فیلیسیتی لُت، شوالیه انگلیسی آواز

فیلیسیتی لُت (Felicity Lott) خواننده سوپرانو انگلیسی متولد ۸ مه ۱۹۴۷ در چلتنهام انگلستان است. لُت از سن بسیار پائینی به دنیای موسیقی وارد شد، در سن پنج سالگی به یادگیری پیانو پرداخت، دوازده سالگی نوازندگی ویلن و خواندگی را آغاز کرد. در دانشگاه لندن به تحصیل زبانهای فرانسه و لاتین پرداخت. در زمان اقامتش در پاریس در کلاسهای خوانندگی کنسرواتوری شهر گرنبل شرکت کرد. او در آکادمی رویال لندن به تحصیل موسیقی پرداخت و جایزه آکادمی آن را دریافت نمود.

او با اپرای رویال روابط بسیار خوبی برقرار نمود، در Covent Garden اپرای رویال، نقشهای فراوانی خوانده است همچون؛ “آنه ترولاو” (Anne Trulove) در اپرای The Rake’s Progress، “بلانش” (Blanche) در اپرای فرانسوی “دیالوگهای کارملیتر” (Les Dialogues des Carmelites)، “الن اُرفُرد” (Ellen Orford) در اپرای “پیتر گریمز” (Peter Grimes)، “ایوا” (Eva) در اپرای آلمانی “شاعر شهر نوربرگ” (Die Meistersinger von Nürnberg) از ریچارد واگنر، نقش “کنتس آلماویا” (Countess Almaviva) در اپرای “عروسی فیگارو” (Le Nozze di Figaro)، نقش “مارشالین” (Marschallin) در اپرای “شوالیه رُز” (Der Rosenkavalier).

نقشهای متفاوتی از وی در جشنواره گلیندبورن (Glyndebourne) به اجرا رسیده، از جمله؛ آنه ترولاو، پامینا (Pamina)، دونا الویرا (Donna Elvira)، کنتس آلماویا، اُکتاوین (Oktavian)، کریستین (Christine)، کنتس مادلین (Countess Madeleine) و آرابلا (Arabella) را می توان نام برد.

فیلیسیتی لُت در بروکسل؛ نقشهای مارشلین (Marschallin) و کنتس مادلین (Countess Madeleine)، در پاریس؛ کلئوپاترا (Cleopatra)، دونا الویرا (Donna Elvira)، فیوردیلیژی (Fiordiligi) و مارشلین را خوانده است. وی به همراه اپرای شیکاگو، نقش کنتس مادلینی و کنتس آلماویا را اجرا کرده، نقش کنتس مادلیانی را در ماگیو میوزیکال در فلورانس، مارشلین را در سن فرنسیسکو، نقشهای آرابلا و مارشلین را در اپرای سمپر در شهر درسدن، با اپرای باورین مونیخ نقشهای کریستین، کنتست آلما ویوا، کنتس مادلینگ و مارشلین؛ برای اولین بار در اپرای متروپلیتن نیویورک نقش مارشلین را با رهبری کارلوس کلیبر (Carlos Kleiber) ایفا کرد و اولین اجرای وی در اپرای “لا اسکالا” (La Scala) در شهر میلان نقش آرابلا بود که آنرا با رهبری ساوالیش (Sawallisch) خواند.

audio file بشنوید اجرایی از فیلیسیتی لت را از قطعه “achgriserie” از افنباخ

خانم لُت به همراه اپرای وین نقشهای؛ آرابلا، کنتس مادلسنس و مارشلین را به رهبری کلیبر ایفا نمود، همچنین این نقشها را به همراه این اپرا در سفری به ژاپن اجرا کرد که از تلویزیون نیز پخش و فیلم ویدیوی آن عرضه شد. به عنوان یک هنرمند فعال در کنسرت، فیلیسیتی لُت به همراه بهترین رهبران بین المللی که در دوره وی فعال بودند و در همه ارکسترها و جشنواره های بزرگ انگلستان خوانده است، همچنین در کنسرتهای BBC به طور مرتب حضور یافته است.

