گزارش بازدید از نمایشگاه CREMONA mondomusica 2008

در آغاز باید توضیح کوتاهی در مورد عنوان این مقاله داده شود. Cremona نام شهریست در شمال کشور ایتالیا که مرکزیت تاریخی را در طول زمان بواسطه حضور هنرمندان بزرگی در زمینه ساخت ادوات موسیقی، مخصوصا ساز ویلن به خود اختصاص داده است. این شهر گذشته ای کهن و توام با وقایعی زیبا و قابل تعمق در خود داشته و حس کنجکاوی هر انسان اهل تحقیق و بررسی را بر می انگیزد.

این توضیح کوتاه فقط برای رفع ابهام ودرک بهتر از این نام داده شد، در مجموعه مقالات آینده درباره این شهر تاریخی مطالبی مهم و جالب مطرح و پیرامون آن بحث و گفتگو خواهد شد.

Mondomusica عنوان نمایشگاهی است که هر ساله و به طور معمول در ماه اکتبر در این شهر با حضور اقشار مختلفی در زمینه موسیقی، بخصوص در موضوع گروه خانواده ویلن و تمام بخشهای مرتبط با آن برگزار می شود که ویژگیها و خدمات مختلفی را درطی برگزاری این مجموعه برای همگان به همراه خواهد داشت.

امسال نیز همچون سالهای گذشته این نمایشگاه بزرگ در شهر کرمونا ایتالیا از تاریخ ۳ اکتبر تا ۵ اکتبر با حضور جمع بزرگی از هنرمندان برگزار شد و باری دیگر پدیده ای از هنر در عرصه های مختلف مورد بازدید و بررسی مراجعین قرار گرفت.

این نمایشگاه از ساعت ۱۰ صبح روز ۳ اکتبر با همکاری ۳۰۰ غرفه آغاز به کار کرد و چهره های مختلف علمی وهنری در آن حضور داشتند، که در مجموع، سازندگان ادوات موسیقی، فروشندگان کتاب و اطلاعات مربوط به سازها، تولیدکنندگان ابزار و مواد اولیه رنگها، فروشندگان چوب و انواع لوازم مربوط به سازها، معرفی می شدند و همزمان در ساعات مختلف تا دقایق پایانی روز در سالنهای نمایشگاه به اجرای موسیقی، بررسی سازها و بحث و گفتگو پرداخته می شد.

از همه مهمتر بخش کثیری از فروشندگان ویلن و طرفداران آن در این نمایشگاه در معرض دید بودند و تقریبا وضعیت چشمگیری را به خود اختصاص داده بودند.

نکته جالب توجه اینجاست که امسال به شکلی جدی تر از گذشته حضور ویلنهای قدیمی در این نمایشگاه جلب توجه می کرد به طوری که جنبه تجاری ماجرا در الویت قرار داشت و این موضوع احساس می شد، اما نکته عجیبی نیست زیرا هر چقدر زمان به جلو می رود شکل محتوایی مسائل کم رنگترشده و مواضع اقتصادی در درجه اول اهمیت قرار می گیرند.

به طور مثال TARISIO-F INE INSTRUMENTS & BOWS که نام یکی از کمپانی ها و حراجی های معتبری است که در دو شهر نیویورک و لندن مشغول به فعالیت است، با حضور خود در این نمایشگاه و ارائه ویلنهای بسیار زیبا و با ارزش توجه همگان را به خود جلب نمود.

دیدن ویلنها و آرشه های این مجموعه بزرگ و آشنایی با قیمتهای پر بهای این آثار هنری خالی از لطف نیست، در اینجا می توان به چند مورد اشاره کرد: ویلن سل استرادیواری ۱۷۱۷ با قیمتی معادل ۱۵۰۰۰۰۰ یورو و آرشه تورت با قیمتی برابر با ۶۰۰۰۰ یورو، نمونه هایی از تعداد بسیار زیاد مجموعه tarisio می باشد که در کارنامه فعالیتهای این کمپانی به چشم می خورد.

و بسیاری دیگر از ویلنهای معاصر و حتی تعدادی دیگر که از اسم و مارک معروفی بر خوردار نبوده اند اما با هزینه های بالا عرضه شده و تعجب همه را بر انگیخته می کرد.

از سویی دیگر فروشندگان چوب و ملحقات ساز تعداد قابل توجه شرکت کنندگان را در بر گرفته بودند، صفحات چوب افرا و کاج برای ویلن – ویولا- سلو و کنترباس با درجه کیفیت های متفاوت و برای هر نوع سلیقه و تخصصی ، قطعات چوب آبنوس برای قسمتهای مختلف سازها و …

یکی از مسائلی که بسیار حائز اهمیت و حتی مقداری عجیب به نظر می رسید حضور و معرفی سازندگان ویلن و ارائه محصولاتشان بود که بر خلاف سالهای گذشته، با استقبال کمتری از سوی سازندگان مواجه شده بود، با توجه به تدابیری که از سوی مدیران و گردانندگان این نمایشگاه برای برقراری توازن بین سایر اقشار موسیقی از نظر تعداد، در این مجموعه لحاظ شده بود، همچنان ابهامی در حضور سازندگان به چشم می خورد که البته شرکت تعدادی از سازندگان معروف ومعتبر توانسته بود این خلاء را تا حدودی جبران کرده و از حالت تشریفاتی خارج کند.

