرصتِ شنود و مواجهه‌ی مستقیم با اثری از موسیقی عرب را برایمان فراهم کرده‌است.

از روزهای گذشته…

“رازهای” استرادیواری (III)

“رازهای” استرادیواری (III)

بواسطه فضای موسیقایی که در اطراف Molinari در جریان بود، Sacconi توانست با بسیاری از ویولونیست‌ها و ویولون سلیست‌های این قرن ارتباط برقرار کند. این افراد چه در زمینه آگاهی پیدا کردن در مورد سازهای قدیمی و چه در زمینه سازهایی که در اختیار داشتند در زمره مراجعین وی قرار می گرفتند. او نام تمام مراجعینش را برای من ذکر کرد و مایل بود که من تمام آن‌ها را به همراه ویژگی‌ها و شخصیت هنری‌شان بیان کنم. اسامی این فهرست با لحنی آهنگین در کلام او طنین‌انداز شد و گویی بیانگر مرحله‌ای خاص از زندگی وی و روزهای بیاد ماندنی مواجه و رویارویی با مردمانی استثنایی بود.
هنر و انقباض ایدوئولوژیک (I)

هنر و انقباض ایدوئولوژیک (I)

سیاست و فرهنگ دو روی متضاد سکّه ی امنیت اند. یکی از طریق فشار بیرونی و دیگری از طریق آگاهی درونی. سیاست از آن رو که موضوعش ایجاد امنیت از طریق عوامل بیرونی ست، همواره با دو سلاح قانون و زور وارد میدان می شود. فرهنگ امّا چنین نیست. فرهنگ از آن رو که موضوعش آگاهی بر آمده از درون فرد است، همواره با دو سلاح تحلیل استدلالی (به کارگیری و عمل) و تحلیل انتقادی (زایش درونی) وارد میدان می شود.
چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (XI)

چهره ی آدرنو از قابِ اتنوموزیکولوژی (XI)

مسئله ی دیگر که آدرنو آن را در نظر نگرفته است قابلیت بالقوه ی موسیقی عامه پسند از لحاظ اقتصادی است. با تعداد انگشت شماری از نوازنده و یک خواننده، موسیقی عامه پسند این قابلیت را داشت که در مدت زمان محدودی موسیقی تولید کند. طبیعی است که در وهله ی نخست سرمایه گذارانِ صنعت موسیقی به این گروه ها تمایل داشته باشند تا یک ارکستر سمفونیک که مالر آهنگساز آن است! زیرا آنها بیشتر از هر چیز به نفع تجاری خود فکر می کردند. اگر شوئنبرگ و مالر و وبرن و… تبدیل به موسیقی روز می شدند تمامِ شهر را باید سالن های کنسرت و استدیوهایی با جعبه های صد و چند نفره می ساختند اما یک گرامافون برای شنونده و یک استدیوِ زیرزمینی برای تولید موسیقی جَز کافی بود!
مقایسه‌ی روش‌های آموزش ساز عود در موسیقی ترکی (II)

مقایسه‌ی روش‌های آموزش ساز عود در موسیقی ترکی (II)

مقایسه‌ی روش‌های آموزش ساز عود در موسیقی ترکی، هم مبنای آوازی دارد و هم مبنای سازی. اما ویژگی‌های مبنای سازی دارای معانی متفاوتی ا‌ست. در این خصوص، عود که از سازهای موسیقی سنتی ترکیه است، نقش مهمی در اجرای موسیقی دارد. تأثیر متقابلی که نوازندگی ساز عود در موسیقی ترکیه و انواع دیگر موسیقی‌ها در طی قرن‌ها بر یکدیگر نهاده‌اند، اهمیت بسیاری دارد.
موسیقی پست مدرن (IV)

موسیقی پست مدرن (IV)

