گزارش بازدید از نمایشگاه CREMONA mondomusica 2008

در آغاز باید توضیح کوتاهی در مورد عنوان این مقاله داده شود. Cremona نام شهریست در شمال کشور ایتالیا که مرکزیت تاریخی را در طول زمان بواسطه حضور هنرمندان بزرگی در زمینه ساخت ادوات موسیقی، مخصوصا ساز ویلن به خود اختصاص داده است. این شهر گذشته ای کهن و توام با وقایعی زیبا و قابل تعمق در خود داشته و حس کنجکاوی هر انسان اهل تحقیق و بررسی را بر می انگیزد.

این توضیح کوتاه فقط برای رفع ابهام ودرک بهتر از این نام داده شد، در مجموعه مقالات آینده درباره این شهر تاریخی مطالبی مهم و جالب مطرح و پیرامون آن بحث و گفتگو خواهد شد.

Mondomusica عنوان نمایشگاهی است که هر ساله و به طور معمول در ماه اکتبر در این شهر با حضور اقشار مختلفی در زمینه موسیقی، بخصوص در موضوع گروه خانواده ویلن و تمام بخشهای مرتبط با آن برگزار می شود که ویژگیها و خدمات مختلفی را درطی برگزاری این مجموعه برای همگان به همراه خواهد داشت.

امسال نیز همچون سالهای گذشته این نمایشگاه بزرگ در شهر کرمونا ایتالیا از تاریخ ۳ اکتبر تا ۵ اکتبر با حضور جمع بزرگی از هنرمندان برگزار شد و باری دیگر پدیده ای از هنر در عرصه های مختلف مورد بازدید و بررسی مراجعین قرار گرفت.

این نمایشگاه از ساعت ۱۰ صبح روز ۳ اکتبر با همکاری ۳۰۰ غرفه آغاز به کار کرد و چهره های مختلف علمی وهنری در آن حضور داشتند، که در مجموع، سازندگان ادوات موسیقی، فروشندگان کتاب و اطلاعات مربوط به سازها، تولیدکنندگان ابزار و مواد اولیه رنگها، فروشندگان چوب و انواع لوازم مربوط به سازها، معرفی می شدند و همزمان در ساعات مختلف تا دقایق پایانی روز در سالنهای نمایشگاه به اجرای موسیقی، بررسی سازها و بحث و گفتگو پرداخته می شد.

از همه مهمتر بخش کثیری از فروشندگان ویلن و طرفداران آن در این نمایشگاه در معرض دید بودند و تقریبا وضعیت چشمگیری را به خود اختصاص داده بودند.

نکته جالب توجه اینجاست که امسال به شکلی جدی تر از گذشته حضور ویلنهای قدیمی در این نمایشگاه جلب توجه می کرد به طوری که جنبه تجاری ماجرا در الویت قرار داشت و این موضوع احساس می شد، اما نکته عجیبی نیست زیرا هر چقدر زمان به جلو می رود شکل محتوایی مسائل کم رنگترشده و مواضع اقتصادی در درجه اول اهمیت قرار می گیرند.

به طور مثال TARISIO-F INE INSTRUMENTS & BOWS که نام یکی از کمپانی ها و حراجی های معتبری است که در دو شهر نیویورک و لندن مشغول به فعالیت است، با حضور خود در این نمایشگاه و ارائه ویلنهای بسیار زیبا و با ارزش توجه همگان را به خود جلب نمود.

دیدن ویلنها و آرشه های این مجموعه بزرگ و آشنایی با قیمتهای پر بهای این آثار هنری خالی از لطف نیست، در اینجا می توان به چند مورد اشاره کرد: ویلن سل استرادیواری ۱۷۱۷ با قیمتی معادل ۱۵۰۰۰۰۰ یورو و آرشه تورت با قیمتی برابر با ۶۰۰۰۰ یورو، نمونه هایی از تعداد بسیار زیاد مجموعه tarisio می باشد که در کارنامه فعالیتهای این کمپانی به چشم می خورد.

