گینگولد ویولونیست، هنرمند و استاد

ژوزف گینگولد
ژوزف گینگولد
ژوزف گینگولد (Josef Gingold) متولد ۲۸ اکتبر ۱۹۰۹ (Brest-Litovsk) در روسیه سابق و بلا روس کنونیاست، پسر مییر (Meyer) (کارخانه دار کفش) و آنا میزرویتز (Leiserowitz) گینگولد. نواختن ویولون را از سن بسیار پائین آغاز کرد. در سال ۱۹۲۰ به همراه خانواده اش به آمریکا مهاجرت کرد، در جنگ جهانی اول وقتی که آلمانیها مرزهای روسیه را اشغال کردند، خانواده گینگولد مجبور به گذراندن ماهها در چادرهای پناهندگان شدند.

در زمان جنگ گینگولد از سربازی پرسید که آیا می تواند ویولن بنوازد، همان شب سربازان آلمانی او را از مادر وحشت زده اش جدا کردند و به جشن خود بردند تا برایشان بنوازد، بعد از پایان جشن، سربازان او را به همراه چند کیسه غذا به مادرش تحویل دادند.

خانواده گینگولد برای آنکه بتواند از سرزمینشان بعد از جنگ فرار کنند، مجبور به جدایی از همدیگر شدند، یکی از پسران به اسرائیل رفت، یکی از دختران در پاریس ماند. در سال ۱۹۲۰ باقی خانواده با پسر دیگرشان که به نیویورک می رفت پیوستند.

آنها در پایین ترین منطقه شرق نیویورک با تنگ دستی زندگی می کردند، اگرچه گینگولد به تحصیل موسیقی ادامه می داد. تحصیلاتش را در نیویورک در سالهای۱۹۲۷ تا ۱۹۲۲ همراه با ملزار چافی (Melzar Chaffee)، ولادیمیر گرافمن (Vladimir Graffman) و تا سال ۱۹۳۰ با استاد بزرگ ویولون اوژن ایزایی (Eugene Ysaye) ادامه داد.

در سال ۱۹۲۷، یک سال بعد از اولین اجرایش در مرکز آیولیان نیویورک (Aeolian Center)، گینگولد به همراه مادرش به اروپا از طریق دریا سفر کردند. در ماه May به بروکسل رسید و در آنجا به همراه ایزائی (Eugene Ysaÿe) استاد ویولون بلژیکی به تحصیل پرداخت.

در سال ۱۹۲۹ وقتی به آمریکا باز می گشت، گفته است: “نه تنها موسیقیدان بهتری شده ام بلکه با آموخته هایم از ایزایی درباره اهمیت تلاش برای یافتن زیبایی در موسیقی و همینطور در روابط شخصی، انسانی بهتر نیز شده ام. استادم هیچگاه خشونت و بدرفتاری نمی کرد.”

در سالهای ۱۹۳۰ او در ارکستراها می نواخت. ۱۴ اکتبر ۱۹۳۴ با گلدیز آندرسون (Gladys Anderson) ویولونیست و پیانیست ازدواج کرد. دارای یک فرزند پسر به نام جرج شدند و در سال ۱۹۳۷ توسط آرتور توسکانی (Arturo Toscanini) از او تستی گرفته شد و او به عنوان ویولون اول به ارکسترسمفونی NBC راه پیدا کرد.

بعد از هفت سال به گینگولد پیشنهاد مایستری و تک نوازی به همراه ارکسترسمفونیک دترویت (Detroit) داده شد. او تا سال ۱۹۴۷ با دتریوت می نواخت تا زمانی که جرج سل (George Szell) از او تقاضا کرد تا مقام مایستری کنسرت را با ارکسترای کلوولاند (Cleveland) قبول کند. گینگولد بعدها گفت: “جرج سل، تاثیر بسیار فوق العاده ای روی من به عنوان یک موسیقیدان و استاد به جای گذاشت.” در این سالها بود که او قابلیتهای ارزنده خود را به عنوان یک استاد در دانشگاه (Case Western Reserve University)، مدرسه موسیقی کلووالند و مدرسه های موسیقی بیشمار دیگر، به اثبات رساند.

او مدیر کنسرت جشنواره موسیقی ژوئن در نیومکزیکو به مدت ۲۵ سال بود و سرپرستی مدرسه موسیقی Meadowmount در نیویورک برای سی تابستان را بر عهده داشت. او تا سال ۱۹۶۰ در ارکسترای کلوولاند باقی ماند تا زمانی که عضو هیات علمی موسیقی دانشگاه ایندیانا شد و بعدها به عنوان استاد ممتاز را گرفت. او حدود ۳۰۰ اثر ارکستری نوشته شده را جمع آوری و ویرایش کرد و از طریق کمپانی بین المللی موسیقی نیویورک به چاپ رساند.

