فیلیسیتی لُت، شوالیه انگلیسی آواز

فیلیسیتی لُت (Felicity Lott) خواننده سوپرانو انگلیسی متولد ۸ مه ۱۹۴۷ در چلتنهام انگلستان است. لُت از سن بسیار پائینی به دنیای موسیقی وارد شد، در سن پنج سالگی به یادگیری پیانو پرداخت، دوازده سالگی نوازندگی ویلن و خواندگی را آغاز کرد. در دانشگاه لندن به تحصیل زبانهای فرانسه و لاتین پرداخت. در زمان اقامتش در پاریس در کلاسهای خوانندگی کنسرواتوری شهر گرنبل شرکت کرد. او در آکادمی رویال لندن به تحصیل موسیقی پرداخت و جایزه آکادمی آن را دریافت نمود.

او با اپرای رویال روابط بسیار خوبی برقرار نمود، در Covent Garden اپرای رویال، نقشهای فراوانی خوانده است همچون؛ “آنه ترولاو” (Anne Trulove) در اپرای The Rake’s Progress، “بلانش” (Blanche) در اپرای فرانسوی “دیالوگهای کارملیتر” (Les Dialogues des Carmelites)، “الن اُرفُرد” (Ellen Orford) در اپرای “پیتر گریمز” (Peter Grimes)، “ایوا” (Eva) در اپرای آلمانی “شاعر شهر نوربرگ” (Die Meistersinger von Nürnberg) از ریچارد واگنر، نقش “کنتس آلماویا” (Countess Almaviva) در اپرای “عروسی فیگارو” (Le Nozze di Figaro)، نقش “مارشالین” (Marschallin) در اپرای “شوالیه رُز” (Der Rosenkavalier).

نقشهای متفاوتی از وی در جشنواره گلیندبورن (Glyndebourne) به اجرا رسیده، از جمله؛ آنه ترولاو، پامینا (Pamina)، دونا الویرا (Donna Elvira)، کنتس آلماویا، اُکتاوین (Oktavian)، کریستین (Christine)، کنتس مادلین (Countess Madeleine) و آرابلا (Arabella) را می توان نام برد.

فیلیسیتی لُت در بروکسل؛ نقشهای مارشلین (Marschallin) و کنتس مادلین (Countess Madeleine)، در پاریس؛ کلئوپاترا (Cleopatra)، دونا الویرا (Donna Elvira)، فیوردیلیژی (Fiordiligi) و مارشلین را خوانده است. وی به همراه اپرای شیکاگو، نقش کنتس مادلینی و کنتس آلماویا را اجرا کرده، نقش کنتس مادلیانی را در ماگیو میوزیکال در فلورانس، مارشلین را در سن فرنسیسکو، نقشهای آرابلا و مارشلین را در اپرای سمپر در شهر درسدن، با اپرای باورین مونیخ نقشهای کریستین، کنتست آلما ویوا، کنتس مادلینگ و مارشلین؛ برای اولین بار در اپرای متروپلیتن نیویورک نقش مارشلین را با رهبری کارلوس کلیبر (Carlos Kleiber) ایفا کرد و اولین اجرای وی در اپرای “لا اسکالا” (La Scala) در شهر میلان نقش آرابلا بود که آنرا با رهبری ساوالیش (Sawallisch) خواند.

audio file بشنوید اجرایی از فیلیسیتی لت را از قطعه “achgriserie” از افنباخ

خانم لُت به همراه اپرای وین نقشهای؛ آرابلا، کنتس مادلسنس و مارشلین را به رهبری کلیبر ایفا نمود، همچنین این نقشها را به همراه این اپرا در سفری به ژاپن اجرا کرد که از تلویزیون نیز پخش و فیلم ویدیوی آن عرضه شد. به عنوان یک هنرمند فعال در کنسرت، فیلیسیتی لُت به همراه بهترین رهبران بین المللی که در دوره وی فعال بودند و در همه ارکسترها و جشنواره های بزرگ انگلستان خوانده است، همچنین در کنسرتهای BBC به طور مرتب حضور یافته است.

