جرج سل، رهبر با استعداد مجار (I) – گفتگوی هارمونیک Harmony Talk

جرج سل، رهبر با استعداد مجار (I)

جرج سل (1897-1970)
جرج سل (1897-1970)
جرج سل (George Szell) رهبر و آهنگساز متولد مجارستان، بزرگ شده اتریش و بعدها شهروند رسمی آمریکا، از مشهورتری هنرمندان معاصر مجارستان بود. وی بیشتر برای دوره طولانی و موفقیت آمیزش به عنوان مدیر موسیقی ارکستر کلولاند و ضبطهایی که از آثار کلاسیک استاندارد موسیقی جهانی به همراه این ارکستر و دیگر ارکسترها از خود به جای گذاشته، نامش در تاریخ موسیقی ثبت شده است. جرج سل در سال ۱۹۴۶ برای رهبری ارکستری قابل احترام اما کوچک که در آن زمان در تلاش برای احیای دوباره پس از جدایی موسیقیدانان آن و لطمه های وارده از جنگ جهانی دوم بود، به کلولاند آمد.

ضبطهایش زمان بسیار زیادی پس از مرگش در زمینه موسیقی کلاسیک همچنان گوش داده می شود و نامش در بسیاری از محافل موسیقی همراه با ارکستر کلولاند می آید. در سفر به همراه ارکستر در اواخر ۱۹۸۰ کریستوف فن دوهانی (Christoph von Dohnányi) اظهار کرد: “ما کنسرتی عالی را اجرا خواهیم کرد و جرج سل نقدهای عالی را به دست خواهد آورد.”

سل در بوداپست به دنیا آمد و در وین بزرگ شد. موسیقی را به طور جدی با یادگیری پیانو از ریچارد روبرت آغاز نمود. دیگر هنرجوی روبرت، رودلف سرکین (Rudolf Serkin) بود، سل و سرکین دوستان و همکاران همیشگی یکدیگر شدند. علاوه بر یادگیری پیانو آهنگسازی موسیقی را در مدت زمانی کوتاه از یوسبیوس مندچسکی (Eusebius Mandyczewski) از دوستان برامس و از مکس ریگر (Max Reger) آموخت. زمانی که چهارده ساله بود قراردادی ۱۰ ساله با نشر یونیورسال بست. آثار سل به عنوان آهنگساز، امروزه کاملا گمنام و ناشناخته است. علاوه بر آهنگسازی همچنین کوارتت زهی شماره ۱ اثر بدریچ اسمتانا (Bedřich Smetana) را برای ارکستر تنظیم نمود.

در سن یازده سالگی به عنوان آهنگساز و پیانیست به اروپا سفر کرد و در این سن بود که از یکی از آثارش به همراه خود وی برای اولین بار در لندن اجرا شد. روزنامه ها، وی را “موتسارت آینده” نامیدند. در سنین نوجوانی به همراه ارکستر به عنوان پیانیست، آهنگساز و چندی بعد رهبر حضور یافت که در سن ۱۷ سالگی رهبری فیلارمونیک برلین را عهده دار شد. سل به سرعت متوجه شد که نمی خواهد حرفه اش را به عنوان آهنگساز یا پیانیست ادامه دهد و شوق هنری خود را در کنترل کردن و رهبری یافت.

در سن ۱۶ سالگی برای اولین بار و بدون برنامه قبلی ارکستری را رهبری نمود. این در حالی بود که ارکستر به ناگاه با خبر شد رهبرشان دستش در گچ است و به یکباره بدون رهبر ماند! از سل خواسته شد تا رهبری را بر عهده گیرد. او به سرعت به رهبر تمام وقت بدل شد. زمانی که از آهنگسازی دست کشید گاه به نواختن پیانو به همراه گروه های کوچک موسیقی می پرداخت.

علی رغم حضور محدود وی به عنوان پیانیست بعد از سنین نوجوانی، مهارتش حفظ شد، در طی حضورش در ارکستر کلولاند گاه به پیانستهای میهمان توضیح می داد که از دید وی بهتر است بعضی از پاساژها را چگونه بنوازند. در سال ۱۹۱۵ در سن ۱۸ سالگی قراردادی را با خانه اپرای رویال برلین بست. در آنجا با ریچارد اشترائوس، مدیر موسیقی اپرای برلین آشنا شد. اشترائوس در همان وحله اول به استعداد سل پی برد و به ویژه تحت تاثیر رهبری خوبش از موسیقی خودش قرار گرفت.

