چکناواریان میگوید: «وقتی در وین تحصیل میکردم، صومعه مخیتاریست ارمنی را در آنجا کشف کردم و گنجینهای از این سرودها یافتم. چنان در جستجوی همه دستنوشتهها درگیر شدم که بیش از ۱۰ سال طول کشید تا آنها را از کلیساها و صومعههای مختلف ارمنی جمعآوری کنم. هفت سنت مختلف به مجموع چندین هزار سرود و ملودی یافتم… پس از جمعآوری سرودها با کمک چندین کشیش از صومعه مقدس اجمیادزین، آنها را به نتنگاری مدرن رونویسی کردند. در سال ۱۹۷۷ مجموعه کامل سرودها و ملودیها در ۱۶ جلد به رهبر کلیسای حواری ارمنی، کاتولیکوس وازگن اول تقدیم شد. این بسیار دور از ایده اولیه من بود که ملودیها را فقط برای استفاده در آهنگسازیهای خودم داشته باشم، و متوجه شدم که این برای موسیقیشناسان اهمیت فوقالعادهای دارد.»
چکناواریان برای کار طولانی و فداکارانهاش، نشان «گریگور روشنگر» را توسط کاتولیکوس فقید وازگن اول دریافت کرد.
چکناواریان با برداشتن برخی از سرودهای قرون وسطایی که دوباره کشف کرده بود، اثر آوازی «زندگی مسیح» را برای تنور، باریتون و گروه کر مردانه ساخت که اولین بار در طول جشنواره در رویال الیزابت هال توسط خوانندگان آمبروزیان اجرا شد.
بسیاری از مهمترین آثار چکناواریان در این دوره دهساله پربار و شخصاً دشوار نوشته شدند که با انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹ و بلافاصله پس از آن به اوج رسید. از مهمترین آثار او در این زمان میتوان به سمفونی دوم (کریدو) و اوراتوریوی «کتاب مکاشفه» اشاره کرد که به ترتیب قسمت دوم و سوم سهگانه او درباره نسلکشی ارمنیها هستند که با سمفونی اول پیشگامانه او (رکوئیم برای کشتگان) برای ترومپت و پرکاشن آغاز شد و در سال ۱۹۷۶ در لندن توسط یونیکورن منتشر شد.
اثر کلیدی دیگر در پایان این دوره باله «اتللو» بود که توسط گروه باله شمالی سفارش داده شد و در سال ۱۹۸۵ در لندن با حضور پرنسس آن اجرا شد. ضبط این قطعه که آن سال توسط EMI با ارکستر سمفونیک لندن منتشر شد، توسط مجله گرامافون به عنوان «به شدت تأثیرگذار» ستوده شد.
ارمنستان ۱۹۸۹-۲۰۰۰
چکناواریان اندکی پس از سکونت در نیویورک در سال ۱۹۸۶، سرنوشت چکناواریان با زلزله ویرانگر ارمنستان در دسامبر ۱۹۸۸ تغییر کرد. در پاسخ، چکناواریان کنسرت خیریهای در کارنگی هال برای جمعآوری کمکهای امدادی برای قربانیان سازماندهی کرد. این کنسرت شامل پلاسیدو دومینگو، مستیسلاو روستروپوویچ، الکساندر تورادزه و ستارگان اپرای متروپولیتن نیویورک از جمله میرلا فرنی، فردریکا فون اشتاده، ساموئل ریمی و النا ابراتسووا بود. فروش بلیط این رویداد ۵۰۰,۰۰۰ دلار جمعآوری کرد که به ارمنستان فرستاده شد، جایی که چکناواریان چند ماه بعد به آنجا نقل مکان کرد و به عنوان رهبر اصلی و مدیر هنری ارکستر فیلارمونیک ارمنستان (APO) در ایروان منصوب شد.


۱ نظر