پرتو: کسی که یک سال پیانو زده به خود اجازه تدریس میدهد

خاطره پروانه و افلیا پرتو در کنسرت
خاطره پروانه و افلیا پرتو در کنسرت
افلیا پرتو اول دی ماه ۱۳۱۷ در خانواده ای در تهران به دنیا آمد که همه اهل موسیقی بوند. پدر و مادر او کنسرتهای انجمن موسیقی ملی به رهبری استاد روح الله خالقی را دنبال میکردند و گویا حتی در انجمن عضویت هم داشته اند. استادان بزرگی چون، حسین خان هنگ آفرین و موسی معروفی به خانه آنها رفت و آمد داشتند و با پدر خانواده که نوازنده ای پی گیر و علاقمند بود، دوست بودند.

افلیا در ۱۰ سالگی وارد هنرستان موسیقی ملی شد و در ده سال اول تاسیس هنرستان که شادروان روح الله خالقی به همراه همسرش ایراندخت خالقی نظارت شبانه روزی بر آن داشتند و از هنرجویان هنرستان حمایت همه جانبه میکردند، بهترین نوازندگان دهه ۱۳۴۰ از فارغ التحصیلان دوره اول همین هنرستان بودند، نصرت الله گلپایگانی، هوشنگ ظریف، ارفع اطرایی، سیمین آقارضی و … و گلچینی از بهترین استادان هنرستان موسیقی آن زمان همچون ابوالحسن صبا، حسین تهرانی، مهدی مفتاح، موسی خان معروفی و پسرش جواد معروفی در آنجا تدریش میکردند.

افلیا پرتو سالها افتخار شاگردی جواد معروفی را داشت که کاملا سبک و سیاق نوازندگیش برخلاف استاد مرتضی خان محجوبی بود.

او نخستین بانوی پیانیست ایرانی است که موسیقی ملی را با این ساز مینوازد و با متد درست آموزش میدهد. دامنه فعالیتهای هنری او به نوازندگی و تدریس محدود نمیشود. سالهای سال در وزارت فرهنگ و هنر سابق سرپرست ارکستر بانوان بود. ارکستر بزرگی مرکب از سازهای ایرانی و غربی که موسیقی ایرانی را می نواختند و سرپرست ارکستر خود پیانو میزد.

کنسرتهای چند سال اخیر وی با همراهی آواز خاطره پروانه که ویژه بانوان برگزار میشود نیز حادثه هنری دیگری است. پرتو از تحصیل کرده ترین بانوان موسیقی علمی است که علم نظری را هم توامان آموخته است. او لیسانس موزیکولوژی و فوق لیسانس مدیریت امور فرهنگی را از دانشگاه فارابی دارد و بیش از ۵۰ سال است که پیانو مینوازد و بیشتر از سی سال است که تدریس میکند و سه نسل متوالی پیروان شیوه استاد جواد معروفی از شاگردان او بوده اند.ما نیز با این بانوی هنرمند به گفتگو پرداختیم که در پی می آید:

به عنوان اولین سئوال، وضعیت موسیقی و روند آن را در حال حاضر در جامعه کنونی به چه صورت میبینید؟
هنوز که سیاست فرهنگی ارشاد در مورد موسیقی بیان نشده است، کسی هم نمیداند که چگونه است. طبعا” ما هم منتظریم سیاستهای فرهنگی و خط مش آنها مشخص شود که ماهم پیروی کنیم، اما در حال حاضر برنامه های قبلی خود را ادامه میدهیم.

به نظر شما چقدر میتوان با این روند در جامعه تاثیر گذار بود؟
پایه همه اینها در آموزش موسیقی است. ماباید نوازنده، آهنگساز و خواننده در همه رشته ها تربیت کنیم و به بازار کار ارائه دهیم تا کارهای خوب و قوی داشته باشیم؛ یعنی با توجه به هنرستانها پایه کار را باید قوی کرد و به این موضوع اهمیت داد که برای مردم چه چیزی لازم است و طبیعتا چون مردم همه یکدست نیستند و میخواهند موسیقی سهلتر را گوش کنند، ما نباید از آنها پیروی کنیم. ابتدا این نوع موسیقی هم باید باشد، چون جوانان ما پرشور و نشاط هستند و به اقتضای سنشان به موسیقی های پرهیجان نیاز دارند که باید آنها را کم کم به مردم داد.

شما به مقوله آموزش اشاره کردید، به نظرتان از نظر شیوه های آموزشی، آموزش موسیقی به خصوص پیانو چقدر به صورت اصولی انجام میشود؟
متاسفانه نمیتوان نظارتی بر کار کلاسهای خصوصی داشت، ولی این مقوله نسبت به سالهای گذشته خیلی بهتر شده، چون آن زمان هر کس به خودش اجازه میداد هرجایی درس بدهد ولی هم اکنون نظارتی که هست، این است که کسی که میخواهد مجوز تدریس بگیرد، باید در حضور جمعی از اساتید امتحان دهد که صلاحیت معلم شدنش را آنها تایید کنند که بعد از آن مجوز تدریس به وی میدهند. متاسفانه کسی که یک سال پیانو زده به خود اجازه میدهد که درس دهد و این خود بزرگترین خیانت به شاگردان است، چراکه بچه ای که ذهنش پاک است، هر نقشی که دهیم در همان وهله اول میپذیرد و پاک کردن و دوباره جایگزین کردن درست و اصولی آن بسیار مشکل است.

با توجه به اینکه شما از همان سنین کودکی به فراگیری موسیقی پرداختید و در خانواده ای هنرمند پروش یافته اید، در آن زمان اساتید نخبه بیشتر و امکانات کم بود و در حال حاضر عکس این قضیه را شاهد هستیم، با این وجود تفاوت آموزشی را در سالهای گذشته و حال حاضر با وجود امکانات بهتر کنونی به چه شکل میبینید ؟
اساتید و امکانات خوب باید در کنار هم اثر داشته باشند، آن زمان اساتید خوب و وسایل کم بود؛ من خودم به مدت طولانی در خانه پیانو نداشتم و چند تا شاگرد پیانو در هنرستان بودیم که ساعتها بیکاریمان را حتی روزهای تعطیل برای استفاده از پیانو هنرستان تقسیم بندی میکردیم، ولی الان در هر خانه ای پیانو هست، اما آن آموزش گذشته یک مقدار لنگ شده، در صورتی که این دو لازم و ملزوم هم هستند. اما من بیشتر روی آموزش تاکید میکنم، ولی آموزش بدون وسیله هم نمیشود.

