ارکستر سمفونیک آمریکا

وقتی لئوپالد استوکوفسکی (Leopold Stokowski) ارکستر سمفونیک آمریکا را در سال ۱۹۶۲ یعنی در ۸۰ سالگی خود، پایه گذاری کرد، هدف جدیدی را برای این ارکستر متصور بود: نشان دادن استعداد های موزیسین های آمریکایی با برگزار کردن «کنسرت هایی از آثار برجسته و با قیمتی مناسب به گونه ای که همه بتوانند شرکت کنند». از آن زمان تا کنون، این ارکستر تمام تلاش خود را انجام داده است تا دامنه تعهدات خود را گسترده تر نموده و با نوآوری در زمینه فعالیت خود به مخاطبان موسیقی ارکسترال بیفزاید و از ابقاء فرم های موسیقی کلاسیک اطمینان حاصل کند.

لئوپالد استوکوفسکی تا سال ۱۹۷۲ که به انگلستان بازگشت مدیر موسیقی این ارکستر بود. پس از بازگشت او به انگلستان در نود سالگی، کازو یوشی آکی یاما (Kazuyoshi Akiyama) مدیریت موسیقی ارکستر را تا سال ۱۹۷۸ بر عهده داشت.

از دیگر مدیران موسیقی این ارکستر، در اوایل دهه هشتاد قرن بیستم، می توان از موشه آتزمان (Moshe Atzmon) و جوزپه پاتانه (Giuseppe Patanè) نام برد. جان موسری (John Mauceri) در سال ۱۹۸۵ و کاترین کامت (Catherine Comet) در سال ۱۹۹۱ عهده دار این مسئولیت شدند. مدیر کنونی موسیقی و رهبر اصلی ارکستر سمفونیک آمریکا لئون بتستاین (Leon Botstein) است.

ارکستر سمفونیک آمریکا علاوه بر اجرای کنسرت در کارنگی هال، یک سری سخنرانی/کنسرت، در تعامل با مخاطبان، برگزار می کند که نام این سری برنامه ها «رمزگشایی از آثار کلاسیک» (Classics Declassified) است. این ارکستر همچنین ارکستر مرکز هنرهای نمایشی ریچارد بی فیشر، در کالج بارد، نیز بوده که کنسرت هایی را در فصل زمستان برگزار می نماید و در جشنواره موسیقی بارد در فصل تابستان نیز به اجرا می پردازد. این ارکستر در اکثر کشورها به اجرا پرداخته و آثار ضبط و پخش شده فراوانی را در کارنامه خود دارد.

ارکستر سمفونیک آمریکا، در قالب کنسرت های موضوعی (thematic concerts) خود، آثار کمتر اجرا شده ای را روی صحنه برده است و نه تنها توانسته است توجه ها را به این آثار جلب کند بلکه اجراهای تازه ای از این آثار را توسط ارکستر ها و شرکت های اپرای سراسر دنیا نیز باعث شده است. ارکستر سمفونیک آمریکا شاهکارهای موسیقی را دوباره به مجموعه آثار شناخته شده سمفونیک معرفی می کند و با این کار خود این آثار را برای اجراهای آینده در اختیار ارکسترهای دیگر نیز می گذارد.

در واقع، ارکستر سمفونیک آمریکا به سرپرستی بتستاین بود که توانست در برگزاری برنامه های موضوعی (thematic programming) پیشگام شود. در برنامه گذاری موضوعی سعی بر این است که آثاری که ساخته می شوند موضوع های مشترکی، از ادبیات، هنر، تاریخ یا دیگر منابع، را در بر بگیرند. تأکید بتستاین بر اجرای آثاری بود که ارکستر فیلارمونیک نیویورک آنها را کمتر اجرا کرده است؛ مانند آثار کمتر اجرا شده آهنگسازان برجسته یا آثار درخشان آهنگ سازانی که کمتر معروفند.