اما آنچه را که می توان با اطمینان از تمام وقایع اینگونه نمایشگاهها و اثرات آن نتیجه گرفت، راز ماندگاری و ادامه حیات هنر است که بهایی جز فرهنگ، دانش و تلاش و کوشش را بر خود نمی تابد.

6 دیدگاه

  • mmm
    ارسال شده در آبان ۹, ۱۳۸۷ در ۴:۱۱ ب.ظ

    .salam,jaleb bood


    migam khosh be haleshoon, kashki manam
    .*.*.ieki az oun violin ha ro dashtam
    ^-^

  • ali
    ارسال شده در آبان ۱۱, ۱۳۸۷ در ۲:۵۰ ب.ظ

    باسلام
    باتشکر ازمدیر محترم گفتگوی هارمونیک که اطلاعات خوب ومفیدی رادرسایت قرار میدهند .

  • reza asoode
    ارسال شده در آبان ۱۸, ۱۳۸۷ در ۱۱:۱۶ ب.ظ

    salam jenab ziaei emkane gereftane ghorfe dar in namayeshgah baraye afrade Irani ham momkene

  • ضيايي
    ارسال شده در آبان ۱۹, ۱۳۸۷ در ۹:۲۹ ب.ظ

    با توجه به شرایط ویژه ، امکان پذیر هست.

  • لطیفه
    ارسال شده در آذر ۲, ۱۳۹۵ در ۱۲:۱۴ ق.ظ

    ممنون . خیلی کمک کرد

  • علی
    ارسال شده در دی ۷, ۱۳۹۷ در ۱۱:۲۱ ق.ظ

    سلام. بسیار ممنون از مطالب ارزشمند شما جناب ضیایی. آیا همچنان این نمایشگاه در ماه اکتبر برگزار میشود؟ نمایشگاههای دیگری از این قبیل کجا و در چه زمانی برگزار میشود؟

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

فراخوان سیزدهمین جشنوارۀ ملی موسیقی جوان منتشر شد

در بخش «موسیقی دستگاهی ایرانی تار، تنبک، دف، سنتور، سه‌تار، عود، قانون، کمانچه، نی؛ در بخش «موسیقی کلاسیک» نوازندگان سازهای ابوا، پیانو، ترومبون، ترومپت، فلوت، کلارینت، کنترباس، گیتار، ویلن، ویلنسل، ویولا، هورن؛ و در بخش «موسیقی نواحی ایران» خوانندگان و نوازندگان سازهای زهی، بادی و کوبه‌ای از مناطق مختلف کشور به رقابت خواهند پرداخت.

آمد بهار ِ جان‌ها ای شاخ ِ تر به رقص آ

دهه شصت را می توان سال های اوج تمرکز آهنگسازان ایرانی بر روی اشعار مولوی دانست؛ گویا فضای خاص کشور تحت تاثیر جنگ، موجبات گرایش جامعه به سمت مفاهیم عرفانی اشعار مولوی را دوچندان کرده بود و تصانیفی که برای ارکستر سازهای ایرانی و حتی ارکستر سمفونیک در آن برهه ساخته می شد، از اشعار مولانا بهره زیادی می بردند.

از روزهای گذشته…

Mission Impossible

Mission Impossible

لالو شیفرین (Lalo Schifrin) در سال ۱۹۳۲ در بوینوس آیرس آراژانتین بدنیا آمد. پدرش او را با موسیقی بخصوص ویولن آشنا کرد و تا مدتها ساز اصلی او ویلن بود.
با هیلاری هان، ویولونیست، درباره تمرین و تفسیر

با هیلاری هان، ویولونیست، درباره تمرین و تفسیر

در جونِ ۲۰۱۲ هیلاری هان ویولونیست میهمان ویژه گفتگوهای استراد بود. پنج نقل قولی که در ادامه درباره اجرا و تفسیر می‌آید، از آن بحث استخراج شده‌ است.
سنتور، ساز کهن

سنتور، ساز کهن

بدون تردید، سنتور یکی از کهن ترین سازهای ایرانی است که حتی برخی ابداع آن را به فارابی نسبت می دهند. شاید این روایت، چندان صحت نداشته باشد، ولی همینکه نام این ساز بارها و بارها در کتب قدیمی ، در اشعار قدما و همینطور تصویر آن نیز در حجاریهای شوش دیده می شود، نشان از قدمت طولانی این ساز است.
موسیقی ترنس

