چارلز مکرس (II)

چارلز مکرس
چارلز مکرس
موفقیت بزرگ دیگر چارلز مکرس در بهار ۱۹۵۱ بود زمانی که او اولین اجرای کاتا کابونآ را در اپرای سدلر ولز رهبری کرد. بسیار زود به دلیل کیفیت نمایشی در رهبری اپرا مورد تقدیر واقع شد و شهرت یافت. تا سال ۱۹۵۴ در اپرای سدلر ولز باقی ماند تا آنکه پست رهبری در ارکستر BBC را به دست آورد. در این دوره آغاز به ضبط به همراه ارکستر فیلارمونیای والتر لگز نمود.

از سال ۱۹۵۶ مکرس حرفه اش را به عنوان رهبر قراردادی بین المللی، ادامه داد و و سفرهایش را از آمریکا، آفریقای جنوبی، آمریکای شمالی و استرالیا پی گرفت. در اواخر دهه ۵۰ و اوایل دهه ۶۰ مکرس به عنوان اجرا کننده موسیقی نمایشی شهرت یافت.

شروع آن ضبط موسیقی هندل از سویت: “آتش بازی سلطنتی” بود آنطور که خود در مصاحبه ای با دیوید هورویتز در این باره توضیح داده: “در سال ۱۹۵۹ در مراسم بزرگداشت دویستمین سالگرد مرگ هایدن زمانی که نوازندگان سازهای بادی بسیاری در لندن داشتیم که در نیمه شب نیز حاضر به حضور و نواختن بودند، آثاری از وی را اجرا کردیم. ما همچنین کنسرتها در دو گروه کر (Concerti a due cori) را اجرا و ضبط کردیم که در زمان حیات هایدن هیچ گاه اجرا نشد. در آن جایگا تمام سعی ام را کردم تا دانش خود درباره اصل موسیقی هایدن را به کار برم. من از نوجوانی نیز آثار هابدن را مطالعه می کردم و شیفته خاصیت نمایشی در موسیقی باروک و کلاسیک بودم. در آن زمان آغاز به کار در اپرای سدلر ولز نمودم، همچنین مجذوب اجرای شایسته ای از آثار موتسارت به ویژه اپراهای وی شدم.”

مکرس میگوید:” این فرصت را به دست آوردم که به همراه یکی از همکارانم از موزه کتابخانه شهر دانسشینگن-آلمان (Donaueschingen) دیدن کنم که در آن زمان برای نگهداری آثار برجسته موسیقی معاصر نمایشی شهرت داشت همچنین دارای مجموعه ای غنی از دست نوشته های قدیمی بود. به ویژه از اپرای “عروسی فیگارو”، “دون جیووانی”، “فلوت سحرآمیز” و حتی “بنابراین همه انجام می دهند” از تمام آنان کپی گرفتم و در واقع سندی موثق بود از آنکه چه نوع موسیقی در آن دوره وجود داشته.”

این تحقیقات در اجراهای وی از “عروسی فیگارو” اثر موتسارت در اجرای وی به همراه اپرای سدلر ولز در سال ۱۹۶۵ ریشه دواند. زمانی که خطوط خوانندگان دارای تزئینی بود (تحریرهایی) که سبک آن دوره را حفظ کند، تاثیر نمایشی آن فوق العاده شد. مطالعه و کنکاش بیشترش در ضبط مسیحا ی هایدن هویدا شد که توسط شرکت ضبط EMI در سال ۱۹۶۶ عرضه شد که نقدها و تحسینهای فراوانی را در مقایسه با اصل اثر در برداشت.

مکرس در سال ۱۹۶۴ اولین اجرای خود را با رهبری “کاترینا ایسمالیوفا” اثر شوستاکویچ، در خانه اپرای رویال به روی سن برد. وی پس از آن بارها در آنجا رهبری کرد، اگرچه هیچگاه قبول به بستن قرارداد دائمی با آنان نشد.

در دهه ۱۹۶۰ چندین اپرای تلویزیونی را برای BBC رهبری کرد که اجرای یک ارکستر بزرگ در یک استودیو در آن زمان برای ضبط چیزی نامتداول بود. از سال ۱۹۶۶ تا ۶۹ در کنار مدیر موسیقی، لئوپاد لودویگ، رهبری اپرای هامبورگ را برعهده داشت. از سال ۱۹۷۰ تا ۷۷ رهبری اپرای سدلر ولز را (که بعدها به اپرای ملی انگلستان تغییر نام یافت) بر عهده داشت.

وی همان پست را در اپرای ملی ولش از سال ۱۹۸۷ تا ۹۲ عهده دار شد. به همراه این دو ارکسترهای بریتانیایی اپراهای بزرگ و مشهوری را رهبری کرد؛ ژانک از موتسارت، لوهنگرین از واگنر را در میان دیگر آثار می توان نام برد. مکرس، ژانسک را با شرکت دکا و ارکستر فیلارمونیک وین به همراه خوانندگان بزرگ بین المللی ضبط کرد. پس از ترک اپرای ملی انگلستان حرفه بین المللی مکرس با حضور وی در بیشتر تالارهای کنسرت و اپرها خانه های مشهور دنیا، پیشرفت کرد.

