پیوندهایی که در آسمان “ویولون” بسته شده اند (II)

جوشا بل و جفری فوشی
جوشا بل و جفری فوشی
ودیم گلوزمن (Vadim Gluzman) که ویولون استرادیواری قبلی لئوپالد آئور (Leopald Auer) را که از انجمن قرض گرفته است می نوازد، نواختن آن را اینگونه توصیف می کند: “درست مثل این می ماند که پس سالها رانندگی با فورد حالا پشت لامبورگینی بنشینید!”

زمانی که انجمن، ویولون کنتس پولیگناک را که به نام خود کلکسیونر نام گذاری شده بود، به گیل شهام امانت داد او فقط ۱۹ سال داشت. شاهام به خاطر می آورد که «من فوراً عاشق آن شدم. نواختن چند نت با آن کافی بود تا من را متقاعد کند که می خواهم آن را برای همیشه بنوازم. هر سازی ویژگی و شخصیت خاص خودش را دارد و بعضی از ویولون های عالی درخشش یکتای خودشان را دارند که هیچ کجای دیگر یافت نمی شود».

امانت دادن ساز فقط بخش کوچکی از زندگی موسیقایی فوشی را تشکیل می دهد. شرکت او علاوه بر فروش ساز، برنامه های کار آموزی برای آموزش هنر تعمیر ساز، چاپ مجدد کتاب هایی درباره ویولون، مانند چند ویولون استرادیواری؟ و چاپ کتاب های جدیدی مانند معجزه آوران، به عنوان کتابی رومیزی که ۳۰ ویولون استرادیواری و گوارنری دل جزو به کار رفته برای ضبط CD همراه کتاب را به تصویر می کشد را نیز در بر می گیرد. فوشی که در حال کار بر روی تاریخچه و «انگشت نگاری آوایی» ویولون های گوارنری است با اغراق می گوید که «ارزش این ویولون ها بیش از ۱۰۰ میلیون دلار است».

فوشی که انسان رکی است و بیش از هر فرد دیگری از زمان استرادیواری با ویولون های استرادیواری سر و کار داشته است، نظرات خاص خودش را درباره ضبط صدا دارد. فوشی توضیح می دهد که: “بسیاری از افراد زمانی که کنار ویولون کنسرت در اتاقی می ایستند به صدایی که می شنوند اعتراض می کنند چون آنقدر تیز و برنده و واضح است که می تواند به گوش ها آسیب برساند. اما در سالن کنسرتی که ۱۰۰۰ یا ۲۰۰۰ نفر در آن حضور دارند و فاصله از نوازنده حدودا ۵۰ تا ۱۰۰ فوت است، صدا شدیدا پراکنده می شود. بسیاری از دست اندر کاران ضبط موسیقی به دنبال آمبیانس (ambience) هستند… هنرمندان ضبط موسیقی قدیمی مانند [میشا] المان (Mischa Ellman) و [یاشا] هایفتز (Jacha Heifetz) برای ضبط از تکنیک میکروفون نزدیک استفاده می کردند که واقعا به شنونده این امکان را می داد که رنگ صوت و سطح صدای زه ها را بشنود. اینگونه قطعات ضبط شده بسیار زنده و واقعی هستند. من نیز در این انگشت نگاری صوتی به دنبالش هستم».

فوشی ۵۹ ساله مطالعات ویولون را از سن ۷ سالگی آغاز کرد. او قهرمانان خود را یعنی یهودی منوهین (Yehudi Menuhin)، ناتان میلشتاین (Nathan Milstein) و یاشا هایفتز (Jacha Heifetz) را ملاقات کرد و پس از پشت سر گذاشتن یک روز سخت یکی از سازها را از یک سردابه در آورد و به نواختن آن پرداخت.

