ویولون گوارنری ویوتام (II)

ویولون ویوتام سالهای زیادی ذهن علاقه مندان به ویولون را به خود مشغول کرده بود. در سال ۱۸۹۱، آرتور هیل، تاجر اهل لندن زمانی که می خواست این ساز را بفروشد در دفترچه یادداشت روزانه اش نوشت: «افسوس که آنقدر ثروتمند نیستیم که خودمان این ویولون را نگهداریم چون آهنگ و ویژگی های دیگر این ساز معرکه هستند».

مقایسه ویولون های ساخت آنتونیو استرادیواری و رقیب جوانتر او، گوارنری به یک بازی خانوادگی در میان دوستداران ویولون تبدیل شده است.

استرادیواری ۹۳ سال عمر کرد و حدود ۶۴۰ فقره از ویولون های او به جای مانده است. درحالیکه بارتولومیو جوزپه گوارنری در سال ۱۷۴۴ یعنی در ۴۶ سالگی درگذشت و فقط حدود ۱۴۰ ویولون از ساخته های او به جای مانده است. فوشی می گوید همه موافقند که «ویولون های گوارنری مانند یک شکلات مقوی است، درحالیکه ویولون های استرادیواری مانند بستنی توت فرنگی یا وانیلی است. گوارنری معمولا صدای عمیق تر و سنگین تری دارد».

پروفسور دیوید شوئنبام از دانشگاه آیوا که مشغول به نوشتن کتابی درباره تاریخ اجتماعی ویولون است معتقد است که تقریبا ده سال پس از مرگ گوارنری بود که نبوغ او شناخته شد. در سال ۱۸۳۰، نیکولو پاگانینی ویولون کانن گوارنری (Cannone Guarneri) را به پاریس برد و در آنجا توانست مخاطبان خود را با شکوه و قدرت آن شگفت زده کند. این ویولون اکنون یک ثروت ملی به شمار می رود و در موزه ای در جنوا نگهداری می شود.

قیمت فروش پیشنهادی بین و فوشی برای ویولون ویوتام شگفتی بسیاری را در بازار سازهای قدیمی به همراه داشته است. قیمت بی سابقه قبلی برای یک ویولون گوارنری دیگر، ویولون کوچانسکی (Kochanski)، بود که نصف این قیمت در اکتبر سال قبل بود.

بسیاری از منتقدان انتظار دارند که ویولون ویوتام به موزه یا مؤسسه نگهداری ساز یا هر مؤسسه کلکسیونی دیگری برود زیرا در زمانی به سر می بریم که یک شخص یا نوازنده دیگر قدرت خرید و نگهداری یک ویولون گوارنری را ندارد. فوشی می گوید افراد زیادی از سراسر دنیا علاقه خود را به داشتن چنین سازی ابراز کرده اند.

یکی از تنها کلکسیون های ویولون که هنوز در مالکیت یک شخص است کلکسیون دیوید فالتون (David Fulton) است. او یکی از غول های بازنشسته مایکروسافت در سیاتل است. همانطور که این مسئله درباره هنرهای زیبا نیز صادق است، نقدینگی مورد نیاز از شرق تأمین می شود.

بزرگترین کلکسیون های شناخته شده اکنون در موزه چی می (Chi Mei) در تاینان ِ تایوان و مؤسسه ژاپن در توکیو واقع هستند که هر دوی آنها از مکان های احتمالی برای نگهداری ویولون های گوارنری ویوتام می باشند.

توضیح: این مقاله در ۶ و ۷ جولای ۲۰۱۰ اینگونه اصلاح شد که ویولون گوارنری ویوتام گران ترین ساز دنیا نشد و بر خلاف آنچه در سرخط خبرها آمد این ساز نه برای مزایده بلکه برای فروش گذاشته شده بود.

guardian.co.uk

3 دیدگاه

  • رضا
    ارسال شده در آبان ۱۸, ۱۳۸۹ در ۴:۱۸ ب.ظ

    سایت شما فوق العده است!

  • ارسال شده در آبان ۱۸, ۱۳۸۹ در ۴:۴۹ ب.ظ

    تعداد کمتر تعداد سازهای گوارنری نسبت به استراد امکان بازی بیشتری در بالاتر بردن قیمت را به دلالان ویولن می دهد و این نکته ایست که در چند سال اخیر دلالان بیشتر متوجه آن شده اند.
    تعابیری نظیر شکلات مقوی، بستنی وانیلی و غیره نیز تنها برای فریب ناآگاهان و افراد عادی بی اطلاع در این حوزه است چون هر یک از سازهای به جا مانده از استراد یا گوارنری دارای الگو، متریال، توان و تمبر صدایی متفاوت از دیگری هستند و در مورد یک جامعه آماری از سازهایی با مشخصات فنی کاملا متفاوت نمی توان به این شکل حکمی صادر نمود چه رسد به آنکه حکمی کلی در رابطه با تمامی سازهای ساخته شده گوارنری نسبت به استراد بدهیم، خبر سازی های جهت دار همواره با آنچه در واقعیت می گذرد متفاوت است.

