ارکستر سمفونیک سین سیناتی (CSO)

CSO
CSO
ارکستر سمفونیک سین سیناتی (Cincinnati Symphony Orchestra) یا CSO پنجمین ارکستر قدیمی آمریکا، به خاطر سفرهای بین المللی، ضبطها و اجراهای تاریخیشان در تالار موسیقی (Music Hall) شهرت دارد. تاریخچه این ارکستر نشان دهنده تکامل تدریجی موسیقی در شهر سین سیناتی در جنوب غربی اوهایو می باشد.

پس از شکل گیری چندین ارکستر بین سالهای ۱۸۲۵ و ۱۸۷۲ سرانجام ارکستر سین سیناتی توسط همسر رئیس جمهور، ویلیام هوترد تافی (William Howard Taft) در سال ۱۸۹۳ تشکیل شد. CSO اولین اجرای خود را در سال ۱۸۹۵ در خانه اپرای پیک اجرا و یک سال بعد به تالار موسیقی نقل مکان کرد.

اولین رهبر CSO فرانک فان در استوکن (Frank Van der Stucken) تکزاسی-هلندی بود که تا سال ۱۹۰۷ در این سمت باقی ماند. در سالهای اول، ارکستر چهره های بین المللی را دعوت به کار نمود، همچون: ریچارد اشترائوس و ادوارد مکدو ول. ارکستر همچنین اولین اجرای سمفونی شماره ۵ مالر را در آمریکا به روی سن برد. به دلیل مشکلات مالی، CSO برای سه سال از هم فروپاشید و در سال ۱۹۰۹ بار دیگر شکل گرفت و نوازنده جوان ارگ از انگلستان، لئوپاد استوکوفسکی (Leopold Stokowski) را به عنوان رهبر برگزیده شد.

پس از سه سال مدیریت استوکووسکی، ارکستر به پیشرفت بین المللی بسزایی دست یافت و پس از او رهبران بزرگی این ارکستر را هدایت نمودند: ارنست کانوالد (Ernst Kunwald) از سال ۱۹۱۸، ویلنیست بزرگ بلژیکی اوژن ایزایی ۱۹۱۸ تا ۲۲، فریتز رینر ۱۹۲۲ تا ۳۳ و ایوژن گوسنز (Eugene Goossens) که از ۱۹۳۳ تا ۴۷ فعالیت داشت.

در سال ۱۹۰۹ ارکستر از تالار موسیقی به تالار ایمری نقل مکان کرد و بار دیگر در سال ۱۹۳۶ به تالار موسیقی بازگشت. ارکستر CSO سمفونی شماره ۳ مالر را برای اولین بار در آمریکا در سال ۱۹۱۲ اجرا کرد و در سال ۱۹۱۷، اولین ضبط های ارکستر، اولین سفر بین المللی و اولین اجرای “آهنگی کوتاه برای مرد معمولی” (Fanfare for the Common Man) اثر آرون کوپلند (Aaron Copland) انجام شد. پس از دوره رهبری گوسنز، تور جانسن (Thor Johnson) در سال ۱۹۴۷ ارکستر را در اولین ضبطهای استریو تبلیغاتی برای شرکت ضبط رمینگتون رهبری کرد که ادامه آن از سال ۱۹۵۸ توسط مکس رادولف (Max Rudolf) انجام شد، شخصی که تاثیرش هنوز در ارکستر نمایان است.

پس از وی، توماس شیپرز (Thomas Schippers) رهبری CSO را بر عهده گرفت و در سال ۱۹۷۷ بسیار ناگهانی از دنیا رفت، با مدیریت او بود که ارکستر پاپز سین سیناتی (Cincinnati Pops Orchestra) در سال ۱۹۷۷ به وجود آمد.