شیوه های آموزشی خودتان چگونه است و بیشتر روی چه مباحثی تکیه میکنید؟
پیانو یک ساز غربی است و بار فرهنگی خودش را دارد، بنابراین شاگردی که به کلاس من رجوع میکند، باید مقدمات کار را برطبق موسیقی بین المللی که مربوط به پیانو میشود یاد بگیرد که عبارتند از تئوری موسیقی که باید خوب یادبگیرد بعد به سراغ نوازندگی برویم، چراکه نوازندگی بدون تئوری امکان ندارد. سپس شناخت صداها است که باید گوش شاگرد را تقویت کرد و بعد شیوه نوازندگی است که این شیوه در پیانو، ایرانی و کلاسیک ندارد و همان شیوه ای است که هر معلمی در هر مکتبی یاد گرفته است و من این مسئله را که می گویند، ایرانی زدن یعنی اینکه دست را به غلط روی پیانو گذاشتن است به شدت رد میکنم، چون اصلا اینطور نیست بلکه تنها محتوا است که فرق میکند.

یعنی ایرانی و کلاسیک زدن،هیچ فرقی از بابت انگشت گذاری ندارد؟
اصلا” شیوه یکی است و تنها فواصل فرق میکند. فواصل موسیقی ایرانی در پیانو در رده های بالا که میخواهند ردیف بزنند باید کوک شود، مگر اینکه نوازنده به جایی برسد که خیلی پیشرفته تر است و میخواهد ردیف بزند و چون کوک ایرانی میکند، نمیتواند از روش آکوردگذاری دست چپ استفاده کند در آن مقطع روش دیگری برای دست چپ استفاده میکند.

اما با این وجود پیانو زدن هیچ تفاوتی نمیکند. ما به کسانی که برای کلاس مراجعه میکنند، چون دو تا پیانو ندارند که یکی کوک کلاسیک و دیگری کوک ایرانی شود، با همان کوک غربی (بین المللی) قطعات ایرانی هم می آموزیم که موسیقی خودش را هم در کنار موسیقی غربی داشته باشد، مثلا بچه ای که سه ماه پیانو زده در همان حدی که یاد گرفته، قطعات کوچک ایرانی هم روی همان پیانو و با همان روش میدهیم که با موسیقی خودش در زبان موسیقایی مملکتش آشنا شود.

چه قطعاتی را برای آموزش انتخاب میکنید و از بین قطعات کلاسیک و ایرانی بیشتر روی کدام تکیه کنید؟
کلاسیک یک متد و روش مشخص دارد که ما روی همان هم کار میکنیم، اما دنیا در همه زمینه ها بسیار پیشرفت کرده که این پیشرفت در زمینه آموزشی موسیقی هم به چشم میخورد، مخصوصا” موسیقی کودکان ولی متاسفانه ما کتابهایی را که در همه جای دنیا درس میدهند نداریم و باید به همان کتابهای قدیمی که دیگر جایی درس نمیدهند بسنده کنیم. این کتابها بد نیستند، جواب هم میدهند اما اعتراف میکنم که وقتی یک بچه ۷ یا ۸ ساله پای کامپیوتر مینشیند و کار میکند باید کتاب پیانوی او نیز مطابق آن باشد، ولی چاره ای نیست، امکانات نداریم و این کتابها به قدری هم گران هستند که نمیتوان گرفت و فتوکپی کرد. بنابراین همان متدهای قدیمی را درس میدهیم در کنارش قطعات ایرانی که برخی اساتید و از جمله خودم برای بچه ها نوشته ام و برخی ترانه های قدیمی که دوستان تنظیم کرده اند را آموزش میدهم، به همان نسبت که جلو میرویم از آثار معروفی، خالقی و اساتید دیگر استفاده میکنیم و هر جا که ردیف های بالاتر لازم باشد، ملودیهای ایرانی را بسته به توانشان، برایشان تنظیم میکنم.

52 دیدگاه

  • ارسال شده در فروردین ۲۱, ۱۳۸۵ در ۱۱:۱۱ ق.ظ

    مصاحبه و گفتگوی جالبی بود؛اگر امکان دارد تعداد این گفتگوها را خصوصا با اساتید داخلی پیانو بیشتر کنید. موفق و پایدار باشید.

  • ناشناس
    ارسال شده در فروردین ۲۲, ۱۳۸۵ در ۱۲:۰۹ ق.ظ

    javad maroufi khodesh chi bood ke shagerdash bashan ? 2ta dune chord teriyade sade mizare kenare ham \1\4\5 mige ahangsazi………!

  • ارسال شده در فروردین ۲۲, ۱۳۸۵ در ۴:۰۵ ب.ظ

    آدم نمی دونه چی بگه.حیف استعدادهایی که زیر دست…

  • ارسال شده در فروردین ۲۴, ۱۳۸۵ در ۱۰:۰۰ ق.ظ

    man ba anonymous movafegham va dar zemn be jaye inke berid donbale adamai ke parti daran kheili rahat miran too honarestan va … adamai ro peyda konid ke vaghean nabeghan vaghean az shagerde maroufi chi dar miad
    PIONIST

  • ارسال شده در فروردین ۲۴, ۱۳۸۵ در ۱۰:۰۱ ق.ظ

    PIONIST????????????????????????????

  • sara
    ارسال شده در فروردین ۲۴, ۱۳۸۵ در ۱۲:۵۰ ب.ظ

    dar javabe anonymous bayad begam ke javade maroufu yeki az setaregane pianist na tanha iran balke jahan boode va bayad begam ke anonymous hichi nemifahme

  • faraaz
    ارسال شده در فروردین ۲۷, ۱۳۸۵ در ۹:۲۳ ق.ظ

    واقعا فکر کردید گردانندگان این سایت خودشون نمی دونن که کی با سواد هست کی بی سواد که شما می آید این حرفا را می زنید؟ شما بیشتر هارمونی بلدید یا نویسندهای این سایت؟ شما هنوز نمی دونید که وقتی موسیقی ایران با اون حال و هواش وقتی تنظیم می شه نمی شه از روشهای معمول هارمونی برای چند صدایی کردنش استفاده کرد؟ فرض هم بگیریم هنوز این را امتحان نکردید, تا حالا نشنیدین آهنگهای آهنگسازان معروف ایرانی را که کارهای کلاسیک با هارمونی پیچیده هم دارن و وقتی آهنگ ایرانی میسازن چقدر دستشون بسته میشه که بعضی وقتا اصلا از دو صدا بیشتر نمی تونن استفاده کنن؟ حیف از عمر آقای معروفی که سالها برای این موسیقی زحمت کشید و آخرش جایی اینطوری دربارش حرف می زنن!

  • sara
    ارسال شده در اردیبهشت ۱, ۱۳۸۵ در ۳:۱۹ ب.ظ

    aghaye faraz man 8 sal harmony kar kardam va lazem nist ke shoma be man begid ke harmony yani chi!!!

  • اشکان
    ارسال شده در اردیبهشت ۲, ۱۳۸۵ در ۸:۴۰ ق.ظ

    دوستان سلام
    من فکر نمی کنم کل کل کردن به این شکل کار درستی باشه.بهتره جوری بحث کنیم که به یک نتیجه آموزنده در جهت پیشرفت موسیقی منجر بشه.

