مارتا آرگریچ، پیانیستی از آرژانتین

مارتا آرگریچ در کنار گیدون کرمر
مارتا آرگریچ در کنار گیدون کرمر
مارتا آرگریچ (Martha Argerich) در بوینوس آیرس، آرژانتین متولد شد. از سن پنج سالگی آموختن پیانو را نزد Vicenzo Scaramuzza آغاز کرد. در ۱۹۵۵ او همراه با خوانواده اش به اروپا رفت و تحت تعلیم فردریک گولدا (Friedrich Gulda) قرار گرفت؛ همچنین از دیگر آموزگاران او نیکیتا ماگالوف (Nikita Magaloff) و استفان اسکناس (Stefan Askenase) بودند.

به دنبال اولین جایزه هایش در رقابتهای پیانو در بولزانو (Bolzano) و جنوا (Geneva) در ۱۹۵۷، او یک برنامه جدی برای کنسرتهایش آغاز کرد.

برتری او در مسابقه شوپن (Chopin) در ورشو پلی به سوی شناخته شدن او در سطح جهان بود.

مارتا آرگریچ به خاطر تفسیر هنر ادبیات پیانو قرون ۱۹ و ۲۰ معروفیت تازه ای بدست آورد. اما او خودش را به عنوان یک متخصص در کارهای ” ویرتوزو” (Virtuoso) به حساب نمی آورد! رپرتوار اجراهای او از باخ تا بتهوون، شومان، لیست، دبوسی و راول تا بارتوک می باشد.

مارتا به عنوان یک پیانیست در کنسرتها با رهبران معروف زیادی کار کرده است. همچنین او همیشه اهمیت زیادی برای موسیقی مجلسی قائل بوده است. او در سن ۱۷ سالگی با ویولونیستی به نام ژوزف زیگتی (Joseph Szigeti) (که به اندازه دو نسل از خودش بزرگتر بود) همنوازی می کرد! او به همراه گیدون کرمر (Gidon Kremer) و میشا مایسکی (Mischa Maisky) به آمریکا، اروپا و ژاپن سفر کرده و مجموعه های زیادی را برای پیانوی ۴ دستی و ۲ پیانو همراه با نلسون فریر (Nelson Freire)، استفن بیشاپ-کوواسویچ (Bishop-Kovacevich)، نیکولاس اکونومو (Nicolas Economou) و الکساندر رابینوویچ ضبط کردند.

مارتا آرگریچ و گیدن کرمر در Lockenhuse، در جشنواره تابستان در مونیخ، در فستیوال لوسرن و در فستیوال سالزبورگ برنامه اجرا کرد. او همچنین در فستیوال سالزبورگ رسیتالی با میشا مایسکی در سال ۱۹۹۳ نواخت.

audio file قسمتی از مومان اول سونات شماره ۳ شوپن را با اجرای این نوازنده بشنوید

او در کنسرتی از ارکستر فیلارمونیک برلین با کلادیو آبادو در عید سال ۱۹۹۲ و با بورلسکه (با اثری از اشتروس) حضور یافت و همچنین در فستیوال سالزبورگ در عید پاک ۱۹۹۳ برنامه اجرا کردند. نیز در سال ۱۹۹۸ یک نشست موسیقایی بسیار مهم بین مارتا آرگریچ، میشا مایسکی و گیدون کرمر برگزار شد.

در کنسرت یادبودی که برای مدیر اپرا رین هارپاولسن برگزار شد، این ۳ هنرمند همراه با هم در ژاپن تریوی پیانویی از چایکوفسکی و شوستاکوویچ اجرا کردند و این برنامه بصورت زنده توسط “دویچه گرامافون” ضبط شد. در مارچ ۲۰۰۰، مارتا آرگریچ اولین تکنوازی بزرگ خود را در کارنگی هال نیویورک اجرا کرد که تقریباً ۲۰ سال این برنامه ادامه داشت.

مارتا آرگریچ ارتباط نزدیکی با دویچه گرامافون دارد که تاریخ آن به سال ۱۹۶۷ برمی گردد. او در طول دوره خود کارهای مفید زیادی را ضبط کرد: قطعات سلوی باخ، برامس، شوپن، لیست و شومان؛ کنسرتوهای ضبط شده او از شوپن، لیست، راول و پروکوفیف با کلادیو آبادو، بتهوون با ژوزف سینوپولی (Giuseppe Sinopoli) و لس نوسس از استراوینسکی با لئونارد برنشتاین بودند. ضبط اولین کنسرتو پیانو شوستاکوویچ و یازدهمین کنسرتو پیانوی هایدن به رهبری جرج فاربر در جایزه رکورد آکادمی توکیو در سال ۱۹۹۵ برگزیده شد و کنسرتو پیانوی چایکوفسکی شماره ۱ با کلادیو آبادو و ارکستر فیلارمونیک برلین جایزه لوح فشرده را دریافت کرد.

audio file قسمتی از مومان سوم کنسرتو پیانوی راول را با اجرای این نوازنده و رهبری آبادو بشنوید

وی در زمینه موسیقی مجلسی نیز ضبطهای زیادی از جمله کارهای شومان، شوپن با روستروپویچ و سوناتهای ویولنسل باخ و بتهوون با میشکا مایسکی را انجام داده است. همچنین او چندین کار ضبط شده موفق با گیدن کرمر دارد، مثل سوناتهای ویولن شومان و کارهایی از بارتوک (Bartok)، جاناسک (Janácek) و مسیان (PRIX CAECILIA 1991) و کنسرتو ویولن مندلسون برای ویولن و پیانو با ارکستر مجلسی ارفئوس.

