اپرای لا بوهم (II)

صحنه ای از اپرای لا بوهم
صحنه ای از اپرای لا بوهم
خود مارگور چنین گفته است: “بوهمیا صحنه ای است در زندگی هنری، مقدمه ای است برای یک فرهنگستان هنر.” اگرچه اپرای پوچینی به زبان ایتالیایی است اما عنوان فرانسوی خود را حفظ نموده است. در واقع استفاده از این کلمه به هیچ عنوان به منظور بیان معنی لغوی و جغرافیایی آن یعنی کولی نبوده و تنها مفهومی شاعرانه و هنری دارد.

این اپرا در دهه ۱۸۹۰ اولین موفقیتهای خود را به دست آورد.

پس از اولین اجرای آن، شهرت این اپرا در ایتالیا باعث شد تا تولید کنندگان ایتالیایی موسیقی روی آن سرمایه گزاری کنند.

اولین اجرای خارج از ایتالیای لا بوهم در کولون تئاتر شهر بوینس آیرس آرژانتین در ۱۶ ژوئن ۱۸۹۶ بود. در اوایل سال ۱۸۹۷ در لیسبون، مسکو و الکساندریای مصر اجرا شد.

اولین اجرای انگلستان آن در تئاتر رویال شهر منچستر در همان سال بود، این اپرا به زبان انگلیسی اجرا شد و آلیس استی (Alice Esty) در نقش می می ظاهر شد. پس از آن در لندن، لس انجلس، نیویورک نیز اجرا شد. اولین اجرای به زبان آلمانی اپرا در ۲۲ ژوئن ۱۸۹۷ در اپرای کرول برلین بود و اولین اجرای فرانسه زبان اپرا در ۱۳ ژوئن ۱۸۹۸ با تولید شرکت تولید فرانسوی اپرا-کومیک (Opéra-Comique) در تئاتر ملی پاریس برگزار شد.

“لابوهم” موفقیتهای بین المللی خود را در قرن بیستم نیز دنبال نمود و شرکت اپرا-کومیک تا سال ۱۹۰۳ صد اجرا از این اپرا را تولید نمود. این اپرا در سال ۱۹۰۰ برای اولین بار در بلژیک اجرا شد. ۱۹۰۲ اسپانیا، ۱۹۰۳ اتریش با رهبری گوستاو مالر و ۱۹۰۵ سوئد.

داستان این اپرا
داستان در پاریس ۱۸۳۰ اتفاق می افتد. متمرکز بر روی عشق میمی خیاط و شاعر رودولفو است. آنان تقریبا در همان بار اول عاشق یکدیگر می شوند. رودولفو به دلیل عشوه گری های می می با دیگر مردها می خواهد او را ترک کند. اگرچه میمی مریض است و رودولفو خود را مقصر می داند زیرا وجود خود را باعث به خطر افتادن سلامتی و آینده میمی می پندارد. آن دو پیش از مرگ میمی بار دیگر به یکدیگر باز می گردند.

audio.gif قسمتی از “beviam ” از اپرای لابوهم را بشنوید

سازهای استفاده شده در این اپرا دو فلوت، دو پیکولو، دو ابوا، کرانگله ، دو کلارینت، ۲ کلارینت باس، ۲ نی بم (bassoon)، ۴ شیپور، سه ترومپت، سه ترومبون، درام، تیمپانی، مثلث، سنج، درام بیس، زیلوفون، گلوکن شپیل.

اپرای لا بوهم با اجراهای مختلف ضبطهای فراوانی نیز داشته از جمله: ضبط ۱۹۷۳ با RCA Victor، با رهبری جرج سولتی (Sir Georg Solti)، مونتسرات کاباله (Montserrat Caballé) در نقش می می و دومینگو (Plácido Domingo) در نقش رودولفو که جایزه گرمی سال ۱۹۷۴ را برای بهترین اپرای ضبط شده کسب کرد. از ضبطهای اخیر این اپرا با دویچه گرامافون در سال ۲۰۰۸ با رهبری برتراند د بیلی (Bertrand de Billy)، آنا نتربکو (Anna Netrebko) با می می و رونالدو ویلازون (Rolando Villazón) با رودولفو است.

