مارتا آرگریچ، پیانیستی از آرژانتین

مارتا آرگریچ در کنار گیدون کرمر
مارتا آرگریچ در کنار گیدون کرمر
مارتا آرگریچ (Martha Argerich) در بوینوس آیرس، آرژانتین متولد شد. از سن پنج سالگی آموختن پیانو را نزد Vicenzo Scaramuzza آغاز کرد. در ۱۹۵۵ او همراه با خوانواده اش به اروپا رفت و تحت تعلیم فردریک گولدا (Friedrich Gulda) قرار گرفت؛ همچنین از دیگر آموزگاران او نیکیتا ماگالوف (Nikita Magaloff) و استفان اسکناس (Stefan Askenase) بودند.

به دنبال اولین جایزه هایش در رقابتهای پیانو در بولزانو (Bolzano) و جنوا (Geneva) در ۱۹۵۷، او یک برنامه جدی برای کنسرتهایش آغاز کرد.

برتری او در مسابقه شوپن (Chopin) در ورشو پلی به سوی شناخته شدن او در سطح جهان بود.

مارتا آرگریچ به خاطر تفسیر هنر ادبیات پیانو قرون ۱۹ و ۲۰ معروفیت تازه ای بدست آورد. اما او خودش را به عنوان یک متخصص در کارهای ” ویرتوزو” (Virtuoso) به حساب نمی آورد! رپرتوار اجراهای او از باخ تا بتهوون، شومان، لیست، دبوسی و راول تا بارتوک می باشد.

مارتا به عنوان یک پیانیست در کنسرتها با رهبران معروف زیادی کار کرده است. همچنین او همیشه اهمیت زیادی برای موسیقی مجلسی قائل بوده است. او در سن ۱۷ سالگی با ویولونیستی به نام ژوزف زیگتی (Joseph Szigeti) (که به اندازه دو نسل از خودش بزرگتر بود) همنوازی می کرد! او به همراه گیدون کرمر (Gidon Kremer) و میشا مایسکی (Mischa Maisky) به آمریکا، اروپا و ژاپن سفر کرده و مجموعه های زیادی را برای پیانوی ۴ دستی و ۲ پیانو همراه با نلسون فریر (Nelson Freire)، استفن بیشاپ-کوواسویچ (Bishop-Kovacevich)، نیکولاس اکونومو (Nicolas Economou) و الکساندر رابینوویچ ضبط کردند.

مارتا آرگریچ و گیدن کرمر در Lockenhuse، در جشنواره تابستان در مونیخ، در فستیوال لوسرن و در فستیوال سالزبورگ برنامه اجرا کرد. او همچنین در فستیوال سالزبورگ رسیتالی با میشا مایسکی در سال ۱۹۹۳ نواخت.

audio file قسمتی از مومان اول سونات شماره ۳ شوپن را با اجرای این نوازنده بشنوید

او در کنسرتی از ارکستر فیلارمونیک برلین با کلادیو آبادو در عید سال ۱۹۹۲ و با بورلسکه (با اثری از اشتروس) حضور یافت و همچنین در فستیوال سالزبورگ در عید پاک ۱۹۹۳ برنامه اجرا کردند. نیز در سال ۱۹۹۸ یک نشست موسیقایی بسیار مهم بین مارتا آرگریچ، میشا مایسکی و گیدون کرمر برگزار شد.

در کنسرت یادبودی که برای مدیر اپرا رین هارپاولسن برگزار شد، این ۳ هنرمند همراه با هم در ژاپن تریوی پیانویی از چایکوفسکی و شوستاکوویچ اجرا کردند و این برنامه بصورت زنده توسط “دویچه گرامافون” ضبط شد. در مارچ ۲۰۰۰، مارتا آرگریچ اولین تکنوازی بزرگ خود را در کارنگی هال نیویورک اجرا کرد که تقریباً ۲۰ سال این برنامه ادامه داشت.

