استرادیواریوس – ویولن ۱۶۹۹

پروژه کُنتِس پولیگناک – کاستندایک (COUNTESS POLIGNAC – KUSTENDYKE)
به آرامی صدای خروشی که از درون هزار توی تاریخ عبور می کند طنین دل انگیز سازی به گوش رسید و تبسم تازه ای دیگر از معرفت انسانی، پدیدار گشت. لحظه ای بی جنبش ازسرحیرت و تحسین و توقف برای سکوتی ممتد تا انتهای تنفس صدایی جاودانه، زیباست، زیبا. چنان بر تمامیت قدرت ابراز خویش، بر اریکه نوازش دستی استوار است که هیاهوی شور و شوق از آن سرچشمه می گیرد. قبل از هر چیز بهتر است که درباره عناوین ذکر شده توضیحاتی داده شود، موضوع اصلی این مجموعه مقالات تا آینده در راستای پروژه ساخت یکی از بهترین سازهای آنتونیو استرادیواریوس است که در مسیر طرح و برنامه ریزی و نهایتا مراحل ساخت آن قرار داریم. ساز مذکور، ویولن ساخته شده در سال ۱۶۹۹ میلادی بدست آنتونیو استرادیواری و نام آن “KUSTENDYKE” می باشد که در کارگاه ویلن سازی اینجانب به مورد تحقیق و اجرا گذاشته شده است. (REZA ZIAIE’s Workshop)

هدف اولیه ما ویولن “COUNTESS POLIGNAC” بود که در اختیار ویرتئوز بزرگ گیل شاهام (GIL SHAHAM) است، اما متاسفانه اطلاعات قابل توجهی که بتوان به لحاظ علمی از آن بهره برداری شود وجود نداشته و اندک مطالبی که یافت می شود اعتبار کافی را به جهت اجرای دقیق پروژه درتمامی مراحل ندارد.

البته ابعاد و اندازه های موجودی که متجاوز از ۴ معیار نمی باشد همچون طول بدنه ساز، عرض بالایی، عرض وسط و عرض پائینی، امکان محاسبه و ترسیم را تا مقدار زیادی برای باز تولید حدود محیطی ساز فراهم می سازد، اما با در نظر گرفتن این مسئله که شاید خود آنتونیو استرادیواری از روشی دیگر برای بدست آوردن خطوط محیطی استفاده کرده باشد و یا در صورت انطباق روش ما با شیوه او، امکان تصرفات و تغییرات آگاهانه از طرف او برای رسیدن به ویژگی های خاص تر وجود داشت، این تصمیم از معدل آرای عقلایی خارج شده وترجیحا کاستندایک انتخاب گردید.

اما چرا کاستندایک بین سازهای تولید شده بوسیله استراد در سال ۱۶۹۹ مورد انتخاب قرار گرفت؟ پاسخ این سوال دلایل متعددی دارد که بخش وسیعی از آن به برابری قابل توجه در ساختارهای این دو ساز بر می گردد و می توان در اندازه های مطرح شده و در فرم های آن از جهات مختلف مشاهده نمود.

این وجه تشابهات غیر قابل انکار، در سایر سازهای تولید شده در آن سال که تا کنون یافت شده است کمتر دیده می شود، از این رو با سنجش و پردازش مکرر و با توجه به موجود بودن اطلاعات قابل قبول، تصمیم به سرمایه گذاری جهت تولید این ساز کاستندایک گرفته شد. به طور معمول برای یافتن الگوها و مدلهای دقیق و کاملی که در طول تاریخ ویلن سازی بدست استاد کاران برجسته ای خلق شده اند، تلاش و کوشش کرده ایم و حاصل این تکاپو انتخاب و تولید بهترین هاست، که درعناوین دیگری از آنها نیز یاد خواهم کرد.

