ایزایی و مکتب ویولون بلژیک (V)

اوژن ایزایی (1858-1931)
اوژن ایزایی (1858-1931)
کلا نسبت به منتشر کردن نوشته هایم تردید دارم؛ مطالب زیادی برای منتشر کردن دارم اما آنقدر شاهد چاپ مطالب ضعیف، خسته کننده و بی ارزش بوده ام که ترجیح می دهم که به ارزش نوشته هایم شک کنم تا اینکه اشتباهی را که دیگران مرتکب شدند را تکرار کنم. ما می توانیم از گام های (scales) دبوسی و آهنگسازان پس از او استفاده کنیم، همچنین آکورد های جدید آنها و توالی چهارمها و پنجمها، زیرا فرمول های تکنیکی جدید همیشه پس از یافته های هارمونیک دست می دهند.

هر چند هنوز متدی برای ویولن وجود ندارد که برای نواختن یک گام هولتون (whole-tone) انگشت گذاری تعریف کند. شاید باید تا زمانی که کرایسلر (Kreisler) یا خود من متدی برای ویولن بنویسیم که شکوفایی زیبایی های تکنیکی و رشد زیبایی شناسانه ویولن را آشکار سازد، شکیبا بود.

«در رابطه با تدریس ویولن باید بگویم که هیچ گاه ویولن را آنگونه که عموما انتظار می رود تدریس نکرده ام. اما در گودین – که اغلب تابستان هایی که در اروپا هستم را آنجا سپری می کنم- یک دوره آموزشی سنتی را درباره ویوتام، وینیافسکی و دیگر بزرگان ویولن برای ۴۰ تا ۵۰ دانشجو که علاقه مند بودند برگزار کردم، قرار است که همین دوره را برای مستر کلاسی از یک سری دانشجویان سطح بالا در سینسیناتی نیز برگزار کنم. من این کار را از روی عشق و علاقه انجام می دهم زیرا آثار مخصوصا ویوتام و وینیافسکی بسیار الهام بخش هستند. اما در عین حال نیز آنقدر بد نواخته می شوند (بدون هیچ شکوه و زیبایی و حسی از تفسیر سنتی اثر) که کیفیت کار نوازنده مانند کیفیت کار کارگرهایی است که از روی مقاطعه کار می کنند و مزد می گیرند!»

ویولن نوازی استادانه
«زمانی که کل تاریخ ویولن را در نظر می گیرم، به این نتیجه می رسم که سه گروه از موسیقیدانان از تبحر واقعی در زمینه ویولن برخوردار بودند. گروه نخست که متعلق به دوره رمانتیک هستند عبارتند از کورلی (Corelli)، ویتی و ویتام. گروه دوم متشکل از سه عضو است که به تکامل هنری رسیده اند: لوکاتلی (Locatelli)، تارتینی و پاگانینی.»

«گروه معاصر هم تراز این دسته دوم را سزار تامسون، کوبلیک (Kubelik) و بورمایستر (Burmeister) تشکیل می دهند. در آخر هم گروه سوم که بیشتر در زمینه آثار لیریک فعالیت دارد. اعضای این گروه چهار نفره عبارتند از: ایزایی، تیبود، میشا المان (Mischa Elman) و سامتینی (Sametini) از شیکاگو. سامتینی حقیقتا یکی از هنرمندان بسیار خوب گونه آوازی یا لیریک است. البته ویژگی های دیگری نیز وجود دارند. لوکالتی فقط در زمینه تکنیک برجسته نبود.»

«بسیاری از موسیقیدان های دیگر که نامشان در این گروه ها بیان نشده نیز خصوصیات مشترکی با این هنرمندان دارند. اما در حالت کلی من معتقدم که این گروه بندی به خوبی نمایانگر آنچه که ویولن نوازی استادانه می نامیم هستند و یک ویولون مستر باید یک ویولنیست، متفکر و شاعر باشد. او باید امید، عشق، احساسات و ناامیدی را شناخته باشد. او باید هر گونه احساساتی را درک کرده باشد تا بتواند آنها را در حین نواختن بیان کند. او باید آن گونه ویولن بزند که پان (خدای شبانان) فلوت می زد!»

