ارکستر سمفونیک آمریکا

وقتی لئوپالد استوکوفسکی (Leopold Stokowski) ارکستر سمفونیک آمریکا را در سال ۱۹۶۲ یعنی در ۸۰ سالگی خود، پایه گذاری کرد، هدف جدیدی را برای این ارکستر متصور بود: نشان دادن استعداد های موزیسین های آمریکایی با برگزار کردن «کنسرت هایی از آثار برجسته و با قیمتی مناسب به گونه ای که همه بتوانند شرکت کنند». از آن زمان تا کنون، این ارکستر تمام تلاش خود را انجام داده است تا دامنه تعهدات خود را گسترده تر نموده و با نوآوری در زمینه فعالیت خود به مخاطبان موسیقی ارکسترال بیفزاید و از ابقاء فرم های موسیقی کلاسیک اطمینان حاصل کند.

لئوپالد استوکوفسکی تا سال ۱۹۷۲ که به انگلستان بازگشت مدیر موسیقی این ارکستر بود. پس از بازگشت او به انگلستان در نود سالگی، کازو یوشی آکی یاما (Kazuyoshi Akiyama) مدیریت موسیقی ارکستر را تا سال ۱۹۷۸ بر عهده داشت.

از دیگر مدیران موسیقی این ارکستر، در اوایل دهه هشتاد قرن بیستم، می توان از موشه آتزمان (Moshe Atzmon) و جوزپه پاتانه (Giuseppe Patanè) نام برد. جان موسری (John Mauceri) در سال ۱۹۸۵ و کاترین کامت (Catherine Comet) در سال ۱۹۹۱ عهده دار این مسئولیت شدند. مدیر کنونی موسیقی و رهبر اصلی ارکستر سمفونیک آمریکا لئون بتستاین (Leon Botstein) است.

ارکستر سمفونیک آمریکا علاوه بر اجرای کنسرت در کارنگی هال، یک سری سخنرانی/کنسرت، در تعامل با مخاطبان، برگزار می کند که نام این سری برنامه ها «رمزگشایی از آثار کلاسیک» (Classics Declassified) است. این ارکستر همچنین ارکستر مرکز هنرهای نمایشی ریچارد بی فیشر، در کالج بارد، نیز بوده که کنسرت هایی را در فصل زمستان برگزار می نماید و در جشنواره موسیقی بارد در فصل تابستان نیز به اجرا می پردازد. این ارکستر در اکثر کشورها به اجرا پرداخته و آثار ضبط و پخش شده فراوانی را در کارنامه خود دارد.

ارکستر سمفونیک آمریکا، در قالب کنسرت های موضوعی (thematic concerts) خود، آثار کمتر اجرا شده ای را روی صحنه برده است و نه تنها توانسته است توجه ها را به این آثار جلب کند بلکه اجراهای تازه ای از این آثار را توسط ارکستر ها و شرکت های اپرای سراسر دنیا نیز باعث شده است. ارکستر سمفونیک آمریکا شاهکارهای موسیقی را دوباره به مجموعه آثار شناخته شده سمفونیک معرفی می کند و با این کار خود این آثار را برای اجراهای آینده در اختیار ارکسترهای دیگر نیز می گذارد.

در واقع، ارکستر سمفونیک آمریکا به سرپرستی بتستاین بود که توانست در برگزاری برنامه های موضوعی (thematic programming) پیشگام شود. در برنامه گذاری موضوعی سعی بر این است که آثاری که ساخته می شوند موضوع های مشترکی، از ادبیات، هنر، تاریخ یا دیگر منابع، را در بر بگیرند. تأکید بتستاین بر اجرای آثاری بود که ارکستر فیلارمونیک نیویورک آنها را کمتر اجرا کرده است؛ مانند آثار کمتر اجرا شده آهنگسازان برجسته یا آثار درخشان آهنگ سازانی که کمتر معروفند.

