جرج سل (George Szell) رهبر و آهنگساز متولد مجارستان، بزرگ شده اتريش و بعدها شهروند رسمي آمريكا، از مشهورتری هنرمندان معاصر مجارستان بود. وي بيشتر براي دوره طولاني و موفقيت آميزش به عنوان مدير موسيقي ارکستر کلولاند و ضبطهايي كه از آثار كلاسيك استاندارد موسيقي جهاني به همراه اين اركستر و ديگر اركسترها از خود به جاي گذاشته، نامش در تاريخ موسيقي ثبت شده است. جرج سل در سال 1946 براي رهبري اركستري قابل احترام اما كوچك كه در آن زمان در تلاش براي احياي دوباره پس از جدايي موسيقيدانان آن و لطمه هاي وارده از جنگ جهاني دوم بود، به کلولاند آمد.

ضبطهايش زمان بسيار زيادي پس از مرگش در زمينه موسيقي كلاسيك همچنان گوش داده مي شود و نامش در بسياري از محافل موسيقي همراه با اركستر کلولاند مي آيد. در سفر به همراه اركستر در اواخر 1980 كريستوف فن دوهاني (Christoph von Dohnányi) اظهار كرد: "ما كنسرتی عالي را اجرا خواهيم كرد و جرج سل نقدهاي عالي را به دست خواهد آورد."

سل در بوداپست به دنيا آمد و در وين بزرگ شد. موسيقي را به طور جدي با يادگيري پيانو از ريچارد روبرت آغاز نمود. ديگر هنرجوي روبرت، رودلف سركين (Rudolf Serkin) بود، سل و سركين دوستان و همكاران هميشگي يكديگر شدند. علاوه بر يادگيري پيانو آهنگسازي موسيقي را در مدت زماني كوتاه از يوسبيوس مندچسكي (Eusebius Mandyczewski) از دوستان برامس و از مكس ريگر (Max Reger) آموخت. زماني كه چهارده ساله بود قراردادي 10 ساله با نشر يونيورسال بست. آثار سل به عنوان آهنگساز، امروزه كاملا گمنام و ناشناخته است. علاوه بر آهنگسازي همچنين كوارتت زهي شماره 1 اثر بدريچ اسمتانا (Bedřich Smetana) را براي اركستر تنظيم نمود.

در سن يازده سالگي به عنوان آهنگساز و پيانيست به اروپا سفر كرد و در اين سن بود كه از يكي از آثارش به همراه خود وي براي اولين بار در لندن اجرا شد. روزنامه ها، وي را "موتسارت آينده" ناميدند. در سنين نوجواني به همراه اركستر به عنوان پيانيست، آهنگساز و چندي بعد رهبر حضور يافت كه در سن 17 سالگي رهبري فيلارمونيك برلين را عهده دار شد. سل به سرعت متوجه شد كه نمي خواهد حرفه اش را به عنوان آهنگساز يا پيانيست ادامه دهد و شوق هنري خود را در كنترل كردن و رهبري يافت.

در سن 16 سالگي براي اولين بار و بدون برنامه قبلي اركستري را رهبري نمود. اين در حالي بود كه اركستر به ناگاه با خبر شد رهبرشان دستش در گچ است و به يكباره بدون رهبر ماند! از سل خواسته شد تا رهبري را بر عهده گيرد. او به سرعت به رهبر تمام وقت بدل شد. زماني كه از آهنگسازي دست كشيد گاه به نواختن پيانو به همراه گروه هاي كوچك موسيقي مي پرداخت.

علي رغم حضور محدود وي به عنوان پيانيست بعد از سنين نوجواني، مهارتش حفظ شد، در طي حضورش در ارکستر کلولاند گاه به پيانستهاي ميهمان توضيح مي داد كه از ديد وي بهتر است بعضي از پاساژها را چگونه بنوازند. در سال 1915 در سن 18 سالگي قراردادي را با خانه اپراي رويال برلين بست. در آنجا با ريچارد اشترائوس، مدير موسيقي اپراي برلين آشنا شد. اشترائوس در همان وحله اول به استعداد سل پي برد و به ويژه تحت تاثير رهبري خوبش از موسيقي خودش قرار گرفت.

اشترائوس يكبار گفت: "آسوده خواهم مرد اگر بدانم شخصي موسيقي ام را بدان گونه دقيق اجرا خواهد كرد." در حقيقت اين گونه شد كه سل بخشي از اولين ضبط جهاني دون خوان اثر اشترائوس را رهبري كرد؛ استرائوس سر ضبط با يك ساعت تاخير حضور يافت. در تمرينها، اشترائوس از سل خواسته بود اركستر را تمرين دهد. هنگام ضبط زماني كه اشترائوسي وجود نداشت، سل رهبري نصف اوليه اجرا را ايفا نمود. اشترائوس در هنگام ضبط رسيد و بيان كرد آنچه شنيد بسيار خوب بوده است.