جرج انسکو، بزرگترین موسیقیدان رومانی

یهودی منوهین به رهبری جرج انسکو کنسرتو ویولون دورژاک را مینوازد
یهودی منوهین به رهبری جرج انسکو کنسرتو ویولون دورژاک را مینوازد
جرج انسکو (George Enescu) بعنوان آهنگساز، پیانیست، ویولونیست، رهبر ارکستر و همچنین معلمی توانا در دنیای موسیقی مطرح می باشد. او بزرگترین موسیقیدان در زادگاه خویش – رومانی – و یکی از بهترین اجرا کنندگان موسیقی کلاسیک در قرن بیستم در سطح جهانی است.

وی در یکی از روستاهای کشور رومانی بدنیا آمد و استعدادش در زمینه موسیقی از همان دوران کودکی در او وجود داشت.

در سن پنج سالکی اولین اثر خود را خلق کرد تا نبوغ وی در موسیقی بر همگان آشکار شود. در همان زمان بود که پدر وی با دیدن این استعداد، او را نزد آهنگساز برجسته ای به نام کاودلا (Eduard Caudella) برای یادگیری علوم موسیقی سپرد.

انسکو در سن هفت سالگی وارد کنسرواتوار وین شد، جایی که وی تحت تعلیم اساتیدی چون: Joseph Hellmesberger و Robert Fuchs و Sigismond Bachrich قرار گرفت و قبل ار سن سیزده سالگی توانست فارغ التحصیل شود!

او در کنسرت هایی که وی در وین برگزار مینمود، آثاری از برامس – سارازات و مندلسون را اجرا مینمود. در سال ۱۹۸۵ وی برای تکمیل آموخته های خود در زمینه موسیقی به شهر پاریس رفت و دروس ویلن را نزد Martin Marsick و هارمونی را نیز با André Gédalge و آهنگسازی را نزد Jules Massenet و Gabriel Fauré گذراند.

بسیاری از آثار انسکو تحث تاثیر موسیقی زادگاه خوش یعنی رومانی گرفته بود که از محبوبترین آثار وی میتوان به Romanian Rhapsodies، ساخته شده در سالهای ۱۹۰۱ الی ۱۹۰۲ و اپرای Oedipe در سال ۱۹۳۶ و سوئیتهای برای ارکستر اشاره نمود. وی همچنین پنج سمفونی (که دو سمفونی وی ناتمام ماند ) و آثار بسیاری برای موسیقی مجلسی که برخی از این آثار مانند سه سونات برای ویلن و پیانو – دو سونات برای ویلونسل و پیانو، سه نوازی پیانو و یا سمفونی مجلسی برای دوازده ساز و آثار متعدد دیگری دارد که شهرتی جهانی دارند.

audio file بشنوید قسمتی از “راپسودی رومانیایی” ساخته انسکو را با رهبری چیلیبی داکه رهبر بزرگ رومانیایی (ضبط شده از اجرای زنده)

وی در سال ۱۹۳۲ وی کار رهبری را با ارکستر فیلادفیا شهر نیویورک آغاز نمود. در سال ۱۹۳۵ ویلن کنسرتو شماره ۳ موزارت (سل ماژور) را با سولیستی شاگردش یهودی منوهین و با ارکستر سمفونیک پاریس رهبری نمود.

وی همچنین رهبری ارکستر فیلارمونیک نیویورک را در سالهای ۱۹۳۷ الی ۱۹۳۸ بعهده داشت.

او در سال ۱۹۳۹ با Maria Rosetti ازدواج نمود. انسکو سالها در پاریس (فرانسه) و رومانی ( بخارست) مشغول به زندگی و خلق آثار خویش بود اما بعد از جنگ جهانی دوم و بدلیل تغییرات سیاسی در کشورش در پاریس اقامت دائمی نمود.

