سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (IX)

سر توماس بیچام (1879 – 1961)
سر توماس بیچام (1879 – 1961)
برای بیچام موزار «قلب موسیقی اروپا» به شمار می رفت و بنابراین برای آهنگ های موزار احترام بیشتری قائل بود تا اکثر آهنگ سازان دیگر. او رکوئیم ناتمام را ویرایش کرد و دست کم دو اپرای بزرگ را ترجمه کرد و بدین ترتیب مخاطبان کاونت گاردن را با Cosi fan Tutti، The Impressario و Abduction from Sergalio آشنا کرد.

او مرتبا فلوت سحرآمیز، دون جیووانی و عروسی فیگارو را برنامه ریزی و در برنامه های اجرا قرار می داد. از نظر او بهترین کنسرتوهای پیانو «زیباترین ساخته های دنیا در نوع خودشان بودند» و دفعات زیادی آن ها را با بتی هامبی بیچام و دیگران نواخت. بیچام به خاطر آثار مربوط به باخ شناخته شده نبود اما [قطعات] باخ را (که خودش تنظیم کرده بود) برای اولین اجرایش در اپرای متروپولیتن انتخاب کرد و کنسرتو سوم براندنبورگ را در یکی از کنسرت های بزرگداشت فورت وانگلر رهبری کرد (که مجله تایمز آن را اینگونه توصیف کرد: «یک تقلید مضحک، و لو از نوع نشاط آورش»).

بیچام نسبت به بتهوون احساس دوگانه ای داشت. او معمولا نظرات گستاخانه درباره موسیقی بتهوون می داد. اما از طرف دیگر تمام سمفونی های بتهوون را رهبری کرد و سمفونی های شماره ۲، ۳، ۴، ۶، ۷ و ۸ را در استودیو و Missa Solemnis را به صورت زنده ضبط کرد. همراهی در ضبط کنسرتو چهارم پیانو (با آرتور روبینشتاین و ارکستر سمفونیک سلطنتی) برایش مایه افتخار بود اما تا جایی که امکان داشت از Emperor دوری می جست.

بیچام در برابر موسیقی برامس کاملا التقاطی عمل می کرد. او پس از ۱۹۰۹ هیچ گاه در خاطراتش اشاره ای به اجرای برامس ننموده است و هرگز سمفونی چهارم او را رهبری نکرد، سمفونی نخست را به ندرت رهبری کرد، سمفونی سوم را هر از گاهی اجرا می کرد و متخصص سمفونی دوم بود.

علیرغم اینکه بیچام مدام واگنر را به خاطر طولانی و تکراری بودن آثارش سرزنش می کرد، اما در عین حال یکی از طرفداران پروپا قرصش بود: «دو ساعت است داریم تمرین می کنیم اما همچنان داریم همان آهنگ لعنتی را می زنیم». بیچام تمام آثار رایجِ واگنر را رهبری کرده است به جز Parsifal که آن را نیز در کاونت گاردن به اجرا گذاشت اما هیچ گاه آن را در جایگاه ارکستر با حضور خودش اجرا نکرد. از نظر منتقد موسیقی تایمز: «Lohengrin بیچام از لحاظ غنایی تقریبا ایتالیایی است؛ اجرای Ring او نسبت به اجرای برونو والتر با فورت ونگلر کمتر حماسی بود، اما دلنشین بود».

از نظر ریچارد استرائوس بیچام یک قهرمان همیشگی بود که Elektra،Salome، Der Rosenkavalier و اپراهای دیگری را در انگلیس معرفی کرده و Ein Heldenlebe را از سال ۱۹۱۰ تا آخرین سال زندگیش نواخته بود: آخرین ضبط او از این اثر بلافاصله پس از مرگش روانه بازار شد.

موسیقی Don Quixote،Till Eulenspiegel، the Bourgeois Gentilhomme و Don Juan نیز بخشی از رپرتوار او بودند، اما این رپرتوار Also Sprach Zarathustra یا Tod und Verklarung را در بر نمی گرفت. استرائوس اولین و آخرین صفحه های دست نوشته اپرای الکترا را قاب کرده و به «دوست بسیار محترم … و رهبر سرشناس آثار» خود تقدیم نموده بود.

