اولین جشنواره موسیقی اقوام شرق ایران برگزار می شود

روح الله کلامی، اتنوموزیکولوژیست، مدیر مؤسسه فرهنگی هنری عقل سُرخ و دبیر اولین جشنواره موسیقی اقوام شرق ایران از اجرای آیین های موسیقایی استان های شرق کشور در این جشنواره خبر داد. وی گفت: این جشنواره ظرفیت ورود به جدول جشنواره های بین المللی را دارد. آیین های موسیقایی شرق ایران، ریشه در فرهنگ و تمدن دارند. این جشنواره برای نخستین بار به میزبانی استان سمنان و در شهر تاریخی سرخه برگزار می گردد. گروه های موسیقی متعددی از استان های گلستان، سیستان و بلوچستان، خراسان رضوی، خراسان شمالی و سمنان در این جشنواره حضور فعال داشته و به اجرای موسیقی می پردازند.


کلامی افزود؛ استان سمنان به عنوان یک شاهراه ارتباطی بین اقوام شرق و غرب ایران بوده و این موقعیت سبب شده در طی تاریخ ناحیه کومش یا استان سمنان از تنوع قومی و زبانی غنی و شگرفی برخوردار باشد، از همین رو این استان، گزینه مناسبی برای برگزاری نخستین جشنواره اقوام شرق به نظر می رسد. غنای موسیقایی و فرهنگ شفاهی در شرق و شمال شرقی ایران، قابل تأمل است. با وجود این غنای بالا، موسیقی اقوام شرق به گونه ای در سایه خزیده که برپایی این جشنواره می تواند مقدمه ای بر معرفی بیشتر ظرفیت های این نواحی باشد. تلاش خواهد شد تا با برپایی و تداوم آن در سال های آتی، این جشنواره به جدول رویدادهای بین المللی موسیقی راه یابد.

برگزاری کارگاه های آموزشی و پژوهشی در طول برگزاری این جشنواره در مجتمع فرهنگی هنری باران سرخه و اجرای آیین های موسیقایی اقوام شرق در محوطه باز در کنار سایر برنامه های جنبی از برنامه های پیش بینی شده در دو روز برگزاری این جشنواره است.

دبیر اولین جشنواره موسیقی اقوام شرق ایران تصریح کرد: اجرای آیین ذکر خنجر که از شناخته شده ترین آیین های موسیقایی ترکمن ها است، اجرای آیین های موسیقایی گروه نیمروز سیستان و بلوچستان، برخی آیین های موسیقایی و موسیقی ساربانی استان سمنان در کنار اجرای آیین های موسیقایی تربت جام و غیره از جمله مهم ترین برنامه های اجرایی در اولین جشنواره موسیقی اقوام شرق ایران می باشد.

برپایی جشنواره های فرهنگی و هنری از این دست یک محرک و عامل مهم در معرفی ظرفیت های گردشگری و هنری استان های میزبان بوده و از نظر رونق اقتصاد فرهنگی و هنری نیز اهمیت بسزایی دارد.

دبیر جشنواره افزود: برنامه ریزی ای برای تداوم حیات این جشنواره در سالیان آتی جهت اجرا در سایر شهرستان های استان سمنان و استان های همجوار صورت گرفته که دبیرخانه ای به این منظور برای برگزاری جشنواره موسیقی اقوام شرق شکل گرفته است. این جشنواره پیرو پیگیری های چندین ساله اینجانب ضمن مدیریت و پیگیری طرح جامع موسیقی اقوام کشورهای اِکو و راه ابریشم شکل گرفته است. این جشنواره با پیشینه یک دهه مطالعات میدانی و انتشار آثار صوتی و نوشتاری مرتبط بوده و برای نخستین بار در ایران جشنواره ای با رویکرد موسیقی و توسعه برنامه ریزی شده است. از این رو برگزاری این جشنواره از اهمیت بالایی برخوردار است.