وی به همراه ارکستر فیلارمونیک برلین، ارکستر فیلارمونیک وینبا ارکستر سمفونیک شیکاگو در سالزبورگ و در جشنواره های تابستانی کنسرت داده است. وی در بسیاری از شهرهای مهم دنیا به عنوان تک خواننده حضور یافته، همچون؛ پاریس، مونته کارلو، بروکسل، آمستردام، برلین، فرانکفورت، ژنف، لیسبون، روم، فلورانس، هنگ کنک، نیویورک، سیدنی، جشنواره های مونیخ، پراگ و در خانه موسیقی وین…

خانم لُت ازپیشگامان و عضو گروه “ترانه سازان آلاملنس” (The Songmakers’ Almanac) به سرپرستی گراهام جانسن (Graham Johnson) بود و آنان به همراه هم بهترین رسیتالها را اجرا نمودند. خانم لُت همچنین به همراه خواننده ایرلندی با صدای متسو-سوپرانو آنه موری (Ann Murray)، توماس آلن (Thomas Allen) با صدای باریتون (baritone) و خواننده اتریشی متسوسوپرانو آنجلیکا کریش اسشلاگر (Angelika Kirchschlager) دوئتهای زیادی را اجرا کرده است. وی همچنین آثاری از موزار را در به همراه کُر فیلارمونیک لندن و ارکستر خوانده است.

موفقیتهای وی همچنین در ضبط آثارش به همراه رهبرانی همچون؛ جرج سُلتی (Georg Solti)، هایتینک (Haitink)، جانسونز (Janssons) نویل مارینر (Neville Marriner)، ماکراس (Mackerras) و ژاروی (Jarvi) منعکس شده و عشق وی به ملودیهای فرانسوی، آلمانی و انگلیسی و قطعات آوازی استادانی همچون؛ ولف (Wolf)، شوبرت (Schubert)، شومان (Schumann) و استرائوس (Strauss) در ضبطهای بیشمار وی قابل ملاحظه است. خانم لت اخیرا اپراهای فیوردیلیجی (Fiordiligi) و دونه الویر (Donna Elvira) را با برچسب بین المللی تلارس (Telarc)، نقش ژوورنس (Governess) در اپرای “چرخشش پیچ” (The Turn of the Screw) با بر چسب کولینز کلاسیک (Collins Classics) و اپرای “بیوه خوشحال” (Die lustige Witwe) را با شرکت مشهور EMI ضبط کرده است.

فیلیسیتی لُت دارنده افتخارات فراوانی می باشد از جمله؛ مدال شوالیه انگلستان DBE در سال ۱۹۹۶ و مدال افتخار “شوالیه هنر” که از طرف دولت فرانسه به وی اهدا شد. وی در جشن عروسی پرینس اندرو در سال ۱۹۸۶ خوانده است و معاونت اپرای جوان انگلستان را بر عهده دارد. خانم فیلیسیتی لُت با گابریل ولف (Gabriel Woolf) هنرپیشه، ازدواج کرد و در سال ۱۹۸۴ صاحب فرزند دختری به نام “امیلی” (Emily) شدند. علاقه وی برای بازگشت به آرامش و استراحت، باغبانی است!

felicitylott.de

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

روی دانوب زیبای آبی (II)

یوهان اشتراوس این والس را کـه اصـلا بـرای آواز جمعی‌ و ارکستر‌ نوشته بود و به «انجمن خـوانندگان ویـن‌» تقدیم‌ کرد و آنها‌ در‌ ۱۵‌ فوریه ۱۸۶۷ در تالار‌ دیانا (محل امروز دیاناباد) {این اثر را} به‌ اجرا در آوردند. مـتن اشـعار آن را افسر پلیس یوزف وایل‌‌ سـاخته‌ و بـا این مـطلب شـروع مـی‌شد:

عمومی: مردم با نظریه های جدید در ابتدا مخالفت می کنند

من در سال ۱۳۴۲ وارد دانشگاه شدم و سال دوم دانشکده بودم که در اردوها شرکت کردم و همان موقع بود که با اساتید آشنا شدم و به دنبال آن به هنرستان رفتم و به کلاس‌های استاد محمود کریمی برای فراگیری ردیف رفتم و تئوری و سلفژ را با استاد فرهاد فخرالدینی کار کردم؛ در همان موقع بود که من به گروه آقای فرامرز پایور رفتم یعنی من حدود ۵۰ سال پیش، سال ۴۵ یا ۴۶ به گروه سازهای ملی آقای پایور که تأسیس شده بود پیوستم. ایشان کنسرت من را در پایان سال تحصیلی یا هنرستان دیده بودند و از استاد کریمی خواسته بودند که من را دعوت کنند تا به گروه ایشان بپیوندم.