  • ارسال شده در آبان ۱۹, ۱۳۸۹ در ۱۰:۱۸ ب.ظ

    merci ali bud

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

کتاب «نُه پیش درآمد و رِنگ از درویش خان و موسی معروفی برای سنتور» منتشر شد

کتاب «نُه پیش درآمد و رِنگ از درویش خان و موسی معروفی برای سنتور»، حاوی نُه اثر از درویش خان و موسی معروفی است که در اوایل دهه ی سی توسط طلیعه کامران برای سنتور بازنویسی و اکنون با ویرایش مجدد و اجرای آنها توسط شهاب مِنا ارائه شده است.

برخی از مشکلات پزشکیِ نوازندگانِ سازهای بادی‌برنجی (V)

بسیاری از نوازندگان سازهای بادی‌برنجی دچار دردهای مختلفی هستند. آن‌ها از دردِ مچ، بازو، التهاب تاندون‌ها، مشکلات شانه، کشیدگی گردن و کمردرد و پشت درد مزمن رنج می‌برند. به این آسیب‌ها که ناشی از تکرار حرکات یکسان یا نشستن طولانی مدت در یک موقعیتِ ثابت یا هر دو مورد است، آسیب‌های استفادۀ مکرر می‌گویند و مسلماً بهترین رویکرد، پیشگیری از بروز چنین آسیب‌هایی است. نوازندگان سازهای بادی‌برنجی از بازوها به‌صورت مکرر در جلوی بدن استفاده می‌کنند. از این‌رو به مرور زمان، عضلات جلویی شانه و سینه قوی و عضلات پشتی شانه و پشت ضعیف می‌شوند. عضلات قوی کوتاه‌تر می‌شوند درحالی‌که عضلات ضعیف بلندتر می‌شوند. این عدم تعادل منجربه درد در ناحیۀ بازوها، شانه‌ها، قفسۀ سینه، گردن یا پشت می‌شود. اما راه حل ساده است: تمرینات کششی برای عضلات در جلوی بدن و تقویت عضلات در پشت بدن. پرورش عضلات این نواحی منجر به کمک به عضلاتی می‌شود که کشش‌ها را متحمل می‌شوند.

از روزهای گذشته…

بیایید موسیقی بسازیم – ۲

بیایید موسیقی بسازیم – ۲

در نوشته قبل مشاهده کردید که چگونه بسادگی می توان با تشکیل بلوکهای چهارتایی و انتخاب هارمونی برای آنها موسیقی ساده ای را تهیه کرد. در این قسمت سعی می کنیم برخی تکنیک های دیگر از جمله استفاده از مدولاسیون را برای توسعه و گسترش طرح موسیقی خود ارائه دهیم.
فواصل خنثی یا میانه (III)

فواصل خنثی یا میانه (III)

در سیستم ۵۰ قسمتی نیز دو اندازه متفاوت از سوم کوچک و بزرگ مشاهده می شود که بر اساس نوع انتخاب ما می توان سوم میانه میانگین را مشاهده نمود. مثلا اگر سوم کوچک ۲۸۸ سنت و سوم بزرگ ۳۸۴ سنت باشد، فاصله سوم میانه معادل ۳۳۶ سنت خواهد شد ولی اگر سوم کوچک ۳۱۲ سنت و سوم بزرگ ۳۸۴ سنت انتخاب شود، فاصله سوم میانه ۳۴۸ سنتی در سیستم وجود ندارد. به این ترتیب فرض هلمهولتز که سوم میانه یا خنثی را میانگین سوم کوچک و بزرگ فرض کرده در همه موارد صدق نمی کند.
“رازهای” استرادیواری (X)

“رازهای” استرادیواری (X)

اگر عریض ترین قسمت ساز در قسمت پائین را (V-Z) تقسیم بر ۵ کنیم و حاصل را در عدد ۹ ضرب نماییم، ارتفاع یا طول (H-I) بدست می آید. بنابراین ۷/۳۶۲=۹*۵-۵/۲۰۱ برابر است با ۹ انس در واحد کرمونایی. حال اگر عریض ترین قسمت ساز در قسمت بالا را تقسیم بر چهار کنیم و سپس عدد حاصل را در عدد ۹ ضرب کنیم مجدداً ارتفاع یا طول (H-I) بدست خواهد آمد؛ بنابراین چنین میشود: ۷/۳۶۲=۹*۴-mm2/161. در ویلن ها نسبت بین این دو عرض یعنی عرض بالا و عرض پائین ۵ به ۴ است.
دیواری به نام شورای شعر (II)

دیواری به نام شورای شعر (II)