این کتاب سه جلدی، مرجعی استاندارد برای دانشجویان و سمفونیستهای سراسر دنیاست. همسرش در سال ۱۹۷۸ از دنیا رفت و گینگولد تمام پولی را که از تدریس خصوصی به دست آورده بود در گرامی داشت همسرش به دانش آموزان با استعداد ویولون به عنوان بورسیه بخشید.

audio file بشنوید شوپن مازورکا را با تکنوازی ویولونژوزف گینگولد

در سال ۱۹۹۴ از ریاست هیات ژوری، به افتخار دانشجو، دوست و همکارش جیم لاردو (Jaime Laredo)، کناره گیری کرد. گینگولد در طول زندگیش افتخارات بیشماری دریافت کرد از جمله: بهترین استاد سال انجمن سازهای زهی آمریکا، جایزه Fredrick Bachman Lieber برای تدریس در دانشگاه ایندیانا، جایزه Orchestra League’s Golden Baton از ارکستر سمفونیک آمریکا (American Symphony Orchestra)، پروفسور جوزف گینگولد در سال ۱۹۹۵ در ایندیانا (Bloomington, Indiana) زندگی را وداع گفت.

علی (سایرس) فروغ (Ali Forough) ویولونیست و استاد بزرگ ایرانی در دانشگاه موسیقی ایندیانا شاگرد و بعدا دستیار جوزف گینگولد بود. علی فروغ چهره مستعد در مدرسه فرانسه-بلژیک، با سبکی یگانه بوده است، او به طور استثنایی در سن ۹ سالگی به رویال کنسرواتوری موسیقی بروکسل به عنوان شاگرد ویولونیست بلژیکی آرتور گرومیو (Arthur Grumiaux)، راه پیدا کرد. در سن ۱۶ سالگی با کسب مدال افتخار و جایزه ممتاز، فارغ التحصیل شد. او یکی از تنها یازده دانشجویی بود که هیات ملی، آنها را برای بهترین مدرسه اروپا برای جوان با استعداد، انتخاب کرد. فروغ در کنسرواتور چایکوفسکی در مسکو زیر نظر ویولونیست بزرگ قرن، داوید اویستراخ (David Oistrakh) تعلیم می دید. بعد از مرگ اویستراخ بود که فروغ به دانشگاه موسیقی ایندیانا رفت که در آنجا شاگرد و دستیار شخصی ویولونیست و استاد گینگولد شد.

ژوزف گینگولد به همراه
دستیارش علی فروغ (تصویر از cyrusforough.com)
جانوس استارکر نوازنده بزرگ ویولونسل (Janos Starker) در گفتگویی با دیوید بلام (David Blum)، میگوید:”برای من ژوزف گینگولد بزرگترین استادی بود که در تمام طول زندگیم شناختم. سرگذشت او تقریبا بی مانند است، او تمام قابلیتهایی را که یک نوازنده ویولن باید داشته باشد را دارا بود، حتی در برادوی (Broadway) مکانی در نیویورک هم برای اجرای موسیقی و تئاتر، نواخته است! او تنها استادی ای است که می شناسم در تمام زمینه ها به طور یکسان توانایی داشت: درس دادن ساز، رپرتوار تکنوازی، رپرتوار اجرا به همراه ارکستر و موسیقی کلیسایی. او یکی از نابغه های بشریت است. استاد گینگولد مشهور و محبوب، میراث زیبایی موجود در موسیقی را به شاگردانش نشان داد و سپرد، رابطه ای میان موسیقی سنتی با موسیقی معاصر اواخر قرن بیستم.”

گینگولد دارنده هفت دکترای افتخاری و جایزه مشهورترین استاد انجمن آمریکایی سازهای زهی سال بود با این حال به طور مداوم، تدریس سالانه به هجده دانشجو را رد می کرد و به جای آن به چهل شاگرد موسیقی درس می داد و هفته ای یکبار مسترکلاس می گذاشت. او از تدریس در تمام سطحها لذت می برد هیچ گاه تنها به تدریس به دانشجویان سطح بالا اکتفا نمی کرد، خود گینگولد به بلام گفته است: “همانطور که در زبان زیبای هیبرو آمده: معلم بودن یک موهبت (mitzvah) است.”