از روزهای گذشته…

گفتگو با پولینی (I)

گفتگو با پولینی (I)

۵۰ سال از زمانی که پلینی ۱۸ ساله جایزه مسابقه بین المللی پیانو شوپن را در ورشو دریافت کرد می گذرد. ناظران این مسابقه که هر پنج سال یک بار برگزار می شود، هم برندگان و هم بازندگان آنند. برندگانی مانند مارتا آرگریش (Martha Argerich) و کریستین زیمرمن (Krystian Zimerman) که اکنون پلینی نیز یکی از آنهاست و از بازندگان این رقابت موسیقیایی کسانی ولادمیر اشکنازی (Vladimir Ashkenazy) و میتسوکو اوچیدا (Mitsuko Uchida) به عنوان کسانی که به جایگاه دوم دست یافتند حضور دارند.
گروه ریمونز (I)

گروه ریمونز (I)

ریمونز یا ریمون ها (Ramones) یک گروه مشهور راک آمریکایی هستند که بیشتر به عنوان اولین گروه پانک راک شناخته شده اند. این گروه در منطقه ای در سال ۱۹۷۴ در تپه های جنگلی (Forest Hills, Queens) در نیویورک به وجود آمد. تمامی اعضای گروه، نام ریمون را به جای نام فامیل خود برگزیدند! آنها به مدت ۲۲ سال و بدون وقفه در حدود ۲۲۶۳ کنسرت برگزار کردند. در سال ۱۹۹۶ بعد از شرکت در جشنواره موسیقی لولاپالوزا (Lollapalooza)، گروه آخرین کنسرت خود را به مناسبت جدایی اعضا از یکدیگر اجرا کرد. در مدت این هشت سال جدایی، سه تن از بنیانگذاران گروه؛ جوی ریمون (Joey Ramone) خواننده، جانی ریمون (Johnny Ramone) گیتاریست و دی دی ریمون (Dee Dee Ramone) بیس نواز، فوت کردند.
لطفی، نظریه پرداز-پژوهشگر (I)

لطفی، نظریه پرداز-پژوهشگر (I)

سخن درباره‌ی یکی از تاثیرگذارترین موسیقی‌دانان سه دهه‌ی گذشته است. کسی که نه تنها با موسیقی بلکه با اندیشه‌ی خویش بر دنیای اطرافش اثر گذاشته است (۱). با موسیقی‌اش با مردم همراه شده، در شورشان در شادی‌شان در ماتم‌شان پنجه بر ساز سائیده و نوا ساخته است. خوانده و نوشته، برای این که تغییر دهد و خود نیز تغییر کند. او از نسلی است که بازگشت به ریشه‌های هویت -که می‌پنداشتند فراموش شده- دغدغه‌ی اصلی کارشان بود.
یادداشتی بر موسیقی فیلم آرایش غلیظ (III)

یادداشتی بر موسیقی فیلم آرایش غلیظ (III)

شجریان پس از طی دهه نخست فعالیتش به خصوص در اوایل انقلاب به خواندن تصنیف هم روی آورد که از تصانیف شاخص آن زمان می توان به آثاری همچون سپیده ساخته مرحوم محمد رضا لطفی، از خون جوانان وطن ساخته عارف قزوینی و…اشاره کرد. می دانیم که همایون شجریان دست پرورده ی پدر است و موقعیت و پیشرفتش را مدیون زحمات ایشان و پشتکار خودش است و بدون شک فعالیتهای هنری همایون از چشم پدر و نگاه موشکافانه وی پنهان نیست.
مونیک بازارت، مدافع زنان موسیقیدان

مونیک بازارت، مدافع زنان موسیقیدان

مونیک بازارت (Monique Buzzarté) متولد ۲۶ اوت ۱۹۶۰ سن پردو ایالت کالیفورنیا آمریکا آهنگساز، نوازنده ترومبون، حامی فعال موسیقی معاصر، اجرا کننده بسیاری از آثار جدید برای ترومبون است. او با نوازندگی به همراه سازهای الکترونیک و گروههای موسیقی مجلسی، علاوه بر آهنگسازی برای: سولونوازی، موسیقی مجلسی و آثار الکترونیک مشهور است. خانم بازارت زیر نظر استوارت دمپ استر (Stuart Dempster) و ند مردیث (Ned Meredith) تحصیل کرده است. وی دارنده مدرک لیسانس و فوق لیسانس موسیقی از دانشگاه واشنگتون و فوق لیسانس از مدرسه موسیقی منهتن می باشد. در سال ۲۰۰۸ به عنوان “سولوئیست برتر سال” انتخاب شد و در سال ۲۰۰۹ جایزه MAP به دلیل آهنگسازی برای ترومبون و شاکوهاچی (shakuhachi) دو ساز قدیمی بادی، تقدیم وی شد.
خالقى از زبان خالقی – ۳

