جشنواره نوای خرم در دوراهی انتخاب

جمعه ۲۴ آذرماه جشنواره چهارم نوای خرم، در تالار وحدت تهران اختتامیه خود را با استقبال پر شور علاقمندان موسیقی برگزار کرد. آنطور که در فراخوان این جشنواره نوشته شده است، هدف برگزاری این جشنواره «حفظ و گسترش فرهنگ اصیل و فاخر ایرانی و همچنین ارتقای نگرش هنری نسل جوان از طریق شناخت آثار اساتید گذشته و تاثیر گرفتن از نمونه‌ها و الگوهای موجود در موسیقی ایرانی» است و چنانکه انتخاب قطعات مسابقه در دوره های مختلف این جشنواره نشان می دهد، تلاش بر این است که محوریت آثار این جشنواره بر اساس اجرای تصانیف همایون خرم و در کنار آن، چند همکار ویلنیست او در برنامه گلها باشد.



اختتامیه جشنواره چهارم نوای خرم، به شکلی تحسین آمیز، باشکوه و منظم برگزار شد، به صورتی که در کمتر جشنواره ای شاهد این نظم (آن هم با حضور تعداد بسیار زیادی از گروه سنی کودکان و نوجوانان) بوده ایم. مدیریت این جشن بزرگ نقطه قوت مهم جشنواره خرم در دوره های مختلف و مخصوصا جشنواره چهارم بوده است. در کنار این نقطه قوت نیز باید به جذب تعداد بی شماری از شرکت کنندگان اشاره کرد که هر سال در این جشنواره به رقابت می پردازند؛ این شرکت کنندگان جوان از سراسر کشور در این جشنواره حضور می یابند و در هر دوره شاهد روی کار آمدن کودکان و نوجوانانی با توانایی های تحسین برانگیز و گاه شگفت آور هستیم.

با این توصیف گردانندگان جشنواره خرم، در همین چهار دوره هم تا حد قابل توجهی به اهداف خود رسیده اند و شاید نیاز به ارتقای سطح موجود را احساس نکند (۱) اما یک واقعیت (مخصوصا در جشنواره چهارم) قابل رویت بود و آن رشدِ کیفیت اجرایی شرکت کنندگان بود.

این وضعیت جدید نیازمند ایجاد تغییراتی اساسی در جشنواره خرم است که به گمان نگارنده می تواند جشنواره را وارد سطحی حرفه ای تر و پیشرفته تر بکند؛ در این زمینه پیشنهاد می شود:

۱- قطعات مسابقه دقیقا معرفی شده و به صورت نت شده در وب سایت جشنواره قرار بگیرد و تنها همین قطعات مورد ارزیابی داوران قرار بگیرد. با این روش رای داوران منطقی تر و عینی تر داده می شود و به اعتراضات احتمالی هم با سادگی بیشتری می توان پاسخ داد. (۲)

۲- قطعات ارکستری به صورت کاملا تنظیم شده، به همراهی پارتیتور و پارت نوازندگان، روی سایت جشنواره قرار گرفته و داوری دقیقا بر اساس آنها صورت بگیرد. (۳)

۳- رده بندی سنی حذف شده و به جای آن امتیاز ها بر اساس سطح بندی قطعات طراحی شود. (۴)
امید است با به اجرا درآمدن این سه پیشنهاد، جشنواره خرم بیش از پیش در اعتلای موسیقی کلاسیک ایران بکوشد.


پی نوشت


۱- در فراخوان جشنواره های نوای خرم به جز تغییرات کوچکی مانند استفاده از آثار تعداد بیشتری از آهنگسازان، تفاوت چندانی با جشنواره های قبل دیده نمی شود؛ این اتفاق شاید بتواند تاییدی بر این عقیده باشد که گردانندگان این جشنواره، وضعیت فعلی را ایده آل دانسته و نیازی به ارائه راه کارهای جدید را احساس نکرده و طرحی برای چشم انداز های آتی نداشته باشند.

۲- قطعات جشنواره خرم تماما از آثار چند ویولنیست حرفه ای (به جز روح الله خالقی که ویولنیست غیر حرفه ای بوده است) انتخاب شده که تقریبا کلیه آثار این افراد، شامل ترانه ها (و به گفته ای دیگر، تصانیفی) است که برای نوازندگی ساز تکنواز طراحی نشده است و به همین دلیل بعضی از این قطعات برای اجرای یک ساز بسیار آسان هستند و همین سادگی باعث می شود، بیشتر شرکت کنندگان به راحتی از پس اجرای آن برآمده و داوری را برای انتخاب برترین ها با چالش مواجه کنند، در حالی که اگر این قطعات از طرف موسیقیدانان تیم برگزاری، به شیوه ای تنظیم می شدند که از نظر نوازندگی، قدرت اجرایی خاصی می طلبیدند، به راحتی می شد عدالت را در سطح بندی تکنیک و ادیشن نوازندگان رعایت کرد. البته در جشنواره خرم گاهی نوازندگان خود دست به تنظیم های خلاقانه ای زده اند که این ابتکار نیز جای تحسین دارد و می تواند در بخش مجزایی مورد ارزیابی داوران قرار بگیرد.