از جمله آثاری که در این سری برنامه ها اجرا شدند، می توان به این موارد اشاره نمود: اجرای آریان و مرد ریش آبی (Ariane et Barbe-bleue) از دوکاس (Dukas) در فصل ۱۹۹۸-۱۹۹۹ به اجرای دوباره این اپرا توسط ارکستر شهر نیویورک در سال ۲۰۰۵ و ضبط آن توسط ارکستر سمفونیک بی بی سی انجامید.

به همبن ترتیب، اجرای اپراهای هلنای مصری (Die ägyptische Helena) و عشق دانه (Die Liebe der Danäe) از اشتراوس در خانه های اپرای آمریکا تأثیر گرفته از اجرای آن ها توسط ارکستر سمفونیک آمریکا در فصل های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۰ بود.

اجرای سمفونی شماره یک گاوریل پپف (Gavriil Popov) در فصل ۲۰۰۲-۲۰۰۳ این ارکستر ضبط این سمفونی توسط ارکستر سمفونیک لندن را به دنبال داشت. ورژن ضبط شده این اثر نامزد دریافت جایزه گرمی شد!

تلاش های ارکستر سمفونیک آمریکا در احیای کنسرتو ویولن پائول کلتزکی (Paul Kletzki) راه را برای اجرای این اثر توسط ارکستر سمفونیک برن هموار نمود. در واقع، آثار کلتزکی را نازی ها از بین برده بودند.

ارکستر سمفونیک آمریکا علاوه بر اینکه به اجرای این آثار اهمیت می دهد، تلاش می کند تا این آثار را در رپرتوار نیز حفظ کند و از حذف شدن آن ها از رپرتوار جلوگیری کند. اگرچه پارت ها و نت های کامل برخی از آثار کمیاب موجود هستند و از کیفیت خوبی بر خوردارند، اما آثاری هستند که به بازسازی فراوان و اساسی نیازمندند تا قابلیت اجرا پیدا کنند.

به عنوان مثال، هیچ پارت ارکسترالی از “Four Temperaments Waltz”، از یوهان اشتراوس (Johann Strauss Sr.) وجود ندارد. اما تلاش های فراوان ارکستر سمفونیک آمریکا برای تهیه این پارت ها به این معنی است که اکنون ارکسترهای دیگر برای اجرای این اثر به مشکلی این چنینی بر نمی خورند.

americansymphony.org
en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

خودسوزی یک موسیقیدان

استاد حسین دهلوی، بامداد امروز در سن ۹۲ سالگی درگذشت. او تنها بازمانده نسل طلایی دهه اول این قرن و به واقع بزرگترین موسیقیدان زنده هم عصر ما بود که در آهنگسازی، تدریس و استانداردسازی در موسیقی ایران آثاری ماندگار داشته است. نوشته ای که پیش رو دارید قرار بود سال گذشته در یادنامه استاد دهلوی به انتشار برسد؛ این یادنامه قرار است به زودی منتشر شود.

پرتی ینده، الماس جدید اپرا (I)

چندی پیش، فصل اپرای ملی پاریس در کاخ گرنیه (Palais Garnier) با نسخه جدید لا تراویاتا (la Traviata) اثر جوزپه وردی (Giuseppe Verdi) به کارگردانی سیمون استون (Simon Stone)، کارگردان استرالیایی، آغاز شد. این اپرا تا ۱۶ اکتبر ۲۰۱۹ در کاخ گارنیه بر روی صحنه است.

از روزهای گذشته…

لوکاس فاس، اسطوره زنده موسیقی آمریکا

لوکاس فاس، اسطوره زنده موسیقی آمریکا

لوکاس فاس (Lukas Foss)، آهنگساز، استاد و نغمه پردازی مهم در هنر موسیقی آمریکا محسوب می شود. او بویژه در زمینه ی نقد موسیقی قرن بیستم تلاش بسیار کرده است. فاس سرآغاز پیوند خود با موسیقی را در شهر برلین تجربه کرد، در همین شهر بود که نوازندگی پیانواین ساز مهم را آغاز کرد ودر عین حال کوشش نموده با مبانی نظری این ساز آشنا شود، استادش خولیو گلدستین (Julius Goldstein) بود.
روش سوزوکی (قسمت چهل و دوم)

روش سوزوکی (قسمت چهل و دوم)