«خدماتی که ما اینجا ارائه می دهیم مانند رویاهای غیر ممکن دوران کودکی است. تقریبا بیست سال پیش یک روز میلشتاین، که یکی از قهرمانان من بود، به مغازه آمده بود. او گفت که از ویولونش راضی است و قرار نیست که مشتری ما بشود اما بدش نمی آید که هرگاه به شهر می آید سری به مغازه ما بزند. برای من این ماجرا مانند این بود که کودکی هستم که به سمت سبد بسکتبال توپ پرتاب می کنم و مایکل جردن از راه می رسد و می گوید که می خواهد هر از گاهی با من بسکتبال بازی کند!»

stradivarisociety.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آثار مرتضی محجوبی به انتشار رسید

ردیف و قطعاتی از مرتضی محجوبی به انتشار رسید. این کتاب، حاصل اندیشه و انگیزه شهرام محذوف در تبدیل دست‌نوشته‌های مرتضی محجوبی به خط نت بین‌المللی است که با همکاری فخری ملک‌پور، در طول مدت ۳سال به انجام رسیده است که دارای ۱۲ مقام (شامل ۷ دستگاه و ۵ آواز) است. تنظیم تمامی پیش‌درآمدها، قطعات ضربی، تصنیف‌ها و رِنگ‌ها توسط شهرام محذوف صورت گرفته است.

همه همصدا با سمفونی نهم بتهوون (II)

این تجربه‌ای است که به ندرت می‌شود به آن رسید، و به‌نظر من همین گروه کر شهر تهران چه اعضای دائمی و چه اعضایی که به آن اضافه شده‌اند، این تجربه را همراه خودشان در زمان‌های طولانی خواهند داشت و همین باعث خواهد شد که مطمئناً بیشتر علاقه‌مند بشوند و فعال‌تر بشوند و در کارشان ثابت‌قدم‌تر شوند.

از روزهای گذشته…

فواصل خنثی یا میانه (II)

فواصل خنثی یا میانه (II)

معکوس فاصله چهارم بزرگ فاصله ای است به نام پنجم کوچک (Minor Fifth) که معادل ۶۵۰ سنت در سیستم ۲۴ قسمتی مساوی است. ناگفته نماند که ویشنگردسی فاصله چهارم بزرگ را از جهت آنکه معادل هارمونیک ۱۱ (فاصله ۸/۱۱) هست دارای نقش مهمی می داند.
درباره کتاب «موسیقی ایرانی» شناسی (I)

درباره کتاب «موسیقی ایرانی» شناسی (I)

کتاب «موسیقی ایرانی» شناسی نوشته خسرو جعفرزاده توسط انتشارات مجله موسیقی به چاپ دوم رسید. جعفرزاده در کتاب «موسیقی ایرانی شناسی» در سه فصل به بررسی مسائل مختلف موسیقی ایرانی پرداخته است. در اینجا مقدمه چاپ دوم این کتاب را می خوانید:
ویژگی‌های رابطه‌ی موسیقی و برآمدن دولت-ملت مدرن در ایران (II)

ویژگی‌های رابطه‌ی موسیقی و برآمدن دولت-ملت مدرن در ایران (II)

به بیان دیگر اگر دولت-ملتِ برآمده پیشاپیش نتواند از طریق مشترکات فرهنگی موجود در پهنه‌ی جغرافیایی-فرهنگی‌اش این بُعد پراهمیت هویت را به دست آورد نقصانی شدید در هویت ادعایی‌اش پدید می‌آید، پس ناچار است حتا به قیمت اختراع هم که شده چیزی را بیابد و در بسته‌ی هویتی خود بگنجاند.
افسانه‌ی شعرشناسِ خنیاگر (II)

افسانه‌ی شعرشناسِ خنیاگر (II)

پیش از این دوره آهنگ با کلام ساختن اغلب بر شعری بود پرداخته‌ی ترانه‌سرا، اما با تغییر ذائقه‌ی پیش آمده پس از گسست ژرف آن سال‌ها، موسیقی‌دانان شعر کلاسیک ایران را دستمایه‌ی کار کردند. بی داوری در مورد آن که کدام‌یک از این روش‌ها پسندیده‌تر است و بدل کردن تفاوت‌های سبکی به دگم‌های ایدئولوژیک، با یک مرور سریع خاطره‌های تاریخی می‌توان گفت که آثار مشکاتیان از این نظر بهترین‌های شیوه‌ی دوم هستند.
نگاهی به اپرای مولوی (XII)

نگاهی به اپرای مولوی (XII)

زهی ها آغازگر پرده هفتم اپرا هستند؛ پرده ای که «ملاقات» نام گذاری شده و گوشه ای از پرسش و پاسخ مولانا و شمس را به نمایش می گذارد. بخشی که زهی ها و به دنبال آن سولوی آوازی کلارینت اجرا می کند، با اینکه یادآور آغاز پرده پنجم یعنی «بازار» است ولی تفاوتی نامحسوس در این آغاز اتفاق می افتد که آن تاکید بر دومینانت گام ماژور است و البته در طول این بخش ایست و شاهد بارها تغییر می کند.
نگاهی گذرا به برخی از ویژگی های هنری و رفتاری “بهمن رجبی”

