ارکستر فیلارمونیک نیویورک (IV)

در سال ۱۹۴۹ لئوپاد استوکوفسکی (Leopold Stokowski) و دیمیتری متروپولوس (Dimitri Mitropoulos) به طور مشترک رهبری فیلارمونیک را عهده دار شدند و در سال ۱۹۵۱ متروپولوس به عنوان کارگردان موسیقی فیلارمونیک منسوب شد. متروپولوس در زمینه های گوناگونی پیشرو بود، در برگزاری رقابتی برای انتخاب آهنگسازان جدید، برگزاری اجراهایی توسط فیلارمونیک به طور زنده بین پخش فیلمها در سینما تاتر روکسی. متروپولوس مجموعه ضبطهایی را برای کمپانی کلمبیا نیز انجام داد.

در اواخر فعالیتش در فیلارمونیک، باله رومئو و ژولیت اثر پرکوفیف را به طور استریو ضبط کرد. در سال ۱۹۵۷ متروپولوس و لئونارد برنشتاین به طور مشترک رهبران اصلی ارکستر بودند، برنشتاین کارگردان موسیقی شد و اولین رهبر با اصلیت آمریکایی بود که مدیریت ارکستر را برای ۱۱ فصل عهده دار بود، دوره او بسیار با اهمیت در جهت رشد و تغییر فیلارمونیک بود.

برنشتاین در سال ۱۹۴۳ اجرایی فوق العاده و بدون هیچ گونه تمرین به همراه فیلارمونیک را به روی سن برد! شبکه تلویزیونی CBS دو برنامه را به طور ابتکاری برگزار می کرد؛ “کنسرت جوانان” و “لئونارد برشتین و فیلارمونیک”. برنامه های قبلی این شبکه در سال ۱۹۵۸ تمام جوایز در رشته تلویزیون آموزشی را از آن خود کرد. برنشتاین ضبطهای خود را تا سال ۱۹۶۹ که بازنشسته شد به همراه ضبط کلمبیا ادامه داد.

کمپانی ضبط سونی بسیاری از آثاری را که برنشتاین با کمپانی کلمبیا ضبط کرد را بر روی CD با نام “قرن برنشتاین منتقل و عرضه کرد. اگرچه تا سال ۱۹۶۲ فیلارمونیک در تالار کارنگی اجرا داشت، برنشتاین ترجیح می داد که در مرکز منهتن ضبط کنند. در سال ۱۹۶۰ برشتین و فیلارمونیک به مناسبت صدمین سال تولد گوستاو مالر، آغاز به اجرا و ضبط تاریخی هشت سمفونی از نه سمفونی مالر به همراه شرکت ضبط کلمبیا کردند.

سمفونی شماره ۸ را برنشتاین به همراه ارکستر سمفونیک لندن ضبط کرد. برنشتاین حامی بزرگ آهنگسازان در قید حیات بود، او به همراه فیلارمونیک نیوورک ۱۰۹ اثر جدید را اجرا کرده است. برنشتاین در سپتامبر ۱۹۶۲ از آرون کوپلند خواست تا قطعه ای جدید را برای فیلارمونیک بنویسد تا آنرا در افتتاحیه مرکز هنری لینکولن اجرا کنند. در میان برنامه هایی که در مدت زمان تعطیلی فصلها برگزار شد؛ جشنواره های استراوینسکی و فرانسوی-آمریکایی در سالهای ۱۹۶۰، کنسرتهای پیر بولز (Pierre Boulez) در سالهای ۱۹۷۰ و جشنواره های جاموب دوکمن در سالهای ۱۹۸۰…

در سال ۱۹۷۱ پیر بولز اولین مرد فرانسوی بود که مدیریت فیلارمونیک را عهده دار شد. دوره او به دلیل اجراهای فراوان و دستیابی به روشی نو برای اجرای کنسرتها معروف می باشد. به همراه وی فیلارمونیک در مجموعه برنامه های تلویزیونی سال ۱۹۷۶ شرکت کرد و همچنین در ادامه، در برنامه های جایزه امی نیز حضور می یافت. بولز مجموعه ای از آثار ارکستری را به همراه کمپانی کلمبیا انجام داد که شامل مجموعه وسیعی از آثار موریس راول (Maurice Ravel) بود.