مارتا آرگریچ ارتباط نزدیکی با دویچه گرامافون دارد که تاریخ آن به سال ۱۹۶۷ برمی گردد. او در طول دوره خود کارهای مفید زیادی را ضبط کرد: قطعات سلوی باخ، برامس، شوپن، لیست و شومان؛ کنسرتوهای ضبط شده او از شوپن، لیست، راول و پروکوفیف با کلادیو آبادو، بتهوون با ژوزف سینوپولی (Giuseppe Sinopoli) و لس نوسس از استراوینسکی با لئونارد برنشتاین بودند. ضبط اولین کنسرتو پیانو شوستاکوویچ و یازدهمین کنسرتو پیانوی هایدن به رهبری جرج فاربر در جایزه رکورد آکادمی توکیو در سال ۱۹۹۵ برگزیده شد و کنسرتو پیانوی چایکوفسکی شماره ۱ با کلادیو آبادو و ارکستر فیلارمونیک برلین جایزه لوح فشرده را دریافت کرد.

audio file قسمتی از مومان سوم کنسرتو پیانوی راول را با اجرای این نوازنده و رهبری آبادو بشنوید

وی در زمینه موسیقی مجلسی نیز ضبطهای زیادی از جمله کارهای شومان، شوپن با روستروپویچ و سوناتهای ویولنسل باخ و بتهوون با میشکا مایسکی را انجام داده است. همچنین او چندین کار ضبط شده موفق با گیدن کرمر دارد، مثل سوناتهای ویولن شومان و کارهایی از بارتوک (Bartok)، جاناسک (Janácek) و مسیان (PRIX CAECILIA 1991) و کنسرتو ویولن مندلسون برای ویولن و پیانو با ارکستر مجلسی ارفئوس.

مارتا آرگریچ
ضبطهای موفق آنها از سوناتها و ملودیهای پرکوفیف جایزه رکورد آکادمی توکیو را در سال ۱۹۹۲ دریافت کرد و نیز جایزه دیاپازون در سال ۱۹۹۲ و جایزه ادیسون در سال ۱۹۹۳٫ یکی از دستاوردهای بسیار چشمگیر آنها، ضبط کامل سوناتهای ویولن بتهوون (شماره ۱-۳ جایزه رکورد آکادمی در سال ۱۹۸۵) بود که با پخش سوناتهای op.47 “Kreutzer” و op.96 در سال ۱۹۹۶ به پایان رسید.

از جمله آثار اخیر او پخش ضبطهای تریو پیانو شوستاکویچ و چایکوفسکی بود که او به همراه میشا مایسکی و گیدون کرمر اجرا کردند که در بالا به این اجراها اشاره شد.

مارتا آرگریچ از هنرمندان جوان حمایت زیادی می کند. در سپتامبر ۱۹۹۹ اولین مسابقه بین المللی پیانو به نام آرگریچ در بوینس آیرس انجام شد که این مسابقه نه تنها به اسم او بود بلکه او رئیس هیئت منصفه آن هم بود. در نوامبر ۱۹۹۹ دومین “جشنواره موسیقی مارتا آرگریچ” در جنوب ژاپن با کنسرتها و مستر کلاسهای او برگزار شد که علاوه بر خود آرگریچ، میشکا مایسکی و نلسون فریر نیز در میان دیگران حضور داشتند.

deutschegrammophon.com

2 دیدگاه

  • blue pianist
    ارسال شده در مهر ۲۴, ۱۳۸۷ در ۱۰:۱۴ ق.ظ

    kheili mamnun kheili estefade kardam…

  • محمد
    ارسال شده در آذر ۱۸, ۱۳۸۸ در ۱۱:۳۱ ق.ظ

    مارتا نوازنده ای است که من واقعا دوستش دارم.البته از کلارا هاسکیل هم به شدت خوشم میاد ولی متاسفانه پیانیست های جوان ما کمتر می شناسنش.ممنونم، واقعا مطالب جالب و مفیدی هستن.انشااله موفق باشید

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

پیرگلو: نسبت به گذشته افت داشتیم

در آن زمان من هم ماندم و به هر حال یک سری مسائل خانوادگی هم بود، برادرم فوت شده بود و دختراشان را باید نگه می داشتم، مادرم هم که سرطان گرفته بودند و فوت کردند، این شد که فعلا دیگر ماندگار شدم.

ویژگی‌های رابطه‌ی موسیقی و برآمدن دولت-ملت مدرن در ایران (VI)

این گواه کوتاه نشان می‌دهد پیش از تولد دولت-ملت مدرن هم تصوری از یک فرهنگ موسیقایی که بتوان آن را «موسیقی ایرانی» خواند در مراکز اصلی شهری، یعنی تجمع‌گاه‌های قدرت و ثروت، وجود داشت. با یک جستجوی سردستی نیز دست‌کم تا میانه‌ی دوره‌ی قاجار می‌توان پیشینه‌ی چنین مفهومی را عقب برد. برخلاف نمونه‌های اروپایی در ایران این زبان موسیقایی نه تنها ممنوع (۲۵) یا گمشده نبود بلکه حمایت‌شده و رسمی هم بود. موسیقی دستگاهی افزون بر تمایز بسیار روشن از موسیقی اروپایی، به قدر کافی از همتایانش، یعنی حوزه‌های موسیقایی عربی و ترکی نیز فاصله گرفته بود.