مشاهدات موسیقی شناس آلمانی از موسیقی ایران (IV)

تحقیق در موسیقی قدیم ایران بسیار مشکل است زیرا با مسلمان شدن ایران قدیم، موسیقی صدمه بسیار دید، نه تنها اجرای موسیقی، بلکه انتقال این نغمه‏ ها از یک نسل به نسل‏ دیگر هم زیان دید، به همین علت محققان فعلی موسیقی ایرانی‏ شکایت دارند که پیدا کردن خلاء حاصله بین تئوری و عمل‏ موسیقی قدیم بسیار مشکل است.

تئوریسین‏ های بزرگ بین قرن دهم و سیزدهم میلادی: الفارابی، ابن سینا و صفی الدین به عربی می ‏نوشتند اما اجرا کنندگان موسیقی عملا فقط فارسی صحبت می ‏کردند و اغلب آنها بی سواد بودند.

باید دانست که کشور ایران هفت برابر مساحت کشور فدرال آلمان است و به همین علت نیز در بسیاری از نقاط دور دست سنت‏های دور از مرکز دست نخورده مانده است. البته این دنیای موسیقی را به عنوان (عقب مانده) متهم‏ کرده ‏اند و طبعا نمی ‏توانست در برنامه یک کشور مترقی و صنعتی جا داشته باشد. امروز حرکتی در ایران شروع شده که‏ از ثروت دست نخورده موسیقی هم استفاده کنند و ترانه‏ های‏ محلی را با غرور و تکبری که شایسته آن نیز هست عرضه‏ می‏ کنند.

البته رابطه ‏ای بین موسیقی هنری به اصطلاح “Musique Savante” که به یک طبقه کوچک اهل موسیقی تعلق داشت و موسیقی محلی و عامیانه وجود دارد. موسیقی دان های بزرگ‏ همه نوازندگان درباری بودند و در ملاء عام کنسرت‏ نمی ‏دادند.

با این وصف باید بین این دو نوع موسیقی اساسا اختلاف گذاشت، موسیقی هنری هم به نوبه خود به دو قسمت‏ می ‏شود: موسیقی وزین و عمقی برای التذاذ روحی و موسیقی دیگری که ایرانیها آنرا «مطربی» می‏ نامند و بیشتر سطحی است.

اشکال بزرگ درک موسیقی ایرانی برای یک بیگانه سیستم‏ صوتی آن است و اینجا معلوم می ‏شود چرا موسیقی ایرانی‏ مطلقا به موسیقی اروپائی شباهت ندارد. گامهای موسیقی که ایرانی ها بکار می‏ برند «دستگاه» ها نامیده می‏ شوند. از آنها مدهای فرعی بنام «آواز» ها منشعب‏ می‏ شود.
این سیستم غیر معتدل شامل فواصل تقریبا نیم پرده، یک پرده و سه چهارم پرده است. دستگاه ایرانی معادل «مقام» در موسیقی غرب است‏ مجموعه دوازده گانه دستگاه ‏ها و آوازها نیز معادل دوازده‏ مقام عربی است. مشخصات آن از حیث خواندن (قرائت) و نت‏های انتهائی (فرود)، گامهای کلیسایی اروپا را به خاطر می‏ آورد.

هر دستگاه طبق قاعده معینی از قطعات مختلف یا ریتم یا بطور آزاد و غیر متریک تشکیل شده که به شیوه بداهه نوازی‏ نواخته می‏ شود. بعد از یک مقدمه (پیش درآمد) با سازهای متعدد که‏ در آغاز دستگاه به اجرا درمی‏ آید، نوبت به ساز تنها یا غالبا به آواز می‏ رسد. این آواز معمولا روی اشعار قدیم ایرانی‏ ساخته شده است و قاعدتا با یک تصنیف عامه پسند شروع‏ می‏ شود و بعد به قسمت دیگر ردیف که دارای جنبه‏ های‏ هنری و تزئینی مشکل است می ‏رسد.

خواننده در اینجا از یک تکنیک مخصوص هلهله شبیه‏ “Jodeln” (نوعی آواز کوهستانی اروپا) که آوازی در گلو است‏ و «تحریر» خوانده می‏ شود استفاده می‏ کند. زیبائی سادگی موسیقی هنری ایران را می ‏توان لااقل بطور کلی بدون‏ اشکال زیاد درک کرد. صفحه خوب ایرانی در بازار صفحه‏ فروشی دنیا کمیاب است.