از بین آهنگ سازان قرن بیستم، برلیوز یکی از آهنگ سازان برجسته رپرتوار بیچام در طول حرفه اش بود و در مقطعی که برلیوز کمتر شناخته شده بود و آثارش کمتر اجرا می شد بیچام اکثر آن ها را اجرا و بسیاری را نیز ضبط کرد. بیچام، به همراه سر کالین دیویس (Sir Colin Davis)، به عنوان یکی از دو «منتقد برجسته و مدرن» آثار برلیوز شناخته شده است.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

منبعی قابل اتکا و بنیادین در شناخت موسیقی (II)

همین ویژگی‌هاست که موجب شده است این کتاب بارها تجدید چاپ و روزآمد شود و هنوز نیز پس از گذشت چهار دهه کماکان به‌عنوان یکی از پُرطرفدارترین منابع اصلی برای درس‌های آشنایی با موسیقی ــ البته با تمرکز بر موسیقی کلاسیک یا هنری غربی ــ کاربرد و رواج داشته باشد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIV)

«دستور تار» اولین کتاب تئوری موسیقی نوین و علمی ایران است. با بررسی آن می توان به علت عدم موفقیت مکتب وزیری که با امیدواری زیادی شروع شده بود، پی برد. یک اشکال اساسی در همان مقدمه ای که او بر دستور تار نوشته آشکار می شود:

از روزهای گذشته…

ماریا آندرسون، صدای نژاد سیاه (III)

ماریا آندرسون، صدای نژاد سیاه (III)

آندرسون اگرچه در سال ۱۹۶۵ خود را بازنشسته کرده بود، اما هم چنان اجراهای عمومی داشت. در چندین مناسبت، “چهره لینکولن” اثر آرون کوپلند را خواند و همچنین چندین اجرا به همراه اپرای فیلادلفیا در ساراتوگا در سال ۱۹۷۶ ایفای نقش نمود. موفقیتهای وی به طور بین المللی شناخته و تقدیر شده، در میان جوایز و افتخارات بیشمارش می توان از جایزه سازمان ملل متحد در سال ۱۹۷۲، جایزه شایستگی دانشگاه پنسیلوانیا ۱۹۷۳، مدال جرج پئوبادی (Peabody Medal) در سال ۱۹۸۱، مدال ملی هنرها ۱۹۸۴ و جایزه آلمانی “پیروزی در دوران زندگی” (Lifetime Achievement) در سال ۱۹۹۱ را نام برد.
«هزار و یک شب مِهرِ هنر»

«هزار و یک شب مِهرِ هنر»

اجرای پژوهشی اساتید موسیقی شمال خراسان با همکاری موسسه موسیقی پارسین و دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران بر اساس طرح و ایده ای از مژگان چاهیان که از فارغ التحصیلان کارشناسی ارشد آهنگسازی از دانشگاه هنر تهران است، ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۶ ساعت ۱۲ در سالن آمفی تئاتر دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران واقع در کرج برگزار می شود.
نگاهی به آلبوم “طغیان” (II)

نگاهی به آلبوم “طغیان” (II)

در آلبوم “طغیان”، غیر از ساختار غیر معمولی که در ابتدا سخن گفته شد، تاکید زیادی نیز بر نقش شاعر شده، به طوری که در تصویر داخل آلبوم هر چهار هنرمند در کنار هم دیده می شوند. امیر مرزبان شاعر جوانی است که همراه و مهمتر از آن همدل این گروه بوده و شعری از خود را به نام “طغیان” می خواند که کلید فهم جلد این آلبوم و مانیفست این اثر نیز هست.
حراج مجموعهء هنری روستروپوویچ در لندن

