اپرای متروپلیتن (I)

اپرای متروپلیتن نیویورک (Metropolitan Opera) بزرگترین سازمان موسیقی آمریکا است و سالانه ۲۲۰ اجرای اپرا دارد! خانه اپرای متروپلیتن به عنوان یکی از اولین سن های اپرا در جهان شناخته شده و یکی از بزرگترین آنها نیز می باشد، همچنین یکی از ۱۲ سازمان موسیقی است که عضو مرکز هنرهای نمایشی لینکون می باشد. متروپلیتن در سال، ۲۷ اپرا را به اجرا می گذارد که از اواسط سپتامبر تا مه می باشد. این سازمان شامل گروه کر برای کودکان، باله و … است که موقعیتهای فراوانی را برای خوانندگان در اختیار می گذارد.

بعضی از خوانندگان عضو آن، حرفه ای خود را از طریق متروپلیتن وسعت و ارتقا بخشیدند.

همانند لوچینو پاواروتی که شهرت جهانی خود را زمانی که در متروپلیتن می خواند به دست آورد و رنه فلمینگ و پلاسیدو دومینگو (Plácido Domingo) اعضای اصلی آن بوده اند. استانداردهای هنری متروپلیتن به عنوان بهترین و اصلی ترینها در جهان شناخته شده است.

این سازمان، طراحان و مدیران اپرا را به نحوی راهنمایی می کند که بتوانند اجراهای گوناگونی را به روی سن برند یا ضبط و تولید کنند. تولیدات خود متروپلیتن از سنتی تا آوانت گارد می باشد. علاوه بر اجرای اپرا، پخش زنده هفتگی از رادیو از سال ۱۹۳۱ و پخش تلویزیونی آن از سال ۱۹۷۷ آغاز شد، همچنین در سال ۲۰۰۶ شبکه ماهواره ای رادیویی برای پخش زنده ۴ بار در هفته و نمایش اجراهای ضبط شده اپرا با کیفیت عالی در سالنهای سینما در دستور کار قرار گرفت.

سازمان اپرای متروپلیتن به عنوان کمکی به آکادمی موسیقی در سال ۱۸۸۰ به وجود آمد. آکادمی موسیقی، مرکز هنری بالارتبه ای در نیویورک بود و تنها افراد ثروتمند عضو آن بودند از جمله خانواده های، مورگان، روزولت، استور و وندربیلت بودند که با تلاش خود آکادمی، اپرای متروپلیتن به عنوان سازمانی مستقل از آکادمی به وجود آمد.

هنری ابی (Henry Abbey) اولین مدیر آنجا فصل ۱۸۸۳-۸۴ را با اجرای اپرای فائوست اثر چارلز گونود (Charles Gounod) و با درخشش سوپرانوی سوئدی کریستینا نیلسون (Christina Nilsson) آغاز نمود اما در ادامه اولین فصل آثار اجرا شده بسیار ضعیف بودند.

اپراها توسط گروههای مختلف و خوانندگانی ارزان قیمت و بدون مهارت خوانده می شد. پس از این دوره که آتشی بزرگ محسوب می شد، دوران طلایی برای اپرای متروپلیتن با مدیریت مائوریس گرائو (Maurice Grau) آغاز شد و هنرمندان بین المللی اپرا بر روی سن حضور یافتند؛ برادریان جین و ادوآرد د رزک (Jean & Edouard de Reszke)، لی لی لمان (Lilli Lehmann)، لیلیان نوردیکا (Lillian Nordica)، نلیا ملبا (Nellie Melba)، میکا ترنینی (Milka Trnina)، اما اماز (Emma Eames)، سوفی سالچی (Sofia Scalchi) فرانسیسکو تاماگنو و دیگر بزرگان.

در سال ۱۸۹۸ اپرای متروپلیتن برنامه ای برای سفری شش هفته ای بعد از پایان فصل نیویورک در نظر داشت، اما به دلیل کمبود بودجه این سفر لغو شد. لیونل ماپلسون (Lionel Mapleson) ویلنیست و سراینده اشعار اپرا در متروپلیتن برای اولین بار اجرایی زنده را ضبط کرد. از ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۴ ماپلسون از دستگاه ضبط و پخش ادیسون سیلندر (Edison cylinder) در خانه اپرای متروپلیتن استفاده نمود.

وی در حدود ۱۰۰ عدد از این دستگاهها که به ماپلسون سیلندر (Mapleson Cylinders) معروف شده بود، در یک زمان برای ضبط صدا در اجرای زنده، در اپرای متروپلیتن استفاده کرد، بدین ترتیب آثار ضبط اولیه متروپلیتن به این روش ضبط شده و باقی مانده است. این ضبطها بعدها بر روی LP تبدیل شدند. اگرچه بسیاری از آن استوانه ها بر اثر گذر سالها فرسوده شدند اما همچنان صداهایشان فوق العاده است، به خصوص کرهایی چون والتز و “کر سربازها” در اپرای فائوست.