پینچاس زوکرمن (Pinchas Zuckerman) نوازنده مشهور ویولون، ویولا و رهبر اسرائیلی به بلام گفته است: “صادقانه می توانم بگویم که گینگولد از آن کسانی بود که تنها یک بار در قرن می آیند.”

musicianguide.com
violin.org

یک دیدگاه

  • عرفان
    ارسال شده در دی ۱۹, ۱۳۸۷ در ۱:۵۹ ق.ظ

    مرسی.خیلی خوب بود

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر «کنسرت کوارتت کلنکه» سی و سومین جشنواره‌ی موسیقی فجر

از همان هنگام که لا-ر، دو نت کشیده‌ی سوژه‌ی اصلی مجموعه‌ی «هنر فوگ» باخ را ویلن نواخت مشخص بود که قرار است «کوارتت کلنکه» چه ردای متفاوتی (نسبت به اجرای مشهورتر کوارتت‌های اِمِرسون، جولیارد و کِلِر) بر تن این فوگ‌های به‌غایت هنرمندانه‌ی در معما رهاشده بپوشاند، و از آن بیشتر تا چه اندازه قرار است موسیقی با همان سوژه‌ی گشاینده همچون نوشدارو به یک کرشمه دیگر اجراهای جشنواره را (چهار اجرا که پیش از آن دیده بودم) از خاطر بزداید و به رویدادی در دل فرهنگسرای نیاوران تبدیل شود.

پهلوگرفته بر ساحل اقیانوس موسیقی ایران (X)

فرض کنید از این ۴۰۹۶ مجموعه در طی تقریبا چهارصد سال گذشته هر سال تنها از ۲۰ مجموعه مختلف استفاده شده است. این می‌شود ۸۰۰۰ مجموعه (۴۰۰*۲۰)؛ یعنی ۴۰۰۰ تا بالاتر از گنجایش سیستم. حال به‌طور فرضی سقف مصرف سیستم را پایین بیاوریم و فرض کنیم در هر سال ۱۵ مجموعه مختلف استفاده شده. این می‌شود ۶۰۰۰ مجموعه یعنی ۲۰۰۰ مجموعه بالا تر از گنجایش سیستم. باز سقف مصرف سیستم را پایین بیاوریم و فرض کنیم در هرسال از ۱۴ مجموعه مختلف استفاده شده. این می شود ۵۶۰۰ مجموعه.

از روزهای گذشته…

تندرلی

تندرلی

نسیم عصر با لطافت و نرمی درخت ها را نوازش میدهد، درختها در حال رقصیدن، نسیم را در آغوش خود میگیرند …
آیین نکوداشت هنر رزم و بزم ایران برگزار می شود

آیین نکوداشت هنر رزم و بزم ایران برگزار می شود

آیین نکوداشت هنر رزم و بزم ایران و دومین گردهمآیی هنرجویان آکادمی تخصصی آواز به مناسبت تولد شاعر گرانمایه استاد امیر هوشنگ ابتهاج (ه. الف. سایه) در ششم اسفند ماه در منطقه ی زیبا و کوهستانی برغان کرج بر گزار می گردد. این مراسم ویژه هر سال با مدیریت علی خدایی پایه گذار آکادمی آواز در همین روز برگزار می شود.
صبا؛ نسیم دگرگونی‌ها (I)

صبا؛ نسیم دگرگونی‌ها (I)

در تاریخ افرادی هستند که با کارشان، با بودنشان، با تاثیری که بر وقایع زمانه می‌گذارند جریان یک‌سویه و یک‌پارچه‌ی زمان را به قبل و بعد از خودشان تقسیم می‌کنند. بی‌شک وقتی در سال ۱۲۸۱ ابوالحسن نامی در خانواده‌ی فرهیخته‌ی کمال‌السلطنه متولد شد یکی از همین شخصیت‌ها پا به عرصه‌ی وجود گذاشته بود. هنگامی که هم او، در واپسین روز پاییز ۱۳۳۶ به تاریکی طولانی‌ترین شب آن سال پیوست دیرگاهی بود که می‌شد بخش‌هایی از تاریخ موسیقی معاصر را از جنبه‌های متعدد به قبل و بعد از او بخش کرد.
صبای آموزگار (II)

صبای آموزگار (II)