  • faraaz
    ارسال شده در اردیبهشت ۲, ۱۳۸۵ در ۲:۰۵ ب.ظ

    من فقط گفتم چرا انتظار هارمونی موسیقی کلاسیک از موسیقی ایرانی دارید! سارا خانم هم گفت من ۸ سال هارمونی خوندم! پس حتما برامس هم که خدای هارمونی بوده میتونسته روی شور هارمونی بنویسه؟! خانم عزیز صحبت روی هارمونی موسیقی ایرانی هست که خود استادان هارمونی ایرانی هم توش موندن حالا شما…

  • shuhin
    ارسال شده در اردیبهشت ۲, ۱۳۸۵ در ۱۱:۱۸ ب.ظ

    khosham miad iemosh adami ke mano moosighio nimidoonand neshanstan dar morede ostadaie moosighi sohbat mikonan va nazae midan

  • mohsen
    ارسال شده در اردیبهشت ۶, ۱۳۸۵ در ۱۰:۳۰ ق.ظ

    rastesh man khodam ziad ba shiveye kare javad maroofi khosham nemiad vali dalil nemishe ke haminjoori alaki dahha sal sabegheye honarie ye fardi dar in kelase kario zire soal bebarim

  • raz
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۱, ۱۳۸۵ در ۱۲:۵۵ ق.ظ

    age aghaye marufi acordaye sade mizade va harmoniye sade estefade mikarde be khatere in bode ke tu kolle iran mage chand ta piano bude ya agaye marufi chand ta pianist didebude pas dar hade tavanaiye oon zaman misakhte va minavakhte va shoma agar mitavanid melodiee mesle khabhaye talai besazid ke harkasi ke piano mizane avalin ahangi ke dostdare yad begire oone. albate tebghe gofteye khanome parto piano yek saze garbie va amozeshe oon bayad ba osole international bashe vali barye kesike khodesh ro tavana dar navazandegi midone tanha zadane teknik honar behesab nemiad eraee khlaghiati dar amre navazandegi lazemast ke ostad morofi dar hade zamane khod an ra dasht agar na nami az in marde bozorg nenimand

  • payam
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۶, ۱۳۸۵ در ۲:۵۲ ق.ظ

    moteasefane bayad begam ke to iran hamechiz az bono rishe eshtebah shekl gerefte na kasi dorost navazandegy mikone na dorost ahangsazy mikone makhsusan darmorede piano ,hala ba in tafasir hamam kolli eddea darano nazar midan ,age vaghan enghad sathe ma balae pas ko? chera esme hich kodomemun tuye barandegane competitionhaye jahany sabt nashode chera aslan esmy az iran vojud nadare?? 1

  • sepehr
    ارسال شده در خرداد ۱۱, ۱۳۸۵ در ۸:۰۸ ب.ظ

    درود و سپاس بر روان پاک جواد معروفی.من خودم پیانیست هستم و تمرکز کارم روی اثار کلاسیک است. از دیدگاه من جواد معروفی در خور ستایش است زیرااز نبوغی که داشته در راه درست استفاده کرده و افریننده اهنگهایی است که بسیاری انها را دوست میدارند.اما از دیدگاه من نبوغ و تواناییهای اهنگسازان برجسته موسیقی کلاسیک چیزی فرای نبوغ افرادی مثل جواد معروفی است و اثبات این مطلب هم اثار خلق شده انها است.

  • sepehr
    ارسال شده در خرداد ۲۴, ۱۳۸۵ در ۶:۱۷ ب.ظ

    البته منظورمن اهنگسازان بزرگ کلاسیک غرب است

  • امير حسين
    ارسال شده در مرداد ۱۰, ۱۳۸۵ در ۴:۲۳ ق.ظ

    باسلام

    anonymous و SAHBA شما را درک میکنم چراکه زمانی من هم ازاین حرفهای احمقانه میزدم و از اینجور اظهار نظر های کتره ای میکردم.دلیلش هم واضح بود چون موسیقی ایرانی نمیدانستم.و تنهازمانیکه با موسیقی ایرانی آشنا شدم فهمیدم که استاد جواد معروفی(ره) کیست و ارزش کارش چقدر است امروز آثار او و بزرگان هم نسل اومایه آرامش روح و جانم است و هر گاه که برای چندین وچندمین بار آثارشان را میشنوم بارها به وجد می آیم و روحشان را غرق در فاتحه و صلوات می کنم تا شاید تنها گوشه ای از صفای باطنشان را که در آثارشان موج می زند پاسخ گفته باشم.
    خواهران و برادران گرامی,عزیزان,بروید موسیقی ایرانی یاد بگیرید یا حداقل در مورد مشاهیر آن افاضه فضل نفرموده و اینچنین قلبهای ما را به درد نیاورید آخر تا به کی نا سپاسی؟ تا به کی تکرار حکایت نمک خوردن و نمکدان شکستن؟تا به حال اگر احترام زنده هایمان را نگه نمی داشتیم حداقل برای مرده ها یمان احترام قایل بودیم ولی حالا….
    جناب Anonymous
    موسیقی یک هنر است نه ژانگولر سادگی یا پیچیدگی ساختار ملودیک و هارمونیک یک اثر نیست که ارزش هنری اثر را مشخص میکند بلکه عمق محتواو روح و “آن” اثر است که به آن ارزش میدهد
    اگر استاد معروفی قطعاتی برای دو دست به همراهی دو پا و بینی مبارک واجرای حرکات آفتاب بالانس وپشتک و دو واروی جمع می نوشت قطعآ شما بسیارمشعوف میگشتید اما حیف که چنین نکرد!!خوب ایرادی ندارد شما بنویسید!
    همین اثر خوابهای طلایی که حضرتعالی در مورد سادگی آکوردش افاضه فضل فرمودید(که احتمالا فقط همان راهم شنیده اید)در عین سادگی معروفترین و محبوبترین اثر استاد در بین عامه مردم است و چندین دهه است که بر قلبهایشان حکمفرمایی می کند.از طرفی اگر اینگونه آهنگ ساختن باعث سرشکستگیست پس حتما بتهوون بزرگ هم از شرم موومان اول سونات معروف مهتابش (که{موومان اولش} ساختار ملودیکی ساده تر از خوابهای طلایی دارد)جان به جان آفرین تسلیم نمودند.