پس از مرگ شیپرز، والتر ساسکایند (Walter Susskind) تا پیش از مرگ خودش در سال ۱۹۸۰ مشاور هنری ارکستر بود. در همان سال رهبر اتریشی مایکل ژیلن (Michael Gielen) جایگزین او شد و برای شش سال رهبری ارکستر را عهده دار شد. رهبر اسپانیایی خوزز لوپز کوبوز (Jesús López Cobos) رهبر بعدی CSO بود، لوپز کوبوز ارکستر را در سفر اروپایی بسیار موفقیت آمیزی در سال ۱۹۹۵ و در اولین حضور ملی تلویزیونی ارکستر در شبکه PBS رهبری کرد. او در سال ۲۰۰۱ بازنشسته شد، دوره رهبری وی در تاریخ CSO طولانی ترین می باشد.

علاوه بر کنسرتهای فراوانی که CSO سالانه برگزار می کند، ارکستر شرکت کننده دائمی در جشنواره ماه مه شهر سین سیناتی نیز می باشد.

این جشنواره که هر دو سال یکبار برگزار می شود، یکی از قدیمی ترین جشنواره های آواز کر جنوب غربی کشور آمریکا محسوب می شود؛ در سال ۱۸۶۹ تئودور توماس (Theodore Thomas) جدیدترین ارکستر خود را به سفری به آمریکا برد. در اجرای کنسرتی در شهر سین سیناتی، شهردار از وی خواست تا جشنواره موسیقی را در آن شهر برگزار کند، توماس در مه ۱۸۷۳ اولین دوره این جشنواره را به مدت یک هفته برگزار نمود و برای سالها مدیریت آن را خود بر عهده داشت.

در ژانویه ۲۰۰۷ ارکستر بار دیگر با مشکلات اقتصادی مواجه شد، کمبود بودجه در حدود ۲ میلیون دلار برای آن سال، برآورد آنان بود. از سال ۲۰۰۱ پاوو ژاروی (Paavo Järvi) با اصالت استونی، به عنوان مدیر موسیقی CSO منصوب شد که تا پایان سال ۲۰۱۰ در این سمت خواهد ماند.

en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

جان کیج و ذن بودیسم (IV)

گفتگوی بالا بین پروفسور «سوزوکی» – استاد فلسفه شرق دور – و یکی از شاگردانش در دانشگاه کلمبیا صورت گرفته که جان کیج آن را در مقاله ای به نام «شفافیت و ظرافت» آن را نقل می کند. می گویند که «ذن» اولین بار با یک کنایه آغاز شد. بدین گونه که: روزی بودا با شاخه گلی در دست به جایگاه موعظه ی روزانه اش آمد و به جای موعظه های معمول، آن روز فقط گل بود و سکوت. یکی از پیروانش راز پیامِ بی کلام او را دریافت و ذن آغاز شد.

یادداشتی بر آلبوم «نبودی تو»

موسیقیِ «نبودی تو» را می‌توان در این عبارت خلاصه کرد: کنار هم نشاندنِ بی‌ربطِ عناصری بی‌ربط و در عین حال نخ‌نما. شیوه‌ی تنظیم و هارمونیزه کردنِ نُه ترانه‌ای که در این آلبوم گنجانده شده عمده‌ترین عنصرِ تاریخ مصرف گذشته‌ی مجموعه است. صدای خواننده نیز معمولاً بی هیچ ایده‌ی مشخصی، در فواصلی مستعمل، بر فضاسازی‌هایی سوار می‌شود که حاصلِ نازل‌ترین فرمول‌های نیم قرن پیش‌اند.

از روزهای گذشته…

بررسی اجمالی آثار شادروان <br />روح الله خالقی (قسمت چهارم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت چهارم)

این اثر بگفته خود خالقی در مصاحبه سال ۱۳۴۰ که قبلا از آن سخن رفت، نخستین موسیقی بدون آواز است که او آنرا پسندیده و به دور نینداخته است و آنرا “رنگارنگ۱” نامیده است. این آهنگ بعده ها بوسیله بیژن ترقی ترانه گذاری شده و بر اساس کلام او به نامهای فوق شهرت یافته اما آقای ترخی خود این اثر را “گلریزان” نامیده است.
چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه دهم (II)

چکیدۀ درس‌گفتارهای مبانی اتنوموزیکولوژی، جلسه دهم (II)