ابوالحسن صبا نیز بعدها نام خانوادگی خود را از تخلص جدش عاریه گرفت. میهمانان منزل کمال السلطنه بیشتر شاعران، موسیقیدانان و اهالی فرهنگ بودند و همین امر سبب می شد که صبا دوران کودکی خود را در محیطی رشد کند که به علایق و استعدادهای او سمت و سو دهد. تابستانها که هوای تهران گرم و طاقت فرسا می شد کمال السلطنه چند هفته ای را به همراه خانواده اش در ییلاق های اطراف تهران میگذراند. در طول یکی از همین سفر های کوتاه مدت تابستانی بود که ابوالحسنِ پنج، شش ساله با اجازه ی پدرش برای اولین بار ساز او را به دست گرفت تا عطش کنجکاوی کودکانه اش را پاسخ گوید. در همان چند دقیقه ی اول که با سه تارِ پدرش بازی میکرد سعی می کرد که آنچه از نواختن سه تار به چشم دیده و به گوش شنیده بود تقلید کند.
موسیقی و ایدئولوژی (I)

موسیقی و ایدئولوژی (I)

بحث در مورد موسیقی و خصوصیات ذاتی آن امری است مشکل. این موضوع را میتوان دلیل دو بعدی بودن موسیقی دانست؛ یعنی موسیقی از جهتی متاثر از اندیشه و عواطف بشری و نشات گرفته از یکسری فعل و انفعالات ذهنی است و از جهتی دارای قواعد و اصولی است که با معیارهای مادی و حقیقی تا حدی قابل تجزیه و تحلیل و ارزیابی میباشد.
بنیادهای موسیقی (II)

بنیادهای موسیقی (II)

هدف از این توضیح در مقدمه ای شاید پیچیده این نبود که مفهوم ساده بیان و شنود را گنگ و ناهموار سازیم بلکه معرفی معنای حقیقی آنرا به سبب فضا – زمان و مکانی که در آن محصوریم خالی از آگاهی و عمل ندیدیم. چنین شد که ضرورت شکافتن و نظاره آن موجب طرح نادیده ها شد. در ادامه لازم می بینم برای معرفی عمیق و گام به گام به ساختار فیزیکی اعضاء بپردازم.
بیژن کامکار: مرکز حفظ و اشاعه  موسیقی را زندانی کرده بود

بیژن کامکار: مرکز حفظ و اشاعه موسیقی را زندانی کرده بود

من با آقای ناظری به یکی از بهترین استودیهای دنیا که در پاریس بود رفتیم. فضای استودیو چنان خلاءی بود که آدم وحشت می‌کرد. رفتیم و از صدای ایشان و صدای دف من نمونه‌هایی گرفتند که بر اساس آنها بروند میکروفون‌های مخصوص تولید کنند. یک میکروفون اختصاصی برای دف. من چهل سال است دف می‌زنم هیچ وقت نشده است که یک صدای درست از دف بشنوم. صدای دف خانقاه را در هیچ ضبطی نشنیده‌ام.
زمان بندی و شیوه تمرینات روزانه در نوازندگی گیتار (II)

زمان بندی و شیوه تمرینات روزانه در نوازندگی گیتار (II)

برنامه ریزی طرح اساسی تمرینات روزانه با حداکثر استفاده از زمان و انجام آنچه ضروری است، فکر ایده آلی محسوب می شود. این امر به ویژه هنگامی که خود را برای یک اجرا آماده می کنید بسیار حائز اهمیت است.
موسیقی کانتری، پنهان کننده نبوغ سیاهان

موسیقی کانتری، پنهان کننده نبوغ سیاهان

موفقیت چارلی پراید به عنوان یک خواننده سیاهپوست موسیقی کانتری، خیلی عجیب به نظر می رسد، زیرا به طور سنتی این نوع موسیقی تنها به سفیدپوستان اختصاص دارد. هنوز هم بسیاری از خواننده های آفریقایی -آمریکایی موسیقی کانتری در فروش آثارشان مشکلات زیادی دارند. شرکت های ضبط موسیقی به خاطر ترس از شکست اقتصادی عکس آنها را روی جلد آثار نمی زنند.
درگذشت اتا جیمز

درگذشت اتا جیمز

اتا جیمز، بانوی افسانه ای بلوز و سول جز، صبح جمعه، ۲۰ ژانویه در بیمارستان پارکویو کامیونیتی در لس آنجلس، در هفتاد و سه سالگی در اثر سرطان خون درگذشت. او چند ماه گذشته را رد مرحله پایانی سرطان خون و دمانس به سر می برده است و پنجشنبه شب به بیمارستان مراجعه می کند اما صبح جمعه فوت می کند. پزشک اتا روز جمعه از درگذشت او اظهار تأسف کرد و گفت: »ما همگی بسیار نارحت هستیم. با توجه به شناختی که از او و گذشته اش داشتم، مایه افتخار بود که مراقبت از او را به عهده داشتم.» همسر و فرزندان اتا در لحظه های پایانی زندگیش در کنار او بودند.