و بسیاری دیگر از ویلنهای معاصر و حتی تعدادی دیگر که از اسم و مارک معروفی بر خوردار نبوده اند اما با هزینه های بالا عرضه شده و تعجب همه را بر انگیخته می کرد.

از سویی دیگر فروشندگان چوب و ملحقات ساز تعداد قابل توجه شرکت کنندگان را در بر گرفته بودند، صفحات چوب افرا و کاج برای ویلن – ویولا- سلو و کنترباس با درجه کیفیت های متفاوت و برای هر نوع سلیقه و تخصصی ، قطعات چوب آبنوس برای قسمتهای مختلف سازها و …

یکی از مسائلی که بسیار حائز اهمیت و حتی مقداری عجیب به نظر می رسید حضور و معرفی سازندگان ویلن و ارائه محصولاتشان بود که بر خلاف سالهای گذشته، با استقبال کمتری از سوی سازندگان مواجه شده بود، با توجه به تدابیری که از سوی مدیران و گردانندگان این نمایشگاه برای برقراری توازن بین سایر اقشار موسیقی از نظر تعداد، در این مجموعه لحاظ شده بود، همچنان ابهامی در حضور سازندگان به چشم می خورد که البته شرکت تعدادی از سازندگان معروف ومعتبر توانسته بود این خلاء را تا حدودی جبران کرده و از حالت تشریفاتی خارج کند.

اما آنچه را که می توان با اطمینان از تمام وقایع اینگونه نمایشگاهها و اثرات آن نتیجه گرفت، راز ماندگاری و ادامه حیات هنر است که بهایی جز فرهنگ، دانش و تلاش و کوشش را بر خود نمی تابد.

6 دیدگاه

  • mmm
    ارسال شده در آبان ۹, ۱۳۸۷ در ۴:۱۱ ب.ظ

    .salam,jaleb bood


    migam khosh be haleshoon, kashki manam
    .*.*.ieki az oun violin ha ro dashtam
    ^-^

  • ali
    ارسال شده در آبان ۱۱, ۱۳۸۷ در ۲:۵۰ ب.ظ

    باسلام
    باتشکر ازمدیر محترم گفتگوی هارمونیک که اطلاعات خوب ومفیدی رادرسایت قرار میدهند .

  • reza asoode
    ارسال شده در آبان ۱۸, ۱۳۸۷ در ۱۱:۱۶ ب.ظ

    salam jenab ziaei emkane gereftane ghorfe dar in namayeshgah baraye afrade Irani ham momkene

  • ضيايي
    ارسال شده در آبان ۱۹, ۱۳۸۷ در ۹:۲۹ ب.ظ

    با توجه به شرایط ویژه ، امکان پذیر هست.

  • لطیفه
    ارسال شده در آذر ۲, ۱۳۹۵ در ۱۲:۱۴ ق.ظ

    ممنون . خیلی کمک کرد

  • علی
    ارسال شده در دی ۷, ۱۳۹۷ در ۱۱:۲۱ ق.ظ

    سلام. بسیار ممنون از مطالب ارزشمند شما جناب ضیایی. آیا همچنان این نمایشگاه در ماه اکتبر برگزار میشود؟ نمایشگاههای دیگری از این قبیل کجا و در چه زمانی برگزار میشود؟

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

تحقیقی درباره باربد؛ موسیقیدان دوره ساسانی (VII)

نخچیرگان به مجموع الحان سی گانه ی باربد شامل می شد. باربد آفریننده ترانه های نوروزی نیز به شمار می رود. از این ترانه ها می توان به فرخ روز، سروستان، ارغنون، لبینا اشاره کرد. آثار باربد را موسیقیدانان قرون بعدی چون شعبه، جنس، آوازه، و شاخه های مهم مقام ها توضیح و توصیف کرده اند، عبدالقادر مراغه ای در مقاصد الالحان ماهیت تاریخی و موسیقی لحن و آثار باربد را خاطرنشان نموده و آن را زمینه دوره اول تشکیل مقام ها شمرده است.