زوبین مهتا (Zubin Mehta) یکی از جوانترین رهبران بین المللی بود که در سال ۱۹۷۸ به عنوان کارگردان موسیقی فیلارمونیک منسوب شد. دوره او طولانی ترین دوره حضور یک شخص در تاریخچه فیلارمونیک است که تا سال ۱۹۹۱ ادامه داشت. در این دوره مهتا توجه فراوانی به موسیقی معاصر نشان داد و ۵۲ اثر را برای اولین بار اجرا کرد! در سال ۱۹۸۰ فیلارمونیک به عنوان گروهی که دائما در سفرند شناخته شده و به مناسبت پنجاهمین سالگرد سفر توسکانینی به اروپا فیلارمونیک به اجرا در اروپا پرداخت.

کورت ماسور (Kurt Masur) شخصی که از سال ۱۹۸۱ فیلارمونیک را بارها رهبری کرد، در سال۱۹۹۱ به عنوان کارگردان موسیقی منسوب شد. علاوه بر بالا بردن کیفیت اجراهای فیلارمونیک، کنسرتهایی مجانی در روزهای مناسبتی در کلیسای اس.تی جان و تور کنسرتهای سالانه؛ شامل اولین سفر فیلارمونیک به چین، از جمله فعالیتهای برجسته ماسور می باشد.

در سال ۲۰۰۲ دوره وی پایان یافت و او به عنوان یک کارگردان موسیقی پر افتخار بازنشسته شد. در سال ۲۰۰۰ لورین مازل (Lorin Maazel) به مدت دو هفته رهبر میهمان فیلارمونیک بود که با استقبال گرم موسیقیدانان فیلارمونیک مواجه شد. مازل در ژانویه ۲۰۰۱ به عنوان کارگردان موسیقی منسوب شد. در اولین هفته کار خود اثری از جان آدامز را به مناسبت گرامی داشت جانباختگان حادثه ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به روی سن برد. مازل در پایان فصل ۲۰۰۸ به فعالیت خود در فیلارمونیک خاتمه داد.

در سال ۲۰۰۳ به منظور بهبود بخشیدن سیستم آکوستیک تالار اوری فیشر، به فیلارمونیک پیشنهاد داده شد تا یکبار دیگر در تالار کارنگی اجرا کنند اما فیلارمونیک آنرا نپذیرفت. در حال حاضر تالار آوری فیشر برنامه ریزی برای انجام تعمیرات در سال ۲۰۱۰ را ترتیب داده است. در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۴ فیلارمونیک نیویورک چهارده هزارمین کنسرت خود را اجرا کرد، مرحله مهمی از زندگی بی همتای این ارکستر سمفونی در جهان!

در ۲۶ فوریه ۲۰۰۸ ارکستر فیلارمونیک نیویورک به کره شمالی سفر کرد و در شهر پیونگ یانگ به دعوتی از دولت کره شمالی، کنسرتی برگزار کرد. این اولین اتفاق فرهنگی بین کره و آمریکا بعد از پایان جنگ کره بود. کنسرت فیلارمونیک راهی بود برای بازکردن ارتباط با یکی از ایزوله شده ترین ملتها، دولت آمریکا این دعوت کره شمالی را آغازی برا ی بهبود روابط می دانست. این کنسرت به طور زنده از شبکه بین المللی CNN و رادیو و تلویزیون ملی کره شمالی پخش شد.

en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

آلبوم «انگاره‌ها»؛ به‌آهنگ‌سازی و نوازندگیِ مهران بدخشان منتشر شد

این اثر که نخستین آلبوم مهران بدخشان به‌عنوان آهنگ‌ساز و نوازنده است؛ شامل مجموعه‌ای از قطعات پیانوییِ آهنگ‌ساز است که تحتِ عناوین پرلود در می‌بمل مینور، واریاسیون‌ بر روی تمی عاشقانه، شش‌قطعه کوتاه برای پیانو، دو قطعه تغزلی، امپرومتو و سونات پیانو شماره ۱ (در دو موومان) عرضه شده‌است.