نکته مبهم بعدی در مورد شاعران معاصری است که قداست و مرتبه ی معنوی دسته اول را ندارند ولی کتاب های اشعارشان قبلاً چاپ شده است. چاپ یک کتاب شعر بدین معناست که به طریق اولا اشعار فوق از زیر نظر و تیغِ اصلاح وزارت مجترم ارشاد گذشته است و به ناچار باید بپذیریم که اینگونه شعر ها مشکلات خاصی را که قبلاً به آن اشاره کردیم ندارند. حالا چرا باید انرژی مضاعفی را هزینه کنیم و این دوباره کاری را به جان بخریم و یک بار دیگر اشعار مذکور را ممیزی کنیم؟ و مثلاً شعری را که یک سال قبل به عنوان یک شعرِ قابل چاپ، مجوز گرفته، امسال مجوز آلبومش را رد کنیم و سال دیگر احتمالاً به چاپ دوم کتابش مجوز بدهیم.
ویلنسل (VIII)

ویلنسل (VIII)

گلیساندو افکت اجرایی است که بوسیله سراندن انگشت به بالا و پایین گریف، بدون رها کردن سیم اجرا می شود. این حرکت باعث می شود ارتفاع صدا به نرمی و بدون بریدگی و تغییرات پله پله، بالا و پایین برود.
گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (VI)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (VI)

یک نکته بسیار مهم در زمینه ساز سازی در ایران وجود دارد، خواهش می کنم این بخش را با دقت بیشتری بخوانید! در تاریخ سازگری اروپا (تقریبا) هیچ ساز آکوستیکی را پیدا نمی کنید که به صورت آنی ظاهر شده باشد؛ همه آنها دوره پیشرفتی را پشت سر گذاشته اند. دقیقا مانند تکامل حیوانات و موجودات زنده روی زمین. در واقع آنجا رشد ارگانیک روی داده ولی اینجا جهش های نامنظم؛ حالا سئوال اینجاست که چرا این اتفاق در ایران افتاده و در اروپا نیافتاده است. حتی سازهای مدرنی مثل ساکسیفون هم از خانواده کلارینت الهام گرفته شده و کلیدهایش ۹۰ درصد شبیه هم است (البته کلید بوهم منظورم است) آیا ما ذهنمان برای بوجود آوردن طرح های خلاقانه از همه این ممالک (که از قضا در امور مختلف بسیار پیشرفته هم هستند) بیشتر کار می کند؟ چرا آنها مانند یک نابینا که چوبش را روی زمین می کشد و دنبال آن می رود یا دستش را به نرده می کشد و ذره ذره پیش میرود، سازهایشان را در طول تاریخ با تغییرات جزئی پیش برده اند و ما در طی مدت کوتاهی فقط در یک نمایشگاه چندین ساز را می بینیم که تنها می شود گفت مثل ویولون زده می شود یا مثل تار زده می شود؛ تغییرات در ایران ۵۰ و ۶۰ درصدی است و در اروپا ۵ و ۶ درصدی؟
بررسی نقش جنسیت در انتخاب ساز (II)

بررسی نقش جنسیت در انتخاب ساز (II)

نظرات پیرامون نقش تفکر جنس گرا در موسیقی معاصر متفاوت است. به عنوان مثال، “Robert Adams” از اعضای “MENC” با توجه به حضور مردان در بین نوازندگان فلوت و زنان در بین نوازندگان ساز های برنجی و کوبه ای، اعتقادی به این تفکر ندارد. اما “George Rowe” از شهر “Windsor Locks” در ایالت کانکتیکات آمریکا، معتقد است که مسئله ی انتخاب ساز موسیقی به جنبه های اساسی شخصیتی فرد باز می گردد.
ریتم در موسیقی جز – قسمت دوم

ریتم در موسیقی جز – قسمت دوم

در مطلب قبل به این نتیجه رسیدیم که آنچه برای هر نوازنده یا خواننده موسیقی جز مهم است و به نوعی مشخص کننده تفاوت های او با سایر هنرمندان هم ردیف خود می شود روشی است که وی برای متصل کردن نت های مختلف به یکدیگر با استفاده از کشش ها و سکوتهای مختلف اختیار می کند.
بیل ایونس از مایلز دیویس می گوید

بیل ایونس از مایلز دیویس می گوید

کمتر از سه دهه پیش، زمانی که مایلز دیویس (Miles Davis) تصمیم گرفت پس از یک وقفه هفت ساله آخرین گروه موسیقی اش را تشکیل دهد، جایگاه (tenor/soprano) را برای بیل ایونس (Bill Evans نوازنده سازهای بادی متولد ۱۹۵۸) ناشناس در نظر گرفت تا نوای ترومپت دیویس را که معمولا حزن انگیز بود، همراهی نماید.
موسیقی و جنسیت (III)

موسیقی و جنسیت (III)

البته مخالفین حضور زنان در عرصه ی خوانندگی بدون آن که اشاره تاریخی به تحولات مذکور داشته باشند، به سرعت در جبهه ای قرار می گیرند که مورد علاقه ی مردان خواننده است، آنها بدون آن که بدانند در قلمرو درونی خوانندگی نیز در جبهه ی رادیکال قرار می گیرند و در ظاهر بدون اشاره به شرایطی که موسیقی در طی آن مورد هجوم نیروهای لومپن قرار گرفته، چنین می گویند که: زنان آن هنگام که می خوانند، موجب تحریک مخاطبان خود می شوند.