مشاهدات موسیقی شناس آلمانی از موسیقی ایران (III)

با این همه، بستگی شرقیها را به سنت‏ها نمی ‏توان با موازین‏ اروپائی سنجید. امروز دوتار که سازی ایرانی است و در شمال شرقی و منطقه افغانستان نواخته می ‏شود با سیم‏های‏ نایلونی بسته می‏ شود. یک نوازنده فقیر از این تارها استفاده‏ می ‏کند زیرا تارهای زهی اگر چه بیشتر دوام می‏ کند گرانتر است. یک مثال بارز دیگر: در شیراز یک گروه ده نفری‏ از رادیو کابل یعنی «ارکستر رادیو کابل» کنسرت می‏ داد. جالب بود که از یک طرف آنها سنت های ملی خود را در موسیقی ارائه می‏ کردند، اما از جانب دیگر به تقلیدهای‏ نازیبا دست می‏ زدند. افغانستان در زمان قدیم با ایران یک‏ دولت داشت.

موسیقی افغانی اغلب روی اشعار فارسی‏ ساخته می شود. در آرامگاه حافظ با اشعار حافظ از شراب و موسیقی و عشق خوانده می‏ شد اما از آنجا که افغانستان میان‏ ایران و هندوستان قرار گرفته است از فرهنگ هندی هم‏ برخوردار شده ‏اند.

از جمله سازی دارند به نام«آرمونیا» که‏ شبیه آکوردئون است و آن را از هندی ها گرفته ‏اند که به وسیله‏ مبلغین مسیحی به آنجا آورده شده بود. از سرپرست گروه‏ پرسیدم آیا این ساز اختراع افغانی است، گفت کاملا نه! ولی‏ این مهم نیست. زیرا روی آن خیلی خوب موسیقی افغانی‏ می‏ توان نواخت. اما فلیکس هوربورگر (F. Hoerburge) در کتاب «موسیقی ملی افغانستان» می‏ نویسد شهردار یک‏ دهکده افغانی تصور می‏ کرد «آرمونیا» یک اختراع افغانی‏ است، بعدها هندی ها از افغانی ها گرفتند و از آنجا به اروپائیها رسید…

اما برگردیم به موسیقی ایرانی، همانطور که‏ بسیاری از ابنیه تارخی ایران تعمیر و مرمت شده موسیقی‏ قدیم ایران بار دیگر احیا شده است. با این حال ارکستری که‏ در تهران موسیقی ایرانی می‏ نوازد حاوی مجموعه ‏ای‏ از سازهای ایرانی و اروپائی است. آنها می‏ خواهند یک‏ ارکستر بزرگ داشته باشند، در حالی که موسیقی ایرانی‏ تک نغمه ایست و تنها برای گروه های کوچک ساخته شده‏ است و نوعی حس ایرانی باعث شده که به تقلید از اروپائی ها ارکستری بزرگ بوجود آورند که هیچ با نیازهای موسیقی‏ ایرانی تطبیق نمی کند.

اما توریست‏ها هم این موسیقی را غیر معمول می ‏یابند. به همین جهت آنرا جالب می‏ شمارند. رادیو و تلویزیون در این اواخر در اشاعه موسیقی سنتی‏ خیلی کوشیده است، سرپرست یک مرکز تحقیقی موسیقی که‏ چند سال پیش بوجود آمد، دکتر داریوش صفوت بود که‏ نه تنها در ایران بلکه در خارج از ایران هم موسیقی دان‏ سرشناسی است.