تاریخ مختصر موسیقی ایران، پیش از اسلام تا صفویه (IV)

در این دوره وضعیت موسیقیدانان بسیار بهتر شد. خسرو پرویز بزم ها و مجالس بسیاری داشت. در حجاری طاق بستان در کرمانشاه یک شکار به تصویر کشیده شده که تعداد زیادی چنگ، موسیقار، دف های چهارگوش، شیپور، نی، سازهای کوبه ای و یک نفر در حال دست زدن را نشان می دهد. چنگ های مثلث و افقی در این دوره بسیار رایج بوده است.

از روزهای گذشته…

لالو شیفرین (II)

لالو شیفرین (II)

لالو شیفرین یکی از آهنگسازان و رهبران موفق موسیقی فیلم هالیوود بیش از پنجاه سال است درین حرفه فعالیت می کند. ساخت موسیقی برای بیش از ۱۰۰ فیلم سینمایی، مجموعه تلویزیونی و بازیهای کامپیوتری از جمله سری ساعت شلوغی، گناه اصلی، ماموریت غیر ممکن، بروبیکر، سیاره میمون ها، اژدها وارد می شود و … حاصل تلاش های خستگی ناپذیر این هنرمند در عرصه موسیقی فیلم است.
گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XVII)

گفت و شنودی درباره سازهای ابداعی (XVII)

هر ساز سازی (استثنای آنان که ساز های بادی-فلزی می سازند) نجار زبردستی است ولی هر نجار زبر دستی لزوما ساز ساز نیست.
بزرگترین شخصیت Jazz سال ۱۹۸۳ (I)

بزرگترین شخصیت Jazz سال ۱۹۸۳ (I)

“در نوجوانی فکر می کردم کیبورد پیانو شبیه به داندانهایی است که مدام به من می خندند و از همان زمان تصمیم گرفتم به اندازه ای قوی باشم که پیانو در مقابلم احساس حقارت کند. این کار نیاز به تلاش بسیاری داشت.”
مایکل جکسون «سفیری برای هنر موسیقی»

مایکل جکسون «سفیری برای هنر موسیقی»

پس از مدت‌ها که اخبار ایران تیتر اول رسانه‌های جهان بود، یک خبر جای اخبار ایران را گرفت: مایکل جکسون، ستاره موسیقی پاپ آمریکا، در سن پنجاه سالگی درگذشت. مایکل جکسون، پنج‌شنبه ظهر (۲۵ ژوئن) در محل سکونت‌اش در لوس‌آنجلس دچار غش شد و در نهایت به دلیل ناراحتی قلبی حدود ساعت سه بعد از ظهر (به وقت لس‌آنجلس) در مرکز پزشکی دانشگاه کالیفرنیا درگذشت.
درباره‌ی اختلاف روایت‌های گوشه‌ی «سلمک»

درباره‌ی اختلاف روایت‌های گوشه‌ی «سلمک»

استاد فقید علی تجویدی ضمن بازگویی ماجرای گردآوری و ثبت و ضبط ردیف موسیقی کلاسیک ایران و بیان اختلاف نظر برخی استادان در پاره‌ای موارد، اختلاف در خصوص روایت های مختلف گوشه سلمک دستگاه شور را با ذکر پنج نمونه نغمه نگاری از روایت‌های سازی و آوازی، نشان داده است (تجویدی، سلمک و ملمک، تهران: کتاب ماهور ۱۳۷۲: ۵۲ ـ ۵۷).
جوزپه وردی، اپراساز محبوب (II)

جوزپه وردی، اپراساز محبوب (II)