گزارشی از سخنرانی آروین صداقت کیش در سمینار «موسیقی و امر دراماتیک» (IV)

صداقت‌کیش ادامه داد: در امر دراماتیک اما این گونه نیست و درون و بیرون با هم یکی می‌شوند. اگر اجازه دهید مثالی در مورد امر هنری بزنم. کسانی که تئاتر بازی می‌کنند رابطه‌شان با متن نمایشی درونی است. یعنی نمی‌توانیم این رابطه را به درونی و بیرونی تقسیم کنیم و بگوییم این شخصیت واقعا وجود دارد و آن شخصیت فقط روی صحنه وجود دارد، همه‌شان وجود دارند. بنابراین این نظام باید با یکدیگر یکی و ادغام شده باشد. اگر به موضوع دادن پول به فروشنده به عنوان یک کنش برگردم، نمی‌توانیم بگوییم الان بیرون این نظام ارتباطی هستیم و نظام داخلی آن با نظام بیرونی‌اش متفاوت است. اگر کسی هم از بیرون به این رویداد نگاه کند فقط در حال نگاه کردن به یک کنش است و مانند موضوع داستان نیست که نتواند داخل آن شود، او هم می‌تواند وارد این کنش شود و مرزی ندارد.

از روزهای گذشته…

موسیقی و طنز (قسمت پایانی)

موسیقی و طنز (قسمت پایانی)

کم و زیاد کردن شدت نواخت ها یا نوانس ها، استفاده از مضرابهای پوش و باز و به اصطلاح استاد وزیری “خاموش کردن طنین سیم با انگشت”، استفاده از مالش ها و لغزشها و به اصطلاح گلیساندوها روی ویولون و کمانچه، تلنگرهای غیر عادی روی پوست ضرب و یا دایره و بخصوص استخراج صداهای غیر عادی از سازهای بادی با تکنیک مخصوص، از عوامل مهمی است که در شیوه اجرا مشخص میشود و قاعده ثابتی ندارد که بتوان با مشق از روی آن در این کار مهارت یافت.
به بهانه معرفی آثار چند صدایی آهنگسازان ایران و ترکیه (I)

به بهانه معرفی آثار چند صدایی آهنگسازان ایران و ترکیه (I)

بیست و چهارم دیماه گذشته، فستیوال سه گاه در پیستبورگ-پنسیلوانیای آمریکا میزبان نوازندگی لیلا رمضان بود. در این برنامه لیلا رمضان قطعاتی از آهنگسازان معاصر ایران و ترکیه شامل: نصیل کاظم اکسس (Necil Kazim Akses)، اوندر ازکک (Önder Özkoç)، ییگیت کلت (Yigit Kolat)، فوزیه مجد، علیرضا مشایخی، بهزاد رنجبران و ایرج صهبایی را در قالب یک رسیتال پیانو بر روی صحنه برد. در این فستیوال که با همکاری دانشگاه کارنگی ملون پیتسبورگ (Carneigie Mellon University-Pittsburgh) و مرکز موسیقی ایران (Center for Iranian music) و انجمن دانشجویان اهل ترکیه در پیتسبورگ به مدت سه روز برگزار شد، از کیان سلطانی و اسماعیل لومانوسکی (Ismail Lumanovsky) هم به عنوان سولیست دعوت شده بود و قطعات “دوبل کنسرتو برای نی و کمانچه ” از رضا والی و “کنسرتو برای کلارینت و آنسامبل” از اربرک اریلماز (Erberk Eryilmaz) اجرای نخست شدند.
تدارک ارکستر (VII)

تدارک ارکستر (VII)

موسیقیدانهای در هر کشوری عضو اتحادیه موسیقی آن کشور محسوب شده و طبق قوانین خاص و مقرر شده در اتحادیه کار میکنند. این قوانین شامل حقوق مالی و معنوی موسیقیدانها و کمپانی های ضبط میباشد. بعضی از این قوانین که در مورد ضبط قطعات وجود دارند و در بیشتر کشورها بکار میروند، از این قرارند:
تصمیم بزرگ برای شوپن

