کارایان و سمفونی های موتسارت (I)

اولین کار ضبط شده هربرت فون کارایان متعلق به موتسارت بود: اورتور فلوت سحرآمیز که با شرکت اشتاتسکاپل برلین (Staatskapelle Berlin) در سال ۱۹۳۸ ضبط شد (و اخیرا نیز دویچه گرامافون دوباره آن را منتشر نموده است). کارایان سپس سمفونی های سل مینور هافنر و ژوپیتر را در سال ۱۹۴۲ با ارکستر رادیویی تورین ضبط کرد. یکی از اولین اثر های ضبط شده او پس از جنگ جهانی اول یکی دیگر از سمفونی های موتسارت یعنی سمفونی شماره ۳۳ k 319 در سی بمل بود که با ارکستر فیلارمونیک وین و در سال ۱۹۴۶ ضبط شد.

اگرچه کارایان در تمام طول عمرش، یک موزیسین موتسارتی باقی ماند اما هیچ گاه سمفونی های نخستینِ موتسارت، حتی سمفونی شماره ۲۵، را ضبط نکرد! یکی از اولین سمفونی های موتسارت که کارایان آن را ضبط کرد، سمفونی ۲۹ k 201 بود که در آغاز در سال ۱۹۶۰ با ارکستر فیلارمونیا و پنج سال بعد با ارکستر فیلارمونیک برلین ضبط شد.

این سمفونی همچنین بار دیگر در سال ۱۹۸۷ نیز با همین ارکستر به ضبط رسید. کارایان هیچ گاه «پاریس» (سمفونی شماره ۳۱) یا سمفونی شماره ۳۴ در سی ماژور را ضبط نکرد؛ اما به نظر می رسد که به غیر از شش سمفونی معروف آخر (و سمفونی شماره ۲۹)، سمفونی شماره ۳۳، سمفونی مورد علاقه کارایان بوده است.

علاوه بر ضبط آن در سال ۱۹۴۶ با ارکستر فیلارمونیک وین، کارایان آن را دوباره در سال ۱۹۶۵ و با ارکستر فیلارمونیک برلین ضبط کرد. کارایان شش سمفونی آخر موتسارت (هافنر، لینتز، پراگ، سمفونی شماره ۳۹ در می بمل، شماره ۴۰ در سل مینور و ژوپیتر) را برای نخستین بار در سپتامبر ۱۹۷۰ در قالب یک مجموعه سمفونی ضبط کرد.

آخرین ضبط او از سمفونی های موتسارت شماره های ۲۹ و ۳۹ در سال ۱۹۸۷ بودند. کارایان کلا سمفونی شماره ۴۰ را پنج بار ضبط کرد: سه بار با ارکستر فیلارمونیک برلین، یک بار با ارکستر فیلارمونیک وین در سال ۱۹۴۹ و یک بار هم بار ارکستر فیلارمونیا در سال ۱۹۵۵٫

کارایان به عنوان یک موزیسین موتسارتی، با تسلط ماهرانه خود، موومان هایی ریتمیک و پر نشاط و طنینی پالوده را به بوجود آورد که همگی از وجود خودش سرچشمه گرفته بودند. لحن او پر مایه تر از موسیقی بیچام، رنگ آمیزی او پیچیده تر و جمله بندی هایش گاهی دشوارتر بودند.

کارایان نیز مانند دیگر رهبران بزرگ آثار موتسارت، کاملا بر کار خود مسلط است: جلسه های تمرین کارایان مانند تمرین های والتر نشان دهنده دقت او به جزئیات و همچنین توجه به نغمه و آهنگ همراه با ساختاری ظریف و طنین قوی است و همانطور که از یک رهبر بزرگ اپرا انتظار می رود در کارهای کارایان همیشه نوعی تمرکز دراماتیک و وقوع طبیعی رویدادهای موسیقایی به چشم می خورد.

ساختن سمفونی های موتسارت بیش تر از اپراهایش طول کشید: او اولین اپرایش را در دوازده سالگی و اولین سمفونیش را در هشت سالگی ساخت. در واقع تعداد سمفونی های موتسارت (۵۰ سمفونی) به طور چشمگیری بیش تر از کوارتت های زهی، کنسرتو ها یا سونات برای پیانو هستند. اما از آن جا که سمفونی های او در جوانی ساخته شده اند، تعداد سمفونی های خوب او کمتر از تعداد کنسرتوها یا کوارتت های مهم اوست.