از موضوعات اصلی در زمینۀ موسیقی و بدن، «رقص» است. رقص مانند دیگر هنرها، شیوه‌ای است در بیان احساس انسانی که در اشکال بی‌شماری در نزد اقوام مختلف بروز می‌کند. رقص به بیان ساده، ارضاء کنندۀ قوۀ احساس موتورال آدمی و از نوزادی تا کهن‌سالی، همراه انسان است. رقص‌ها طیف وسیعی از بازی‌های کودکانه و ساده تا حرکات برنامه‌ریزی شدۀ گروهی بر روی صحنه را شامل می‌شود. رقص‌ گاه به صورت بداهه‌پردازانه نمود می‌کند و گاه هریک از حرکات آن‌، سمبلی برای معنا در بستر فلسفی، مذهبی، عاطفی یا غریزی است.
گفتگو با علی صمدپور (VII)

گفتگو با علی صمدپور (VII)

بله نشان هم می‌دادم. با چند چیز دیگر هم مشکل داشتم. یکی مخاطب زیاد داشتن بود. اساساً موسیقی ما با این سازگاری ندارد. نقص معماری موسیقی قرار نیست با اسپیکرهای بزرگ رفع شود. ما نه سازهایمان را درست کردیم نه معماری‌مان را. رفته‌ایم سراغ آمپلی‌فایر: این هم مثل همان قوانین ارشاد است، دیگران برای‌مان دانه‌دانه همه‌چیز را می‌سازند: هرآنکس که دندان دهد نان دهد! شما یک کوارتت زهی را می‌شنوید در کلیسا بی هیچ میکروفونی. اما اینجا می‌روید کنسرت تک‌نوازی سه‌تار. سه‌هزار نفر هم شنونده دارد. یکی در بالکن پنجم نشسته گوش می‌کند. و یک انسان ۱ در ۲ سانت می‌بیند که برای شنیدن سازش و هیس هیس کردن برای ساکت کردن شنوندگان بی‌حوصله‌ی اطرافش احتیاج به یک دوربین شکاری و یک عصا از چوب گیلاس هست: خوب برو خانه موسیقی را با خیال راحت گوش کن.
شرایط خلق یک ایده (II)

شرایط خلق یک ایده (II)

هنگامی که در تاریکی های ذهن سیر می کنیم چه محصولی پدید می آید و گاهی که در تلاطم اندیشه به این سو و آن سو پراکنده می شویم در کدام موقعیت عینی حضور می یابیم. مسیر گذر از تجربه و علم به امتداد کدام عملکرد و چه کیفیتی سرانجام می گیرد و گاه و بی گاه که در نفس اختیار تصوراتمان به خیال صحت و سلامت پیش بینی هایمان به سر می بریم، چه می کنیم و چه می آفرینیم؟ محصول این خلق چیست؟ محصول این اختیار و امکان چیست؟
گزارشی از یک کنسرت چهارساعته (I)

گزارشی از یک کنسرت چهارساعته (I)

علی صمدپور و بهار موحد با همکاری گروهی از نوازندگان ایرانی مقیم امریکا، ۲۶ مارچ ۲۰۱۵، اجرایی از کارگان موسیقی ایرانی را در شهر سیاتل ارایه کردند. در این اجرا ۲۵ تصنیف و قطعه اجرا شد که از دوره‌ی تیموریان تاکنون را در برمی‌گرفت. از عبدالقادر مراغه‌ای تا آهنگسازان امروز. سالن برای یک کنسرت چهارساعته چیده شده بود:‌ پشتی و بالش‌هایی برای راحت نشستن و شیرینی و چای ایرانی دم دست. این یادداشت در پی تحلیل این ایده‌ و اجرای ویژه است.
بررسی الگوی عشقی (I)

بررسی الگوی عشقی (I)

یک سازساز برای خلق ساخته خود، پیش از هر چیز و در اولین قدم نیازمند طرحی مناسب است؛ الگویی که اصول طراحی و سازسازی در آن رعایت شده باشد. این اصول به سازند کمک خواهند کرد تا در هنگام اجرا و ساخت ساز با موانع کمتری مواجه شود و در نهایت اثری را خلق کند که علاوه بر ویژگی های هنری، دارای ساختاری علمی نیز باشد تا قدرت ماندگاری بیشتری به ساخته ببخشد.
نقش سل در حیات سایتهای موسیقی ایران