وی به همراه ارکستر فیلارمونیک برلین، ارکستر فیلارمونیک وینبا ارکستر سمفونیک شیکاگو در سالزبورگ و در جشنواره های تابستانی کنسرت داده است. وی در بسیاری از شهرهای مهم دنیا به عنوان تک خواننده حضور یافته، همچون؛ پاریس، مونته کارلو، بروکسل، آمستردام، برلین، فرانکفورت، ژنف، لیسبون، روم، فلورانس، هنگ کنک، نیویورک، سیدنی، جشنواره های مونیخ، پراگ و در خانه موسیقی وین…

خانم لُت ازپیشگامان و عضو گروه “ترانه سازان آلاملنس” (The Songmakers’ Almanac) به سرپرستی گراهام جانسن (Graham Johnson) بود و آنان به همراه هم بهترین رسیتالها را اجرا نمودند. خانم لُت همچنین به همراه خواننده ایرلندی با صدای متسو-سوپرانو آنه موری (Ann Murray)، توماس آلن (Thomas Allen) با صدای باریتون (baritone) و خواننده اتریشی متسوسوپرانو آنجلیکا کریش اسشلاگر (Angelika Kirchschlager) دوئتهای زیادی را اجرا کرده است. وی همچنین آثاری از موزار را در به همراه کُر فیلارمونیک لندن و ارکستر خوانده است.

موفقیتهای وی همچنین در ضبط آثارش به همراه رهبرانی همچون؛ جرج سُلتی (Georg Solti)، هایتینک (Haitink)، جانسونز (Janssons) نویل مارینر (Neville Marriner)، ماکراس (Mackerras) و ژاروی (Jarvi) منعکس شده و عشق وی به ملودیهای فرانسوی، آلمانی و انگلیسی و قطعات آوازی استادانی همچون؛ ولف (Wolf)، شوبرت (Schubert)، شومان (Schumann) و استرائوس (Strauss) در ضبطهای بیشمار وی قابل ملاحظه است. خانم لت اخیرا اپراهای فیوردیلیجی (Fiordiligi) و دونه الویر (Donna Elvira) را با برچسب بین المللی تلارس (Telarc)، نقش ژوورنس (Governess) در اپرای “چرخشش پیچ” (The Turn of the Screw) با بر چسب کولینز کلاسیک (Collins Classics) و اپرای “بیوه خوشحال” (Die lustige Witwe) را با شرکت مشهور EMI ضبط کرده است.

فیلیسیتی لُت دارنده افتخارات فراوانی می باشد از جمله؛ مدال شوالیه انگلستان DBE در سال ۱۹۹۶ و مدال افتخار “شوالیه هنر” که از طرف دولت فرانسه به وی اهدا شد. وی در جشن عروسی پرینس اندرو در سال ۱۹۸۶ خوانده است و معاونت اپرای جوان انگلستان را بر عهده دارد. خانم فیلیسیتی لُت با گابریل ولف (Gabriel Woolf) هنرپیشه، ازدواج کرد و در سال ۱۹۸۴ صاحب فرزند دختری به نام “امیلی” (Emily) شدند. علاقه وی برای بازگشت به آرامش و استراحت، باغبانی است!

felicitylott.de

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

منشور اخلاقی مربیان موسیقی

مرام نامه های یا منشور های اخلاقی اسنادی هستند که در آن اصولا اخلاقی یک نهاد یا گروه در آنها قید شده است. در این منشور اخلاقی محور هایی مانند اخلاق اجتماعی و اخلاق حرفه ای مورد توجه قرار گرفته و انتظاراتی که آن نهاد یا گروه از نظر رفتارهای اخلاقی از افراد دارد در آن ثبت می شود.