در سال ۲۰۰۲ باز لورمن (Baz Luhrmann) در مرکز تئاتر برودوی (Broadway) در نیویورک، این اپرا را بار دیگر روی سن برد، برای ۸ بار اجرا در هفته که بدین منظور ۳ نفر برای هر یک از نقشهای می می و رودولفو و دو نفر برای هر یک از نقشهای موزتا و مارچلو استفاده شد؛ این اجراها جایزه تونی (Tony Award) را برای بهترین موسیقی از آن خود کرد.

en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

روش سوزوکی (قسمت پنجاه و هشتم)

وقتی که ما به این مرحله می‌رسیم، کودک تازه شروع می‌کند به تدریس شدن. مادر سوالی می‌کند: مایل هستی که تو هم ویولن بنوازی؟ کودک جواب می‌دهد. بله! و تو خوب تمرین خواهی کرد؟ بله، حالا پس خوب ما از معلم خواهش می‌کنیم که دفعه بعد تو را هم شرکت بدهد این کار همیشه ما را به موفقیتی که می‌خواهیم به آن می‌رساند و این ساعت چه ساعت هیجان انگیزی است! کودک با یک فخری می‌گوید. من هم ویولن نواختم، از الان می‌توانم با بچه‌ های دیگر نوازندگی کنم.

نقش زنان در موسیقی ایرانی (I)

قدیمی ترین اسطوره ای که از یک زن موسیقیدان نام می برد ضلال دختر کمیک بوده که مخترع سازهای زهی است. سیوطی در کتاب اوایل المحاضرات از نخستین زنی که دف زد کلثوم خواهر موسی (ع) را نام می برد. حکیم فردوسی در شاهنامه از بانویی رامشگر به نام سوسن نام می برد که در توران زمین بود و با رامشگری و مکر و حیله پهلوانان ایرانی را به بند می کشید و در جایی دیگر از سپنوی خنیاگر نام می برد که آوازش پلنگ را رام می کرد.

از روزهای گذشته…

در‌آمدی بر دیسکوگرافی و کتابشناخت ردیف دستگاه‌های موسیقی ایران (IV)

در‌آمدی بر دیسکوگرافی و کتابشناخت ردیف دستگاه‌های موسیقی ایران (IV)

تار فخام‌الدوله بهزادی(مجموعه‌ی ۳ نوار، از مجموعه‌ی مهدی کمالیان و ۲ سی‌دی ماهور با عنوان بخش‌هایی از ردیف میرزا حسینقلی)،‌ فخام‌الدوله‌ی بهزادی، آوای بارید.
گزارش جلسه شانزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

گزارش جلسه شانزدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

بعد از ظهر چهارشنبه ۱ خرداد ۱۳۹۲، شانزدهمین و آخرین جلسه‌ی «کارگاه نقد موسیقی» در خانه‌ی موسیقی، با عنوان «برخی مسایل در نقد موسیقی مردم‌پسند» برگزار شد.
گفتگو با فرهاد فخرالدینی (III)

گفتگو با فرهاد فخرالدینی (III)

محاسبات خیلی پیچیده‌ای داشت ولی از آنجا که ریاضیات می‌دانستم این کار را انجام دادم و مورد تشویق قرار گرفتم. آنچه به دست آمد تقریباً شبیه همین پرده‌های تار و سه‌تار امروز بود و تقریبا همه چیز را می‌شد روی آن نواخت. این نشان داد که صداهای موسیقی ما از زمان فارابی تفاوت چندانی نکرده است و در این خصوص دیگر یک سند معتبر در دست داشتیم. بعد از آن پروژه، دکتر برکشلی گفتند موضوع «ریتم در موسیقی قدیم ایران» را به عنوان رساله و پایان‌نامه‌ات انتخاب کن. من هم پذیرفتم و مشغول شدم. منابعی که آن زمان در دسترسم بود را پیدا کردم و مشغول نت‌نویسی شدم که متوجه خیلی موارد شدم و آن مسیر را ادامه دادم. چندی بعد کتاب‌های عبدالقادر مراغی چاپ شد. اول کتاب «مقاصد الالحان» و بعد «جامع الالحان» و دیدم که منابع خیلی خوبی است و مجدداً یافته‌هایم را مرور کردم.
آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (XV)

آسیب شناسیِ کاربرد نت در موسیقی کلاسیک ایرانی (XV)