نقش سل در حیات سایتهای موسیقی ایران

امروز با گسترش اطلاعات در محیط وب و امکان کپی برداری سریع از مطالب سایتها، وب سایتهایی که ماهیتی بجز سرقت مطالب از سایتها و نشریات اینترنتی دیگر ندارند، عرصه ای برای خودنمایی یافته اند. جالب اینکه شیوع این سایتها و حتی آگاهی کاربران از رویه ی این سایتها – به دلایلی که بررسیدن آنها در حوصله ی این مطلب نمی گنجد ـ امری عادی تلقی شده و این سایتها با وجود ماهیت و روش ناعادلانه ی خود در کنار دیگر سایتها به فعالیت خود ادامه می دهند و گاه بازدید کنندگانی فراوان نیز به دست آورده اند.
موسیقی‌شناسی‌ای که نمی‌شناسیم (VII)

موسیقی‌شناسی‌ای که نمی‌شناسیم (VII)

مولفان در این باره می‌گویند: «ایده‌ی این کتاب درخلال تجربه‌ی تدریس به دانشجویان موسیقی (کارشناسی و تحصیلات تکمیلی) پدیدار شد.» (Beard &Gloag 2005: VIII)و پی‌آمد آن هدف کتابشان را چنین اعلام می‌کنند: «هدف این کتاب فراهم ساختن سلسله‌ای از ایده‌ها برای بحث و بررسی بیشتر است […] بنابراین تلاش کرده‌ایم تا آنجا که ممکن است نسخه‌های جدید متن‌ها را استفاده کنیم که احتمالا خواننده به آنها دسترسی دارد. […] امیدواریم نقطه‌ی آغاز تماسی را شکل بدهیم که از طریق آن راهی به سوی دیگر متن‌های اصلی و مفاهیم مرتبط در پیش گرفته شود.» (Beard &Gloag 2005: IX) روشن است که وقتی حوزه‌ی استفاده‌کنندگان با این دقت تعیین شده باشد جهت دادن به متن و مسائل بعدی نیز آسان‌تر صورت می‌پذیرد.
گفتمان موسیقی ایرانی در فضای عامیانگی (IX)

گفتمان موسیقی ایرانی در فضای عامیانگی (IX)

در گفتمان علمی و غیر عامیانه قبل از شروع هر رساله ای اول از آنچه تا به حال رفته و فکر شده و نوشته شده و وضعیت دقیق پیشرفت در مقطع زمانی نوشتن آن رساله گزارش داده می شود، تا روشن شود که نوشته جدید تا چه اندازه به وضعیت موجود چیزی اضافه یا تغییری پیشنهاد می کند؛ از سوی دیگر مؤلفین در مقدمه مدعی هستند که: «تئورهایی که در قرن حاضر برای موسیقی ایرانی نوشته شده اند بیشتر به مبانی نظری موسیقی اروپایی توجه کرده اند تا به پیشینه طولانی مباحث نظری در موسیقی ایرانی – عربی- ترکی» از این رو مؤلفان «احساس ضرورت» نموده اند به تالیف «یک تئوری موسیقی ایرانی… که از دل همین موسیقی برآمده باشد.»
دومین جشنواره موسیقی صبا برگزار می شود

دومین جشنواره موسیقی صبا برگزار می شود

جشنواره موسیقی صبا به میزبانی دانشکده‌ی موسیقی و معاونت فرهنگی دانشگاه هنر، و با هم‌کاری انجمن موسیقی ایران، دفتر موسیقی، بنیاد رودکی، و مؤسسه توسعه‌ی هنرهای معاصر در هفته‌ی نخست آذرماه امسال برگزار خواهد شد. داوطلبان می‌توانند با مراجعه به وب‌سایت sabamusicfestival.com و مطالعه‌ی کامل متن فراخوان نسبت به ثبت‌نام در این جشنواره اقدام کنند.