تصمیم بزرگ برای شوپن

شاید شوپن جزو معدود آهنگسازانی است که می توان بدون احساس کوچکترین یکنواختی و خستگی ساعت ها از موسیقی او لذت برد. بدون شک یکی از مهمترین دلایل آن زیبایی ناشی از لطفات موسیقی و صدای دلنشین تنهای پیانو می باشد.
بررسی الگوی ثبت شده از سه تار هاشمی (II)

بررسی الگوی ثبت شده از سه تار هاشمی (II)

برای رسم یک الگو، ابتدا ساختار و محدوده آنرا که شامل خط طولی و خطوط عرضی در ابتدای دسته و قطر دایره مرکزی می باشد، با استفاده از اندازه های داده شده رسم می کنیم. با رسم این خطوط، مقدار خطا در هر یک از اندازه های داده شده نیز مشخص می شود.
متبسم: در هلند نوازنده سازهای ایرانی بسیار کم است

متبسم: در هلند نوازنده سازهای ایرانی بسیار کم است

استاد متبسم عزیز مطلع هستم شما به غیر از همکاری با گروه دستان سرپرست گروه دیگری در خارج از کشور هستید به نام مضراب که فقط از ساز های مضرابی تشکیل شده و اکثر نوازندگان آن جوان هستند. متاسفانه از نظر رسانه ای خیلی کم به این ارکستر پرداخته شده با توجه به این که این کار در خارج از کشور بسیار دشوارست.
هنر خیابانی، موسیقی (I)

هنر خیابانی، موسیقی (I)

در واژه نامه‌ها به نوعی از خلق هنر که در مقابل آثار هنری رسمیِ موزه، کلیسا و گالری‌ها سربرآورده‌اند، “هنر خیابانی” گفته شده است. هنری که در مکان‌های عمومی، توسط هنرمندانی به‌وجود می‌آید که خیابان را برای خلق انتخاب می‌کنند: تاتر خیابانی، نقاشی خیابانی، موسیقی خیابانی و…
موتسارت افکت

موتسارت افکت

به عقیده بسیاری از محققین گوش دادن به موسیقی موتزارت باعث تقویت حافظه و باهوش تر شدن آدم میشد. متخصصین فیزیک و پزشکی امروزه معتقدند، هنگامی که بیدار نیستم و در خواب بسر می بریم، یا حتی وقتی که بدلیلی در کما قرارداریم، موسیقی به دلیل ارتعاشات خود میتواند در اعماق سلول های بدن نفوذ کرده و اثرات خود را روی بدن بگذارد.
نگاهی به رقابت درجشنواره موسیقی فجر (III)

نگاهی به رقابت درجشنواره موسیقی فجر (III)

در رسانه ها و میان منتقدان، جشنواره موسیقی فجر به درستی مهمترین و بزرگترین در کشورمان در عرصه موسیقی شمرده می شود. در شرایطی که کمتر جشنواره ای به شکل منظم و با این فشردگی در طول سالیان داشته ایم، انتظار از جشنواره فجر خود به خود بالا رفته است. گروه های موسیقی حاضر در بخش رقابتی فجر، اغلب به منظور حضور در همین جشنواره تشکیل می شوند و ادامه نمی یابند. طبیعی است که ادامه دار بودن یک گروه در اجراهای سالیانه و ضبط آلبوم موسیقی میسر است. جوایز مالی این جشنواره به گروه های اول تا سوم از مهمترین دلایل حضور گروه ها در بخش رقابتی است.
نگاهی به جشنواره موسیقی محله

نگاهی به جشنواره موسیقی محله

روز جمعه ۱۸/۶/۸۴ اختتامیه اولین دوره جشنواره موسیقی محله بود. این جشنواره زیر نظر سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران با هدف یافتن استعدادهای جوان در تمام مناطق تهران برگزار شد. نحوه شرکت در این جشنواره بدین صورت بود که گروه های کر، سرود، کلاسیک و پاپ فرهنگسراهای مناطق مختلف تهران پس از اعلام آمادگی و تکمیل فرم و ارائه نمونه کار در دو مرحله به رقابت می پرداختند. مرحله اول به صورت منطقه ای بود و گروه های هر منطقه در فرهنگسرای مربوط به منطقه خود اجرای برنامه می کردند.