کاستندایک به عنوان یکی از این تعداد برتر در طبقه بندی مخصوص و منحصر به خود در جایگاه ویژه ای قرار می گیرد که می توان به برخی ازاین پارامتر ها اشاره ای داشت.

در چهار چوب استقرارو موقعیت تولید آثارهنری عواملی خاص، اثر گذار و تعیین کننده هستند که با توجه به سایر گزینه های دیگر چگونگی حرکت خالق اثر را می توان به شهود گرفته و از این طریق روند و جهت پدیدار شدن محصولات آن شخص را یافته و به نظم و ترتیب و دغدغه های فکری و ذهنی آن کمی نزدیک تر شد.


به میزان حدود انطباق و درک ما با خالق اثر، کیفیت هم آهنگی و هم سویی اندیشه و عمل بروز می کند و ساعت زمان به گذشته باز می گردد و هر چقدر این دریچه جایگزینی ما با او گسترده تر می شود، سرعت بازگشت به زمان اراده تولید اثر در نقطه مبدا افزایش می یابد، اینچنین نظاره گر وقایع بودن، تعلیمی است از جنس حضور در عرصه خلق هنر جاودانه.

audio file بشنوید اجرایی از گیل شهام را با ویولون “کنتس پولیگناک”

ابعاد و اندازه های به کار برده شده و ترتیب مقیاسها در قبل و بعد آن – تعداد سازهای تولید شده در آن سال ۱۶۹۹ و روند و آرایش ساخت آنها – افت و خیزهای جاری در شرایط زیستی به لحاظ تمام عوامل هم جوار از جمله علم، هنر، فرهنگ، سیاست و عبور از قرن هفدهم به آستانه تولد سده هجدهم میلادی – تغییر در الگوها و مدلها – محدوده سنی استراد که در ۵۵ سالگی به سر می برد و اتفاقات خانوادگی که بر او حادث گشته – تحت تاثیر بودن او از سبک استادش نیکولا آماتی و رد اثر تکنیکی آماتی ها در سازهای آن مقطع تاریخی خاص – سلیقه و ذوق و ابتکارات خود او که رنگ زیباتری بر همه گفته ها دارد و …، نمونه هایی است که با نگاهی نه چندان پیچیده و دشوار قابل لمس و دریافت است.

10 دیدگاه

  • رضا
    ارسال شده در بهمن ۱۰, ۱۳۸۷ در ۲:۳۷ ق.ظ

    اوه چه پروژه ی جالبی… دستتون درد نکنه… امیدوارم موفق باشید و نتایج کارتان کمک کنه که نام ویولون سازهای ایرانی دوباره در دنیا مطرح بشه… حرصم می گیره که این ژاپنی ها و کره ای ها برای ما ویولون ساز شده اند :دی

  • farnaz
    ارسال شده در بهمن ۱۱, ۱۳۸۷ در ۹:۰۶ ب.ظ

    ba salam khedmate jenab ziaei mikhastam bedoonam stradivari kolan chand ta saz sakhte va hamaknoochandta az sazhash baghie.merci

  • ناشناس
    ارسال شده در بهمن ۱۲, ۱۳۸۷ در ۶:۴۷ ب.ظ

    با سلام به شما
    تعداد سازهایی که از stradivari تا کنون ذکر شده است ۱۲۰۰ عدد بوده که به تعابیر مختلفی از ۵۴۰ تا حدود ۷۰۰ عدد از آن موجود می باشد.
    با سپاس
    رضاضیایی

  • ارسال شده در بهمن ۱۷, ۱۳۸۷ در ۱۲:۴۰ ق.ظ

    ba salam nazareton dar moredeh violonhaye ostad ebrahim ghanbari mehr chiye?

  • ناشناس
    ارسال شده در بهمن ۱۸, ۱۳۸۷ در ۹:۳۴ ب.ظ

    با سلام
    پاسخ به این سوال از دیدگاه های مختلفی قابل بررسی است که در مقوله های اجتماعی – فرهنگی – علمی و اقتصادی تحلیل می شود، البته تا کنون در باره اینگونه موضوعات و چگونگی پرداخت به آن تصمیماتی گرفته ام که در صورت لزوم به شکلی واضح و کافی مقالاتی را ارائه خواهم داد.