از سال ۱۹۸۲ تا ۸۵ رهبر ارکستر سمفونی سیدنی شد، او رهبر اصلی میهمان رکستر سالنی اسکاتلند ۹۲ تا ۹۵، فیلارمونیک رویال ۹۳ تا ۹۶، فیلارمونیک چک ۱۹۹۹ تا تقریبا زمان معاصر و از ۲۰۰۲ در ارکستر فیلارمونیا بود. در سال ۱۹۹۸ اولین اجرایش در جشنواره سالزبورگ بود که رهبری فیلارمونیک وین را عهده دار بود. از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱ رهبری ارکستر لوک مقدس نیویورک را ایفا نمود.

naxos.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIX)

تنها درویش خان تا حدودی با وزیری تفاهم داشت و برای شنیدن کنسرت ها و خطابه های او به مدرسه خصوصی اش می رفت. اما قبل از این که این رابطه و تفاهم ثمری به بار آورد – و قبل از ریاست اول وزیری در مدرسه موزیک (۱۳۰۷)، درویش خان فوت شد (۱۳۰۵). بعد از فوت او تجدد طلبی به کشمکش بین وزیری و مین باشیان ها یا «موسیقی نوین و علمی ایرانی» با «موسیقی بین المللی و علمی» محدود ماند.

«شیوه‌ی نوازندگی» در موسیقی ما چه معنایی دارد؟ (I)

اگر در موسیقی کلاسیک غربی کار می‌کنیم دادن جواب همه‌فهم به این سوال نسبتا ساده است. یعنی روشی که هر نوازنده آثار را می‌نوازد. بخشی به رابطه‌ی فیزیکی‌ای که یک نوازنده با سازش دارد مربوط است، یعنی مسائلی مثل روش دست گرفتن ساز یا پشت ساز نشستن، نحوه‌ی انگشت گذاشتن، انتقال نیرو به ساز (تقریبا اِکول) و … بخشی هم به مسایل صوتی، مثل صدایی که از ساز درمی‌آورد، دامنه‌ی شدت و ضعف‌هایی که می‌تواند به هر نت یا پاساژ بدهد، شیوش‌های مختلفی که می‌تواند هنگام نواختن هر نغمه یا تکنیک ایجاد کند و بخشی هم به مسایل تکنیکی مثل دامنه‌ی ویبراتوها و از این قبیل.

از روزهای گذشته…

دخترم، بوی فرار می آید (II)

دخترم، بوی فرار می آید (II)

و اما در ایران پس از گذشت سی سال، زنان آواز ایران، هنوز از رها ساختن آوایشان محروم اند و با آن که بسیاری از آنان در سرزمین خود حضور دارند، به جایی تبعید شده اند که می بایست در آن سکوت اختیار کنند و به همین سبب جامعه بخشی از حافظه خود را رفته رفته از دست داده است چرا که نتوانسته همه آرا و صداها را در متشکل شدن جامعه حضور بدهد. نتیجتاً عده ای اندک اندک در اثر این رانده شدگی و نَفَس بری، چون دیگر به صورت عاطفی و احساسی نتوانسته اند فضای هستی شناسانه ی زبان ناخوداگاهشان را بیان کنند، خود را فراموش شده می پندارد و در این قطع شدن، کل جامعه به تدریج متوجه سرریز شدن احساسات به بن بست رسیده می شود و به سوی بحران و خفقان گام می نهد.
آنه آکیکو مییرز

آنه آکیکو مییرز

این تصویر آنه آکیکو مییرز (Anne Akiko Meyers) است، ویولونیست مشهور بین المللی معاصر که در سرتا سر آمریکا، اروپا، آسیا و استرالیا کنسرت داده است و آثار ضبط شده وی در تمام نقاط تکثیر شده است. اجراهای او آنقدر نو و تازه هستند که تماشاچیان بسیاری را جلب می کند. او جهت اجرای آثار آهنگسازانی همچون دیوید باکر (David Baker)، مسون بیتز (Mason Bates)، جنیفر هیگدون (Jennifer Higdon)، جان کریگلینتو (John Corigliano)، ناتان کاریر (Nathan Currier)، رُدی الیاس (Roddy Ellias)، جوود گرین اشتین (Judd Greenstein)، کارال آدامئوس هارتمان (Karl Amadeus Hartmann)، آروو پارت (Arvo Part)، مانوئل پُنس (Manuel Ponce)، سومی ساتو (Somei Satoh)، تدی شاپیرو (Teddy Shapiro)، جوزف اسشوانتر (Joseph Schwantner) و ازیکوویل وینائو (Ezequiel Viñao) انتخاب شده است.
وضعیت اجتماعی تنبک نوازان

وضعیت اجتماعی تنبک نوازان

در سالیان پیش هنر نواختن تنبک به شکل تکنوازی نگریسته نمیشده است. توضیح آنکه خوانندگان دو گونه بودند، یکی آوازخوانان که بر پایه ردیف موسیقی اصیل خوانندگی میکردند و دیگری تصنیف خوانها که تصنیف ها (ترکیب های ریتمیک موسیقی آوازی) را اجرا میکردند.
گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (II)