مارتا آرگریچ
ضبطهای موفق آنها از سوناتها و ملودیهای پرکوفیف جایزه رکورد آکادمی توکیو را در سال ۱۹۹۲ دریافت کرد و نیز جایزه دیاپازون در سال ۱۹۹۲ و جایزه ادیسون در سال ۱۹۹۳٫ یکی از دستاوردهای بسیار چشمگیر آنها، ضبط کامل سوناتهای ویولن بتهوون (شماره ۱-۳ جایزه رکورد آکادمی در سال ۱۹۸۵) بود که با پخش سوناتهای op.47 “Kreutzer” و op.96 در سال ۱۹۹۶ به پایان رسید.

از جمله آثار اخیر او پخش ضبطهای تریو پیانو شوستاکویچ و چایکوفسکی بود که او به همراه میشا مایسکی و گیدون کرمر اجرا کردند که در بالا به این اجراها اشاره شد.

مارتا آرگریچ از هنرمندان جوان حمایت زیادی می کند. در سپتامبر ۱۹۹۹ اولین مسابقه بین المللی پیانو به نام آرگریچ در بوینس آیرس انجام شد که این مسابقه نه تنها به اسم او بود بلکه او رئیس هیئت منصفه آن هم بود. در نوامبر ۱۹۹۹ دومین “جشنواره موسیقی مارتا آرگریچ” در جنوب ژاپن با کنسرتها و مستر کلاسهای او برگزار شد که علاوه بر خود آرگریچ، میشکا مایسکی و نلسون فریر نیز در میان دیگران حضور داشتند.

deutschegrammophon.com

2 دیدگاه

  • blue pianist
    ارسال شده در مهر ۲۴, ۱۳۸۷ در ۱۰:۱۴ ق.ظ

    kheili mamnun kheili estefade kardam…

  • محمد
    ارسال شده در آذر ۱۸, ۱۳۸۸ در ۱۱:۳۱ ق.ظ

    مارتا نوازنده ای است که من واقعا دوستش دارم.البته از کلارا هاسکیل هم به شدت خوشم میاد ولی متاسفانه پیانیست های جوان ما کمتر می شناسنش.ممنونم، واقعا مطالب جالب و مفیدی هستن.انشااله موفق باشید

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آگاهی بی پایان (I)

نوشته ای را که ملاحظه می کنید، بیان دیدگاه و اندیشه ای است که در قالب تجربه فردی با قید نسبی بودن به اهمیت کشف آگاهی– شناخت و درک ماهیت وجودی انسان در ارتباط با هستی بیکران به عنوان یک بنیاد و شالوده اساسی برای خلق اثر هنری فاخر پرداخته شده است.

گزارش مراسم رونمایی «ردیف میرزاعبدالله به روایت مهدی صلحی» (VIII)

در هر حال، دکتر صفوت خودشان در این زمینه خیلی داشتند کار می‌کردند و می‌دانیم که ایشان هم شاگرد ابوالحسن صبا بودند، هم شاگرد حبیب سماعی و هم شاگرد حاج‌آقامحمد ایرانی مجرد. حاج‌آقامحمد ایرانی مجرد قبل از اینکه نزد میرزاعبدالله کار کند شاگرد مهدی صلحی (منتظم‌الحکما) سه‌تار زده بوده و تخصص اصلی‌اش هم در نواختن سه‌تار بوده است. آقای دکتر صفوت روایت دیگری از ردیف میرزاعبدالله را که از حاج‌آقامحمد ایرانی مجرد یاد گرفته بودند کار می‌کردند و آقای دکتر پورجوادی که از شاگرد و نوجوانی شاگرد دکتر صفوت بودند ضبط‌های کلاسش را برای ما می‌گذاشت و می‌شنیدم.

