جمعه ۹ بهمن ۱۳۸۸
والری ابیسالوویچ گرگیف (Valery Abisalovich Gergiev) متولد 2 مه 1953، رهبر مشهور روس و مدیر اپرا است. گرگیف مدیریت هنری بسیاری از سازمانهای موسیقی را بر عهده داشته است، مانند مدیریت تئاتر مارینسکی، رهبر ارکستر سمفونیک لندن و رهبر میهمان اصلی اپرای متروپولیتن و نیز مدیر هنری جشنواره شبهای سفید در شهر پترزبورگ روسیه می باشد. گرگیف در مسکو به دنیا آمده، وی از همان کودکی آغاز به نواختن پیانو نموده، پیش از آنکه برای تحصیل به کنسرواتوار پترزبورگ در لنینگراد از سال 1972 تا 1977 برود. استاد رهبری وی الیا موسین (Ilya Musin) یکی از بزرگترین استادان رهبری در تاریخ موسیقی روسیه بود.
خواهر گرگیف، لاریسا گرگیف، مدیر آکادمی خوانندگی مارینسکی می باشد. در سال 1999 گرگیف با ناتالی دبیسوا ازدواج کرد، شخصی که 27 سال است که هنرجوی وی است که اصالتش از قفقاز است، آنان دو فرزند پسر و یک دختر دارند. گفته شده که گرگیف و ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور سابق روسیه، دوستان نزدیکی هستند و حکم پدر خوانده را برای فرزندان یکدیگر دارند، اگرچه گرگیف در نامه ای پدرخواندگی فرزندان یکدیگر را تکذیب نمود.
در سال 1978 وی دستیار رهبر اپرای کیروف شد و سپس دستیار یوری تمیرکانوف (Yuri Temirkanov) در اپرای مارینسکی، جایی که خود برای اولین بار اپرای جنگ و صلح اثر سرگی پروکوفیف (Sergei Prokofiev) را رهبری نمود. گرگیف رهبر ارکستر فیلارمونیک ارمنی از سال 1981 تا 1985 بود، در این سال اولین اجرای خود را در انگلستان، در جشنواره لیچفیلدایفا، به همراه پیانیست شهیر
یوگنی کیسین (Evgeny Kissin) و ویلنیست هایی مثل
ماکسیم ونگروف (Maxim Vengerov) و وادیم رپین (Vadim Repin) به نمایش گذاشت.
در سال 1991 برای اولین بار گرگیف اپراهای غرب اروپا را رهبری کرد؛ اپرای باورین در اجرای بوریس گودنوف اثر مودست موسورگسکی (Modest Mussorgsky) در مونیخ. در همان سال اولین رهبری خود در آمریکا را اجرا کرد که آن اپرای جنگ و صلح به همراه
اپرای سن فرنسیسکو بود. از آن پس هم قطعات اپرا و هم ارکستر را در تمام دنیا رهبری کرد. گرگیف همچنین در بسیاری از جشنواره های موسیقی فعالیت دارد.
در سال 1988 رهبر و کارگردان هنری اپرای مارینسکی شد و در سال 1996 توسط دولت روسیه به مدیریت آنجا درآمد. علاوه بر فعالیت هنریش در مارینسکی، گرگیف روی سرمایه گذاری برای پروژه هایی در مارنیسکی نیز کار می کرد و سعی در بازسازی تئاتر مارنیسکی در سال 2010 داشت.
از سال 1995 تا 2008 گرگیف رهبر ارکستر فیلارمونیک روتردام بود. در سال 1997 رهبر اصلی میهمان اپرا متروپلیتن در نیویورک بود، اولین رهبری وی به همراه آن اپرا، ا اجرای بوریس گودنوف اثر موسورگسکی بود. در سال 2002 گرگیف در فیلم کشتی روسی به کارگردانی الکساندر سوکروف (Alexander Sokurov) بازی کرد.
در سال 2003 برای اولین بار مجموعه کامل حلقه نیبلانگ اثر
واگنر را در تئاتر مارینسکی رهبری کرد. در سال 1988 گرگیف برای اولین بار رهبر میهمان ارکستر سمفونیک لندن بود و در سال 2004 برای دومین بار به این سمت درآمد که سمفونیهای سرگی پروکوفیف را رهبری کرد. در سال 2005 به عنوان پانزدهمین رهبر اصلی آنجا برگزیده شد.