گزارش جلسه چهاردهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (II)

گونه‌ی دیگری از رابطه‌ی میان نقد و سیاست، نقد بر پایه‌ی ایدئولوژی حزبی است. این نوع نقد معمولاً بیش از هر چیزی در نظر غیرمتخصص‌ها نقد سیاسی به حساب می‌آید و به‌ویژه در حکومت‌های ایدئولوژیک که مایلند برای تمامی جنبه‌های زندگی مردمشان- از جمله موسیقی‌ای که می‌شنوند- نسخه‌ای بپیچند، بسیار رواج دارد. هر چند که گاه ممکن است چنین نوشتارهایی شکل نقد موسیقی به معنای مورد نظر در این کلاس را نیز به خود بگیرد اما بیشتر شبیه بخش‌نامه‌های حزبی است و اگر هم بر نقدِ اثر، مجموعه‌ی آثار یا سبکی متمرکز می‌شود، هدفی مربوط به خارج از دنیای موسیقی را دنبال می‌کند؛ «مهار گوش شنوندگان».
بزرگداشت حسین دهلوی و ئولین باغچه‌بان در لندن

بزرگداشت حسین دهلوی و ئولین باغچه‌بان در لندن

۲۹ نوامبر، لوگان‌هال در لندن میزبان برنامه‌ی بزرگداشتی برای حسین دهلوی آهنگساز و ئِولین باغچه‌بان، خواننده‌ی اپرا و از مؤثرترین چهره‌ها در هنر آواز گروهی در ایران است؛ برنامه‌ای که به روند موسیقی کلاسیک در ایران اختصاص دارد. علاوه بر بزرگداشت این دو هنرمند، آثاری از آهنگسازان ایرانی در این برنامه با ارکستر بزرگ به رهبری فرنوش بهزاد اجرا می‌شود. یک گروه رقص هنرنمایی خواهد کرد و همچنین جلسات بحث‌وگفت‌وگو نیز در برنامه گنجانده شده است.
مستر کلاس پروفسور فروغ کریمی در تهران

مستر کلاس پروفسور فروغ کریمی در تهران

پروفسور فروغ کریمی، سولیست فلوت و کینوزولوگ در دانشگاه هنرهای زیبای وین اتریش در سفری به ایران به برگزاری مستر کلاس می پردازد. این کلاسها در شاخه های آموزش فلوت، موزیک کینزولوژی، اجرای صحنه برای تمام سازها و مستر کلاس برای همنوازی موسیقی مجلسی خواهد بود.
بهروزی نیا: عودهایم را فروختم تا بربت بزنم

بهروزی نیا: عودهایم را فروختم تا بربت بزنم

همیشه وقتی اسم ساز بربت را می‌شنویم ناخود آگاه به یاد حسین بهروزی نیا می افتیم و فعالیت هایش در زمینه نوازندگی این ساز؛ نوازنده ای که عود می‌نواخت اما پس از قرن ها نزدیک به دو دهه است که این ساز (بربت) را با کمک استاد قنبری مهر دوباره به موسیقی ایران هدیه نمود.
ایران در کشاکش موسیقی (V)

ایران در کشاکش موسیقی (V)

متاسفانه حتی آهنگسازان تحصیل کرده ما بدنبال عادت مردم به شنیدن موسیقی با کلام ونگران از افت درآمد مالی‌، بیشتر آثار خود را به آواز اختصاص می‌ دهند و ذهن مردم را محدود نگاه داشته و شرکت های انتشارت موسیقی که موسسات تجاری هستند نه هنری و فرهنگی، اکثرشان از خرید موسیقی بدون کلام خودداری می کنند. بیشتر اینگونه کاسبکاران خریدار و خواهان انتشار موسیقی بی کلامی هستند که کلامش سالها سال در گوش های مردم بوسیله خوانندگان معروف خوانده شده و جا گرفته باشد و در واقع شنونده این آثار خاطرات شان را زمزمه می کنند.
با هیلاری هان، ویولونیست، درباره تمرین و تفسیر

با هیلاری هان، ویولونیست، درباره تمرین و تفسیر

در جونِ ۲۰۱۲ هیلاری هان ویولونیست میهمان ویژه گفتگوهای استراد بود. پنج نقل قولی که در ادامه درباره اجرا و تفسیر می‌آید، از آن بحث استخراج شده‌ است.
تئوری اطلاعات، ترمودینامیک و موسیقی (I)

تئوری اطلاعات، ترمودینامیک و موسیقی (I)

Bill Evans نوازنده پیانو و آهنگساز Jazz عصر حاضر که سبک و طریقه خاصی در آهنگسازی برای خود دارد معتقد است که موسیقی عامل اصلی غنای روح انسان بوده و باعث میشود که انسان توان شناخت قسمتی از وجود خود را که قبل از درگیری با موسیقی نشناخته بود پیاده کند.