    گذشته از این استاد آهنگهای پیچیده بسیاری در میان آثارشان دارند که احتمالا که نه حتمآ نشنیده اید:
    ۱)آهنگهاو تنظیمات استاد در برنامه هایی چون گلها…
    ۲)سولو هایی چون:
    راپسودی شماره ۱ در مقام بیات اصفهان
    راپسودی شماره ۲ در ماهور
    چهارمضرابهای راست پنجگاه و سه گاه ونواو…
    تخت جمشید
    چشمان سیاه
    بالت ها
    فانتزی روی ترانه های خیام
    فانتزی روی تم شیدا
    .
    .
    .
    در برخی از آثار استاداجراهایی استادانه با آکمپیمان های ضربی ای می شنوید که در قطعات کلاسیک(حداقل آنهایی را که من شنیده ام) باید خواب آنها را ببینید
    ضمنااستاد پیانو را به روش کلاسیک فرا گرفته اند و تمامی آثار مهم کلاسیک مانند آثار بتهوون موتزارت شوبرت و شوپن را فرا گرفته و نواخته اند (به آخرین مصاحبه استاد مراجعه کنید)پس استاد و شاگردانش قطعآ ضعف تکنیکی که نداشته اند هیچ بلکه از لحاظ تکنیکی در سطح بسیار بالایی هم قرار داشتند.
    اما درمورد شاگردان استاد که SAHBAی عزیز آنها را PIONISTخطاب نمودند… در میان آنها افرادی چون استاد انوشیروان روحانی استاد اردشیر روحانی استاد افلیا پرتو …
    وجود دارند که آنقدر بزرگ هستند که هر ننه قمری نتواند آنها را زیر سؤال ببرد.
    فرموده بودید با افرادی مصاحبه کنید که پارتی نداشته باشند و از نوابغ باشند .متآسفم که در مورد کسی نظر میدهید که حتی او را نمی شنا سید!آیا تا بحال کار استاد افلیا پرتو را شنیده اید؟حتمآ نشنیده اید.پس بروید و بشنوید که اگر نشنوید نصف عمرتان بر فناست البته قبل از آن بروید و موسیقی ایرانی یاد بگیرید تا دوباره کلمات قصار تحویلمان ندهید.

    خود من آرزوی شاگردی استاد پرتو را دارم و همینجا یک ختم قرآن نذر می کنم که شاگردی ایشان نصیبم شود

    اما در باب قطعات ایرانی چون با ربع پرده ها مواجه هستیم شیوه های رایج هارمونیزه کردن و آکمپیمان بندی معمولآ جوابگو نیستند چون در بسیاری ار اوقات بد صدا از آب در میایند از طرفی چون موسیقی ما ملودیک و بسیار احساسی ولطیف است باید به گونه ای هارمونیزه شود که به “روحش”خدشه ای وارد نشود پس خواهشآ اگر به هارمونی غلیظ علاقمندید موسیقی کلاسیک گوش دهید و اگر از آن هم سر در نمیآورید پاپ و راک و امثالهم گوش دهید و موسیقی اصیل را برای عاشقانش بگذارید که قدر و منزلتش را عمیقآ درک میکنند.
    ضمنآ عزیز دلم آن استادی که۸ سال به شماهارمونی یاد داد احترام به پیشکسوت و مرام ومعرفت را به شما نیاموخت تا اینگونه به مشاهیر این مرز وبوم که عمری را به خدمت سپری کردند و چون شمع سوختند تاچراغ راه دیگران باشند جسارت نکنید؟

    در پایان درود میفرستم به روان پاک زنده یاد استاد جواد معروفی و همقطاران فقیدش عزیزانی چون زنده یادان و استادان روح الله خالقی مهدی خالدی علی تجویدی اسدالله ملک حبیب الله بدیعی حسین تهرانی…وپیشینیان واساتید بزرگوارشان ابوالحسن خان صبا علی نقی خان وزیری و…

    شادی روح همه آن بزرگواران..رحم الله من یقرا فاتحته مع الصلوات.

    ارادتمند همه شما
    مهندس امیر حسین مهدیفر

  • امير حسين
    ارسال شده در مرداد ۱۰, ۱۳۸۵ در ۴:۱۷ ب.ظ

    ضمنآ لازم میدا نم از”sara” بابت پاراگراف یکی مانده به آخر عذرخواهی کنم چراکه به دلیل تشابه نوشتاری ایشان را با “SAHBA”اشتباه گرفته وتصور کردم که “SAHBA”ست که از ۸ سال تحصیل هارمونی صحبت میکند.

    ضمنآ پیام عزیز
    موسیقی اصیل ایرانی چیزی کاملآ متفاوت با موسیقی های غربیست و امکان مقایسه آنها با هم وجود ندارد چون اصولآ از یک جنس نیستند اگر فیزیک ۱ دبیرستان را پاس کرده باشید قطعآمیدانید که مقایسه دو پدیده و کمیت با دو واحد و متر متفاوت امکانپذیر نیست قضیه موسیقی اصیل و موسیقی غربی نیز دقیقآ همینطور است پس رقابت های جهانی(یابه قول شماخارجیهاcompetitionhaye jahany )نمی تواند معیاری برای موفقیت یاعدم موفقیت موسیقی اصیل باشد.
    اما به هر حال تا جاییکه حافظه ام یاری میکند موفقیتهایی بزرگ در سطح بین المللی نیز داشته ایم:

    -زنده یاد استاد علی تجویدی در سال ۱۹۹۸ از سوی مرکز تحقیقات بین المللی بیوگرافی آمریکا به عنوان مرد سال موسیقی ۱۹۹۸ جهان برگزیده شد.

    -سالها پیش که استاد یهودی منوهین سفری به ایران داشتند ساز زنده یاد استاد اسدالله ملک راشنیدند و شدیدآتحت تاثیر قرار گرفته و به تمجیداز هنر وی پرداختندوازایشان برای شرکت در فستیوالهای موسیقی دعوت بعمل آوردند که ایشان وگروهشان چند بار مقام اول را بدست آوردند
    -گروه اساتید گرانقدر اقایان شجریان کلهر وعلیزاده برای اثر فریاد نامزد گرمی شدند که متاسفانه از ادامه جریان با خبر نیستم
    .
    .
    .
    ضمنآموسیقی اصیل ما آنقدر عمیق و پیچیده است -هم به لحاظ فواصل هم گامها ومد گردی بین مقامها هم به لحاظ بداهه نوازی و هم به لحاظ سیستم غیر ریتمیک (مراد متریک بودن است)آوازها که بخش اعظم موسیقی مما را تشکیل میدهند-که بسیاری از ما که در این مملکت رشد کرده ایم و گوشمان با فواصل وحالات موسیقی ایرانی ایرانی آشناست قادربه درکش نیستیم در چنین شرایطی دیگر از خارجیانی که در سراسر عمرشان بافاصله ای کوچکتر از نیم پرده برخورد نکرده اند و… چه انتظاری داریم؟