و در آخر ایزایی نکته ای را خطاب به دانش پذیران و نوازندگان بلند پرواز گوش زد می کند: «اگر قرار است شاهد پیشرفت هنری باشیم، نباید عوامل تکنیکی و مکانیکی کار را نادیده بگیریم. نباید از یک پسر بچه پانزده ساله انتظار داشته باشیم که مانند یک نوازنده سی ساله که زندگی را واقعا تجربه کرده است بنوازد. اگر هنر ویولنیست، یک هنر واقعی باشد، نمی تواند در سنین نوجوانی موزیسین به اوج شکوفایی خود برسد.»

« در این سن تنها نویدی بر موفقیت ویولنیست وجود دارد که تنها با گذر زمان و در مسیر زندگی می تواند به موفقیت واقعی تبدیل شود. در عین حال آمریکایی ها استعداد ذهنی و روحی بالایی برای درک زیبایی دارند. آنها می توانند با افتخار ویولنیست هایی را که آینده درخشانی داشته و می توانند تا دو دهه دیگر به خط مقدم پیشگامان ویولن بپیوندند را از همین حالا معرفی کنند.»

theviolinsite.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

واکاوی نظری موسیقی امبینت (VIII)

به نظر می رسد همزمان با ظهور عصر فضا، در موسیقی نیز فناوری جدیدی متناسب با آن ظهور کرده است تا موسیقیدانان بتوانند احساسات خود را با آن بیان کنند. همین احساس بعدها (۱۹۸۳) هنوز در برایان انو زنده است و در پشت جلد آلبوم «آپولو» از شیفتگی خود برای خلق آثاری که در راستای دستاوردهای نوین علمی بشر باشد می نویسد.

بررسی برخی ویژگی های ساختاری آثار پرویز مشکاتیان (XIX)

بیشتر آثار پرویز مشکاتیان برای گروه ساز های ایرانی تنظیم شده اند و تعدادی معدودی از آنها توسط هنرمندانی چون محمدرضا درویشی و کامبیز روشن روان برای ترکیب ساز های ایرانی و جهانی تنظیم شده اند. این آثار به شرح زیر هستند:

از روزهای گذشته…

متبسم: دستان گروهی مستقل و بدون حامی بوده

متبسم: دستان گروهی مستقل و بدون حامی بوده

کسی که معتقد به کار گروهی است و بخواهد در کارش پیشرفت کند آن کار نباید شغلش باشد بلکه باید عشقش باشد! کسانی که در این راه فقط به فکر تجارت هستند به یقین محدوده وسعت دیدشان با کسی که حفظ گروه و گروه نوازی عشق وی است بسیار فرق می کند و ممکن است دور اندیشی های آن عاشق سینه چاک را نداشته باشد؛ چراکه تاجر فقط به نتایج مالی می اندیشد.
گزارش جلسه یازدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

گزارش جلسه یازدهم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (I)

یازدهمین جلسه از «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» عصر چهارشنبه، ۲۸ فروردین ۱۳۹۲ در خانه‌ی موسیقی برگزار شد. جلسه‌ی یازدهم که به «نقد نشانه‌شناسانه‌ی موسیقی» اختصاص داشت آغاز مباحث میان‌رشته‌ای این کارگاه به شمار می‌آید. در این گونه مباحث نقد موسیقی ابزارهای یک رشته یا زیررشته‌ی دیگر را به‌کار می‌گیرد تا به دنیای درون اثر هنری پا بگذارد یا پیرامونش را بکاود.
اختلالات صدای خوانندگان (VI)

اختلالات صدای خوانندگان (VI)

افرادی که صدای خود را از دست می دهند یا نشانه هایی از اختلال صدا در آنها مشاهده می شود که آسیب شناس گفتار و زبان نمی تواند برای آن علت عضوی یا جسمی پیدا کند، متناسب با نوع اختلال صدایشان، آسیب شناس می تواند بی صدایی یا گرفتگی صدای آنها را اختلال صدا با منشأ عملکردی طبقه بندی کند، که این نوع اختلالات صدا معمولا با صدا درمانی بهبود می یابد.
نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (X)

نقد تاریخ نگاری موسیقی ایرانی (X)

تفکیک امروزی موسیقی «غربی» از موسیقی «شرقی» براساس سیستم صداهای موجود در موسیقی غربی (گام کروماتیک دوازده قسمتی تعدیل شده) و سیستم های صداهای مورد استفاده (گام های دیاتونیک ماژور و مینور) و قواعد آهنگسازی و هارمونی حاصله از سیستم های صداها و بالاخره سازهای جوابگوی این فواصل و قواعد است. اما می دانیم که این عوامل در موسیقی غربی همه پدیده هایی هستند که در قرن هفدهم و هجدهم در اروپا به وجود آمده اند.
استاد شجریان آیا ثابت می‌کنید؟ (II)