از روزهای گذشته…

«به آهستگی» (I)

«به آهستگی» (I)

از چندی پیش خبری مبنی بر اجرای ارکستر سمفونیک تهران در جشنواره فجر که برای نخستین بار کل رپرتوار آن اختصاص به آثار خانواده کامکار داشت، از طریق رسانه های گروهی و نیز به صورت سینه به سینه در جامعه ی موسیقایی انتشار یافت. از این رو چهارشنبه هفته گذشته به همراه تنی چند از دوستان عازم تالار وحدت شدیم تا نخستین شب از اجرای ارکستر را شاهد باشیم.
فراخوان چهارمین جشنواره و جایزه«نوای خرّم» منتشر شد

فراخوان چهارمین جشنواره و جایزه«نوای خرّم» منتشر شد

دبیرخانه چهارمین جشنواره و جایزه همایون خرم (نوای خرّم) فراخوان نحوه حضور هنرمندان و گروه های متقاضی شرکت در این رویداد موسیقایی را منتشر کرد. به گزارش امور رسانه ای چهارمین جشنواره و جایزه همایون خرم (نوای خرّم)، دبیرخانه چهارمین جشنواره و جایزه همایون خرم (نوای خرّم) فراخوان نحوه حضور هنرمندان و گروه های سنی متقاضی شرکت در این رویداد موسیقایی را منتشر کرد. در متن فراخوان آمده است:
شاید چنین باشد، شاید (II)

شاید چنین باشد، شاید (II)

رنگ‌آمیزی دور از ذهن اولین مشخصه‌ی سوگواری «چکناواریان» است. دور کردن تکنوازان تالار رودکی («فرامرز پایور» و …) از صدادهی (۵) خاصی که در حافظه‌ی شنوندگان موسیقی ایرانی به خوبی ثبت شده کاری دشوار است که چکناواریان به درستی از عهده‌ی آن برآمده. آشنازدایی از موسیقی نوازندگانی که در دوره‌ی اجرای این اثر از مشهورترین‌ها بوده‌اند تا حدودی بر اثر غرابت ماده‌ی موسیقایی و تا حدودی نیز بر اثر تکنیک‌ها و رجیستر اجرایی نامانوس (نسبت به موسیقی دستگاهی که این گروه اجرا می‌کرد) به وجود آمده (به‌خصوص در مورد قیچک).
بررسی اجمالی آثار شادروان <br>روح الله خالقی (قسمت چهاردهم)

بررسی اجمالی آثار شادروان
روح الله خالقی (قسمت چهاردهم)

مدت زمان آهنگِ می ناب مجموعاً ۱۶ دقیقه و ۵۲ ثانیه است و ضمن آهنگ هفت بیت از مجموعه هشت بیتِ غزل حافظ خوانده می شود. در حالی که ترتیبِ سه بیت آخر، با همهِ نسخه های رایج مطابقت دارد، چهار بیتِ نخست به ترتیبی است که در هیچ یک از نسخ قدیم و جدید یافت نمی شود واضح است که آهنگساز ابیات را به تناسبِ آهنگ برگزیده است.
صالحی: کیفیت سیم در ایران مطلوب نیست

صالحی: کیفیت سیم در ایران مطلوب نیست

سیمهای استاتیک با تنشن خوب مثل اوا پیرازی و پاسیون را روی ساز انداختیم و ساز که آنزمان تقریبا نو بود، به جایی که باید میرسید رسید و آمادگی این را پیدا کرد که سیم دومینات را روی آن بی اندازیم. دومینانت نرم و کم وزن است ولی روی این ساز کاملا جواب میدهد. این سیم قابلیت های لطافت و ظرافت صدا را به خوبی نمایش میدهد. مولفه قدرت با سیم اوا پیرازی در ساز احیا شد. یک ساز نو نمیتواند مستقیما با سیم دومینانت خوب بخواند، البته این ساز من مربوط به بانک ساز آقای ضیائی بوده و دو سال در آنجا نگه داری شده بوده و تنشهای آن تا حدی از بین رفته بود.
راوی شانکار، اسطوره زنده موسیقی هند  (II)

راوی شانکار، اسطوره زنده موسیقی هند (II)