از جمله آثاری که در این سری برنامه ها اجرا شدند، می توان به این موارد اشاره نمود: اجرای آریان و مرد ریش آبی (Ariane et Barbe-bleue) از دوکاس (Dukas) در فصل ۱۹۹۸-۱۹۹۹ به اجرای دوباره این اپرا توسط ارکستر شهر نیویورک در سال ۲۰۰۵ و ضبط آن توسط ارکستر سمفونیک بی بی سی انجامید.

به همبن ترتیب، اجرای اپراهای هلنای مصری (Die ägyptische Helena) و عشق دانه (Die Liebe der Danäe) از اشتراوس در خانه های اپرای آمریکا تأثیر گرفته از اجرای آن ها توسط ارکستر سمفونیک آمریکا در فصل های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۰ بود.

اجرای سمفونی شماره یک گاوریل پپف (Gavriil Popov) در فصل ۲۰۰۲-۲۰۰۳ این ارکستر ضبط این سمفونی توسط ارکستر سمفونیک لندن را به دنبال داشت. ورژن ضبط شده این اثر نامزد دریافت جایزه گرمی شد!

تلاش های ارکستر سمفونیک آمریکا در احیای کنسرتو ویولن پائول کلتزکی (Paul Kletzki) راه را برای اجرای این اثر توسط ارکستر سمفونیک برن هموار نمود. در واقع، آثار کلتزکی را نازی ها از بین برده بودند.

ارکستر سمفونیک آمریکا علاوه بر اینکه به اجرای این آثار اهمیت می دهد، تلاش می کند تا این آثار را در رپرتوار نیز حفظ کند و از حذف شدن آن ها از رپرتوار جلوگیری کند. اگرچه پارت ها و نت های کامل برخی از آثار کمیاب موجود هستند و از کیفیت خوبی بر خوردارند، اما آثاری هستند که به بازسازی فراوان و اساسی نیازمندند تا قابلیت اجرا پیدا کنند.

به عنوان مثال، هیچ پارت ارکسترالی از “Four Temperaments Waltz”، از یوهان اشتراوس (Johann Strauss Sr.) وجود ندارد. اما تلاش های فراوان ارکستر سمفونیک آمریکا برای تهیه این پارت ها به این معنی است که اکنون ارکسترهای دیگر برای اجرای این اثر به مشکلی این چنینی بر نمی خورند.

americansymphony.org
en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

مروری بر آلبوم «ایران زمین»

سوال این است که آیا می‌توان خلاقیت را آموزش داد؟ و جواب این که حتا اگر هم نتوان، حداقل می‌شود با برانگیختن و آزاد گذاشتن، آدم‌های صاحب خلاقیت را تشویق به استفاده از آن کرد و پروراند. آنچه هشت آهنگساز نوجوان آلبوم ایران‌زمین و مدیر هوشیار «پروژه‌ی آهنگسازان جوان»، امیرمهیار تفرشی پور، به اعتبار موسیقی‌شان به صحنه‌ی امروزین موسیقی ما می‌آورند دقیقا پاسخی است که دیدیم.

آلبوم «در محاصره» با آهنگسازی منتشر شد

یکی از کنسرت‌های ارکستر «خنیاگران مهر» به سرپرستی و آهنگسازی بهزاد عبدی در قالب آلبوم صوتی تصویری «در محاصره» به خوانندگی محمد معتمدی، توسط نشر «پردیس موسیقی معاصر» منتشر شد. آلبوم «در محاصره» مشتمل بر یکی از کنسرت‌های ارکستر «خنیاگران مهر» به سرپرستی بهزاد عبدی که مرداد ماه سال ۱۳۹۵ به خوانندگی محمد معتمدی در تالار وحدت تهران روی صحنه رفت، در قالب یک اثر صوتی تصویری توسط نشر «پردیس موسیقی معاصر» وارد بازار موسیقی شد. این مجموعه همزمان با کنسرت‌های اروپایی ارکستر «خنیاگران مهر» در کشورهای فرانسه، سوئیس، کانادا و آمریکا نیز به صورت فیزیکی و دیجیتال در دسترس مخاطبان قرار گرفته است.