وی در ویلن استادی بسیار برجسته و متبحر بود و بسیاری از ویولونیست های بزرگ شاگرد او بوده اند، ویولونیست های بزرگی چون: Yehudi Menuhin، Christian Ferras، Ivry Gitlis ،Arthur Grumiaux و Ida Haendel مهمترین آنها هستند.

او همواره آثاری از آهنگسازان کشورش همچون Constantin Silvestri، Mihail Jora، Ionel Perlea و Marţian Negrea را اجرا می نمود و این امر تاثیر بسیاری در ترویج موسیقی معاصر کشورش داشت.

audio file بشنوید قسمتی از سونات کورلی را با ویولون انسکو

جرج انسکو در سال ۱۹۵۵ در پاریس از دنیا رفت. امروزه برای بزرگداشت این موسیقیدان که همواره حامی ارزشها و فرهنگ موسیقی کشورش بود، موزه، ارکستر سمفونیک و همچنین فستیوالی با نام وی وجود دارد تا همواره در یاد و خاطره مردم رومانی بعنوان یک میهن پرست و یک موزیسن برجسته باقی بماند.

en.wikipedia.org

3 دیدگاه

  • Masha
    ارسال شده در آبان ۲۲, ۱۳۸۶ در ۲:۳۷ ق.ظ

    Maghaaleh e khoobi ast .Mokhtasar va mofid.Amma saale tavallodash raa naneveshtehid .saal e 1881 mi baahsd.

  • مهرداد فاروقی
    ارسال شده در دی ۳۰, ۱۳۸۶ در ۱۰:۵۱ ق.ظ

    از زحماتی که برای سایت زیبا و مفیدتان کشیدید نهایت سپاسگذاری را دارم .
    تندرست و همیشه پیروز باشید .

  • farzad
    ارسال شده در دی ۱۵, ۱۳۹۰ در ۱۲:۵۷ ق.ظ

    khoshhalam k hamchin matalebi be zabune farsi vojud dare,motshakkeram azatun

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIX)

تنها درویش خان تا حدودی با وزیری تفاهم داشت و برای شنیدن کنسرت ها و خطابه های او به مدرسه خصوصی اش می رفت. اما قبل از این که این رابطه و تفاهم ثمری به بار آورد – و قبل از ریاست اول وزیری در مدرسه موزیک (۱۳۰۷)، درویش خان فوت شد (۱۳۰۵). بعد از فوت او تجدد طلبی به کشمکش بین وزیری و مین باشیان ها یا «موسیقی نوین و علمی ایرانی» با «موسیقی بین المللی و علمی» محدود ماند.

«شیوه‌ی نوازندگی» در موسیقی ما چه معنایی دارد؟ (I)

اگر در موسیقی کلاسیک غربی کار می‌کنیم دادن جواب همه‌فهم به این سوال نسبتا ساده است. یعنی روشی که هر نوازنده آثار را می‌نوازد. بخشی به رابطه‌ی فیزیکی‌ای که یک نوازنده با سازش دارد مربوط است، یعنی مسائلی مثل روش دست گرفتن ساز یا پشت ساز نشستن، نحوه‌ی انگشت گذاشتن، انتقال نیرو به ساز (تقریبا اِکول) و … بخشی هم به مسایل صوتی، مثل صدایی که از ساز درمی‌آورد، دامنه‌ی شدت و ضعف‌هایی که می‌تواند به هر نت یا پاساژ بدهد، شیوش‌های مختلفی که می‌تواند هنگام نواختن هر نغمه یا تکنیک ایجاد کند و بخشی هم به مسایل تکنیکی مثل دامنه‌ی ویبراتوها و از این قبیل.