ماپلسون این دستگاه را در جاهای متفاوت می گذاشت، در جعبه سوفلور (prompter) و در گوشه های سن که بدین ترتیب می توانست صدای تک خوان، کر و ارکستر و همچنین صدای تشویق تماشاچیان را نیز به راحتی ضبط کند. بسیاری از ضبطهای که بدین روش انجام شد در آرشیو روجرز و هامستین (Rodgers & Hammestein) در کتابخانه عمومی نیویورک ویژه هنرهای نمایشی، نگهداری می شوند.

en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

بیانیه هیات داوران هفتمین جشنواره نوشتارها و وب‌سایت‌ها موسیقی

شکی نیست سلیقه عمومی و شناخت صحیح نسبت به موسیقی در جامعه نیازمند راهبری و هدایت فکری است و این مهم در سایه نگارش و انتشار مقالات، نقدها، یادداشت و گزارش‌های پر مغز در رسانه‌ها تقویت می‌شود. و همین اهمیت بوده است که هر گاه سخن جدی گفتن از موسیقی در رسانه‌ها جدی گرفته شد سطح سلیقه عمومی و دانش شنیداری جامعه نسبت به آنچه به نام موسیقی تولید می‌شود بالاتر رفت و امروز که جدیت این مهم رنگ‌باخته شاهد زوال سلیقه موسیقایی در جامعه هستیم.

بیانیه دبیر هفتمین دوره جشنواره نوشتار ها و وبسایت های موسیقی

هفتمین جشنواره‌ی رقابتیِ سایت‌ها و نوشتارهای موسیقی با تأخیری یک‌ساله، و با تجدیدِ نظر در ساختار و اساسِ جشنواره، سرانجام، جمعه ۲۴ اسفندماه ۱۳۹۷ اختتامیه‌ی خود را پشتِ‌سر گذراند. ازاین‌دوره برمبنای اساس‌نامه‌ی نو-دیوانِ جشنواره هیأتِ محترم اُمنا، به‌نمایندگیِ پژوهش‌گرِ ارجمند، آروین صداقت‌کیش مستقیماً هیأتِ داوران و دبیر هر دوره را انتخاب می‌کنند. امید است برمبنای این اساس‌نامه، جشنواره شاکله‌ی مشخص‌تر و منسجم‌تری به‌خود بگیرد.

از روزهای گذشته…

کنسرت گروه صهبای کهن به مناسبت دهمین سالگرد تاسیس گفتگوی هارمونیک

کنسرت گروه صهبای کهن به مناسبت دهمین سالگرد تاسیس گفتگوی هارمونیک

به مناسبت دهمین سالگرد فعالیت مجله گفتگوی هارمونیک، گروه موسیقی صهبای کهن به روی صحنه می رود. این کنسرت یکی از برنامه هایی است که امسال توسط نویسندگان این سایت برگزار خواهد شد. این کنسرت فردا جمعه ۱۴ شهریور ماه ساعت ۲۰ در فرهنگسرای سوهانک اجرا می شود.
گذر از کوچه گلستان

گذر از کوچه گلستان

زندگی در عصر ارتباطات هرچند جهان بی انتهای پدران ما را به دهکده ای کوچک، آشفته و به دور از فضیلتهای اخلاقی تبدیل نموده ولی حداقل این حسن را نیز داشته است که در گوشه ای از بازار مکاره این دهکده میتوان اندک شماری را یافت که به دور از هرگونه خودباختگی و وابستگی به زرق و برق دنیا و بی توجه به اطراف و تنها برای دل خود به کاری مشغولند.
پن فلوت (I)

پن فلوت (I)

پن فلوت pan flute (که به نامهای سیرینکس syrinx یا کوییلز quillsهم خوانده میشود) یکی از باستانی ترین سازها است که بر اساس قوانین لوله های صوتی بسته ساخته میشود و معمولا با ده یا بیش از ده نی که به ترتیب طول و گاهی قطر کنار هم چیده شده اند ساخته میشود.
درویش خان در گذار تمدن (III)

درویش خان در گذار تمدن (III)

درویش خان با زخمه های دل انگیز تارش، چهره های بسیاری از جمله روح الله خالقی را شیفته ی موسیقی و نوای تار می کند و اغلب شاگردان خود را که دوره های عالی را نزد ایشان طی کرده بودند را با نشانی به شکل تبرزین (طلا، نقره و برنز) مورد تقدیر قرار می داد و آنان را با لقبِ دوستانه ی “یا پیر جان” مورد خطاب قرار می دهد.
ارکستر فارابی