از روزهای گذشته…

علی رحیمیان: در هنرستان چند کاپریس از پاگانینی باید می زدیم

علی رحیمیان: در هنرستان چند کاپریس از پاگانینی باید می زدیم

بدنبال تهیه مطلب رحیمیان و موسیقی سمفنیک ایران و به منظور آشنا کردن هرچه بیشتر جامعه هنری با هنرمندان بزرگ کشور، با علی رحیمیان موسیقیدان معاصر مصاحبه ای انجام دادیم که در این مطلب قسمت اول آنرا میخوانید.
سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (I)

سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (I)

سر توماس بیچام، بارونت دوم و دارای نشان هنرمند افتخاری سلطنتی رهبر ارکستر و مدیر اپرای مشهور انگلیسی بود. بیچام از اوایل قرن بیست تا پایان عمرش تأثیر مهمی بر زندگی موسیقایی بریتانیا داشت و به قول نویل کاردوس (Neville Cardus) اولین رهبر ارکستر انگلیسی بود که به طور بین المللی مدام مشغول به کار بود.
صد سال موسیقی ایران برای پیانو منتشر می شود

صد سال موسیقی ایران برای پیانو منتشر می شود

پروژه صد سال موسیقی ایران برای پیانو به نوازندگی لیلا رمضان در قالب یک مجموعه ۴ قسمتی توسط شرکت فرانسوی “هارمونیا موندی” در اروپا، آمریکا و کشورهای خاورمیانه منتشر می شود. لیلا رمضان نوازنده پیانو که دو سال گذشته برای اولین بار این پروژه را در قالب دو رسیتال در ایران اجرا کرد، در خصوص انتشار این مجموعه در قالب آلبوم می گوید: من همیشه کار با آهنگساز و اجرای قطعات معاصر را دوست داشته ام و فکر می کنم یکی از دلایل اصلی این امر مصطفی کمال پورتراب معلم اول من است که آهنگساز هم بود و همیشه من را تشویق به اجرای قطعات مدرن می کرد و این فرهنگ را از ابتدا به من یاد داد که قطعات آهنگسازان معاصر را در رپرتوارم داشته باشم.
لورین مازل درگذشت!

لورین مازل درگذشت!

لورین مازل (که در واقع ماهزل تلفظ می شود) در ۸۴ سالگی بر اثر مشکلاتی که ناشی از نارسایی ریوی بود در محل زندگیش در مزرعه کسلتن درگذشت. مازل، رهبر ارکستر و ویولنیست، روزهای آخر عمر خود را مشغول تمرین برای جشنواره کسلتن بود که خود راه اندازی کرده بود.
راه نی: نوازنده در پی شور و حال موسیقی ایرانی

راه نی: نوازنده در پی شور و حال موسیقی ایرانی

بشنو از نی چون حکایت می کند ، از جدایی ها شکایت می کند
از نیستان چون مرا ببریده اند ، از نفیرم مرد و زن نالیده اند
چه آتش‌ها

چه آتش‌ها

کنسرتی که گروه همنوازان حصار در پاییز ۱۳۹۰ در تالار وحدت تهران اجرا کرد، پاییز امسال در قالب آلبومی به نام «چه آتش ها» به بازار آمد. انتشار آلبوم نیز همانند اجرا، واکنش های ضد و نقیضی در پی داشت. روهی آن را فاقد اصالت و قوام موسیقایی دانستند و گروهی نیز آن را خلاقیتی جسورانه خواندند. اما به زعم نگارنده، این نگاه های سیاه و سفید، ریشه در خود آلبوم و محتوای آن دارند و خود این چیدمان ۹۰ دقیقه یی نیز کشکولی از عناصر سیاه و سفید است؛ به این معنی که از سویی نگاه شنونده را با درخشش و شکوه خود در لحظاتی خیره می کند و از دیگر سو نه تنها با کنش هایی دیگرآزارانه، مخاطب را گیج و منگ رها می کند بلکه وجود مخاطب را در لحظاتی نادیده می گیرد و راه خود را می رود.
یادداشتی بر آلبوم «پرده‌ی بیگاه»