خالقى از زبان خالقی – ۳

اواخر سال ۱۳۰۳ بود که با دوتن ازشاگردان مدرسه موسیقی، مصطفی ادیب و پرویز ایرانپور روزی نشسته بودیم و قرار گذاشتیم که ازاول سال نو همه کارها را کنار بگذاریم وفقط به موسیقی بپردازیم. پدرم ازاین موضوع اطلاع نداشت و من بدون اجازه به اتفاق پرویز و مصطفی به جای اینکه به مدرسه آمریکایی برویم صبح زود به مدرسه موسیقی رفتیم.
نقدی بر نقد کتاب «پیوند شعر و موسیقی» (III)

نقدی بر نقد کتاب «پیوند شعر و موسیقی» (III)

نمونه های زیادی از انواع فرهنگ های موسیقایی بدوی در جهان وجود دارد که در آنها، نوازنده و آهنگساز و حتی شاعر و خواننده یکنفر است؛ در موسیقی قرون وسطای اروپا هم این پدیده زیاد دیده می شود. ارتباط دادن این مسئله با تفکرات عرفانی و فلسفی ایرانیان، نوعی فلسفه بافی است که متاسفانه در نوشته های نوازندگان مرکز حفظ و اشاعه موسیقی بسیار دیده می شود (۱) ضمن اینکه همین فلسفه بافی هم بدون توجه به مشکلاتی که در اسناد تاریخی اش دارد، دچار مشکلات منطقی است؛ همانقدر که یک اثر بداهه نوازی تحت تاثیر نواخته گذشتگان اش است (۲)، یک قطعه کلاسیک هم در موسیقی غربی، تحت تاثیر تکنیک های هارمونی، کنترپوان، فرم و… گذشتگان اش است.
دوسکو گویکویچ به زبان خودش (II)

دوسکو گویکویچ به زبان خودش (II)

جوتا هیپ (Jutta Hipp) نوازنده پیانو، گروهش را به آلمان برد برای چند روز اجرا، یکی از اعضای ترومپت نواز گروه از من پرسید: “چرا به فرانکفورت نمی آیید؟ من قصد دارم در آنجا یک کلوپ جاز باز کنم.” او مرا دعوت کرد و رفتم و تا یازده سال به یوگوسلاوی باز نگشتم، تا آنکه به همراه گروه وودی هرمن در سال ۱۹۶۶ بعد از سفرمان به آفریقا و بعد آمریکا، به یوگوسلاوی رفتیم. فکر می کنم ما اجراهایمان را در قاهره به پاریس و از آنجا به بلگراد ادامه دادیم، پس از آن در بوداپست، بوخارست، لندن و در بازگشت به نیویورک رسیدیم.
مغالطات ایرانی – فرم اپرا (I)

مغالطات ایرانی – فرم اپرا (I)

اجرای موفقیت آمیز «آنسامبل اپرای تهران» به سرپرستی هادی قضات در تهران بهانه ای شد تا نوشته ها و مصاحبه های زیادی درباره وضعیت اپرا در ایران، در رسانه ها به چاپ برسد و این هنر جهانی باز به شکلی دیگر در رسانه های جمعی مطرح شود. تقریبا تمام نقد ها و نوشته هایی که در این زمینه نوشته شد، در پاسداشت این حرکت بزرگ و جسورانه بوده و کمتر نوشته ای به فضای نقد (به معنی آنالیز و ارزش داوری) نزدیک می شد.
خاچاطوریان در مقام رهبر ارکستر

خاچاطوریان در مقام رهبر ارکستر

زمانی که خاچاطوریان به تمرین با ارکسترهای کوچک در تئاترهای مختلف مشغول بود، این آرزو که زمانی خود قادر به اجرای آثار ارکستری اش باشد، در نظرش محال می نمود و در حقیقت در حکم یک رویای دست نیافتنی به شمار می رفت. اما دیری نپایید که این آرزوی دیرینه تحقق یافت و او در سال ۱۹۵۰ رهبری اجرای آثارش را در کشورهای مختلف آغاز نمود.