    با سپاس
    رضا ضیایی

  • یاسر
    ارسال شده در اسفند ۳, ۱۳۸۷ در ۱۰:۲۳ ق.ظ

    با سلام و تشکر به مدیریت سایت و عرض ادب و احترام به استاد ضیایی عزیز ،امیدوارم در این پروژه هم همانند دیگر پروژه ها موفق و پیروز باشید.

  • سیامک
    ارسال شده در دی ۵, ۱۳۸۸ در ۱۰:۴۹ ق.ظ

    معنی این جمله رو هرچقدر خوندم نفهمیدم: اما با در نظر گرفتن این مسئله که شاید خود آنتونیو استرادیواری از روشی دیگر برای بدست آوردن خطوط محیطی استفاده کرده باشد. میشه کمی توضیح بدین؟ وقتی ابعاد مورد اشاره شما موجود هستند، به چند روش میشه به یک شکل یکسان که همون فرم اصلی وخطوط محیطی هست، دست یافت؟ و از طرف دیگه به فرض اینکه بشه از روشهای گوناگونی به خطوط محیطی دست یافت، مگه در نتیجه تفاوتی وجود داره؟

  • ارسال شده در دی ۶, ۱۳۸۸ در ۴:۳۷ ق.ظ

    سلام
    درباره سوال اول:
    منظور این مسئله بوده که ما می توانستیم از طریق ۴ اندازه اصلی به هدف برسیم ولی امکان کاربرد روش دیگری از این ۴ اندازه بوسیله استراد وجود داشته است .
    سوال دوم :
    از طریق اندازه ها و کاربرد روشهای نا متعارف و بی نظم می توان به اشکال یکسان دست یافت،اما این موضوع مورد تائیدو بحث و نظر ما نیست.
    و سوال آخر شما:
    این دیدگاه شما در رابطه با نتیجه حاصل ازتغیرات ،دقیق و قانونمند نبوده و پرسش خود مبهم است.
    اما بدانید که در ساختار ویلن کوچکترین تغییری ،پویا و هدفمند است و ما هم از این قاعده خارج نیستیم.
    با سپاس

  • simak
    ارسال شده در دی ۷, ۱۳۸۸ در ۱۰:۱۲ ب.ظ

    ba tashakor az pasokhetoon, vaghti 4 andazeh asli vojood dareh, shekle enhena va shibe safahat ke bastegi be moshakhaseye bafti va esteghamati choobe morede estefadeye ma dareh va fekr mikonam ziad be nemooneye asli kari nadareh,mahale f ham ke baz be 4 andazeye asli barmigardeh.pas dige che moshkeli vojood dareh? banabarin zaheran ba 4 andazeh bayad besheh olgooye asli ro peyadeh kard? age misheh rahnamaee konin,motshakeram

  • Reza Ziaei
    ارسال شده در دی ۹, ۱۳۸۸ در ۱۲:۵۲ ق.ظ

    ba salam
    duste aziz ,vaghti 4 andazeie asli vojud darand mitavan dar sabkhaie mokhtalefe tarrahie sazha az anha bahre gereft .va ba tavajoh be tanavoe eijad shode dar in sabkha mitavan in mozu ra kamelan jeddi gereft ke sazande va khaleghe asar dar an tasarrofati ra emal karde bashad ke an taghirat lozuman bar asase ghaede va ghanune rizai va hendese nabashad .be ellate ingune dalaiel ast ke tarrahie nemunehaie asli kari toam ba ebham ast va ghatan be manabe motabar va mostanad baraie sehat nataiej ,ehtiaj khahad bud.
    zemnan ingune nist ke sayer ghesmatha bi ertebat ba andazehaie mabda hastand ,na dar tamame ghasmatha hamahangi sakhtari nashi az mohasebat vojud darad.
    ba sepas