موسیقی ترنس

در دنیای موسیقی امروز اصطلاح ترنس (Trance) شامل محدوده وسیعی از موسیقی می شود. در قسمتی از این طیف همانند کارهای یان ون دال (Ian Van Dahl) یا حتی گروه ATB شاهد موسیقی ای هستیم که بیشتر شبیه به موسیقی رقص مردمی (Pop Dance) است و شما می توانید آنها را در منزل، اتومبیل یا هنگام پیاده روی با دستگاه پخش موسیقی خود گوش کنید و احساس کنید که دقیقا” در یک مهمانی بزرگ هستید. در قسمت دیگر از طیف موسیقی ترنس به افرادی مانند ساشا و ویلیام اربیت (Sasha & William Orbit) بر میخوریم که موسیقی الکترونیک مردمی را به سمت موسیقی ترنس سوق داده اند.
نغمه های بومی ایران با پیانو

نغمه های بومی ایران با پیانو

گیتی آجودانی، پیانیست ایرانی مقیم واشینگتن، به تازگی آلبومی جدید با نام «خاطرات ایران» در آمریکا منتشر ساخته است. این آلبوم دربرگیرنده بیست ترانه محلی از مناطق مختلف ایران همراه با چهار اثر به نام های «پرلود»، «فانتزی ژیلا»، «خواب های طلایی»، «راپسودی اصفهان» اثر جواد معروفی (۱۳۷۱-۱۲۹۴) و ترانه «مرا ببوس» اثر مجید وفادار(۱۳۵۴-۱۲۹۱) است.
نگاهی به قوانین تولید و نشر موسیقی در آمریکا

نگاهی به قوانین تولید و نشر موسیقی در آمریکا

موسیقی صنعتی است با قوانین مختص به خود و به نظر می رسد هر یک از ما به نوعی با جنبه های مختلف آن درگیرهستیم. از یک شخص حقیقی گرفته تا اتحادیه ها و شرکت های معروف، از ناشرین گرفته تا صادر کنندگان پروانه کار، از آژانس های مسئول گردآوری قطعات موسیقی گرفته تا دفاتر کپی رایت و ثبت علائم تجاری، همه و همه درگیر این صنعت هستند.
محسن نامجو و راز موفقیتش

محسن نامجو و راز موفقیتش

شاید دیدن چنین تیتری در این مجله برای خوانندگان قدیمی آن تا حد زیادی غیر منتظره باشد، چراکه تا امروز در این مجله به این دست آثار موسیقایی تولید شده در ایران نپرداخته ایم؛ امروز هم قصد نداریم به صحبت درباره این دست آثار بپردازیم، بلکه صرفا به این خاطر، موسیقی و نظریات محسن نامجو را بررسی می کنیم که به زعم خودش و عده زیادی از هوادارانش، موسیقی او جدیست و میتوان آنرا با دیگر آثار موسیقی کلاسیک ایران قابل قیاس دانست.
Sonny Boy اسطوره سازدهنی بلوز (I)

Sonny Boy اسطوره سازدهنی بلوز (I)

اگر در تاریخ سازدهنی بلوز (Blues Harp) دو نوازنده مطلقا غیر قابل تقلید وجود داشته باشند قطعا یکی از آنها Sonny Boy Williamson II است (و دیگری هم Sonny Terry ). سانی بوی ویلیامسونII، بی شک یکی از تاثیر گذارترین و بزرگترین نوازندگان Diatonic Harmonica (ساز دهنی دیاتونیک) در تاریخ موسیقی بلوز واز قله های دست نیافتنی آن است. بی اغراق می توان او را از واپسین اسطوره های بلوز و حتی فراتر از هویت اسطوره ای، از نمادهای بلوز دانست.
لئوش یاناچک (II)

لئوش یاناچک (II)

وی با سبک نئو رومانتیسیزم کرن مخالف بود و کلاسهای جوزف داشز (Joseph Dachs) را نیز ترک کرد زیرا تکنیک پیانو نوازی او را نمی پسندید. وی قطعه سونات ویلن خود را در رقابت کنسرواتوآر وین شرکت داد اما داوران آنرا به دلیل آنکه “بسیار آکادمیک” یافتند رد کردند. وی کنسرواتوآر را علی رغم گزارش بسیار خوبی که فرنتس کرن درباره او نوشته بود، نیمه کاره و نا امیدانه رها کرد. در بازگشت به برنو در ۳۱ ژوئیه ۱۸۸۱ با یکی از شاگردان جوانش ازدواج کرد.
مروری بر کتاب «بنیان های آموزش موسیقی» اثر ادگار ویلمز (IV)

مروری بر کتاب «بنیان های آموزش موسیقی» اثر ادگار ویلمز (IV)

ارتباط ملودیکی بین دو صدا هر چه قدر هم آرام نواخته شود همزمانی با یکدیگر پیدا می کنند و می توانند هارمونی به وجود آورند. هنگامی که سه صدا مانند دو-می-سل به صورت پیوسته و به دنیال هم خوانده شوند تصور یک آکورد را در ذهن به وجود می آورند و تمرین خوبی برای درک آکورد می باشد. فواصل هارمونیک (چهارم و پنجم) نیز در حین خواندن آکورد آن ها، شناسایی و توجه می شود. فواصل سوم و ششم را نیز در خواندن آکوردهایشان می توان درک کرد. فواصل دوم و هفتم دارای ماهیت پیوندی هستند که توسط فواصل هارمونیک قدرت و شدت می گیرند.