از روزهای گذشته…

از کافه تا رودکی (I)

از کافه تا رودکی (I)

موسیقی سفره خانه ای موضوع مهجوری است که تا کنون کمتر پژوهشگری نگاهش را به آن معطوف کرده است. در نوشتار پیش رو علل شکل گیری اجراهای شبانه ی موسوم به موسیقی سفره خانه ای، دلایل حضور خوانندگان و نوازندگان مطرح موسیقی کلاسیک، ردیف-دستگاهی و مردمی ایران در سفره خانه ها، اقتصاد موسیقی سفره خانه ای، نقش و نگاه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به این نوع از موسیقی که بدون حمایت های آنها بصورت کاملا منظم به حیات خود ادامه می دهد، مورد بررسی قرار گرفته است.
موریس راول، اسطوره امپرسیونیست (VI)

موریس راول، اسطوره امپرسیونیست (VI)

راول در نیویورک، جرج گرشوین (George Gershwin) را ملاقات نمود و به همراه یکدیگر برای شنیدن موسیقی جاز، (موسیقی موسیقیدانان مشهور جاز از جمله دوک الینگتون)، به هارلم رفتند. زمانی که آهنگساز آمریکایی جرج گرشوین با راول ملاقات داشت ذکر کرد که همواره آرزو داشته با آهنگسازی فرانسوی کار کند.
بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (XII)

بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (XII)

علاوه بر اینها در نگارش منا دقت بیشتری در نوشتن فواصل رعایت شده که در نغمه‌نگاری ردیف با اهداف اجرایی کمتر به چشم می‌خورد؛ وی با آوردن علامت (-) در کنار علائم تغییر دهنده مثلا در دستگاه چهارگاه (منا ۱۳۸۴: ۱۷۳) سعی در ثبت نزدیک‌تر به حقیقت نغمات و فواصل اجرا شده داشته است.
تدارک ارکستر (V)

تدارک ارکستر (V)

ضبط یک قطعه ارکسترال میتواند در داخل استودیو و یا فضای آزاد و بصورت زنده انجام گیرد. از آنجایی که به ندرت امکان ضبط اجرای یک ارکستر در داخل استودیوها و با شرایط آکوستیکی ایده آل وجود دارد، ضبط کار را در هر فضا یا مکان مناسب دیگری هم انجام میدهند:
گاه های گمشده (IV)

گاه های گمشده (IV)

به طور کلی این دستگاه از سه نت امکان آغاز دارد. (نوعی دیگر از آغاز نیز توسط نوازندگان استفاده می شود که از گوشه مخالف شروع و با نوع خاصی از جملات پایین رونده به درآمد و نت پایان آن متصل می شود) این سه نت عبارتند از:
فاصله های معکوس

فاصله های معکوس

یکی از توانایی هایی که هر موسیقیدان باید داشته باشد آن است که بتواند خیلی راحت و بدون فکر یک فاصله را معکوس کند. معکوس کردن یک فاصله به این معنی است که نت پایینی را به اندازه یک اکتاو بالا ببریم یا برعکس نت بالایی را یک اکتاو پایین بیاریم.
پیوند تمبک، ریاضی و فضای مجازی

پیوند تمبک، ریاضی و فضای مجازی

با گشتی در اینترنت و جستجوی مطلب پیرامون تمبک یک نام را زیاد مشاهده می کنیم، “پیمان ناصح پور”. دکتر پیمان ناصح پور از جمله نوازندگانی است که مهمترین فعالیت او حضور گسترده در فضای مجازی و شناساندن تمبک به عنوان سازی توانمند در خارج از کشوراست. تعداد نوشته های او به زبان انگلیسی بی گمان از هر نوازنده تمبک دیگری بیشتر است.
گفتگو با حسین علیشاپور (IV)

گفتگو با حسین علیشاپور (IV)

چنین اتفاقی تا حد زیادی در مورد ساز، مثلا سبک های سه تار و تار نوازی رخ داده. به طور مثال تاری که استاد علیزاده می نوازد با تاری که میرزاعبدلله می نوازد بسیار تفاوت دارد. اما این اتفاق در مورد آواز چندان رخ نداده.‌ در مورد آواز خیلی ها هستند که ردیف را شناخته اند و از آن عبور کرده اند. منتهی ما در هیچ حوزه ای از موسیقی ایرانی شخصیت کاریزماتیکی مثل آقای شجریان نداریم.
میشل لگراند

میشل لگراند

میشل لگراند موسیقیدان بزرگ معاصر فرانسوی، از جمله بزرگترین موسیقیدانان غیر آمریکایی موفق است که کارهایش همواره در فهرست بهترینهای آمریکا قرار داشته؛ نکته جالب اینجاست که این موضوع از اولین کارهای او در آمریکا با موسیقی بسیار زیبای “I Love Paris” در سال ۱۹۵۴ آغاز می شود و تا بعد ادامه دارد.
چند کلام در رابطه با مصاحبه احمدرضا احمدی (II)

چند کلام در رابطه با مصاحبه احمدرضا احمدی (II)

این مساله از آنجایی ضروری ست که این اظهارات به شکل غریب و بیمارگونه ای در حال گسترش است، بی آنکه منطقی پشت آنها وجود داشته باشد. به نظر می رسد بی توجهی و بی پاسخ گذاشتن اظهاراتی از قماش فرمایشات آقای احمدی، موجب اپیدمی و تبدیل شدن این اظهارات به نوعی «ژست» شده است که در اکثر آنها، با اهداف مختلف و گاه صرفاَ به دلیل کم دانشی و کم فهمی نسبت به گونه ای از موسیقی، یک نوع موسیقی خاص (به خصوص موسیقی دستگاهی) را با استدلال ها و دلایلی مخدوش و غیرمنطقی هدف قرار می دهد.