اشترائوس یکبار گفت: “آسوده خواهم مرد اگر بدانم شخصی موسیقی ام را بدان گونه دقیق اجرا خواهد کرد.” در حقیقت این گونه شد که سل بخشی از اولین ضبط جهانی دون خوان اثر اشترائوس را رهبری کرد؛ استرائوس سر ضبط با یک ساعت تاخیر حضور یافت. در تمرینها، اشترائوس از سل خواسته بود ارکستر را تمرین دهد. هنگام ضبط زمانی که اشترائوسی وجود نداشت، سل رهبری نصف اولیه اجرا را ایفا نمود. اشترائوس در هنگام ضبط رسید و بیان کرد آنچه شنید بسیار خوب بوده است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آیین نکوداشت استاد قاسم رفعتی در تالار وحدت برگزار می شود

آیین نکوداشت استاد قاسم رفعتی خواننده پیشکسوت موسیقی ایران روز یکشنبه چهارم شهریور ماه با حضور تعدادی از علاقه مندان و هنرمندان در تالار وحدت تهران برگزار می شود. به گزارش روابط عمومی موسسه فرهنگی هنری «رادنواندیش»، آیین نکوداشت استاد قاسم رفعتی خواننده پیشکسوت موسیقی ایران ساعت ۲۱:۳۰ روز یکشنبه چهارم شهریور ماه توسط موسسه فرهنگی هنری «راد نو اندیش» به مدیریت بردیا صدرنوری و مشارکت بنیاد فرهنگی هنری رودکی در تالار وحدت تهران برگزار می شود.

دسته بندی و زمان بندی: ادراک متر (XII)

به نظر من، اختصاص این مشاهدات، توجیه قانع کننده ای برای مرکزیت داشتن متر از منظر حرکات بدن، ارائه می کنند. این صرفا یک مشاهده ی عادی نیست که در آن ضربان قلب یا تکرار قدم برداشتن را به تکرر بیت های موجود در برخی ژانر های موسیقی مرتبط کنیم. بالعکس، بلوم نشان می دهد که برخی مشخصه های حرکت بدن با مشخصه های متریک موسیقی مد نظر، مطابقت دارد.

از روزهای گذشته…

وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (VIII)

وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (VIII)

ابو حسن علی بن نافی که به خاطر چهره ی سیاه و کلام حکیمانه اش به زریاب معروف بود. او از مشهورترین موسیقیدانان زمان خود و اندلس شمرده می شود. زریاب از شاگردان برجسته ی اسحاق موصلی بود. از ابتکارات او می توان به افزودن سیم پنجم به عود اشاره کرد که نام آن را حاد نهاد. ناگفته نماند نام چهار سیم دیگر عبارت بود از بم، مثلث، مثنی، زیر. زریاب پس از عزیمت به اسپانیا دردربار سلطان حکم اول و بعد از آن عبدالرحمان دوم عزیز و محترم شمرده شد. او هنر موسیقی ایرانی را در اسپانیا ترویج داد ودر اندلس مدرسه ی موسیقی تاسیس کرد. از آن پس اندلس به مرکز مهم موسیقی در اروپای غربی تبدیل شد.
صبا؛ نسیم دگرگونی‌ها (IV)

صبا؛ نسیم دگرگونی‌ها (IV)

آفرینش گوشه‌های جدید البته کمتر از آفرینش یک دستگاه جدید خارج از حوزه‌ی آفرینش هنری قرار دارد و شواهدی اندک از چنین فعالیتی در تاریخ موسیقی ما باقی مانده است. برای مثال گوشه‌ای هست که به نام «محمد صادق‌ خان» (سرورالملک) ثبت شده است؛ یا در مورد افزوده شدن «گرایلی شستی» توسط آقاحسینقلی روایت‌هایی نقل می‌شود.
گفتگوی هارمونیک سیزده ساله شد

گفتگوی هارمونیک سیزده ساله شد

گفتگوی هارمونیک به سیزدهمین سال فعالیت خود رسید و امروز قدیمی ترین مجله روزانه موسیقی به زبان فارسی به صورت آن لاین محسوب می شود. در سال گذشته سعی کردیم بخشی از مطالب سایت که مربوط به مباحث تاریخی بود و در چند سال گذشته تا حدی مورد غفلت قرار گرفته بود را فعال تر کرده و مطالبی در این زمینه منتشر کنیم.
دو اصطلاح مهم