استاد شجریان آیا ثابت می‌کنید؟ (II)

“سه سیم یا سه تار در حدود ۱۵۰ سال قبل به دست درویشی به نام مشتاق علی شاه که خود نوازنده برجسته‌ای نیز بود دارای سیم چهارمی شد. افزودن این سیم برای بهتر شدن صدا دهی و همراه کردن بیشتر صدای واخوان در هنگام نوازندگی بوده‌است، و این عمل را می‌توان اقدامی در جهت سیر تکاملی تدریجی این ساز دانست. این کار که بدون گرته برداری از هر گونه ساز غربی انجام شد، به قدری لازم و واجب بود که به رغم تناقض آشکار با نام ساز، مورد تایید اکثر موسیقی دانان آگاه آن روزگار که ردیف و موسیقی دستگاهی را از درون مقامی، پایه ریزی کردند قرار گرفت. قطعا اضافه کردن یک سیم به سه تار تغییر زیادی در بلندی صدای آن ایجاد نکرد اما تا مدت‌ها پس از آن اساتیدی نیز بودند که سه‌تار را با سه سیم می‌نواختند و یا حتی امروز نیز می‌نوازند” (رامین جزایری – فصلنامه ماهور ۱۰)
نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIII)

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIII)

در این شعبه اول سازهای بادی و کوبه ای نظامی، همراه با تئوری مقدماتی موسیقی اروپایی و خط نت نگاری فرنگی برای مقاصد موزیک نظام تدریس می شد. (درویش خان هم در عنفوان جوانی در این مدرسه نواختن طبل و نت نگاری را یادگرفت). اما… بعد از اینکه شاگردان ایرانی از این مدرسه فارغ التحصیل و بعد صاحب اسم و رسم (سالار و سرهنگ و تیمسار) شدند، با اطلاع و شناخت از موسیقی به زعم ایشان پیش رفته و «علمی» فرنگی (که تئوری تدوین شده داشت) و البته با در نظر گرفتن جو فرهنگی آن زمان (همگام بودن آزادی خواهی و مشروطه طلبی با تجدد خواهی و فرنگی مابی) بر آن شدند که در خدمت به فرهنگ ایران در راستای تجدد طلبی موسیقی «عقب مانده» را به کلی کنار گذارند.
سارا برایتمن

سارا برایتمن

سارا برایتمن (Sarah Brightman) سال ۱۹۶۰ در انگلستان متولد شد و از سن سه سالگی شروع به فراگیری فنون رقص نمود.
فخرالدینی: در زمان استاد خالقی، نوازندگان روزمزد بودند

فخرالدینی: در زمان استاد خالقی، نوازندگان روزمزد بودند

داستان این بود که می‌خواستند ببینند آیا می‌توانند رهبری ارکستر را به من بسپارند یا خیر؟ که کار موفقیت آمیز بود تا اینکه هر سه ارکستر ادغام شدند و ارکستر بزرگ با حدود ۳۱ نفر تشکیل شد. این ارکستر خیلی هم بزرگ نبود ولی نسبت به ارکستر‌های دیگر که ۱۵ نفره بود این ارکستر بزرگتر بود.
هنر رنسانس

هنر رنسانس

لغت فرانسوی رنسانس (Renaissance) به معنی تولد دوباره و همچنین نام یک دوران فرهنگی تاریخ اروپا است. این دوران سالهای پایانی قرون وسطا (دوران تاریکی) تا آغاز باروک را در بر میگیرد و در واقع به معنی نوعی نگرش تازه به فلسفه، هنرهای تجسمی، معماری، تئاتر، ادبیات و موسیقی در طول این عصر است.
خدایی: در آکادمی آواز، مستر کلاسهایی با شرکت استادان خواهیم داشت

خدایی: در آکادمی آواز، مستر کلاسهایی با شرکت استادان خواهیم داشت

برنامه های خوبی داریم در آکادمی آواز، اجرای کنسرت برای هنرجویان آواز برتر و تشکیل یک آرشیو قوی و بخش پژوهش و تحقیق در مورد شیوه های مختلف آواز؛ تشکیل یک گروه کر خوب و تشکیل یک گروه کر ایرانی برای کارهایی که قرار است ایرانی صدا بدهد و الان مجبورند برای این کارها از کرهایی استفاده کنند که با استیل آواز غربی میخوانند و آن نوع سونوریته و کاراکتر.