تران وانکه، اتنوموزیکولوژیست ویتنامی

تران وانکه (Tran Van Khe) یکی از بزرگترین استادان موسیقی سنتی ویتنام است که در بیست و چهارم ژوئن سال ۱۹۲۱ در خانواده ای با تاریخچه ای از چهار نسل موزیسین در ویتنام متولد شد. وانکه که پدر و مادر خود را در کودکی از دست داد سنت موسیقایی خانواده را از عمه خود “Tran Ngoc Vien” و دایی اش ” Nguyen Tri Khuong” فرا گرفت. وانکه فارغ التحصیل دکترای موسیقی شناسی از دانشگاه سوربن پاریس است؛ در «مرکز ملی پژوهش های علمی» (Centre National de la Recherche Scientifique) به پژوهش پرداخته و همچنین استاد دانشگاه سوربن و و عضو افتخاری شورای بین المللی موسیقی یونسکو بوده است.

تحقیقات علمی و فعالیت های موسیقی سنتی او (از جمله شرکت در چندین جشنواره، ضبط چندین اثر با Ocore، یونسکو و A.C.C.T)، جوایز و افتخارات فراوانی را از دانشگاه ها، آکادمی ها و موسسات بین المللی معتبر به ارمغان آورده است.



وانکه توانایی نواختن چندین ساز ویتنامی را دارد که از جمله آن ها می توان به این سازها اشاره نمود:

“dan kim or dan nguyet” (لوت ماه شکل)، “dan tranh” (زیتری با شش سیم)، “dan co or dan nhi” (ساز زهی آرشه ای با شش سیم)، “dan ty ba” (لوتی گلابی شکل با شش سیم) و نیز انواع سازهای کوبه ای. او همچنین با شعر خوانی و آواز به سبکهای سنتی شمال و جنوب نیز آشنا بود.

تخصص پروفسور تران تمامی موسیقی های آسیایی به ویژه موسیقی هند، ایران، چین، ژاپن و سنت های موسیقایی عربی را در بر می گیرد.

در سال ۲۰۰۵، وزیر امور خارجه و وزیر فرهنگ و اطلاعات دولت ویتنام از پروفسور وانکه دعوت نمودند تا به عنوان مشاور ویژه به متخصصان ویتنامی کمک کند تا پرونده ای درباره هنر آواز “Ca Tru” متعلق به شمال ویتنام تهیه کنند.

او که نزدیک به ۵۰ سال در پاریس زندگی کرده است و در سراسر دنیا به سخنرانی و اجرا پرداخته است نقشی کلیدی در معرفی موسیقی آسیا به جهان غرب ایفا نموده است. در پنجاه سال گذشته پروفسور وانکه توانسته است که چندین فارغ التحصیل دکترا به جامعه موسیقی تحویل دهد و چندین هزار دانشجو در سراسر دنیا از آموزه های او بهره برده اند.

او پیش از انقلاب به ایران سفرهایی داشته است و در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی با موسیقی دستگاهی ایران و موسیقیدانان آن آشنا شده است و یکی از تاثیر گذارترین اتنوموزیکولوگ ها روی موسیقی دستگاهی ایران بوده است.



داریوش صفوت، نورالدین رضوی سروستانی، داوود گنجه ای، تران وانکه،

پرویز مشکاتیان، جلال ذوالفنون و حسین علیزاده در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی

پروفسور وانکه در پنجم ژوئن سال ۲۰۱۵ در ویتنام چشم از جهان فرو بست.

«هزار و یک شب مِهرِ هنر»

سلسله کنسرت های پژوهشی شناخت موسیقی نواحی ایران

اجرای پژوهشی اساتید موسیقی شمال خراسان با همکاری موسسه موسیقی پارسین و دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران بر اساس طرح و ایده ای از مژگان چاهیان که از فارغ التحصیلان کارشناسی ارشد آهنگسازی از دانشگاه هنر تهران است، ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۶ ساعت ۱۲ در سالن آمفی تئاتر دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران واقع در کرج برگزار می شود.

این برنامه اولین نشست از سلسله برنامه های پژوهشی در دانشکده است که در آینده ادامه خواهد داشت.

در این کنسرت پژوهشی که از هنرمندان موسیقی شمال خراسان از شهر بجنورد و روستای اوغاز برای اجرا دعوت به عمل آمده است، عیسی قلی پور معروف به عیسی بخشی به اجرای دوتار و آواز خواهد پرداخت، فرهاد باغچقی نوازنده قوشمه مقام هایی را از موسیقی کرمانجی به همراه هادی باغچقی نوازنده دایره اجرا خواهد کرد و خانگُل مِصِر زاده از روستای اوغاز به لالایی خوانی می پردازد.