    از سوی دیگر
    نمی دانم چراهمیشه مرغ همسایه غازست و برخی از ما تا این حد خود را در مقابل خارجیان حقیر میشماریم ودایم منتظر تایید آنانیم در حالیکه تاریخ و سابقه فرهنگی و هنری ما چند برابر آنهاست.و اگر بحث قضاوت مطرح با شد مابرای قضاوت محقتریم و این ماییم که با ید در مورد آنها اظهار نظر کنیم.هر چند که اصولآنیازی هم به قضاوت نیست چراکه حال وهوای هنرهای ما و آنها با هم متفاوت است و مترو معیاری هم که برای سنجش همزمان و صحیح هردو مناسب باشد در اختیار نداریم.
    موفق باشید

  • ناشناس
    ارسال شده در مرداد ۲۹, ۱۳۸۵ در ۱۱:۵۴ ب.ظ

    از بی سوادی است که موومان اول سونات مهتاب را با خوابهای طلایی (حتی از لحاظ ملودی) مقایسه کنید.شما از فرم سونات چه می دانید

  • sepehr
    ارسال شده در مرداد ۲۹, ۱۳۸۵ در ۱۱:۵۵ ب.ظ

    از بی سوادی است که موومان اول سونات مهتاب را با خوابهای طلایی (حتی از لحاظ ملودی) مقایسه کنید.شما از فرم سونات چه می دانید

  • امير حسين
    ارسال شده در شهریور ۴, ۱۳۸۵ در ۷:۱۳ ق.ظ

    من در مورد فرم سونات صحبت نکردم و نگفتم خوابهای طلایی سونات است.منظور من تنها اشاره به آرپژهای سه صدایی ای(تریاد) بود که شما از آن به عنوان عیب آهنگسازی استاد معروفی یاد کردید.ظاهرا شما بدون خواندن مطلب من در مورد سوادم قضاوت نمودیدو حکم به بیسوادی من دادید.آقای عزیز اصلا من بیسواد استاد معروفی هم آهنگساز نیست این حرفها چه دردی از شما دوا می کند؟شما که ماشا الله باسوادید به جای لجبازی و عوض کردن موضوع حرف منطقی را بپذیرید.

  • sepehr
    ارسال شده در شهریور ۱۳, ۱۳۸۵ در ۱۲:۵۶ ق.ظ

    من جواد معروفی را اهنگساز خوبی میدانم و احترام زیادی هم برایش قائلم.

  • sepehr
    ارسال شده در شهریور ۱۳, ۱۳۸۵ در ۱:۰۲ ق.ظ

    اقای امیر حسین من با بسیاری از سخنان شما موافقم.ارزش اثار خلق شده جواد معروفی هم به اینست که افراد بسیاری از گوش کردن ان لذت میبرند.

  • حامد حامديان
    ارسال شده در شهریور ۲۲, ۱۳۸۵ در ۸:۰۷ ق.ظ

    زیر سئوال بردن و حمله به کسانی که عمرشون رو صرف فرهنگ و هنر این مملکت کردن کار بسیار سخیفیه . با امیرحسین و موضعش موافقم و ازش تشکر می کنم . کسانی که ارزشهای هنری اساتید مسلم موسیقی رو اینجوری غیر علمی و متاسفانه بی ادبانه و با هتاکی نقد می کنن معلومه که خودشون چقدر بارشونه اونقدر که اسم لاتین ساز مورد ادعاشون رو هم بلد نیستن بنویسن .

  • ahmad
    ارسال شده در آبان ۸, ۱۳۸۵ در ۱۰:۳۷ ب.ظ

    salam be hameye dustan. man moddatah donbale hamchin manbaei budam ta etellate musighaeie khodam ro bishtar konam. vaghty in site ro peyda kardam kheily khoshhal shodam. ama motaasefane inja ham bazi az dustan say daran nazarate khodeshun ro tahmil konan. hala ke in forsat va in fazaye aali eijad shode khaheshan bahamdige dustane tar raftar konin ta hame chiz be behtarin shekle khodesh anjam beshe. ba tashakor az hameye azizani ke in ebtekar ro be kharj dadan va ba arze puzesh az hameye dustani ke shayad harfe man barashun ye kami talkhe.hamegi movafagh bashin

  • alaleh
    ارسال شده در دی ۲۴, ۱۳۸۵ در ۱۰:۰۳ ب.ظ

    salam be hameye doostan.omidvaram ruzi yeki az modaresine piano basham.baraye hame arezuye movaffaghiat daram.

  • sara
    ارسال شده در اسفند ۲۵, ۱۳۸۵ در ۹:۵۱ ب.ظ

    kasi ke 1sal piano kar karde ,,,,,,mikhad tadris kone ,,,,che eshkali dare ,mohem estedade tarafe ,oon tarf estedasho peyda karde,toneste moaleme khobi bashe…..

  • هادی
    ارسال شده در فروردین ۱۶, ۱۳۸۶ در ۱:۵۴ ق.ظ

    مقاله خوبی بود ممنونم

  • احمد جمالي
    ارسال شده در شهریور ۲۶, ۱۳۸۶ در ۷:۰۸ ب.ظ

    درصورت امکان ازآنجائیکه درحال حاضر برای فرزندم نیازبه یک استاد خوب پیانو دارم درصئرت امکان آدرس یا شماره تماس خانم پرتوافلیا را به ایمیل اینجانب ارسال فرمائید. بی نهایت سپاسگزارخواهم شد

  • یک دوست
    ارسال شده در دی ۱۶, ۱۳۸۶ در ۹:۰۲ ق.ظ

    سلام
    من به اکثر کتابهای جدید در مورد پیانو دسترسی دارم. در صورت نیاز می توانید نام کتابهای مورد نیاز خود را به email من بفرستید تا لینک دانلود آنرا (در صورت موجود بودن) برایتان بفرستم.

    vahabmoradistar@gmail.com

  • یک دوست
    ارسال شده در دی ۱۶, ۱۳۸۶ در ۹:۰۴ ق.ظ

    سلام
    من به اکثر کتابهای جدید در مورد پیانو دسترسی دارم.

    و می توانم آنرا در این تاپیک در اختیارتان (مخصوصا خانم پرتو) بگذارم.