نگاهی گذرا به برخی از ویژگی های هنری و رفتاری “بهمن رجبی”

در روزگاری که سلاطین هنر موسیقی به فکر عقب راندن نسل های پس از خود و استثمار جوانان هنرمند هستند، بهمن رجبی، هنرمند آزاده و پیشرو، با عشق سرشار به دنبال تربیت هنرمندانی بزرگتر از خود می باشد.
ضرابی: تنظیم نباید زیاد شلوغ باشد

ضرابی: تنظیم نباید زیاد شلوغ باشد

چند سال پیش، چند نفر در رشته های تار و سه تار مانند آقای علی صمد پور و فریبرز عزیزی، قطعاتی را منتشر کردند که در سنتور هم به تازگی این اتفاق افتاده و من چند کتاب سنتور که در سالهای اخیر منتشر شده دیدم و البته ضعفهایی هم در آنها وجود داشت البته کتاب درویش خان بنده هم حتما ضعفهایی دارد و به مرور مشخص میشود ولی کتابهایی را که دیدم اکثرا به صورتی بود که هنرجو نمیتوانست ارتباطی که باید را با قطعه برقرار کند، یا به خاطر نت نویسی بود یا به خاطر تنظیم نامناسب برای سنتور بود، بصورتی که تقریبا ۱۰ درصد تنظیم وجود داشت و بیشتر انتقال بود.
روش سوزوکی (قسمت یازدهم)

روش سوزوکی (قسمت یازدهم)

وقتیکه من در ناگویا (Nagoya) تدریس ویولون را پذیرفتم، پدرکوجی (Koji) در حاماماتسو (Hamamatsu) زندگی میکرد. در اوائل سال ۱۹۳۰ ما به توکیو رفتیم، بعد از مدتی تویودا (Toyoda) با تمام خانواده اش پیش ما آمدند و کوجی خردسال در خانه ما فعالانه شروع به تحصیل کرد. البته او باید نواختن ویولن را تصادفا یاد میگرفت و این موضوع که آیا اصلا او یادگیری ویولن را دوست داشت یا نداشت چندان مورد توجه نبود! دقیقا مثل یادگیری زبان ژاپنی برای بچه های ژاپنی!
برگزاری نشست آسیب شناسی ساخت سازهای ایرانی

برگزاری نشست آسیب شناسی ساخت سازهای ایرانی

روز شنبه پنجم دی ماه نشستی با موضوع آسیب‌شناسی ساخت سازهای ایرانی در محل شهر کتاب مرکزی برگزار شد. این نشست در ادامه تحقیقاتی که گروه پژوهشی پویش انجام داده و به همت مجله شهر کتاب در پنجمین شماره آن به طبع رسید برگزار شد. در ابتدای نشست سعید یعقوبیان دبیر بخش موسیقی مجله شهر کتاب درباره چرایی ورود به این موضوع و اهمیت آن در موسیقی ایران، همچنین مشکلات پژوهش و نبود منابع مستند مطالب قابل توجهی را مطرح و با اشاره به وجود منابع بسیار اندک دراین حوزه و مشکلات بر سر راه پژوهش‌های مشابه در این باب به پایان‌نامه‌ای که اطلاعات نادرستی درباره ساخت ساز ارائه کرده بود اشاره و خاطر نشان کرد این یکی از تنها دو منبعی بود که برای پژوهش در اختیار داشتیم.
سلطانی: اعتراض شاملو به موسیقی ایرانی نادرست است

سلطانی: اعتراض شاملو به موسیقی ایرانی نادرست است

فیثاغورث هم شش قرن قبل از میلاد با پنهان شدن در تاریکی و در سکوت به هنرجویانش می آموخت که ذهن جنجالی-شان را در حوزه ی تمرکز پرورش دهند. به همین دلیل آن چه که در این بین، میان مخاطب و اصوات فاصله ایجاد می کند و یا ارجاع تصویری می یابد، عدم تمرکز موسیقایی و متمرکز نشدن بر روی صوت و ترکیب است.