موتسارت پیش از ۱۸ سالگی حدود ۴۰ سمفونی ساخته بود و سمفونی دلربا و دوست داشتنی لا ماژور (شماره ۲۹) را نیز تنها دو ماه بعد نوشت. سمفونی های شماره ۳۲ و ۳۳ در سال ۱۷۷۹ و در سالزبورگ ساخته شدند. موتسارت هافنر و لینتز را اوایل دهه ۸۰ قرن هیجده و پس از رفتن به وین نوشت. او پراگ، فیگارو و کنسرتو پیانوهای مهم خود در لا ماژور (k488)، سی مینور (k491) و سی ماژور (k503) را در سال ۱۷۸۶ خلق کرد.

یک دیدگاه

  • mohammad hessam
    ارسال شده در مرداد ۳۰, ۱۳۹۰ در ۱۰:۰۵ ب.ظ

    besyar niku faghat dust daram bedunam manzuretun az inke karajan ye musiciane mozarti e chie? ba tashakor

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

گزارشی از سخنرانی آروین صداقت کیش در سمینار «موسیقی و امر دراماتیک» (IV)

صداقت‌کیش ادامه داد: در امر دراماتیک اما این گونه نیست و درون و بیرون با هم یکی می‌شوند. اگر اجازه دهید مثالی در مورد امر هنری بزنم. کسانی که تئاتر بازی می‌کنند رابطه‌شان با متن نمایشی درونی است. یعنی نمی‌توانیم این رابطه را به درونی و بیرونی تقسیم کنیم و بگوییم این شخصیت واقعا وجود دارد و آن شخصیت فقط روی صحنه وجود دارد، همه‌شان وجود دارند. بنابراین این نظام باید با یکدیگر یکی و ادغام شده باشد. اگر به موضوع دادن پول به فروشنده به عنوان یک کنش برگردم، نمی‌توانیم بگوییم الان بیرون این نظام ارتباطی هستیم و نظام داخلی آن با نظام بیرونی‌اش متفاوت است. اگر کسی هم از بیرون به این رویداد نگاه کند فقط در حال نگاه کردن به یک کنش است و مانند موضوع داستان نیست که نتواند داخل آن شود، او هم می‌تواند وارد این کنش شود و مرزی ندارد.

شهرام صارمی از مدیریت اجرایی جشنواره موسیقی فجر استعفا کرد

در پی استعفای اعتراض آمیز علی ترابی، شهرام صارمی مدیر اجرایی سی و پنجمین جشنواره موسیقی فجر، یک روز پس انتصاب مدیر جدید دفتر موسیقی وزارت ارشاد با انتشار نامه‌ای سرگشاده از سمت خود استعفا کرد.

از روزهای گذشته…

مسابقات بین المللی نوازندگی پیانو شوپن (II)

مسابقات بین المللی نوازندگی پیانو شوپن (II)

مسابقات بین المللی پیانو شوپن یک رویداد هنری بسیار بزرگ است که در سطح بزرگی در مدت ده روز – یا بیشتر – برگزار می شود. دوره های اولیه این مسابقه دارای دو مرحله بود پس از جنگ جهانی دوم، تعداد مراحل این مسابقات به سه افزایش پیدا کرد، سپس از دوره نهم به بعد به چهار مرحله تقسیم شد. در واقع افرادی که به مرحله چهارم می رسند بعنوان فینالیست های مسابقات انتخاب شده اند.
بررسی علل جدایی نسل جدید از موسیقی کلاسیک ایرانی

بررسی علل جدایی نسل جدید از موسیقی کلاسیک ایرانی

مطلبی که پیش رو دارید، نوشته ای است از یکی از خوانندگان سایت گفتگوی هارمونیک؛ بهرام ورامینی، نوازنده و مدرس موسیقی، این نوشته را از شهر آبادان برای سایت فرستاده است که در آن، به دلایل جدایی نسل امروز با موسیقی کلاسیک ایرانی می پردازد.
ویژگی های یک سنتور خوب (I)

ویژگی های یک سنتور خوب (I)

بیشتر علاقه مندان به ساز سنتور که امیدوارانه تلاش خود را در راستای پیشرفت همه جانبه چه در زمینه ی نوازندگی و چه در کامل کردن معلومات موسیقی خود انجام می دهند، معمولا بعد از گذشت حدود دو، سه یا چهار سال احساس نیاز به یک ساز بهتر، باعث ترغیب آنها برای تهیه ی یک ساز خوب می شود. این عنوان مقاله را با این هدف شروع به نوشتن کردم که راهنمایی باشد برای آنها، جهت شناختن ویژگیهای یک ساز خوب و سعی کردم تا حدی به مسائل حاشیه ای این موضوع نیز بپردازم تا برخی از سوالات بی شماری که هنرجویان سنتور دارند پاسخ داده شود تا بلکه کمی از سردرگمی نجات یابند و البته روشن است بررسیهای ذیل از دیدگاه یک نوازنده می باشد که ممکن است با دید یک سازنده اندکی متفاوت باشد (چرا که اکثر سازندگان بیشتر سازهای خود را در نوع خود خوب می دانند!)
حفظ کنیم یا نه؟ (I)