دو اصطلاح مهم

اگر خیلی دقیق موسیقی را دنبال کرده باشید حتما” تابحال با اصطلاح Opus برخورد کرده اید. Opus یک اصطلاح لاتین به معنای کار(Work) است که برای مشخص کردن توالی کارهای آهنگسازان بکار میرود.
اکسپرسیونیسم در موسیقی

اکسپرسیونیسم در موسیقی

حرکت اکسپرسیونیسم (Expressionism) در هنر از اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ ام میلادی بدنبال محقق شدن ایده های امپرسیونیسم شروع شد و بر خلاف امپرسیونسیم که غرق در رویاها و تفکرات غیر واقعی بود سعی کرد که به واقعیات درونی هنرمند بپردازد، بخصوص قسمتهایی از درون انسان که افراد هموراه برای حفظ ظاهر و شخصیت، آنها را از دیگران و اجتماع پنهان میکنند.
نقدى بر رسیتال پیانو لیلا رمضان در شیراز (II)

نقدى بر رسیتال پیانو لیلا رمضان در شیراز (II)

لیلا رمضان، به عنوان هنرمندى که از یک سو ریشه در خاک زایاى این سرزمین دارد و از سوى دیگر در بالاترین سطح فضاى آکادمیک موسیقى معاصر جهان کار مى کند، راوى شایسته ى ادبیات پیانوى معاصر زادبومش است.
اپرت رودابه به روی صحنه می رود

اپرت رودابه به روی صحنه می رود

مطلبی که پیش رو دارید از کنفرانس مطبوعاتی اپرت رودابه توسط توسط شقایق خان زادی تهیه شده است. این اپرت ایرانی قرار است سوم تا نهم اردیبهشت‌ ماه سال جاری در تالار وحدت به روی صحنه رود.
گفتگوی هارمونیک نه ساله شد

گفتگوی هارمونیک نه ساله شد

با همدلی و همراهی شما به نهمین سال فعالیت «گفتگوی هارمونیک» رسیدیم و توانستیم، روزانه مطالبی متنوع را به نظر شما برسانیم که تعداد این مطالب امروز ۳۳۱۵ نوشته بوده است. در جشنی که به مناسبت تولد سایت برپا شد، نویسندگان و مترجمین سایت حضور داشتند و طرح جدید سایت مورد ارزیابی قرار گرفت.
ژرف‌اندیشی درباره‌ موسیقی مردم‌پسند (II)

ژرف‌اندیشی درباره‌ موسیقی مردم‌پسند (II)

کتاب «پیدایش موسیقی مردم‌پسند در ایران» تالیف ساسان فاطمی که چند ماهی است توسط انتشارات ماهور چاپ شده گویی در پی برطرف کردن همین کمبودها و ابهامات است. نخستین نکته‌ی جالب ‌توجه در کتاب مسلم فرض نگرفتن موضوعات ظاهرا معلوم (از قبیل وجود از پیش پذیرفته شده ی گونه‌های مردم‌پسند) و ارائه‌ی پژوهشی تاریخی-موسیقایی با کمک مدارک باقی‌مانده از دوران قاجار (و گاه قدیم‌تر) برای پاسخ به این پرسش است که؛ آیا موسیقی ایرانی گونه‌ای «سبک» هم‌سنخ با خودش داشته است یا خیر؟ از دیدگاه فاطمی پاسخ به این پرسش مثبت است. از همین رو تعریف و کاربرد اصطلاحاتی مانند مردم‌پسند، مردمی و کلاسیک برای مطالعات موسیقی در ایران نیاز به تامل بیشتر و شفاف‌سازی نظری دارد.
محسن نامجو و راز موفقیتش

محسن نامجو و راز موفقیتش

شاید دیدن چنین تیتری در این مجله برای خوانندگان قدیمی آن تا حد زیادی غیر منتظره باشد، چراکه تا امروز در این مجله به این دست آثار موسیقایی تولید شده در ایران نپرداخته ایم؛ امروز هم قصد نداریم به صحبت درباره این دست آثار بپردازیم، بلکه صرفا به این خاطر، موسیقی و نظریات محسن نامجو را بررسی می کنیم که به زعم خودش و عده زیادی از هوادارانش، موسیقی او جدیست و میتوان آنرا با دیگر آثار موسیقی کلاسیک ایران قابل قیاس دانست.