حراج مجموعهء هنری روستروپوویچ در لندن

چند ماه پیش خبر درگذشت روستروپوویج، ویلنسل‌نواز نواز معروف روس و برنامه‌های یادبود وی خبرساز بود و حالا حراج مجموعهء هنری‌اش. این مجموعه که دربرگیرندهء نقاشی‌ها، مبل‌های قدیمی و آثار هنرهای تزینی متعلق به روستروپوویچ و همسرش است، در روز نوزدهم سپتامبر امسال به حراج گذاشته می‌شود.
نگاهی به اپرای عاشورا (V)

نگاهی به اپرای عاشورا (V)

صدای خوف انگیز بادی چوبی ها با فاصله چند اکتاو از باسها، خبر از ورود ما به دربار یزید میدهد. یزید به عمر ابن سعد، دستور حمله به کاروان حسین میدهد و سلطنت بعد از این پیروزی… عمر هم میخواند “چه کردی ای امیر از مرحمت این لحظه سر دارم، ز اولاد علی یک تن به عالم زنده نگذارم…”
دیلان‌ به‌ روایت‌ هندریکس‌ – ۱

دیلان‌ به‌ روایت‌ هندریکس‌ – ۱

نگاهی به آهنگ All Along The Watchtower
در سال‌ ۱۹۶۸ جیمی‌ هندریکس‌ آهنگی‌ را از باب‌ دیلان‌ بازنوازی‌ (cover) کرد که‌ به‌ یکی‌ ازمحبوبترین‌ ترانه‌ های‌ تاریخ‌ موسیقی راک‌ تبدیل‌ شد. با این‌ که‌ آهنگ‌ دیلان‌ را هنرمندان‌ دیگری‌ مانند Dave Mason, Jeff Healy, Buddy Miles, U2 و … نیز کاور کرده‌اند، اما این‌ ترانه‌ ازمعدود آثار دیلان‌ است‌ که‌ کمتر به‌ نام‌ خود او شناخته‌ می‌شود.
مغالطات ایرانی – حس در موسیقی

مغالطات ایرانی – حس در موسیقی

یکی از رایج ترین اصطلاحاتی که در جامعه نوازندگان ایران، بویژه برای نوازندگان سازهای ایرانی بسیار مورد استفاده قرار می گیرد، وجود یا عدم وجود صفت «حس» است؛ چه اهل موسیقی چه عامه علاقمندان این رشته، داشتن «حس» را در نوازندگی یک اصل مهم می دانند و گاهی این اصطلاح را در مقابل اصطلاح «تکنیک» بکار میبرند و بعضی هم دارا بودن هر دوی این صفات را برای یک نوازنده ایده آل، لازم می دانند.
آوانگاری به روش «ابجد» در موسیقی قدیم ایرانی (II)

آوانگاری به روش «ابجد» در موسیقی قدیم ایرانی (II)

بعد از ابن زیله، صفی الدین ارموی طرحی را به بدعت گذاشت که در آن اکتاو از هجده نغمه با تکرار نت اول تشکیل شده بود و چون این هجده نغمه هفده فاصله را ایجاد می کردند به گام هفده قسمتی صفی الدین معروف شد. در این نظام تطابق نام نغمات با نامگذاری ابجد، نسبت به سیستم ابن زیله متفاوت است. این گام از مبنای دو به شرح زیر است:
خیام و موسیقی نظری، بررسی مقایسه ای (I)

خیام و موسیقی نظری، بررسی مقایسه ای (I)

خیام در رساله کوتاهى که در موسیقى نظرى نوشته بیست و یک ذو الاربع معمول در عصر خود را با نسبت‏هاى ریاضى معین کرده است. همانطوری که مى‏دانیم این رساله خیام فصلى از شرحى است که این دانشمند بر کتاب موسیقى اقلیدس نوشته است که متأسفانه از آن اثرى در دست نیست. از این رساله مختصر خیام تاکنون دو ترجمه فارسى صورت گرفته است.
دو اصطلاح مهم

دو اصطلاح مهم

اگر خیلی دقیق موسیقی را دنبال کرده باشید حتما” تابحال با اصطلاح Opus برخورد کرده اید. Opus یک اصطلاح لاتین به معنای کار(Work) است که برای مشخص کردن توالی کارهای آهنگسازان بکار میرود.