از روزهای گذشته…

بررسی جنبش احیای موسیقی دستگاهی در نیمه سده‌ حاضر (IV)

بررسی جنبش احیای موسیقی دستگاهی در نیمه سده‌ حاضر (IV)

گروه دیگری از موسیقیدانان را نیز که شاگردان هسته‌ی اصلی گروه محوری بودند، باید جزء گروه محوری به حساب آورد چرا که فعالیت‌های بعدی این عده بود که جریان احیا را در سطح جامعه هنری مطرح و آنرا کامل کرد. به نظر می‌رسد در این مورد، گروهِ محوری دستکم به دو بخش تقسیم می‌شود: هسته اصلی و شاگردان۱۰٫ در حقیقت بدلیل نزدیکیِ زمانی و تاثیری که این شاگردان بر جریان موسیقی ایرانی نهادند، بسیار مشکل بتوان این دو بخش را از یکدیگر جدا کرد، در عین حال نباید از نظر دور داشت که زمانی که این شاگردان وارد جریان احیا شدند، خطر اصلی از موسیقی سنتی ایرانی دور شده و مرحله اصلی احیا (حداقل از دید خود احیاگرایان۱۱) تمام شده بود.
جایگاه موسیقی در عهد ساسانیان (IV)

جایگاه موسیقی در عهد ساسانیان (IV)

باربد از دیگر رامشگران، بربط نوازان و استادان موسیقی بسیار مطرح دوره ی خسرو پرویز است. در تعریف لغوی بربط باید گفت خوارزمی در مفاتیح العلوم بربط را سینه ی مرغابی معنی کرده است، چون کاسه و دسته ی آن به مرغابی شبیه است.
بررسی ساختار و نقش دانگ‌های مورد استفاده در گوشه‌های راک ردیف میرزاعبدالله (X)

بررسی ساختار و نقش دانگ‌های مورد استفاده در گوشه‌های راک ردیف میرزاعبدالله (X)

در ادامه، ملُدی به حوزه‌ی دانگ‌های انتقال‌یافته‌ی دوم و سوم ماهور به یک اکتاو بالاتر وارد می‌شود و تا درجه‌ی پنجم پیشروی می‌‌کند و سپس در حرکتی پایین‌رونده، با ایست روی درجه‌ی سوم و سپس درجه‌ی اول، به دانگ اول راک (R1) می‌رسد. البته، با توجه به پیشروی ملُدی تا نت سل پایین‌دسته و کمرنگ بودن نقش دانگ سوم ماهور در این پیشروی ـ مانند آنچه در گوشه‌ی داد اتفاق می‌افتد ـ می‌توان نت سل را صرفاً پس‌دانگِ دانگِ دوم ماهور دانست و ملُدی فقط به آن اشاره‌ای می‌کند. بااین‌حال، به‌دلیل زیرایی بالای این نت در ملُدی، نسبت به سایر نت‌ها (آکسان تنال) ، و نیز واقع‌شدن آن در ابتدای جمله (تأکید دینامیک)، نقش آن در ملُدی و سیر گوشه پررنگ است. این نت در تصویر بعدی با دایره‌ مشخص شده است.
جاش گروبن (I)

جاش گروبن (I)

جاشوآ وینسلو (Joshua Winslow) ملقب به جاش گروبن (Josh Groban) متولد ۲۷ فوریه ۱۹۸۱، خواننده و ترانه سرای آمریکایی است. حرفه او بیشتر روی اجرای کنسرت و ضبط آثارش متمرکز است، اگرچه وی همواره علاقه به پی گیری موسیقی در تئاتر را داشته. در جولای ۲۰۰۹ وی توانست ۱۹,۱۷۴,۰۰۰ آلبوم خود را در ایالات آمریکا به فروش رساند! او جایزه گرمی (Grammy) را برای آهنگ “باور کن” (Believe) دریافت کرد و در سال ۲۰۰۵ نامزد جایزه آکادمی بود.
ویلنسل (VI)

ویلنسل (VI)

ویولنسل های دوره باروک با ویولنسل های امروزی از چندین نظر تفاوت داشتند. ویولنسل های امروزی دارای میله ای در انتها به عنوان تکیه گاه ساز هستند (و بخشی از صدا را از این راه به زمین منتقل می کنند)، در حالیکه ویولنسل های باروک تنها به کمک دو ساق پای نوازنده نگه داشته می شدند.
مجید کیانی و «طبیعت در هنر موسیقی» (II)