ارکستر فارابی

مرتضی حنّانه از پایه گذاران واقعی موسیقی ملّی ایران است، دیگر فکر نمی‌کنم امروز نیازی به تشریح بیوگرافی او برای مردم و علاقه مندان به موسیقی ملی ایران باشد. چون همه می‌دانند که او پس از اتمام تحصیلات در هنرستان عالی موسیقی، مدّت زیادی با پرویز محمود (Parviz Mahmood) آهنگساز معروف کار می‌کرد و با کمک او پایۀ ارکستر سمفونیک تهران (Tehran Symphonic Orchestra) را ریخت و پس از عزیمت پرویز محمود و روبیک گریگوریان به آمریکا مرتضی حنّانه به مدت دو سال سرپرست هنری ارکستر سمفونیک تهران را به عهده گرفت یعنی از اواخر ۱۳۲۹ تا اواسط پاییز ۱۳۳۲٫
سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (XI)

سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (XI)

در ضبط کنسرت زنده از سمفونی دوم سیبلیوس با اکستر سمفونیک بی بی سی به رهبری بیچام در تاریخ ۸ دسامبر ۱۹۵۴ در تالار جشنوار سلطنتی، بیچام را در حالی می یابیم که در لحظه های هیجانی با فریاد های خود نوازندگان را در نواختن تشویق می کند. بیچام نسبت به برخی از آثار کلاسیک شناخته شده بی توجه بود؛ به عنوان مثال، او حاضر بود که تمام کنسرتوهای براندنبورگ (Brandenburg) باخ را به نفع مانون از ماسنت (Massenet) کنار بگذارد!
محمد رضا درویشی و کلیدر (VI)

محمد رضا درویشی و کلیدر (VI)

در انتها ذکر چند نکتۀ تکراری در مورد اجرای مشترک هنرمندان حسین علیزاده و محمدرضا درویشی ضروری به نظر می رسد. شاید یکی از مهمترین نکاتی که نظر خیلی از مخاطبان را به خود جلب کرد ، دعوت از ارکستر زهی ناسیونال اوکراین بود و اینکه آیا این ارکستر توانست از پس اجرای مناسب این آثار برآید؟
گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (VII)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (VII)

پرسیدید: «اذعان دارید که هیچ حرکت نوگرایانه ای بی اشکال نیست ولی آیا با منکوب کردن، موسیقی ما پیشرفت می کند؟ کدام ساز اصیل ایرانی (راه چند صد ساله نمی روم) همین سی سال اخیر که اینهمه توجه به این سازها شده به من بفرمایید کدام یک از این سازها از نظر آکوستیکی پیشرفت کرده اند؟» متاسفم که هرگونه نقدی در این مملکت به کوبیدن ترجمه می شود! چطور می گویید هر تغییری را بنده کوبیده ام؟ خود من نوازندگی با تار و سه تار ۳ اکتاو را پیشنهاد می کنم و با آن می نوازم. بنده مقالاتی در مورد نی کلید دار و تنبک کوکی نوشته ام؛ شاید مطالعه کرده باشید. فکر می کنم اولین کسی که در مورد این دو ساز در اینترنت (یا شاید هم در مطبوعات کاغذی) مطلبی نوشت، من بودم؛‌ یعنی زمانی که استادان گرامی پشت این سازها صف نکشیده بودند و تنبک کوکی نایاب نشده بود! «پیشرفت خوب نیست که عالی است!» ولی پیشرفتی که بر اساس معیاری علمی باشد.
پورساعی: استاد نباید شاگردش را محدود کند

پورساعی: استاد نباید شاگردش را محدود کند

در این چهار سال گذشته من چند بار به ایران آمده‌ام که البته به‌دلیل مسائل خانوادگی که باید خود را بیشتر با آن مشغول می‌کردم نتوانستم مستر‌کلاس و کنسرت برگزار کنم، اما این‌بار زمان بیشتری داشتم و خواستم از تجربیاتی که در این مدت در فنون انرژی‌زایی کسب کرده‌ام، برای نوازندگانی که بی‌دلیل در روی صحنه، در اثر التهاب، هنر و توانایی خود را از دست می‌دهند روش‌هایی را بیاموزم که بتوانند با این روش‌ها، به‌راحتی انرژی لازم برای یک نوازندگی خوب در صحنه را به‌دست بیاورند.
armo شیوه های بیان موسیقی فلامنکو-پالو

armo شیوه های بیان موسیقی فلامنکو-پالو

موسیقی فلامنکو به سه طریق ۱-toque نواختن گیتار فلامنکو ۲- آواز cante singing 3-baile dancing (رقص) بیان میشود که اساس موسیقی فلامنکو بر همین سه بخش میباشد؛ در زمینه گیتار – رقص و آواز مطالب بسیاری بیان شده است اما این سوال برای یک هنرجو بوجود می آید که یک آهنگ فلامنکو دارای چه ساختاریست؟ آیا دارای فرم خاصی است؟