یادداشتی بر آلبوم «پرده‌ی بیگاه»

در دهه‌ی اخیر و پس از یک دوره غُر زدنِ همه‌گیر (که موسیقی ایرانی دچار رخوت و رکود شده) پس و پیش کردنِ وندِ اشتقاقیِ «گاه» در نام‌گذاری آلبوم‌ها و قطعات موسیقی کلاسیک ایرانی، یکی از دستمایه‌هایی بوده که نوازندگان و آهنگسازان در نشان دادنِ دغدغه‌‌شان در عبور از رکود و یا متفاوت بودنِ موسیقی‌شان به کار برده‌اند: هفتگاهِ معلق، گاه و بیگاه، چندگاه، گاهی سه‌گاهی، گاهان و غیره.
گفتگو با علی صمدپور (II)

گفتگو با علی صمدپور (II)

افراد لیست می‌توانستند بدون مجوز بروند و ضبط کنند و بعد از ضبط بروند مجوز بگیرند؛ یعنی یک مانع را از جلوی پای عده‌ای برداشتند.تازه این محدودیت برای کنسرت چند برابر بود و البته شاید هم شأن بالاتری برای کنسرت دادن قائل بودند. موضوع دیگر این است که نسل قبل از ما موزیسین‌های شناخته‌شده‌ای بودند و از طرف جامعه‌ی محدود موسیقی‌ایرانی دوستان هم پذیرفته شده بودند. جامعه پذیرای آدم جدید نبود. از طرفی بزرگان آن نسل هم ایران نبودند. فقط مشکاتیان ایران بودکه او هم آن کارهای عالی با شجریان را منتشر می‌کرد. دیگران نبودند. تا می‌رسیم به سال ۶۷ که آقای علیزاده برگشتند و کنسرت شورانگیز را گذاشتند که نقطه‌ی عطفی بود و یک پتانسیل همه‌جانبه بعد از آن دوباره به راه افتاد.
فرافکنی در کمانچه نوازی! (II)

فرافکنی در کمانچه نوازی! (II)

سعید فرجپوری در قسمتی دیگر از گفتگویش به این نکته اشاره می کند که : “علاوه بر این، نوع موسیقی ما هم با موسیقی آذربایجان فرق می کند. موسیقی ما خیلی درونگراست و تحرک و حرکتی که در موسیقی آذربایجانی می بینید در آن وجود ندارد. هر کدام شان خاصیت و زیبایی های خودشان را دارند. با این حساب موافق نیستم که بگوییم آنها قوی ترند. در ایران هم کارهایی اجرا شده، خیلی خوب است مخصوصاً اینکه ما در اینجا فواصل ربع پرده را داریم و آنها ندارند. این مساله کار آنها را راحت تر می کند و به جای ربع پرده در فواصل سازی شان (کمانچه) نیم پرده می گیرند.”
مجله رولینگ استون

مجله رولینگ استون

یکی از مشهورترین مجلات در زمینه موسیقی Rolling Stone میباشد که همیشه در ارائه برترین آهنگ های سال و یا انتخاب برترین ترانه های قرن و غیره در صدر اخبار بوده است. اما جالب است تا بیشتر با این مجله و اهداف آن آشنا شویم، بالاخص مخاطبان ایرانی و رسانه ها که بسیاری از مطالب خبریشان این مجله میباشد. در سال ۱۹۶۷ و در سانفرانسیسکو آمریکا دو نفر به نامهای Jann Wenner و Ralph J. Gleason این مجله را تاسیس نمودند و اصلا اینطور فکر نمیکردند، روزی مجله آنها بعنوان برترین مجله در زمینه موسیقی روز مطرح شود.