بین سالهای ۱۸۴۰ پس از مرگ همسرش مارگریتا، وردی شروع به همکاری با خانم جوزفینا استرپونی (Giuseppina Strepponi) خواننده برجسته سوپرانوی، نمود. در آگوست ۱۸۵۹ با یکدیگر ازدواج کردند. وردی در “سالهای پر کار و مشقت” یکی دیگر از بهترین شاهکارهایش را خلق نمود؛ اپرای “ریگولتو” که در سال ۱۸۱۵ برای اولین بار در ونیز اجرای جهانی داشت که بر اساس نمایش نامه ای از ویکتور هوگو به نام “حماقت پادشاه” (Le roi s’amuse) بود.
منتشری: از ده سالگی تهران بودم

منتشری: از ده سالگی تهران بودم

دلیل اصلی آن، این است که من از سنین ۱۰-۱۱ سالگی از شهرستان [لنگرود] به تهران آمدم و بقیه سال های زندگی ام را در این شهر بودم. یعنی منزل ما یا در سه راه سیروس یا بازار آهنگرها بوده است و با افرادی همراه بودم که همین لحن را شنیده ام و “بیات تهران” که می خوانم را تهرانی اصیل هم نمی تواند بخواند. “هفت سین” و “چهارشنبه سوری” و “کوچه باغی” و… مربوط به تهران است که استاد بعدا این ها را با ردیف های آوازی تطبیق داده بود.
اجرای اثری مدرن در کنار باروک با اجرای موتر!

اجرای اثری مدرن در کنار باروک با اجرای موتر!

فوریه ۲۰۰۷ بود، سوفیا گوبایدولینا جایزه ارزشمند باخ هامبورگ را کسب کرد، به عنوان پیشتاز در موسیقی کلاسیک معاصر که پلی زده بین موسیقی شرق و غرب. گوبایدولینا آهنگسازی است متولد ۱۹۳۱ با مسقط‌الراس تاتارستان روسیه که در ۱۹۹۲ به آلمان کوچ کرده است.
گفتگو با آرش محافظ (I)

گفتگو با آرش محافظ (I)

عجملر عنوان پروژه‌ای شنیداری بود که پس از چند سال پژوهش و انتشار مقالات متعدد، با گردآوری و تنظیم آرش محافظ در سال ۹۰ ضبط و در سال ۹۲ توسط موسسه ماهور منتشر شد. این پروژه گزیده‌ای از آثار آهنگسازان ایرانی و معاصرین‌شان در دربار عثمانی مقارن با عصر صفوی را شامل می‌شد که مجموعه‌ی کامل آن امسال در قالب یک کتاب حاوی نغمه‌نگاری ۷۰ قطعه‌ی موسیقی منتشر شد. پرونده‌ی حاضر با در نظر گرفتن این نکته که دست‌یابی به منبعی ناشناخته از تاریخ موسیقی ایران توسط یک ایرانی و به پشتوانه‌ی چندسال کار پژوهشی، و نهایتاً عملی کردن تجربه‌ی اجرایی آن و به گوش جامعه‌ی موسیقی رساندن رخدادی کم‌سابقه و بااهمیت است، به ابعاد مختلف این موضوع می‌پردازد.
دلاور سهند (IV)

دلاور سهند (IV)

پیشاپیش باید گفت که موضوعی قهرمانی را به این شکل گزاف، «سانتی مانتالیزه» کردن و در پیچ‌ و خم کلیشه‌های تآتری گردانیدن نوعی‌ نقض غرض است. پرداختن بخش اعظم لیبرتو به عشق پنهان بابک به رخسانه، به حسد زنانه‌ی آذر به رخسانه، به هوس شهوی ماهیار به رخسانه و بالاخره‌ به انتقام خصوصی ماهیار از بابک، دیگر مجالی برای برجسته ساختن نقش‌ انقلابی و مبارزاتی بابک -که در چنین ایرانی باید هدف اصلی باشد- بجای‌ نمیگذارد و از همین جا است که روابط غیرمنطقی میان پرسوناژها جان‌ میگیرد.