  • یک دوست
    ارسال شده در دی ۱۶, ۱۳۸۶ در ۹:۱۲ ق.ظ

    برای شروع بهتر است این کتاب را بخوانید:

    Piano for dummies

    آدرس دانلود کتاب:

    http://rapidshare.com/files/36552263/Piano_For_Dummies.rar

  • یک ایرانی
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۸, ۱۳۸۷ در ۱۱:۳۴ ق.ظ

    man az esfahan hastam.man asheghe piano hastam va khodam hodoode 4sali piano mizadam vali bedalile moshkele bozprgi ki pish oomad dige natoonestam alan ham shadidan donbale ye ostade piano e khanoom migardam ke dar manzelam biad va baaz ham behem amoozesh bede mishe behem moarefi konin ke tooye esfahan ki hast va esmo shomareye tamasesho behem bedin.vasam be adresam email konin mamnoon misham

  • ارسال شده در خرداد ۷, ۱۳۸۷ در ۴:۵۵ ب.ظ

    matalebe khobi bod

  • ارسال شده در خرداد ۷, ۱۳۸۷ در ۵:۳۸ ب.ظ

    با سلام و تشکر از مطالب خوب بعضی از دوستان . من با امیر حسین موافقم و برای ایشان ارزوی موفقیت دارم.
    موزارت میگوید: ( نبوغ در سادگی است )
    و به نظر من: ز عشق است انچه اهنگ و ترانست دو ر می فا سل لا سی دو بهانست

  • zahed
    ارسال شده در مرداد ۲۰, ۱۳۸۷ در ۱:۵۰ ق.ظ

    salam man 15 sale piano mizanam ham classic ham irani.az sonataye beethoven va asare zibaye irani mesle javade marofi va ardeshire rohani lezat mibaram.agar kesi migoyad khabhaye talaey sade ast.sakhtanash baraye ma ghire momkene.be rohe mosighi tavajoh konid na be sadegiash.in melodi khili zibast va javade marofi ra javedaneh sakht.rohash shad.

  • hasan
    ارسال شده در مهر ۱۱, ۱۳۸۷ در ۱۱:۱۲ ب.ظ

    ay kash manam ye Piano Dashtam. darigh az ye PIANO . . . Heeey

  • unix
    ارسال شده در دی ۲۸, ۱۳۸۷ در ۲:۱۵ ب.ظ

    می گردیم و میگردیم…سرگردان و سرگردان…به دنبال یه صدای آشنا … یه حس قدیمی … یه واژه صمیمی.. اما نیست جز پاره ای به جامانده از آنچه روزگاری از پیرهن به ما نزدیک تر بود و بدون آن زیستن ناممکن می نمود…
    چه بجا مانده از آن رگ و ریشه…از آن “هویت” . ما چه بودیم و چه هستیم..به چه می اندیشیدیم و به چه می اندیشیم…کجاست آن ارزشهای گمشده…ارزشهای اصیل..هویت فراموش شده…و بی آنکه نگاهی به خودمان بیاندازیم ..کورکورانه…به دنبال عقاید بیگانه..دور شدیم از خانه…گویا راه درست را پیش گرفتیم…به سوی ویرانی “هویت” ایرانی

  • ریحانه
    ارسال شده در اسفند ۲, ۱۳۸۷ در ۱:۲۲ ب.ظ

    من خیلی علاقه دارم که پیانو یاد بگیرم اگر ممکنه یه استاد خوب معرفی کنید چون من از پایه میخوام شروع کنم به این اموزشگاههای بیرون هیچ اطمینانی نیست که درست یاد بدادن . ممنون

  • سحر
    ارسال شده در مهر ۱, ۱۳۸۸ در ۶:۰۲ ب.ظ

    حتما تواناییشو داره.آفرین پرتو.خوش به حالت

  • مهدي
    ارسال شده در دی ۶, ۱۳۸۸ در ۱۱:۵۰ ب.ظ

    salam man taze piano kar mikonam ageh mishe ravesh haye sahihe tamrin ro sharh bedin mamnoon

  • ناشناس
    ارسال شده در دی ۱۶, ۱۳۸۸ در ۱۰:۴۶ ق.ظ

    لطفا” ایمیل خانم پرتو را برای من ارسال کنید .متشکرم

  • محبوبه اقتداری
    ارسال شده در آبان ۲۰, ۱۳۸۹ در ۸:۴۲ ب.ظ

    با عرض سلام: لطفا آدرس ایمیل و تلفن خانم افیلا پرتو را برای بنده بفرستید،می -خواهم از حضور ایشان برای آموختن پیانو استفاده نمایم. با سپاس بسیار ، متشکرم

  • ارسال شده در آذر ۱۲, ۱۳۸۹ در ۵:۴۰ ق.ظ

    دوستان عزیز پیانو آموزش دادن زیاد ساده نیست و برای چیره دست شدن هر کسی نمی تواند آنر ا درست اموزش دهد به قولی هر کسی که خوب پیانو بزند حتما خو ب هم نمی تواند که پیانو بزند من خو دم با بزرگانی چون فریدون ناصحی و در کنسرواتوار با الکساندر هوانسیان و بعد از با خانم تامارا دولیدزه و بعضی وقتها با رافایل میناسکانیان کار می کنم و بهترین جواب را از وقتی گرفتم که پیش خانم تامارا رفتم پس زیاد به مطالب ها و این نوشته ها دل خوش نکنید آقای معروفی نیز اگر می بینید اینگونه ایرانی خوب می زند به احتمال زیاد چندین کتاب اتود از چرنی و از شوپن زده که تا این پیانو می زند و در هر حال پیانو زدن آقای معروفی کثیف می باشد و بهترین راه برای غنی کردن موسیقی ایران کنتر پوان می باشد که آقای معروفیی فکر نمی کنم علم کنتر پوان باد بوده باشد.

  • مونا عاملي فر
    ارسال شده در فروردین ۱۶, ۱۳۹۰ در ۳:۲۶ ب.ظ

    سلام لطف میکنید شماره تلفن وآدرس ایمیل خانم افیلا پرتو را ارسال بفرمائید تابرای آموزش پیانو درخدمت ایشان باشم.باتشکر

  • مونا عاملي فر
    ارسال شده در فروردین ۱۷, ۱۳۹۰ در ۸:۰۴ ب.ظ

    سلام لطف بفرمائید اطلاع دهید چطور میتوان با خانم افلیا پرتو برای تدریس پیانو تماس گرفت.متشکرم.

  • وحید
    ارسال شده در تیر ۱۶, ۱۳۹۰ در ۵:۲۳ ب.ظ

    سلام لطفا یه استاد خوب از مشهد بهم معرفی کنید ممنون

  • خسرو
    ارسال شده در آذر ۲۹, ۱۳۹۰ در ۱۲:۱۷ ب.ظ

    متأسفانه ما دو گروه نوازنده داریم. یک عده که شش ماه پیانو می زنند و بعد با چاپ کارت ویزیت و یک کیبورد بشکل بچه مطرب در مجالس شرکت می کنند که صنار سی شی گیر بیاورند. این افراد نه حق دارند و نه سوادش را دارند که درمورد هنرمندان پیشکسوت بی ادبانه و غیرتخصصی نظر بدهند. اظهار نظر تخصصی و کارشناسی را آقای انوشیروان روحانی و خانم زرین پنجه و خانم پرتو و… باید در مورد نوازندگی و آهنگسازی آقای معروفی ارائه کنند نه چندتا بچه مطرب که بخاطر ۵۰۰هزار تومان چهارتا پشتک هم می زنند.