دور نهایى نخستین دوره جایزه بین المللی پیانوى باربد برگزار شد

دور نهایى نخستین دوره ی جایزه ی بین المللی پیانوى باربد با حضور پیانونوازانی از سراسر ایران و کشور ارمنستان در شهر شیراز برگزار شد و دو نفر از برندگان نهایی که تابستان ١٣٩۶ برای شرکت در مستر کلاس های بزرگان پیانونوازی فرانسه و اجراى کنسرت عازم این کشور خواهند بود، معرفی شدند.

از روزهای گذشته…

گروه ریمونز (IV)

گروه ریمونز (IV)

به عقیده جانی، اجراهای همراه با بارک که نامش به الویس ریمون (Elvis Ramone) تغییر یافته بود، فاجعه بودند! بارک بعد از دو اجرا اخراج شد زیرا درام نوازی وی به هیچ وجه به کیفیت دیگر اعضای گروه نبود. پس از آن مارکی که الکل را ترک کرده بود، خود به گروه بازگشت. دی دی ریمون بعد از آلبوم “تهی مغز” (Brain Drain) سال ۱۹۸۹ که توسط ری تولید شد گروه را ترک کرد و بیل لازول (Bill Laswell) سولو نواز توانست صاحب نام “شاه دی دی” شود.
گروه ریمونز (III)

گروه ریمونز (III)

آلبوم تک آهنگی “Baby I Love You با طرح جلدی از گروه دختران راک “رونتسگ” (Ronettes)، از بزرگترین موفقیتهای ریمونز بود که در رده هشتم قرار گرفت. در سال ۱۹۸۱ ششمین آلبوم ریمونز “رویاهای شیرین” (Pleasant Dreams) عرضه شد. تولیدات آنان بار دیگر رونق گرفت و این بار گراهام گولد من (Graham Gouldman) از موسیقی پاپ انگلستان بود که آنان را حمایت کرد.
عدم اعتنا به بی اعتنایی! (II)

عدم اعتنا به بی اعتنایی! (II)

آیوز آماتور نبود و در دانشگاه ییل درس خوانده بود و در سالهای واپسین قرن نوزدهم موفق شده بود سمفونی ها، آوازها، موسیقی مجلسی و نیز موسیقی مذهبی کلیسایی تصنیف کند و کنار موسیقیدانانی که در آلمان درس خوانده بودند و به روش متین و محافظه کارانه آهنگسازی می کردند در صلح و صفا به سر برد.
سالاری: امیر خسرو دهلوی  مبتکر سبک های جدید آوازی و<br> احیا کننده بسیاری از سبک های قدیمی است

سالاری: امیر خسرو دهلوی مبتکر سبک های جدید آوازی و
احیا کننده بسیاری از سبک های قدیمی است

استاد داریوش سالاری سال ۱۳۲۹ در شهرستان آبادان چشم بر جهان گشود.وی بیش از بیست سال است که بصورت حرفه ای سنتور می سازد و با اساتید بزرگ موسیقی ایران زمین همچون استاد محمد رضا شجریان ، و نوازندگان توانایی چون استاد پرویز مشکاتیان ، استاد پشنگ کامکار و استاد اردوان کامکار همکاری داشته است. طنین سازش گوش هزاران هزار آشنای موسیقی را به نوازش درآورده است و نزدیک به پانزده هزار سنتور نه تنها تراشه ی کالبدشان را بلکه لطافت و زیبایی روح و روانشان را از دستان هنرمند این سازنده ی توانای ایرانی گرفته اند.
روش سوزوکی (قسمت نوزدهم)

روش سوزوکی (قسمت نوزدهم)

ناهمواری ها و ضعف و ناتوانی در کودکان عادی و معمولی تبدیل به عادت می‌شود و جزو خصلت و شخصیتشان می شود و در نهایت طبیعت و کاراکتر شان را تشکیل می دهد، به همین منوال هم می‌ماند. ولی با یک برنامه‌ریزی ده ساله تربیتی پرورشی می توان کودکانی عالی و برجسته به جامعه سپرد اگر کسی طالب و خواستار این روش باشد، من یقین دارم که بعد از ده سال هر کسی می تواند استعداد خود را به شکوه و جلا رساند و به فرهنگی والا دست یابد.
زنان و موسیقی (IV)