مجید کیانی و «طبیعت در هنر موسیقی» (II)

کلدانیان از ۶۲۶ تا ۵۳۸ قبل از میلاد در سرزمین حاصل خیز بین النهرین استقرار داشتند. از زمان سومریان معابد مرکز عمده کاهنان ٬ شاعران ٬ ریاضی دانان و منجمان بود. بر اساس نوشته های برخی مورخان قدیمی مانند Plutarch در زمان کلدانیان با توجه به گسترش نجوم و ارتباط موسیقی نظری با اخترشناسی و ریاضیات عقایدی مانند اعتقادات زیر مرسوم گردید:
کدام تغییر؟ کدام نظام؟ (III)

کدام تغییر؟ کدام نظام؟ (III)

در مورد اول، از آنجایی که نمی توان چندان ارتباطی بین آن و «تغییر نظام تنبک نوازی» یافت، جای بحث چندانی نیست. با این حال، به طور اجمالی باید گفت که نه هواپیما سواری و هتل پنج ستاره رفتن برخی اساتید تنبک نوازی و دیگر اساتید عیب است و نه صاحب درآمد بالا شدن آنان. در «اخلاقیات»، برخی جنبه ها به عنوان سجایای منفی اخلاقی مورد توافق است که اتفاقاَ در این برنامه از سوی ایشان بسیار دیده می شد (بدیهی است که مقصود نگارنده واژه ها و شوخی های جنسی ایشان نیست، بلکه مقصود اتهام های کلی ای است که ایشان به برخی چهره ها می زدند).
جایگاه رهبر (I)

جایگاه رهبر (I)

دو سال پیش، وقتی ارکستر سمفونیک تهران هنوز از داشتن رهبر دائم محروم بود و در حالتی مشوش و سردرگم به سر میبرد، مطلبی با عنوان”ارکستر بی رهبر” چاپ شد که این مقاله در مورد ارکستری صحبت میکرد که بدون رهبر کار میکند و در سطح مطلوبی به فعالیت میپردازد.
پیام تقدسی، ویلنسلیست ایرانی – اتریشی

پیام تقدسی، ویلنسلیست ایرانی – اتریشی

پیام تقدسی (متولد سال ۱۹۸۹) از چهارسالگی نزد مونیکا شرباوم (Monika Scherbaum) در شهر برگنز در اتریش به فراگیری موسیقی پرداخت. او در کنسرواتوار فلدکرش (Conservatory Feldkirch) در کلاس های ایمکه فرانک (Imke Frank) و مارتین مرکر (Martin Merker) شرکت کرد. او سپس در زوریخ در سوئیس به تحصیل موسیقی نزد توماس گروسنباخر (Thomas Grossenbacher) و کریستین پروسک (Christian Proske) پرداخت و در سال ۲۰۱۱ با مدرک لیسانس اجرای موسیقی فارغ التحصیل شد. دو سال بعد پیام تقدسی زیر نظر رافائل رزنفلد (Rafael Rosenfeld) مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته نوازندگی موسیقی دریافت کرد و سپس در سال ۲۰۱۶ با مدرک نوازندگی تخصصی موسیقی از مدرسه موسیقی بازل (Hochschule für Musik Basel FHNW) فارغ التحصیل شد.
گزارش جلسه هشتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VI)

گزارش جلسه هشتم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (VI)

همان‌طور که نشان داده شد در مورد نقد به مفهوم گسترده این «میزان» بسیار زیاد است به طوری که دست‌کم نیمی از گفتمان‌های مورد اشاره بخش بزرگی از حیات موسیقایی را در دوران اوجشان تحت تاثیر قرار داده‌اند و به چیره شدن نوعی «جریان اصلی» انجامیده‌اند. اما درباره‌ی نقد به مفهوم محدود، باید اعتراف کرد که در اکثر نمونه‌ها آن «میزان» اندک است.