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «ایران زمین»

سوال این است که آیا می‌توان خلاقیت را آموزش داد؟ و جواب این که حتا اگر هم نتوان، حداقل می‌شود با برانگیختن و آزاد گذاشتن، آدم‌های صاحب خلاقیت را تشویق به استفاده از آن کرد و پروراند. آنچه هشت آهنگساز نوجوان آلبوم ایران‌زمین و مدیر هوشیار «پروژه‌ی آهنگسازان جوان»، امیرمهیار تفرشی پور، به اعتبار موسیقی‌شان به صحنه‌ی امروزین موسیقی ما می‌آورند دقیقا پاسخی است که دیدیم.

آلبوم «در محاصره» با آهنگسازی منتشر شد

یکی از کنسرت‌های ارکستر «خنیاگران مهر» به سرپرستی و آهنگسازی بهزاد عبدی در قالب آلبوم صوتی تصویری «در محاصره» به خوانندگی محمد معتمدی، توسط نشر «پردیس موسیقی معاصر» منتشر شد. آلبوم «در محاصره» مشتمل بر یکی از کنسرت‌های ارکستر «خنیاگران مهر» به سرپرستی بهزاد عبدی که مرداد ماه سال ۱۳۹۵ به خوانندگی محمد معتمدی در تالار وحدت تهران روی صحنه رفت، در قالب یک اثر صوتی تصویری توسط نشر «پردیس موسیقی معاصر» وارد بازار موسیقی شد. این مجموعه همزمان با کنسرت‌های اروپایی ارکستر «خنیاگران مهر» در کشورهای فرانسه، سوئیس، کانادا و آمریکا نیز به صورت فیزیکی و دیجیتال در دسترس مخاطبان قرار گرفته است.

از روزهای گذشته…

آن روزهای سالم سرشار!

آن روزهای سالم سرشار!

« پسران به یاد پدران»؛ تیتر اول روز یکشنبه ی شرق بود که اشاره ای داشت به کنسرت چند شب گذشته ی همایون شجریان و سهراب پورناظری با همراهی آیین مشکاتیان، و البته طراحی صحنه و لباس باران کوثری. این چهار اسم، هسته ی اصلی این کنسرت را شکل داده اند. چهار اسمی که هیچ کدام در عرصه ای برابر و سالم قد علم نکرده اند. همایون شجریان اگر پسر شجریان بزرگ نبود، احتمالاَ نه از لحاظ تکنیک در حد و اندازه های امروزش بود (به عبارت دیگر: فرصت دست یافتن به استادی به بزرگی محمدرضا شجریان را نمی داشت) و نه از لحاظ شهرت. سهراب پورناظری هم به همین شکل، از راه پدر و پسر عموی او، به فرصت هایی دست یافته که در دست دیگران نبوده.
کادانس ها (II)

کادانس ها (II)

این کادانس بیشتر در آخر جملات دیده می شود اما آخرین آکورد به جای تونیک V می باشد و احساسی بی نهایت و نا تمام را ایجاد می کند.
رویکردی فلسفی به موسیقی (II)

رویکردی فلسفی به موسیقی (II)

در بیشتر بخش های این نوشتار، توجه خود را بر موسیقی «ناب» یا موسیقی «مطلق» معطوف می نماییم؛ آن موسیقی سازی که هیچ یک از عناصر غیر موسیقایی (شعر، کلام، حرکت، تصویر) را به همراه خود ندارد. بسیاری از فلسفه پژوهان که ذکر فعالیت هایشان در ادامه بحث ما خواهد رفت، تمرکز اصلی خود را بر این شاخه موسیقی قرار داده و برای این منظور نیز غالباً سه دلیل محوری را ارائه می نمایند:
بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (VII)

بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (VII)

برای مکتوب ساختن تکیه هر سه علامت مرسومی را که در کتا‌ب‌های وزیری و صبا هم دیده شده برگزیده‌اند. تنها منا جای قرار گرفتن این علامت را که در موسیقی غرب برای فلاژوله مورد استفاده است، کمی تغییر داده و به جای آنکه تکیه را درست بالای سر نت‌ها قرار دهد آن را میان دو نتی گذاشته که دو سوی تکیه واقع می‌شوند.
زوج هنری بارنبویم – دوپره : ژاکلین دوپره (II)

زوج هنری بارنبویم – دوپره : ژاکلین دوپره (II)

در سال ۱۹۷۱ دوپره به هنگام نوازندگی متوجه ضعف در انگشتانش شد و در پی آن انگشتان و سایر اعضای بدن این نوازنده به تدریج حس خود را از دست دادند. در سال ۱۹۷۳ پس از دو سال غیبت و با وجود شدت یافتن علائم بیماری، او اجرای کنسرت هایش را از سر گرفت. در این سال او توری را در سراسر آمریکای شمالی و کانادا برگزار نمود.
جلسه تفسیر سمفونی عاشقانه فنتاستیک

جلسه تفسیر سمفونی عاشقانه فنتاستیک

در روز جمعه مورخ ۱۴ تیرماه ۱۳۹۲، انجمن فیلهارمونیک (فیلارمونیک) اصفهان، در تالار سوره-حوزه هنری اصفهان واقع در ابتدای خیابان آمادگاه، از ساعت ۱۶ تا ۱۸:۳۰، به تفسیر سمفونی عاشقانه “فنتاستیک” اثر آهنگساز شهیر فرانسوی، “هکتور برلیوز” خواهد پرداخت.
هیجان یک اجرای جدید “کنسرت نی‌نوا” (I)

هیجان یک اجرای جدید “کنسرت نی‌نوا” (I)

اجرای مجدد یک قطعه در فضای موسیقی‌ای که آهنگسازی، به مفهوم یک فرآیند آفرینشی از پیش تعیین شده جزء سنت‌های رسمی و از خصوصیات اصلی آن به حساب نمی‌‌آید، اتفاقی جالب و هیجان انگیز است. این هیجان زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم مدت زمانی بسیار طولانی شنوندگان به نوعی با استبداد موسیقایی تنها اجرای موجود کنار آمده‌اند.

دو خبر از دنیای موسیقی

در خبرها داشتیم که تام جونز در سال نو میلادی از ملکه الیزابت لقب اشرافی شوالیه دریافت خواهد کرد و همچنین بر اساس نظرسنجی رادیوی ویرجین ترانه Imagine از جان لنون محبوبترین ترانه در انگلستان است.
تدارک ارکستر (II)

تدارک ارکستر (II)

در قرن بیستم این احساس بوجود آمد که موسیقی نیازمند یک تحول اساسی و ورود به دورانی جدید است و از طرفی هم این تصور قوت گرفت که میتوان با یک تغییر جدی در حیطه موسیقی کلاسیک، آهنگهای جدیدتری را خلق کرد. لذا با دگرگون شدن سیستم قدیمی که برای گامها و هارمونی بکار گرفته میشد، سیستم جدیدی به نام “دوازده صدایی” (Twelve Tone) وارد موسیقی گردید.
پیانو – نحوه انتخاب، قسمت اول

پیانو – نحوه انتخاب، قسمت اول

انتخاب پیانو بخصوص اگر بودجه کافی در اختیار داشته باشید، یکی از لذت بخش ترین اوقات زندگی یک علاقمند به موسیقی و پیانو است. ایستادن پشت ویترین مغازه های پیانو فروشی و مات و مبهوت ماندن در مقابل عظمت و زیبایی این ساز، بر هیچکدام از نوازندگان پیانو پوشیده نیست.