چرخه‌ی صوتی پیشاپیش استفاده از نمونه برداری در موسیقی تکنو، هاوس و «اسکرچینگ» هیپ‌هاپ را نشان می‌داد. علاوه بر این رویکرد «حذف و اضافه» طعنه آمیز (مجازی) آثار متاخر اشتوکهاوزن (که عناصری از هر دو رده‌ی موسیقی پست و والا را به کار می‌گرفت) به‌شدت بر آهنگساران راک و پاپ بیشماری در دهه‌ی ۷۰، ۸۰ و ۹۰ میلادی اثر گذاشت. برای مثال فرانک زاپا و گروه «رزیدنت».
وینتان مارسالیس، تکنیک درخشان ترمپت (I)

وینتان مارسالیس، تکنیک درخشان ترمپت (I)

وینتان مارسالیس (Wynton Marsalis)، به عنوان موسیقیدانی نابغه، فرهنگ دوست و بشردوستی دلسوز، ترمپت نوازی افسانه ای، آهنگسازی حرفه ای و استادی خستگی ناپذیر وصف شده است. این تعهد زندگی وینتان است که دانش و مهارت افراد را باید در موسیقی جاز بالا برد. او تاثیری بی مانند بر فرهنگ ملی و بین المللی گذارده است.
ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XXI)

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (XXI)

برای ارضای حس ادبی خویش (البته که او نویسنده ای دارای چند کتاب چاپی بود) و همچنین برای تامین سوخت برای آتش موسیقی های الگار، آلیس در بسیاری از قطعات نقش ترانه سرا را ایفا کرده است:
زمان بندی و شیوه تمرینات روزانه در نوازندگی گیتار (II)

زمان بندی و شیوه تمرینات روزانه در نوازندگی گیتار (II)

برنامه ریزی طرح اساسی تمرینات روزانه با حداکثر استفاده از زمان و انجام آنچه ضروری است، فکر ایده آلی محسوب می شود. این امر به ویژه هنگامی که خود را برای یک اجرا آماده می کنید بسیار حائز اهمیت است.
یو-تو (II)

یو-تو (II)

U2 در ۲۶ سپتامبر ۱۹۷۶ در دوبلین تشکیل شد. لری مولن جونیور چهارده ساله از اعضای دبیرستان، گروهی در آشپزخانه خود تشکیل داد! پس از مدت زمان کوتاهی به اعضای اصلی گروه، ایوان مک کورمیک و پیتر مارتین که از دوستان مولن بودند اضافه شدند. پس از اولین تمرین جدی مارتین و پس از گذشت چند هفته کورمیک گروه را ترک کردند.
شریفیان: فضای رومانتیک در عرفان ایران وجود دارد

شریفیان: فضای رومانتیک در عرفان ایران وجود دارد

ببینید هارمونی تنال وضعیت مشخصی دارد. این بحث مربوط به اواخر قرن هجدهم می شود یعنی حدود سال های ۱۷۵۰ و ۱۷۶۰ به بعد چنین هارمونی به خوبی به کار گرفته می شده. منتها شما می بینید الان هم در قرن بیست و یکم بهترین و مدرن ترین اتفاقات موسیقی از جمله پست مدرنیسم نوعی برگشت ۲۰، ۳۰ ساله روی سیستم ها و فضاهای تنال است چراکه با نگاه های جدید ترکیبات جدید تری از همین سیستم تنال به دست می آید. بنابراین به رغم تصور برخی که فکر می کنند مدرنیسم همان آوانگاردیسم است این تماماً یک تفکر قدیمی شده است. چرا؟ جواب بسیار ساده است. برای اینکه فضاهای تنال فضاهایی بودند که روی سیستم های فرکانسی و آکوستیک های صوتی بنا شده بودند که احساسات انسان را به راحت ترین و طبیعی ترین شکل ممکن بیان می کردند. به همین خاطر اوج هایی که در قطعه تیتراژ استفاده شده اوج هایی هستند که برای انسان ملموس و قابل حس هستند با این تفاوت که نگاه، نگاه مدرن تری است.