  • اسمان
    ارسال شده در دی ۳, ۱۳۹۱ در ۱۲:۲۷ ب.ظ

    سلام من میخوام با خانم پرتو استاد پیانو صحبت کنم مرا راهنمایی کنید

  • یوسف علمداری
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۷, ۱۳۹۲ در ۷:۱۳ ب.ظ

    باسلامبا تشکرازنظرات دوستان.به نظر بنده اگر رب پرده را از موسیقی مقای ایرانی حذف بکنیمو دستگاههای موسیقی رابر اساس نتهای پرده ونیم پرده تنظیم نمائیم دیگر مشکلی در خصوص هارمونی نخواهیم داشت ضمن اینکه قابل فهم تر هم خواهد بود متاسفانه نگاههای تعصبی به موسیقی مقامی وسنتی مانع این تفکر شده در کشور آذربایجان در سال ۱۹۰۸شخصی به نام ئوزیر حاجی بیک اف این کار را انجام داد و رب پرده را از تار آذربایجانی حذف نمود وتمامدستگاههای موسیقی رابر این اساس تنظیم نمودو ما الان شاهدیم که موسیقی این کشور چقدر قابل فهمتر شده و میتوان این دستگاهها ومدها را بدون دخل وتصرف ودستکاری نتها در تمام نقاط جهان تدریس نمود.ضمنا تار در سال ۲۰۱۲در یونسکو به نام آذر بایجان ثبت گردید.در خصوص یاد گیری و نوازندگی پیانو وسایر سازها ما زیر بنایاین کار را نداریم ساز از بچهگی و با متدهای به روز باید اموزش داده شودوهنر اموز روزانه حد اقل ۳الی ۶ ساعت باید به تمرین بپردازد وبعد با اجرای فستیوالهای متعدد تبحر نوازندگی مورد ازمایش قرار گیرد.و….یاد گیری نوازندگی روی کاغذ وبا حرف زدن امکان پذیر نیست این امر میبایستی در مدارس وبصورت ممتد ادامه داشته باشد دعوت از نوارندگان چیره دست خارجی هم کمک به سزائی در تشویق هنر جویان خواهد داشت همه بزرگان در حد خود زحماتی کشیده اند ولی چون هامی دولتی در این خصوص نبوده ما در زمینه نوازندگی صحیح و شیوه تمرینات و تولیدات کلاسیک موسیقی پیشرفتهای خوبی نداشتیم به امید فرداهای بهتر.

  • یوسف علمداری
    ارسال شده در اردیبهشت ۲۲, ۱۳۹۲ در ۱۲:۴۴ ق.ظ

    باسلامبا تشکرازنظرات دوستان.به نظر بنده اگر رب پرده را از موسیقی مقای ایرانی حذف بکنیمو دستگاههای موسیقی رابر اساس نتهای پرده ونیم پرده تنظیم نمائیم دیگر مشکلی در خصوص هارمونی نخواهیم داشت ضمن اینکه قابل فهم تر هم خواهد بود

    متاسفانه نگاههای تعصبی به موسیقی مقامی وسنتی مانع این تفکر شده در کشور آذربایجان در سال ۱۹۰۸شخصی به نام ئوزیر حاجی بیک اف این کار را انجام داد و رب پرده را از تار آذربایجانی حذف نمود وتمامدستگاههای موسیقی رابر این اساس تنظیم

    نمودو ما الان شاهدیم که موسیقی این کشور چقدر قابل فهمتر شده و میتوان این دستگاهها ومدها را بدون دخل وتصرف ودستکاری نتها در تمام نقاط جهان تدریس نمود.ضمنا تار در سال ۲۰۱۲در یونسکو به نام آذر بایجان ثبت گردید.در خصوص یاد گیری و

    نوازندگی پیانو وسایر سازها ما زیر بنایاین کار را نداریم ساز از بچهگی و با متدهای به روز باید اموزش داده شودوهنر اموز روزانه حد اقل ۳الی ۶ ساعت باید به تمرین بپردازد وبعد با اجرای فستیوالهای متعدد تبحر نوازندگی مورد ازمایش قرار گیرد.و….یاد

    گیری نوازندگی روی کاغذ وبا حرف زدن امکان پذیر نیست این امر میبایستی در مدارس وبصورت ممتد ادامه داشته باشد دعوت از نوارندگان چیره دست خارجی هم کمک به سزائی در تشویق هنر جویان خواهد داشت همه بزرگان در حد خود زحماتی کشیده اند ولی

    چون هامی دولتی در این خصوص نبوده ما در زمینه نوازندگی صحیح و شیوه تمرینات و تولیدات کلاسیک موسیقی پیشرفتهای خوبی نداشتیم به امید فرداهای بهتر.

  • مهلا
    ارسال شده در شهریور ۲۱, ۱۳۹۲ در ۱۲:۱۹ ب.ظ

    امیرحسین عالی بود ممنون از توضیحت

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

«داستان وست ساید» با همراهی نوازندگان ایرانی اجرا شد

هنرآموزان موسسه “Bridge of Art” (پل هنر) که از از ۲۴ اگوست وارد کشور اتریش و استان فورالبرگ شده بودند، با رهبری ایوو وارنیتش (رهبر و نوازنده کلارینت اتریشی و مدیر مدرسه موسیقی درنبیرن) آثاری از موسیقی کلاسیک از جمله اثر مشهور لئونارد برنشتاین به نام «داستان وست ساید» را اجرا کردند. در کنار این گروه، هنرجویان دیگری به آموزش نزد استادان کنسرواتوار دولتی فورارل برگ پرداختند.

الیاس: تکنیک های هارمونیکا قابل اجرا روی آکاردئون نیست

جنبه مهم دیگری که شاید موسیقی کلاسیک برای نوازنده‌ها خیلی جالب بوده و خیلی به آن پرداختند این بوده که نوع برخورد با قطعات کلاسیک توسط هارمونیکا می‌تواند خیلی منحصر به‌‌فرد و خاص باشد و می شود از توانایی‌های این ساز در انواع صدادهی‌ها یا افکت‌های مخصوصی که این ساز می‌تواند تولید می کند بهره برد. این تکنیک ها منجر به اجراهای متفاوتی از همان قطعات کلاسیک می شود. ما در هارمونیکا دو مکتب اصلی داریم که گرایش آنها به سمت کلاسیک بوده است. مثلا در آمریکا می‌توانیم مکتب لری ادلر و برادرش و یا جانی پوله و تامی رایل و خیلی‌ کسانی دیگر که می‌توان نام برد… آنها موزیک کلاسیک را از فیلتر‌ هارمونیکا عبور می‌دادند و اجرا می‌کردند.

