ارکستر سمفونیک سین سیناتی (CSO)

CSO
CSO
ارکستر سمفونیک سین سیناتی (Cincinnati Symphony Orchestra) یا CSO پنجمین ارکستر قدیمی آمریکا، به خاطر سفرهای بین المللی، ضبطها و اجراهای تاریخیشان در تالار موسیقی (Music Hall) شهرت دارد. تاریخچه این ارکستر نشان دهنده تکامل تدریجی موسیقی در شهر سین سیناتی در جنوب غربی اوهایو می باشد.

پس از شکل گیری چندین ارکستر بین سالهای ۱۸۲۵ و ۱۸۷۲ سرانجام ارکستر سین سیناتی توسط همسر رئیس جمهور، ویلیام هوترد تافی (William Howard Taft) در سال ۱۸۹۳ تشکیل شد. CSO اولین اجرای خود را در سال ۱۸۹۵ در خانه اپرای پیک اجرا و یک سال بعد به تالار موسیقی نقل مکان کرد.

اولین رهبر CSO فرانک فان در استوکن (Frank Van der Stucken) تکزاسی-هلندی بود که تا سال ۱۹۰۷ در این سمت باقی ماند. در سالهای اول، ارکستر چهره های بین المللی را دعوت به کار نمود، همچون: ریچارد اشترائوس و ادوارد مکدو ول. ارکستر همچنین اولین اجرای سمفونی شماره ۵ مالر را در آمریکا به روی سن برد. به دلیل مشکلات مالی، CSO برای سه سال از هم فروپاشید و در سال ۱۹۰۹ بار دیگر شکل گرفت و نوازنده جوان ارگ از انگلستان، لئوپاد استوکوفسکی (Leopold Stokowski) را به عنوان رهبر برگزیده شد.

پس از سه سال مدیریت استوکووسکی، ارکستر به پیشرفت بین المللی بسزایی دست یافت و پس از او رهبران بزرگی این ارکستر را هدایت نمودند: ارنست کانوالد (Ernst Kunwald) از سال ۱۹۱۸، ویلنیست بزرگ بلژیکی اوژن ایزایی ۱۹۱۸ تا ۲۲، فریتز رینر ۱۹۲۲ تا ۳۳ و ایوژن گوسنز (Eugene Goossens) که از ۱۹۳۳ تا ۴۷ فعالیت داشت.

در سال ۱۹۰۹ ارکستر از تالار موسیقی به تالار ایمری نقل مکان کرد و بار دیگر در سال ۱۹۳۶ به تالار موسیقی بازگشت. ارکستر CSO سمفونی شماره ۳ مالر را برای اولین بار در آمریکا در سال ۱۹۱۲ اجرا کرد و در سال ۱۹۱۷، اولین ضبط های ارکستر، اولین سفر بین المللی و اولین اجرای “آهنگی کوتاه برای مرد معمولی” (Fanfare for the Common Man) اثر آرون کوپلند (Aaron Copland) انجام شد. پس از دوره رهبری گوسنز، تور جانسن (Thor Johnson) در سال ۱۹۴۷ ارکستر را در اولین ضبطهای استریو تبلیغاتی برای شرکت ضبط رمینگتون رهبری کرد که ادامه آن از سال ۱۹۵۸ توسط مکس رادولف (Max Rudolf) انجام شد، شخصی که تاثیرش هنوز در ارکستر نمایان است.

پس از وی، توماس شیپرز (Thomas Schippers) رهبری CSO را بر عهده گرفت و در سال ۱۹۷۷ بسیار ناگهانی از دنیا رفت، با مدیریت او بود که ارکستر پاپز سین سیناتی (Cincinnati Pops Orchestra) در سال ۱۹۷۷ به وجود آمد.

پس از مرگ شیپرز، والتر ساسکایند (Walter Susskind) تا پیش از مرگ خودش در سال ۱۹۸۰ مشاور هنری ارکستر بود. در همان سال رهبر اتریشی مایکل ژیلن (Michael Gielen) جایگزین او شد و برای شش سال رهبری ارکستر را عهده دار شد. رهبر اسپانیایی خوزز لوپز کوبوز (Jesús López Cobos) رهبر بعدی CSO بود، لوپز کوبوز ارکستر را در سفر اروپایی بسیار موفقیت آمیزی در سال ۱۹۹۵ و در اولین حضور ملی تلویزیونی ارکستر در شبکه PBS رهبری کرد. او در سال ۲۰۰۱ بازنشسته شد، دوره رهبری وی در تاریخ CSO طولانی ترین می باشد.

علاوه بر کنسرتهای فراوانی که CSO سالانه برگزار می کند، ارکستر شرکت کننده دائمی در جشنواره ماه مه شهر سین سیناتی نیز می باشد.