حفظ کنیم یا نه؟ (I)

سال گذشته در روزنامه ای خواندم که به یک نوازنده جوان به دلیل توانایی هایش در اجرای یکی از آثار سخت معاصر از حفظ ، جایزه داده اند. از آن زمان تا به حال روی مساله تاثیر حفظ کردن بر اجرای خوب فکر می کنم. آیا بدون نت نواختن توانایی های اجرایی نوازنده را ثابت می کند؟ برای دریافت جواب با بسیاری از همکارانم صحبت کردم.
ری تا روم (II)

ری تا روم (II)

تاکید ویژه مجموعه «ری تا روم» بر عنصر آواز و مختصات آن در موسیقی های ایرانی، عربی، ترکی و اندلسی است. قطعه تهران، امروزی ترین قطعه در این آلبوم است و از آنجا که قرار بوده تا نماینده موسیقی کلاسیک ایران در این اثر باشد، با توجه به ساختار مدرن آن، در کتابچه اثر با صفت آوانگارد از آن یاد شده است:
یادآوری های پیرامون بررسی سه شیوه هنر تک نوازی <br>در موسیقی ایرانی، پژوهش مجید کیانی (III)

یادآوری های پیرامون بررسی سه شیوه هنر تک نوازی
در موسیقی ایرانی، پژوهش مجید کیانی (III)

«در این آثار (مانند نمونه سوم)… اندیشه هست، احساس هست، زیبایی هست، ذوق هست، حرکت زمان هست، تازگی، طراوات، امید، حرکت و شادابی مدام هست، و مهمتر از همه اینها انسان و انسانیت هست». «این ها را (نمونه سوم را) می توان “اثر هنری” نامید (ص۵۳).»
پنجمین جشنواره سایت ها و وبلاگ های موسیقی در فرهنگسرای ارسباران اجرا می شود

پنجمین جشنواره سایت ها و وبلاگ های موسیقی در فرهنگسرای ارسباران اجرا می شود

پنجشنبه، ۲۳ اردیبهشت ماه سال جاری ساعت ۱۸، با حمایت موسسه فرهنگی هنری رادنواندیش و فرهنگسرای ارسباران، پنجمین جشنواره سایت ها و وبلاگ های موسیقی در فرهنگسرای ارسباران اجرا می شود. در این دوره از جشنواره ۴ رشته در بخش اصلی و جنبی به رقابت می پردازند و نیز سایت و وبلاگ موسیقی برگزیده سال نیز به انتخاب داوران معرفی می شوند. در شب اجرای جشنواره، ۴ گروه موسیقی به اجرا خواهند پرداخت.
جایگاه رهبر (II)

جایگاه رهبر (II)

یکی رهبر حرفه ای غیر از اینکه در دوره های آموزشی با روشهای حرکت دست ( با چوب یا بدون آن) آشنا شده است و میداند چه حرکتی حواس نوازنده را به خود جلب کرده و چه حرکتی اشتباه است و نوازنده را گیج میکند، آشنایی کلی ای با روشهای مختلف نگارش و اصطلاحات نوشته شده توسط آهنگساز (به زبانهای مختلف و البته معروف) دارد. این اشراف بخاطر دیدن نت های مختلف و آموزشهای قبلی او حاصل شده و از عهده یک نوازنده ساده و غیر پی گیر(در این زمینه) خارج است.
یک تم و چند تنظیم (Sabre dance)

یک تم و چند تنظیم (Sabre dance)

رقص شمشیر موومانی از باله گایانه (Gayane) اثر آرام خاچاطوریان است که در سال ۱۹۴۲ تنظیم آن به پایان رسیده ، این قطعه متشکل از رقص های دسته جمعی است که اجرا کنندگان آن مهارت های خود با شمشیر را به معرض نمایش می گذارند. ریتم بسیار مهیج این اثر سبب شد که در کنسرت های متعدد به کرات اجرا شود و اقتباس های گوناگون این قطعه آن را از جایگاه ویژه ای در موسیقی عوام برخوردار نموده است.
ایزایی پادشاه ویولون (I)

ایزایی پادشاه ویولون (I)

اوژن ایزایی (Eugène Ysaÿe) ویلنیست، آهنگساز و رهبر بزرگ بلژیکی است. تئو ایزل (۱۸۶۵-۱۹۱۸) برادر وی: آهنگساز و پیانیست بود. اوژن ایزایی به نام “پادشاه ویلن” شهرت دارد. اگرچه ایزل در خانواده ای روستایی به دنیا آمد اما بیشتر اعضای خانواده نسل در نسل ساز می زدند.