برای یافتن چگونگی وجود نت نگاری موسیقی هندی در نت نگاری غرب، شانکار، دیوید مورفی (رهبر ارکستری از کشور ولش) را متقاعد کرد تا به او برای تبدیل آثارش به قطعه ای برای ارکستر کمک کند. کنسرتوی شانکار همراه با مقدمه ای شورانگیز آغاز می شود، معرفی این موسیقی بیگانه (موسیقی هند برای غربیان) شامل چرخش ملودیها، تغییر وزنها و صدای پائین نتها، بر خلاف موسیقی غرب که حرکت و پیشرفتش بیشتر از طریق هارمونی است، موسیقی هندی شدیدا تحت تاثیر ملودی و ریتم است.
مرور آلبوم «سه اثر برای پیانو»

مرور آلبوم «سه اثر برای پیانو»

هرچه نوشتن و گفتن از «اجرای» آثار کلاسیک آهنگسازان در دیگر جاهای دنیا طبیعی جلوه می‌کند در ایران به عکس دیریاب است. آثار آهنگسازان ما به دلایلی چون کمبود امکانات اقتصادی-اجرایی، پیچیدگی امروزین همکاری‌های موسیقایی و… یا در گنجه‌ها می‌ماند یا دست‌بالا یک بار اجرا می‌شود و اگر بختی باشد در یک ضبط تجسم می‌یابد، به هیات یک مصداق تکین.
نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (XI)

نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (XI)

تمدن اروپای امروزی حدود قرن های ۱۲ تا ۱۴ با تاسیس دانشگاه ها و ساختن کاتدرال ها در ناحیه اروپای مرکزی پدیدار می شود. جواهر‌ لعل ‌نهرو در کتاب جالبش «نگاهی به تاریخ جهان» (ترجمه محمود تفضلی) به نقش کاتدرال ها در پیدایش تمدن اروپایی اشاره می کند که:«… یک نوع معماری جدید… رشد و تکامل یافت که پیش از آن هرگز در اروپا دیده نشده بود. به‌وسیله‌ی پیداکردن راه‌حل‌های ذکاوتمندانه در معماری، سنگینی و فشار طاق‌ها و سقف‌های سنگین به پشتیبان‌های بزرگی که در خارج از عمارت بود، منتقل می‌گشت. در داخل فقط ستون‌های ظریف و کشیده، طاق‌های بلند و بسیار مرتفع را نگاه می‌داشتند که حیرت و شگفتی را برمی‌انگیخت.
وان موریسون، نوری در تاریکی (I)

وان موریسون، نوری در تاریکی (I)

جرج ایوان موریسون (George Ivan Morrison) متولد ۳۱ آگوست ۱۹۴۵ در بلفاست، ایرلند شمالی است. او خواننده و ترانه سرایی است که به شخصیتی سرکش و والا شهرت دارد. وی که توسط هوادارانش با عنوان “وان، آن مرد” شناخته شده تنها فرزند خانواده موریسون بود، پدرش جرج، چوپان و مادرش ویولت، در جوانی خواننده و رقاص بود. موریسون که به عنوان وان شناخته شده بود تحت تاثیر پدر که آثار موسیقی بسیاری را جمع آوری می کرد با گوش سپردن به موسیقی بزرگان همچون، جلی رول مورتون (Jelly Roll Morton)، ری چالرز (Ray Charles)، لید بلی (Lead Belly) و سولمون براک (Solomon Burke) پرورش یافت؛ خود موریسون بعدها گفته است: “اگر هنرمندانی چون ری و سولمون را نمی شناختم، نمی توانستم جایی که امروز هستم، باشم.” مجموعه غنی و متنوعی که پدر گرد آورده بود او را با ژانرهای وسیع موسیقی آشنا کرد؛ بلوز از مادی واترز (Muddy Waters)، گاسپل از مالیا جکسون (Mahalia Jackson)، جاز از چارلی پارکر (Charlie Parker)، موسیقی محلی از وودی گاتری (Woody Guthrie) و موسیقی بومی از هانک ویلیامز (Hank Williams) و جیمی راجرز (Jimmie Rodgers).
گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XVI)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XVI)

اینکه هدف استاد شجریان چه بوده از خلق این ساز، باید عرض کنم ایشان می خواستند سازی بوجود بیاورند که چهره ی ایرانی و صدایی نزدیک به کمانچه و قیچک داشته باشد تا در ارکسترهای ایرانی یک نوازنده ویلن بتواند آنرا براحتی بنوازد و برای همکاری با ارکستر موسیقی سنتی مجبور به یادگیری کمانچه نشود.