این جشنواره که هر دو سال یکبار برگزار می شود، یکی از قدیمی ترین جشنواره های آواز کر جنوب غربی کشور آمریکا محسوب می شود؛ در سال ۱۸۶۹ تئودور توماس (Theodore Thomas) جدیدترین ارکستر خود را به سفری به آمریکا برد. در اجرای کنسرتی در شهر سین سیناتی، شهردار از وی خواست تا جشنواره موسیقی را در آن شهر برگزار کند، توماس در مه ۱۸۷۳ اولین دوره این جشنواره را به مدت یک هفته برگزار نمود و برای سالها مدیریت آن را خود بر عهده داشت.

در ژانویه ۲۰۰۷ ارکستر بار دیگر با مشکلات اقتصادی مواجه شد، کمبود بودجه در حدود ۲ میلیون دلار برای آن سال، برآورد آنان بود. از سال ۲۰۰۱ پاوو ژاروی (Paavo Järvi) با اصالت استونی، به عنوان مدیر موسیقی CSO منصوب شد که تا پایان سال ۲۰۱۰ در این سمت خواهد ماند.

en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (XI)

همانطور که قبلا تاکید کردم، آهنگساز باید آزاد باشد که به هر نوع زبان موسیقایی و به هر نوع استیل که می خواهد آهنگسازی کند. آشنایی با موسیقی ایران افق دید آهنگساز را باز می‌کند صرف نظر از هر استیلی و هر زبان موسیقایی که آهنگساز بخواهد در آن کار کند.

محمدرضا امیرقاسمی «شبی برای پیانوی ایرانی» را به روی صحنه می برد

کنسرت گروه موسیقی برف با عنوان «شبی برای پیانوی ایرانی» در تاریخ جمعه ۱۰ اسفند ساعت ۲۰ در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران روی صحنه خواهد رفت. سرپرست و تکنواز پیانوی گروه برف محمدرضا امیرقاسمی و خواننده این کنسرت علی امیرقاسمی و اجرای تمبک با سحاب تربتی می باشد. در این برنامه علاوه بر اجرای آثار اساتید بزرگ پیانوی ایرانی نظیر جواد معروفی و مرتضی محجوبی، از چند نوازنده پیانوی دوره قاجار مانند اساتید محمود مفخم (مفخم الممالک) و مشیرهمایون شهردار هم قطعاتی اجرا خواهد شد. اجرای آثاری کمیاب و خاص از پیانو نوازیِ دوره ی قاجار و عصر مشروطه اولین بار است که در یک کنسرت اتفاق می افتد.

از روزهای گذشته…

ویولون گوارنری ویوتام (II)

ویولون گوارنری ویوتام (II)

ویولون ویوتام سالهای زیادی ذهن علاقه مندان به ویولون را به خود مشغول کرده بود. در سال ۱۸۹۱، آرتور هیل، تاجر اهل لندن زمانی که می خواست این ساز را بفروشد در دفترچه یادداشت روزانه اش نوشت: «افسوس که آنقدر ثروتمند نیستیم که خودمان این ویولون را نگهداریم چون آهنگ و ویژگی های دیگر این ساز معرکه هستند».
گفتگو با جیمز دپریست (I)

گفتگو با جیمز دپریست (I)

جیمز دپریست مدیر ارکستر مدرسه جولیارد (The Juilliard) و مدیر اُرگون سمفونی (Oregon Symphony)و از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ رهبر دائم ارکستر سمفونیک متروپولیشن توکیو بوده است. به عنوان رهبر میهمان در تمام ارکسترهای بزرگ آمریکای شمالی حضور داشته و کارهای بین المللی او رهبری در آمستردام، برلین، پراگ، روم، رتردام، سئول، استوکهلم، بوداپست، کپنهاگ، هلسینکی، منچستر، ملبرن، مونیخ، اشتوتگارت، سیدنی، تلاویو، توکیو و وین می باشد. کنسرت لندن او به همراه ارکستر سمفونیک لندن در باربیکن در آپریل ۲۰۰۵ بود.
آوازهای تلخ سرزمین من  (I)

آوازهای تلخ سرزمین من (I)

منیر وکیلی (منیر وکیلی نیکجو) به شهادت ضبط هایی که از صدایش موجود است، یکی از برترین خوانندگان اپرای ایران است. منیر وکیلی در سال ۱۳۰۰ در تبریز متولد شد؛ این شهر به خاطر نزدیکی با کشورهای همسایه ی شمالی، بارها شاهد اجرای اپرت هایی بود که ادامه دار بودن آنها در این شهر، محبوبیتی برای این رشته میان خانواده های آذربایجانی ایجاد کرده بود. خانواده ی منیر وکیلی نیز از علاقمندان این موسیقی بودند.
بی احترامی به موسیقی (III)

بی احترامی به موسیقی (III)

«یکی از ترجیحات او این بود که دستگاه جدید قابلیت به اشتراک گذاشتن داشته باشد. پریزم دو خروجی برای هدفون دارد. بنابراین دو نفر به طور همزمان می توانند با آن آهنگ گوش کنند. او می گوید بهترین مکان برای موسیقی گوش دادن در تخت است.»
امین الله حسین و آهنگسازی ایرانی