مژگان چاهیان، در این برنامه به عنوان پژوهشگر و سخنران، به شرح کلیات موسیقی شمال خراسان و تحلیل قطعات اجرایی توسط هنرمندان خواهد پرداخت.
این پروژه فرهنگی هنری که به منظور ایجاد یک پویش اجتماعی و فرهنگی تحت نظارت موسسه موسیقی پارسین با مدیریت رضا نادری مقدم، برای حمایت از موسیقی نواحی شکل گرفته، مجموعه برنامه هایی را طی چندین شب در خراسان شمالی با حضور تعدادی از هنرمندان اجرا نموده است.

ساماندهی وجوهات آموزشی و پژوهشی در این حوزه، تحلیل موسیقی با هدف بازشناسی نواهای بومی در ساختارهای قومی و ضرورت تسریع در بستر سازی مناسب برای حفظ این میراث در راس کار این پروژه در ارتباط با محیط آکادمیک موسیقی قرار دارد و آغاز کننده تداوم همکاری هنرمندان موسیقی نواحی با دانشکده موسیقی دانشگاه هنر و ثبت و تحلیل علمی موسیقی آن ها است.

هم چنین به جهت ساماندهی به وضعیت نامساعد سلامتی و معیشتی تعدادی از این هنرمندان، این برنامه به صورت همت عالی با عنایت به این که کلیه منافع مالی آن به نفع هنرمندان باشد، برگزار می گردد.

لازم به ذکر است که پیشتر سمینار پژوهشی “مطالعه‌ی تأویلی فعالیت‌های موسیقی معاصر در ایران” در دومین فستیوال بین المللی موسیقی معاصر تهران با سخنرانی مژگان چاهیان ۷ اردیبهشت ۱۳۹۶ در موزه هنرهای معاصر تهران – سینما تک برگزار شد.

گزارشی از برگزاری نشست تخصصی موسیقی شمال خراسان (II)

در مقدمه ای که در سخنرانی مژگان چاهیان بیان شد، چنین آمده بود:

لو و هرایی که دو نوع مقام آوازی با متر آزاد در موسیقی شمال خراسان‌اند، با فرهنگ اقوام کُرد آن منطقه نسبت معین دارند و یکی از اجزاء مهم فرهنگی آنان بشمار می‌آیند. این دو مقام آوازی تاکنون مورد بررسی و تحلیل قرار نگرفته‌ است. اینجانب از آنجایی که همواره مشتاق فراگیری تکنیک‌های آوازی در موسیقی ایرانی بودم، تصمیم گرفتم بر روی موسیقی آوازی شمال خراسان پژوهش کنم.

این نوع موسیقی آوازی دارای جنبه‌های گوناگون تاریخی، اساطیری و اجتماعی است. علاوه بر آن، این کنجکاوی در من بود که چگونه می‌توان این نوع موسیقی را با صورتی معاصر ارائه نمود اما قبل از آن نیاز بود تا نمونه‌های اصیل جمع‌آوری شود. در ضبط نمونه‌ها سعی کردم اجزاء برجسته آوازهای لو و هرایی را مورد توجه قرار دهم. لازم به ذکر است بخشی‌هایی که آثارشان ضبط شده است، تنها بازماندگان اصیل موسیقی شمال خراسان هستند که اسامی آن ها به شرح زیر می باشد:

سهراب محمدی (بخشی)

عیسی قلی پور (بخشی)

روشن علی گل افروز (بخشی)

حسین ولی نژاد (بخشی)

حسین عزیزی پور (لُولُوچی یا لُولُوگر)