قطعاتی را که کلینگر به من می‌داد می‌نواختم و او مرا تصحیح می‌کرد. زمان کلاس طبق معمول دو ساعت طول می‌کشید. او به این مسئله توجه داشت که به من قطعاتی از دوران‌های مختلف را برای نواختن بدهد. احتمالا با این روش می‌خواست که اشتباهات مرا پیدا و تصحیح کند. هرگز به زمانی که صرف آموختن به من می کرد، توجهی نداشت، اما در مقابل برای من که می توان گفت آدمی تنبل بودم و می بایست تمام این قطعات را یکسره اجرا می کردم، این زمان رنج و عذابی مضاعف محسوب می شد. من از ابتدا می‌دانستم که فکر سلیست شدن را باید از ذهنم دور کنم، البته در آن موقع نمی‌دانستم که این مسئله ارتباطی به استعداد ندارد و تنها به میزان تکرار و تمرین مربوط می شود.
کارول کینگ (II)

کارول کینگ (II)

کینگ و لارکی بعدها به کالیفرنیا رفتند و در سال ۱۹۶۸ تریو The City را راه اندازی کردند و یک آلبوم به نام Now That Everything’s Been Said را منتشر کردند اما تور تبلیغاتی این آلبوم به دلیل ترس از صحنه کارول کینگ منتفی و همین مساله موجب عدم موفقیت تجاری آلبوم شد.
تحلیلی بر «چنگ رودکی» (I)

تحلیلی بر «چنگ رودکی» (I)

قطعه ی «چنگ رودکی» را بی تردید می توان یکی از درخشان ترین قطعات تاریخ موسیقی ایرانی قلمداد کرد. «چنگ رودکی»، به آهنگسازی روح اله خالقی، توسط ارکستر گلها و آواز مرضیه و بنان اجرا شده است. قطعه، بر اساس معروف ترین غزل «رودکی»، با مطلع «بوی جوی مولیان آید همی…» نوشته شده و یکی از نمونه های معدود و البته مثال زدنی بیان روایی در موسیقی دستگاهی ایرانی ست.
راخمانینف؛ واپسین نماینده یک سلسله بزرگ (III)

راخمانینف؛ واپسین نماینده یک سلسله بزرگ (III)

هیچ یک از موسیقیدانان بعدی، خواه اسکریابین که او را دوست داشت یا “دبوسی ” و “استراوینسکی” که آنها را متجمل و خالی از صداقت و صمیمیت تلقی می کرد، روی موسیقی راخمانینوف تاثیری نداشته اند. درست است که پرلود معروف راخمانینوف و دومین پیانو کنسرتوی او دارای جمله ها و عباراتی است که به همان اندازه کارهای چایکوفسکی تکان دهنده است اما از این دست، در آخرین پرلودها، اتود “تصویر برای پیانو”، آخرین آوازها و قطعه “نیایش مغرب”، خیلی بیشتر می توان یافت: اینها از لحاظ ساختار، شاهکارهایی هستند که ارزش آنرا دارند که از زیر دست “مندلسون” یا “شوپن” بیرون آمده باشند.
والی: در طبیعت ما تکصدایی نداریم!

والی: در طبیعت ما تکصدایی نداریم!

خیر! اساسا چیزی به عنوان تک صدا در طبیعت وجود ندارد و در واقع تواتر غیر مرکب در طبیعت وجود ندارد و شما تنها در آزمایشگاه می توانید بوسیله اسلایتورها می توانید موجی غیر ترکیبی و تکصدایی بوجود بیاورید. در طبیعت هر موجی بوسیله امواجی بی نهایت در حال ترکیب است. شنیدن صدا برای انسانها ذاتی است و در تمام دنیا نوعی از چندصدایی دیده می شود که این چند صدایی دقیقا با چند صدایی پالسترینا و باخ یکسان نیست.
گزارشی از کنفرانس «رنج، روپیه، رباب» در موزه موسیقی

