در ادامه مطالب قبل در ارتباط با نظرات آقای کیوان میرهادی موسیقیدان معاصر راجع به موسیقی کشور، آخرین قسمت این مصاحبه در این مطلب آورده میشود. در اینجا لازم است به دو نکته اشاره شود اول این مطلب که در تهیه این گزارش حتی المقدور هیچگونه تغییراتی در کلام ایشان داده نشده است و نکته دوم اینکه هفته آینده نظرات شما دوستان، پیرامون مصاحبه را حتما" نزد ایشان خواهیم برد و پس از دریافت پاسخ های لازم آنها را منتشر خواهیم کرد.

در مورد ریشه نامهایی مثل راک و پاپ و ارتباط اونها با موسیقی یشون صحبت کنید،
اجازه بدهید راجع به جایزه هایی که در این جشنواره ها داده می شود صحبت کنم ، مثلا“ جایزه گرمی : وقتی در شاخه رپ جایزه می دهند ... رپ را الان به شاخه های زیادی تقسیم کردند. آقای امینم الان یکی از مهمترین شاخه های رپ هست، خیلی جالبه که حتی به خواننده ای که در همون سال تازه خواننده شده جایزه میدن! ببینید چقدر تخصصی هست مسئله!

لهجه خواننده آمریکایی هست ولی بریتیش صحبت می کنه، جایزه بهش تعلق می گیره! جامایکایی با لهجه فرانسوی می خونه جایزه بهش می دن، کلاسیک باشه بولز رهبر کر و ارکستری در آمریکا می شود کار بارتوک را می خواند و کر انگلیسی زبان با لهجه محلی ماگیار می خواند و جایزه گرامی می برد ... چیزی که ما سعی میکردیم به کر بگیم تلفضها را درست ادا کند مثل ک در کوره و در کشور ...

بنابراین اونها همیشه دارند خودشون را نقد میکنند، یعنی منتقدین بزرگ دائما“ در حال ارزیابی هستند. حالا که زیبایی شناسی (اگر بشود هنوز گفت زیبایی شناسی وجود داره فعلا“ !) داره در حوزه نقد حرکت می کنه ... ولی شما لازم نیست یک نقاش خوب یا یک آدم با استعدادی باشید! کافیه یک منتقد مثل مایکل والش را مجابش کنید که برای شما یک نقد بنویسه در تایم ، نیوزویک یا ... دیگر معروف شده اید!

این در ایران باب نشد، ما دو سال در مجلات و روزنامه ها نقد نوشتیم؛ خیلی از هم قبیله ای های خودم (موزیسینها) وحشیانه با ما برخورد کردند ولی ما داریم به هر حال کار می کنیم و دوستشون داریم. ما سعی کردیم نقدهامون بی غرض باشه، روی حساب و روی متد باشه ... خودمون جوابها را چاپ کردیم که فحش می دادن اما ما فحش ندادیم، متلک می گفتند و ... به جز مطالب فلسفی که کسی جرات نمی کرد جواب بده! (نمی دونم چرا؟) و من از اون موقع تا حالا مقاله ندادم.

در مورد تحصیلاتتون هم اگر ممکن هست صحبت کنید ؟
البته گفتن نداره، همه می دونن! دوم ابتدایی ول کردم! و همیشه اعتقادم این بوده که نباید تو دانشگاههای ایران درس خوند بلکه باید تدریس کرد!