در ادامه سخنرانی مژگان چاهیان، وی با ذکر پیشینه پژوهش، روش پژوهش و سوالات پژوهش، به موقعیت جغرافیایی و تاریخی کُرمانج های شمال خراسان، کلیت ساختار اشعار و موسیقی آن منطقه و دسته بندی مقام ها پرداخت و سپس دو مقام آوازی لو و هرایی با توجه به آوانویسی های انجام شده توسط او، از لحاظ فنی و تکنیکی و ویژگی‌های مهم آن ها همچون جملات، موتیف‌های آوازی، دینامیک، گردش فواصل، تمپو، متر و اجزاء دیگر مانند تحریرها و نحوه‌ی تنفس خواننده بررسی و به طور کامل و علمی تحلیل شد و نتیجه گیری آن نیز ارائه گردید که چکیده ی آن به شرح زیر می باشد:

بررسی و تحلیل تکنیک های آوازی مقام های لو و هرایی

لو و هرایی دو نوع مقام آوازی با متر آزاد در موسیقی شمال خراسان‌اند. سوابق تاریخی نشان می‌دهد که در مضمون آنها حالات روانشناختی با گرایش غم غربت، ویژگی‌های تمثیلی زبانی و روایت اساسی‌ترین نشانه‌های قومی یافت می‌شود. این دو مقام همچنین دارای مشخصاتی هستند که آنها را به عنوان آوازی خاص متعلق به کُردهای شمال خراسان معرفی می‌کند. در این پژوهش پس از سفر به شمال خراسان و جمع‌آوری و طبقه‌بندی انواع لو و هرایی، تحلیل فنی انجام پذیرفت. مشخصات فنی لو و هرایی همچون جملات، موتیف‌های آوازی، دینامیک، گردش فواصل، تمپو، متر و اجزاء دیگر مانند تحریرها و نحوه‌ی تنفس خواننده بررسی، اندازه‌گیری و تحلیل شده است. رساله در نهایت مجموعه‌ای از ویژگی‌های موسیقایی و فرهنگی این نغمات را با تبعیت از عنوان رساله بررسی و تحلیل تکنیک‌های آوازی مقام‌های لو و هرایی- پیش رو گذاشته است.

بنا به گفته مژگان چاهیان، پس از سفر به شمال خراسان، آوانویسی مقام های لو و هرایی و بررسی و تحلیل فنی و تکنیکی کامل مقام ها، سعی شد تا با بهره گیری از نغمات موسیقی کُرمانجی شمال خراسان و تکنیک های آوازی آن منطقه که الزاما گویش خود را نیز به دنبال دارد، اثری آهنگسازی شود تا در ترکیبی از برخی لحن های موجود در موسیقی نیمه اول قرن بیستم و موسیقی مقامی، روایتگر نوعی بیان شخصی باشد. بدین ترتیب چهار آواز کُرمانجی برای دو تکخوان و ارکستر سمفونیک با نظارت محمدرضا تفضلی و تقی ضرابی توسط مژگان چاهیان آهنگسازی شد و با خوانندگی حسین مهرانی و مژگان چاهیان در دانشگاه هنر تهران در تیر ماه ۱۳۹۵ اجرا گردید و به عنوان پایان نامه ممتاز دانشگاه هنر تهران در چند سال اخیر شناخته شد.

فراخوان دهمین جشنواره ملی موسیقی نواحی ایران

فراخوان دهمین جشنواره ملی موسیقی نواحی ایران برای حضور گروه‌های موسیقی نواحی و مقامی با رویکرد منظومه‌خوانی در دو بخش راویان اصالت (رقابتی) و اجرای پیشکسوتان (جنبی) به طور رسمی منتشر شد.