گزارشی از کنفرانس «رنج، روپیه، رباب» در موزه موسیقی

موزه موسیقی ایران در تاریخ جمعه پنجم شهریورماه شاهد برگزاری نشستی درباره: «بررسی مدهای موسیقی افغانستان در سایه مهاجرت و استعمار» با سخنرانی هوشنگ فراهانی و همراهی دکتر کیوان آقامحسنی و همچنین اجرای عارف جعفری بود. در ابتدای این نشست دکتر کیوان آقامحسنی، اتنوموزیکولوگ و استاد دانشگاه، به توضیحاتی درباره اهمیت توجه به موسیقی افغانستان پرداخت و گفت: با توجه به وجود جمعیت بزرگی از اهالی کشور افغانستان در ایران، نیاز به آشنایی بیشتر با فرهنگ و هنر این کشور احساس می شود؛ بیشتر آثاری که مربوط به موسیقی همسایگان ایران به زبان فارسی نوشته شده است درباره همسایگان شمالی و غربی ایران بوده است و متاسفانه توجه زیادی به موسیقی کشور های شرقی همسایه ایران نشده است.
بهترین های جَز در این هفته

بهترین های جَز در این هفته

دومین ترانه به نام Dance Me To The End Of Love از آلبوم Careless Love با صدای مادلین پرو Madeleine Peyroux (نام فامیل او مانند کشور پرو تلفظ میشود) خواننده جوان آمریکایی است، مادلین پرو را بیلی هالیدی سالهای نود نامیده اند.
شماره‌ی پنجم مهرگانی منتشر شد

شماره‌ی پنجم مهرگانی منتشر شد

از روز شنبه ۱۴ اردیبهشت ماه امسال پنجمین شماره‌ی دوفصلنامه پژوهشی مهرگانی (پاییز و زمستان ۱۳۹۱) که در زمینه‌ی مطالعات تاریخی و تجزیه و تحلیل موسیقی فعالیت می‌کند، منتشر شده و در وبگاه این نشریه قابل دسترسی است. در این شماره یاران مهرگانی پس از سخن نخست، یادداشتی با عنوان «در بزرگداشت دیگرگونه اندیشیدن؛ برای “کتاب فصل مقام موسیقایی”، برپادارندگان و نویسندگانش» آورده و نسبت به خبر دگرگونی در آن کتاب ابراز نظر کرده‌اند. پس از این دو یادداشت خوانندگان می‌توانند به ترتیب پنج مقاله‌ی پژوهشی «تجزیه و تحلیل موسیقی ایرانی؛ بررسی برخی چالش‌ها، گردآوری امکانات یک مدل» نوشته‌ی آروین صداقت‌کیش، « سازهای خودصدای ملودیک در تاریخ موسیقی ایران» نوشته‌ی نرگس ذاکرجعفری، «چارچوب‌های یک بستر نظری برای تجزیه و تحلیل رایانه‌ای موسیقی دستگاهی و آزمایش درستی آن» نوشته‌ی مرجان خیراللهی، «نقد تکوینی شیوا با رویکردی بینامتنی به آثار عباس خوشدل» نوشته‌ی پویا سرایی و «تجزیه و تحلیل “قطعه‌ای در ماهور” ساخته‌ی “فرامرز پایور” بر اساس ملودی‌هایی از “احمد عبادی”» نوشته‌ی سجاد پورقناد را بخوانند.
متبسم: راحت طلبی با ذات هنر مغایرت دارد

متبسم: راحت طلبی با ذات هنر مغایرت دارد

قبل از هر چیز سوال من درباره‌ی تغییر ذائقه‌ی موسیقایی شما است، به غیر از آثاری که در آن نقش نوازنده را بر عهده داشتید، خلق و خوی آهنگسازی شما در طی دهه‌ی گذشته، دستخوش تغییر شده است. این تغییر‌ها در روند ملودیک آثار شما و همچنین تنظیم قطعات و نوع ساز بندی همچنین انتخاب اشعار بسیار هویدا است، به عنوان مثال آلبوم‌های “سفر به دیگر سو”، “قیژک کولی”، “بوی نوروز”، “ماه عروس”، “به نام گل سرخ” از نظر آهنگسازی و حتی برخی اوقات نوازندگی هر کدام دنیای خاص خود را دارند.