زنان و موسیقی (IV)

به طرز عجیبی دو خواننده مشهور اُپرا، ماری-لوییز دِمَتَن (Marie-Louise Desmatins)، متولد ۱۶۷۰، و لَ موپَن (La Maupin دوشیزه دُبینی Mlle d’Aubigny) متولد همین دوره، هر دو بسیار جوان، یکی در سن سی و هشت سالگی و دیگری در سن سی و هفت سالگی در سال های ۱۷۰۸ و ۱۷۰۷ فوت کردند.
عمر فاروق، موسیقیدان ترک (II)

عمر فاروق، موسیقیدان ترک (II)

او در این مدت نواختن چندین ساز را آموخت و نهایتا توانست در نواختن نی، سرنا، باگلاما، عود و پرکاشن به مهارت خاصی دست یابد. اگر درخت شکیبایی فاروق در خانه شان در شهری کوچک ریشه زد، تنه این درخت، به گفته خودش، در شهر بزرگی مثل استانبول رشد کرد.
تولد یک اثر جامعه‌شناسی موسیقی (I)

تولد یک اثر جامعه‌شناسی موسیقی (I)

پس از دو تلاش به‌نسبت ناموفق که اتفاقا یکی از آنها اشتراکی هم با موضوع مورد بحث این نوشتار دارد (۱) اکنون با انتشار «تا بردمیدن گل‌ها»، کتاب تازه‌ی «محمدرضا فیاض» فضای نوشتاری و مطالعاتی موسیقی کلاسیک ما صاحب اولین نوشته‌ی جامعه‌شناختی درخور خود شده است. نویسنده‌ی کتاب که پیش از این به عنوان منتقد موسیقی به خوبی شناخته شده و مهارت خود را برای «دیگرگونه دیدن» به ظهور رسانده است در این کتاب از توانایی‌اش به بهترین شکل بهره می‌گیرد به نحوی که نیروی بازنگری را به شاه‌کلید درک رویدادها و روابط موسیقی و جامعه بدل ساخته است.
صحنه هاى به یادماندنى

صحنه هاى به یادماندنى

چچیلیا بارتولى، پس از موفقیت چشمگیر آلبوم ویوالدى، به اجراى آثار گلوک پرداخت. کریستوف ویلیباد گلوک آهنگساز آلمانى- بوهمى نقش تاثیرگذارى در تاریخ موسیقى داشت. او در سن ۱۴ سالگى خانه اش را براى تحصیل موسیقى به مقصد پراگ ترک کرد و در آنجا به نواختن ارگ پرداخت. مدتى هم در لندن زندگى کرد، در آن زمان شنیدن آثار هندل دید تازه اى به او داد. در سال ۱۷۵۲ مجدداً به وین رفت و در آنجا کنسرت مایستر، ارکستر دربار شد.
اپرای متروپلیتن (I)

اپرای متروپلیتن (I)

اپرای متروپلیتن نیویورک (Metropolitan Opera) بزرگترین سازمان موسیقی آمریکا است و سالانه ۲۲۰ اجرای اپرا دارد! خانه اپرای متروپلیتن به عنوان یکی از اولین سن های اپرا در جهان شناخته شده و یکی از بزرگترین آنها نیز می باشد، همچنین یکی از ۱۲ سازمان موسیقی است که عضو مرکز هنرهای نمایشی لینکون می باشد. متروپلیتن در سال، ۲۷ اپرا را به اجرا می گذارد که از اواسط سپتامبر تا مه می باشد. این سازمان شامل گروه کر برای کودکان، باله و … است که موقعیتهای فراوانی را برای خوانندگان در اختیار می گذارد.