«منظومه خوانی» یکی از شکل‌های رایج در موسیقی اقوام مختلف ایران است. مضامین این منظومه‌ها در برگیرنده متون کهن ادب فارسی و منظومه‌های شفاهی موسیقایی مناطق مختلف ایران است. راویان این منظومه‌ها که در نواحی مختلف ایران با نام‌هایی همچون عاشیق، باخشی، بخشی، پهلوان، شائر و… نامیده می‌شوند، به عنوان ناقلان فرهنگ گفتاری در انتقال فرهنگ بومی نقش بسزایی دارند. منظومه‌خوانی در مناطق مختلف ایران با توجه به بافت فرهنگی هر منطقه، واجد خصوصیات و ویژگی‌های منحصر به فردی است که حاوی ودایع فرهنگی اقوام مختلف است؛ امّا برخی از مضامین این منظومه‌ها فراتر از حیطه قومی است؛ مانند منظومه‌خوانی ادبیات کهن ایرانی نظیر شاهنامه‌خوانی در اغلب مناطق ایران، خیام‌خوانی در بوشهر، نظامی‌خوانی در لرستان و برخی در حیطه قومی است مانند منظومه‌های کوراوغلو، اصلی و کرم و… که با الحان بومی با ساز و آواز روایت می‌شده است.

از آنجا که این نوع از موسیقی حاوی مهمترین رپرتوار سازی و آوازی موسیقی مناطق مختلف ایران است، «دهمین جشنواره موسیقی نواحی ایران» با محوریت منظومه‌خوانی و اهداف ذیل از تاریخ سه شنبه ۶ تیر تا جمعه ۹ تیر ۱۳۹۶ در کرمان برگزار خواهد شد.

این جشنواره با اهدافی چون حفظ و انتقال ویژگی‌های آیینی موسیقی نواحی ایران به آیندگان، پاس‌داری از نغمات قدیمی و مواریث معنوی و سجایای نهفته در این موسیقی و فراهم‌سازی بستر مناسب برای به دست آوردن بازمانده‌های موجود و احیاء انواع فرم‌های اجرایی موسیقی نواحی ایران برگزار می‌شود.

شخص منظومه‌خوان متقاضی شرکت در جشنواره، باید خود نوازنده بوده یا نوازنده همراه داشته باشد. تعداد اعضای گروه باید حد اکثر ۲ نفر باشد، به استثناء برخی از مناطق (بنا به نظر هیأت انتخاب دهمین جشنواره موسیقی نواحی ایران)‌ هر نوازنده یا خواننده می‌تواند فقط در قالب یک گروه یا یک فرد، در جشنواره اجرا داشته باشد.

نمونه اجرای تصویری گروه یا فرد متقاضی، باید بر روی لوح فشرده با کیفیت مطلوب به مدت ۲ تا ۵ دقیقه، بدون ویرایش و ضبط استودیویی، همراه با تکمیل فرم درخواست شرکت در جشنواره و متن اشعار با ترجمه آن، به صورت پستی به آدرس دبیرخانه جشنواره ارسال یا به طورحضوری تحویل شود. مدت زمان اجرای گروه‌ها و نفرات راه یافته به مرحله‌ی نهایی بخش رقابتی، ٢ دقیقه خواهد بود.

آدرس پستی دبیرخانه دهمین جشنوار موسیقی نواحی ایران کرمان، چهارراه طهماسب‌آباد، مجتمع فرهنگی-هنری کرمان، طبقه اول، دفتر انجمن موسیقی کرمان، کد پستی ۷۶۱۳۶۷۵۵۹ و آدرس پست الکترونیکی آن kermanmusicunity@gmail.com است.

افراد و گروه ها به صورت برگزیده و بدون رتبه‌بندی، با توجه به ویژگی‌های خاص اجرایی هر منطقه، توسط هیات داوران انتخاب و معرفی می‌شوند. به نفرات برگزیده جشنواره، علاوه بر لوح تقدیر، یک سکه تمام بهارآزادی و به نوازنده‌ همراه یک نیم سکه بهار آزادی، اعطا خواهد شد. به تمامی شرکت کنندگان در جشنواره، گواهی شرکت اعطا خواهد شد.

بخش غیر رقابتی نیز شامل اجرای موسیقی پیشکسوتان موسیقی نواحی ایران در سالن‌های شهر کرمان و شهرستان‌های تابعه، مطابق با جدول زمان بندی مشخص شده توسط دبیرخانه جشنواره، خواهد بود. شرکت کنندگان این بخش، توسط ستاد جشنواره انتخاب و دعوت خواهند شد.

مهلت ارسال آثار به دبیرخانه جشنواره تا ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۶ است.