از روزهای گذشته…

علوانی فقط یک آواز نیست (IV)

علوانی فقط یک آواز نیست (IV)

ابوذیه ها دارای چهار بیت (اشطر) که سه بیت اول را به نام “ازهیری” معروف است و این سه بیت، هم قافیه می باشد. اما با معنی و مفهوم های مختلف و کلمه بیت اخر به نام “ایه” معروف است؛ نمونه ای از ابوذیه تغزلی:
کارایندرو، بانوی موسیقی لایت (I)

کارایندرو، بانوی موسیقی لایت (I)

خانم النی کارایندرو (Eleni Karaindrou) در روستایی کوهستانی تیچیو در مرکز یونان به دنیا آمد و در آتن بزرگ شد، در آنجا او به تحصیل پیانو و تئوری در هلنیکن اُدین (Hellenikon Odion) پرداخت. از سال ۱۹۶۹ تا ۷۴ در رشته اتنوموزیکولوژی (ethnomusicology) در پاریس تحصیل کرد. در بازگشت به یونان در مرکز فرهنگی ORAلابراتواری برای سازهای سنتی یافت، از آن پس به نمایندگی از موسیقی یونان موسیقیدانی فعال بود.
صبا؛ نسیم دگرگونی‌ها (V)

صبا؛ نسیم دگرگونی‌ها (V)

دومین نکته ذهنی بودن «مرجع تعلق» گوشه‌ها است. در هر حال برای ما بدیهی است که برخی از گوشه‌های دیگر نسخه‌های ردیف هم «خلق» شده‌اند یعنی به شکلی عینی دارای آفریننده هستند، اما جز در مواردی، از ورای هاله‌ای افسانه‌ای، کسی از آن یاد نمی‌کند. شاید بیاندیشیم که این آفریننده‌ها در طول تاریخ از یاد رفته‌اند، اما به نظر می‌رسد مساله این است که موجودیت آفریننده از نظر ذهنی بااهمیت تلقی نمی‌شود (۴). بدین ترتیب صبا تنها موردی (یا یکی از نادر موارد) نیست که آفریدن و آفریده‌اش به یاد مانده باشد، کسی است که یک مفهوم ذهنی را جابجا کرده است.
بیژن کامکار: مرکز حفظ و اشاعه  موسیقی را زندانی کرده بود

بیژن کامکار: مرکز حفظ و اشاعه موسیقی را زندانی کرده بود

من با آقای ناظری به یکی از بهترین استودیهای دنیا که در پاریس بود رفتیم. فضای استودیو چنان خلاءی بود که آدم وحشت می‌کرد. رفتیم و از صدای ایشان و صدای دف من نمونه‌هایی گرفتند که بر اساس آنها بروند میکروفون‌های مخصوص تولید کنند. یک میکروفون اختصاصی برای دف. من چهل سال است دف می‌زنم هیچ وقت نشده است که یک صدای درست از دف بشنوم. صدای دف خانقاه را در هیچ ضبطی نشنیده‌ام.
سهیلی: تهیه کننده باید به کارشناس مراجعه کند

سهیلی: تهیه کننده باید به کارشناس مراجعه کند

نوشته که پیش رو دارید گفتگویی است با محسن سهیلی، تهیه‌کننده موسیقی و سرمایه گذار کنسرت «بگو کجایی» که قرار است ۹ شهریور ماه سال جاری در برج میلاد به روی صحنه برود؛ این گفتگو در برنامه نیستان در شبکه فرهنگ انجام شده است.
برگزاری سخنرانی آشنایی با موسیقی الکترونیک در دانشگاه آزاد

برگزاری سخنرانی آشنایی با موسیقی الکترونیک در دانشگاه آزاد

روز سه شنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۳۸۹ از ساعت ۱ تا ۳ جلسه‌ی سخنرانی با عنوان «آشنایی با موسیقی الکترونیک» در دانشکده‌ی هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی واقع در تقاطع خیابان فلسطین و انقلاب، برگزار می‌شود. سخنران، آروین صداقت‌کیش، خلاصه‌ای از برنامه‌ی سخنرانی را چنین بیان کرد؛مختصری از تاریخچه‌ی موسیقی الکترونیک آغازگر راه خواهد بود.
مغالطات ایرانی – اتنوموزیکولوژی (III)

مغالطات ایرانی – اتنوموزیکولوژی (III)

فریدون فرزانه، خطاب به سازندۀ عمیق ترین نغمه های تاریخ موسیقی ایران می نویسد: «موسیقی شما نه جنبۀ علمی دارد نه جنبهء هنری و نه جنبهء ملی حال از شما می‏خواهم بپرسم این سازهایی غربی در ارکستر شما چکار دارد؟» و جالب اینجاست کسی که خود تمام آثارش را برای سازهای غربی تنظیم کرده از خالقی (که ارکستر غربی را به طور کامل ملی می دید و با نگاهی مستقل و ایرانی، صدایی ایرانی از این ارکستر درمی آورد) بعد از زدن برچسب غیرعلمی، غیر هنری و غیر ملی بودن به آثارش می گوید، ساز غربی در ارکستر شما چه می کند!
یادداشتی بر موسیقی فیلم آرایش غلیظ (I)

یادداشتی بر موسیقی فیلم آرایش غلیظ (I)

از مدتها قبل و از بدو انتشار آلبوم «آرایش غلیظ» (۱)، مقوله ای در پستوی ذهنم رژه می رفت؛ ترجیح دادم دست نگه دارم تا سیل منتقدان موافق و مخالف فروکش کند و نظرهای اهل فن را مطالعه کنم و پس از آن یادداشتی پیرامون این موسیقی بنویسم. همه می دانیم که یک اثر متعلق به خالق آن است و هر آنچه در آن اتفاق می افتد زیر پرچم درایت و آگاهی خالق است. موسیقی جامعه ما، سالهای طولانی است که زیر سلطه خواننده سالاری است و هر اثر با کلامی را اغلب مردم به خواننده نسبت می دهند نه آهنگساز آن. به ندرت کسی می گوید «بیداد مشکاتیان» مگر اهل فن باشد؛ بیداد را به نام محمد رضا شجریان می شناسند.
لوئیس آرمسترانگ

لوئیس آرمسترانگ

در سال ۱۹۰۲ بدنیا آمد، موسیقیدانی بود که بیشترین تاثیر را در قرن بیستم بروی موسیقی، بخصوص Jazz گذارد. به Satchmo (ساچمو مخفف Satchel Mouth) معروف بود و امروزه در رده بزرگان فلسفه، هنر، سیاستمداران و … در مقام مقایسه آورده میشود.
گزارش جلسه سوم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

گزارش جلسه سوم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

بعد از ظهر چهارشنبه ۱۱ بهمن ماه، سومین جلسه‌ی «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» در ساختمان فاطمی خانه‌ی موسیقی برگزار شد. درس جلسه‌ی سوم ادامه‌ی درس جلسه‌ی پیش از آن (تکنیک‌های عمومی نقد) بود و بیشتر بر ارائه‌ی مثال‌هایی از میان نقدهای نوشته شده‌ تکیه داشت که تکنیک‌های مربوط به آنها در جلسه‌ی دوم معرفی شده، اما نمونه‌ای از آنها ارائه نشده بود.