با آنکه قرار دادی 3 ساله با آنان بسته بود اما به دلیل بیماری نتوانست در کنسرتها حضور یابد و از اول ژانویه 2007 به بعد، کالین داویس (Colin Davis) جانشین وی شد. در اکتبر 2007 در یک پروژه منحصر به فرد به مناسبت صدمین سال چاپ کتاب کریستمس نوشته نیمان مارکوس (Neiman Marcus) برگزار می شد شرکت کرد.
کنسرتی با رهبری وی به همراه ارکستر کیروف و پیانیست لوولا آستانوفا که بخشی از هدیه 1.59 میلیون دلاری بود. گفته شده این کنسرت فوق العاده توسط شخصیت تلویزیون آمریکا رجیز فیلبین (Regis Philbin) و به میزبانی امی برگزار شده است. گرگیف به رهبری با روشی آزاردهنده در عین حال پر شور شهرت دارد! وی رهبری است که یک قطعه را با بهترین کیفیت نمایشی ارائه می دهد.
قسمتی از راهبری گرگیف را ببینید
شگفت آور است که وی از خلال دندان به جای چوبک رهبری استفاده می کند که می توان آن را در اجرای کاپریس اسپانیول (Capriccio Espagnol) اثر ریمسکی کورساکوف (Rimsky-Korsakov) و لا فرزا دل دستینو (La Forza del Destino) اثر وردی در سایت یوتوب (YouTube) مشاهده نمود. گرگیف محبوب ترین آهنگ ساز خود را سرجی پروکوفیف (Sergei Prokofiev) می داند که برای ضبط "قطعه سکایی" (Scythian Suite) اثر پروکوفیف در سال 2006 به همراه گروه راک انگلیسی لد زپلین (Led Zeppelin) جایزه دریافت نمود.
در آوریل 2007 گرگیف یکی از رهبران ارکستر بریتانیایی در میان دیگر موسیقیدانان بود که به موسیقی کلاسیک در این کشور در طی 10 سال گذشته بسیار بها داده اند. دولت انگلستان به منظور رشد موسیقی کلاسیک در این کشور، کنسرتهای موسیقی کلاسیک را برای کلیه محصلین رایگان کرد. گرگیف همچنین حامی صلح در قفقاز به خصوص در درگیری بین دولت مرکز گرجستان و جنوب قفقاز می باشد.
بعد از کشتار دسته جمعی مدرسه بسلن در سال 2004 گرگیف برای دعوت مردم به صلح و دوری از انتقام، در برنامه ای تلویزیونی حضور یافت. وی کنسرتی را در ادای احترام به کشته شدگان رهبری نمود. در زمان جنگ در جنوب قفقاز در سال 2008، در شهر شینوالی قفقاز در کنار ساختمانهای ویران شده آن شهر در ادای احترام به قربانیان جنگ کنسرتی را رهبری کرد.
گرگیف بیشتر بر روی اجرا و ضبط آثار آهنگسازان روسی متمرکز بوده، هم اپرا و هم آثار سمفونیک، از میکائیل گلینکا، چایکوفسکی، بورودین، ریمسکی کورساکوف، پروکوفیف و شوستاکویچ. بیشتر ضبطهای او بیشتر به همراه ارکستر کیروف و چندین اجرا به همراه
فیلارمونیک وین بوده. آثار جدید وی، ضبط اجرای زنده سمفونیهای کامل پروکوفیف و سمفونیهای
گوستاو مالر به همراه ارکستر سمفونیک لندن است. در سال 2009 گرگیف به همراه برچسب ضبط مارینسکی و ارکسترسمفونیک لندن مجموعه ضبطهایی انجام داد که دو اثر اول آن به موسیقی شوستاگویچ اختصاص داده شد.
en.wikipedia.org
بهمن ۱۱م, ۱۳۸۸ at ۶:۱۵ ق.ظ
نام این رهبر گرگیف تلفظ میشه.