امین الله حسین و آهنگسازی ایرانی

مـــن سمفونی پرسپولیس را به یاد و خاطره سرزمین عظیم و کهنسالی نگاشتم که بدان با خون خود وابسته ام و از اینکه خود را فرزند این سرزمین بنامم احساس غرور و سربلندی می کنم. در قلب خود به یاد این شهر پر فخامت، ویرانه های آن، بر روح تخته سنگهای به کار رفته در آن، برای ستونهایی که تاریخ گذشته دردناکشان را بازگو می کنند گریسته و نغمه سر داده ام….
بیژن کامکار: مرکز حفظ و اشاعه  موسیقی را زندانی کرده بود

بیژن کامکار: مرکز حفظ و اشاعه موسیقی را زندانی کرده بود

من با آقای ناظری به یکی از بهترین استودیهای دنیا که در پاریس بود رفتیم. فضای استودیو چنان خلاءی بود که آدم وحشت می‌کرد. رفتیم و از صدای ایشان و صدای دف من نمونه‌هایی گرفتند که بر اساس آنها بروند میکروفون‌های مخصوص تولید کنند. یک میکروفون اختصاصی برای دف. من چهل سال است دف می‌زنم هیچ وقت نشده است که یک صدای درست از دف بشنوم. صدای دف خانقاه را در هیچ ضبطی نشنیده‌ام.
برگزاری دومین جلسه اهدای خون هنرمندان موسیقی

برگزاری دومین جلسه اهدای خون هنرمندان موسیقی

دومین جلسه گردهمایی اهالی موسیقی برای اهدای نمونه خون برای کمک به بانک سلولهای بنیادی، امروز صبح در بیمارستان شریعتی برگزار شد. با توجه به این واقعیت که اکثر موسیقیدانان شناخته شده ایران بیشتر از ۵۵ سال سن دارند و اهدای نمونه خون هم تنها برای سنین ۱۸ تا ۵۵ سال امکان پذیر بود، در برنامه پنجشنبه ۲۹ آبان، از هنرمندان جوانی که در ارکسترها و کرهای مختلف به فعالیت می پردازند نیز دعوت به شرکت در این حرکت خیریه شد و این اتفاق موجب حضور قابل توجه این جوانان خیر شد.
پرکار در جزییات، سردرگم در کلیّت (I)

پرکار در جزییات، سردرگم در کلیّت (I)

در سالهای اخیر و در فضای موسیقایی کشور، خبر از اجرای آثاری می رسد که در تلاش و تقلا برای خلق دنیایی نو و جهانی تجربه نشده توسط موسیقی دستگاهی ایرانی می باشند. در این میان، موسیقی کلاسیک غربی، به عنوان گونه ای از موسیقی که از بدو تولدش مدام در حال پیشرفت و پیشروی در طی زمان و متناسب با آن بوده است، به دلیل تجربه آزمایی های هزاران آهنگساز و متفکر در طی حیات چند سده ای خویش، الگویی تمام عیار در مقابل آهنگسازان ماست. از این رو، چندان مایه ی شگفتی نیست که تلاش برای پوییدن اکثر راه های تازه در موسیقی ما، سابقه و الگویی پیشینی در موسیقی کلاسیک غربی داشته باشد.
تأملّی پیرامونِ موقعیتِ عقلانیِ موسیقی از طریقِ تبارشناسیِ دو مفهومِ بنیادین

تأملّی پیرامونِ موقعیتِ عقلانیِ موسیقی از طریقِ تبارشناسیِ دو مفهومِ بنیادین

این نوشته شأن تحلیلی و تفسیری خاصی ندارد و فعلاً فقط از یک تشابه بحث می‌کند. این تشابه بعداً دست‌مایه‌ی یک تحلیل عمیق قرار خواهد گرفت و به شکل مقاله عرضه خواهد شد.
بوطیقای ریتم (IV)

بوطیقای ریتم (IV)

حال باز می‌گردیم به موضوع مشکاتیان و آثارش، و پرسش‌مان که حالا مجبوریم بگوییم درباره‌ی ویژگی‌های زمانی قطعات او بوده است. چه چیزی موجب می‌شود که وقتی به آثارش گوش می‌سپاریم او را متفاوت از دیگران بدانیم؟ آیا متر قطعات‌اش متفاوت از دیگران است؟ آیا الگوهای متریک متعدد در یک قطعه شکل می‌گیرد؟ الگوی تاکیدی نامتعارفی دارد؟ الگوی دیرندی یا ریتمیک بدیعی آفریده است؟ یا برهم‌کنش میان متر و ریتم در قطعات او به نوعی تازگی دارد؟ رابطه‌ی واحدهای خُردِ سازنده‌ی ریتم برای شکل دادن جمله‌ها («گروه‌سازی» Grouping) متفاوت است؟