ذیل عنوان فرهنگ های شفاهی توضیح دادیم که این فرهنگ ها، حداقل تاکنون یعنی قرن ۲۰ میلادی، از عواملی غیرمشابه فرهنگ های غیر شفاهی استفاده می کرده اند. در سالهای نخستین هزاره جدید و با تغییراتی که در زندگی افراد به وجود آمده و مانند گذشته دسترسی آسان و دائم به استاد برای آموختن صحیح و کامل به روش سینه به سینه وجود ندارد، ما را به این اعتقاد میرساند، که آوانگاری و نت نگاری و همچنین استفاده از نوارکاست، سی دی، دی وی دی تصویری و… در آموختن و انتقال میراث گذشتگان می تواند بسیار مؤثر باشد. ‌‌
رامپال، اسطوره فرانسوی فلوت (III)

رامپال، اسطوره فرانسوی فلوت (III)

رامپال در زمانی که به عنوان سولیست کار خود را ادامه می داد در گروه هایی نیز به نوازندگی می پرداخت در سال ۱۹۴۶ نوازنده ابوا Pierre Pierlot و رامپال Quintette a Vent Francais (کویینتت بادی های فرانسوی) را تاسیس کردند که از گروهی از دوستان موزیسن که در طول جنگ کار میکردند تشکیل شده بود: Rampal و Pierlot و نوازنده کلارینت، Jacques Lancelot باسونیست Paul Hongne, و نوازنده هورن Gilbert Coursier.
چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (IV)

چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (IV)

امروزه براى اکثر مردم تعیین وقتِ مناسب براى تمرین نه تنها اختیارى نیست بلکه اگر زمانِ تمرینِ کمى هم در طول روز پیدا کنند، در تعیین زمانِ تمرینشان اجبارِ کامل دارند و نمى توانند مقدارى که مى خواهند را در زمانى که دوست دارند تمرین کنند. ابتدا براى بررسى زمانِ تمرین، افرادى را در نظر مى گیرم که از هر لحاظ تأمین هستند و مى توانند تمام وقتِ خود را به موسیقى اختصاص دهند که عموما و اصولا (البته طبق مطالعات و تحقیقاتِ نگارنده) تمرینهاى آنها بدین صورت است که صبح ها تمرین هایى را در سطح ساده و متوسطه (بنا بر سطح خودشان) انجام مى دهند و یا آهنگ هاى ساده اى را فقط جهت گرم کردن دست ها اجرا مى کنند.
پت متنی و گیتار ابداعیش

پت متنی و گیتار ابداعیش

پت متنی (Patrick Bruce Metheny) را باید یکی از موفق ترین نوازندگان دنیای نوازندگی گیتار دانست. شخصی که با اجراهای خود توانست در دهه ۷۰ الی ۸۰ اعتبار خاصی را در دنیای موسیقی کسب نماید همچنین وی یک از رکورد داران کسب جایزه گرمی میباشد. عمده فعالیت وی شامل اجرا همراه با گروهش Pat Metheny Group و بصورت دونوازی و یا همکاری با دیگر گروهها و نوازندگان میشود.
نامه سر گشاده علی رهبری به وزیر فرهنگ و ارشاد

نامه سر گشاده علی رهبری به وزیر فرهنگ و ارشاد

در خبرها داشتیم که علی رهبری آهنگساز و رهبر دائم ارکستر سمفونیک تهران، چندی پیش تهران را به قصد وین ترک کرد و در آخرین کنسرت خود بیان کرد که دلایل رفتن خود را پس از رسیدن به وین، بصورت نامه ای به وزیر ارشاد می نویسم.
سلطانی: مشخصه اصلی موسیقی داوودیان هویتش است

سلطانی: مشخصه اصلی موسیقی داوودیان هویتش است

اولین بار من نام کاظم داوودیان را در سال ۱۳۶۸ شنیدم و به طور اتفاقی با ایشان آشنا شدم، بعدا با اینکه از دوستان در مورد جایگاه هنری و اخلاقی و منش ایشان، میشنیدم ولی خبری از ایشان نبود تا اینکه اواخر دهه ۷۰ از آقای محمدرضا شجریان شنیدم که مجموعه ای را با آقای داوودیان کار میکنند که متاسفانه بعد از گذشت ۱۲ سال هنز این آثار منتشر نشده است!
تجزیه و تحلیل مجموعه‌ی ایرانی‌ها (II)

تجزیه و تحلیل مجموعه‌ی ایرانی‌ها (II)

با طرحی هفت ضربی آغاز می‌شود در این جا هم مانند ایرانی ۱، تنبک آغازگر قطعه است. عامل ریتم که در قطعات پیش نیز به عنوان تنها عنصری که به سوی فضای برآشفته نمی‌رود، نقش داشت، از طریق صدای ساز تمبک حضور خود را اعلام می‌کند.