۳- جریان تنظیم این آثار توسط افراد خبره (همچون تنظیم این قطعات برای سازهای مختلف) می تواند خدمت بزرگی به میراث با ارزش هنرمندانی مانند همایون خرم، علی تجویدی، مهدی خالدی و… باشد که آثارشان به ندرت با چندصدایی و ارکستراسیون قابل قبولی به اجرا و ضبط رسیده است. این پارتیتور ها (اگر واقعا توسط افراد خبره تنظیم شود) می تواند میراثی به عمر قرن ها برای این جشنواره باقی بگذارد و ارزشی بیشتر از خدمت به یک نسل داشته باشد.

۴- سالهاست که در اروپا و آمریکا شاهد برگزاری جشنواره هایی هستیم که برندگان اول تا سوم آنها از میان کودکان و نوجوانان بوده است و به همین دلیل در جشنواره های موسیقی حرفه ای بسیاری از کشورها، به کلی گروه سنی کنار گذاشته شده است. در ایران هم اخیرا مسابقه مگتان با این روش برگزار شد. در چند جشنواره خرم نیز نمونه هایی از استعداد های درخشان در گروه سنی کودک و نوجوان دیده شده است و جا دارد گروه سنی حذف شده یا نهایتا در امتیاز دهی داوران نیم نگاهی به آن شود.

آموزش گیتار به کودکان (III)

۳- فراهم کردن شرایط مناسب:

در تئاتر اصطلاحی فرانسوی به نام “میزانسن” وجود دارد که به عناصری همچون طراحی صحنه، نور، دکور و … اطلاق می‌شود. در واقع مناسب‌ترین بستری که بازیگران برای ایفای نقش بر أساس نمایشنامه در آن قرار می‌گیرند تا بهترین بازی و نمایش را از خود ارائه دهند. این موضوع در تمامی أمور حرفه‌ای قابلیت تعمیم دارد. هر چیزی وقتی در جای مناسب قرار بگیرد رشد و شکوفا می‌شود. بنابراین ایجاد یک محیط مناسب برای تمرین موسیقی شاید مهمترین کاری باشد که می‌بایست والدین انجام دهند. قسمتی از اتاق را برای تمرین موسیقی آماده کنید. حتا می‌توانید گوشه‌ای از دیوار را با طرح‌ها و گیتاریست‌های مطرح مزُین کنید. از اشکال فانتزی ِموسیقایی استفاده کنید. در نهایت یک میزانسن “موسیقایی” را ایجاد کرده‌اید.


۴- صندلی مناسب:

یکی از مهمترین مشکلات برای آموزش گیتار به کودکان، یافتن ِصندلی مخصوص و متناسب برای آنهاست. قابل ذکر است برای نوازندگی گیتار کلاسیک،‌ صندلی‌های مخصوص با مهندسی ارگونومیک طراحی و تولید شده است که می‌تواند از آسیب‌های احتمالی به کمر و ستون فقرات جلوگیری کند. در حین نوازندگی هنرجو میل زیادی به تکیه ‌دادن دارد. باید صندلی مناسبی تهیه کنید تا خستگی هنرجو منجر به قوزکردن نشود که متعاقباً می‌تواند باعث تغییر در ویژگی‌های اناتومیک ستون فقرات و ضعف عضلانی شود. با کمی تحقیق و خلاقیت می‌توانید صندلی مناسب را تهیه کنید یا حتا به نزدیک‌ترین نجاری سفارش ساختش را بدهید.

چسباندن چرم بر روی سطح خارجی گیتار : یکی از مشکلات عمده نوازندگان خردسال وحتی در بزرگسالان لیز خوردن مدام گیتار است بهتر است قسمت هایی که گیتار با بدن در تماس است را با چرم مصنوعی بپوشانید تا این مشکل را برطرف کرد.


لوازم جانبی:

یک کیف مستقل برای قرار دادن وسایل مرتبط به کلاس موسیقی مانند دفتر نت و کتاب تهیه کنید. کیف‌های متفاوتی در بازار با طرح‌ها و نقش‌های موسیقی و بسیار زیبا موجود هستند. سعی کنید کیف لوازم موسیقی با کیف مدرسه‌ی فرزندتان تفاوت داشته باشد!


پایه‌ی گیتار:

بارها دیده‌ایم که والدین پس از تمرین فرزندشان، گیتار را درون کیس مخصوص در زیرتخت یا گوشه‌ی اتاق قرار می‌دهند. شاید چنین کاری برای محافظت خوب باشد اما انگیزه‌ای تولید نمی‌کند! همیشه ساز باید در اختیار هنرجو باشد. با قرار دادن ساز بر روی پایه‌ی گیتار در گوشه‌ای از اتاق، حس خوب حضور ساز را به فرزندتان بدهید.

هنرجو باید بیاموزد که در نگهداری و تمیزنگه‌داشتن ساز کوشا باشد. بسیار پیش می‌آید که هنرجو بعد از ماه‌ها تمرین هیچ اعتنایی به کثیف شدن ساز و نشستن گرد و غبار بر روی آن ندارد. تمیز نگه داشتن ساز و دقت در نگهداری از آن جزو وظایف هنرجوی منظم است. مسلماً گیتاری که کثیف باشد، بر اثر بی‌دقتی ضربه‌های متعدد خورده‌است و دارای فرورفتگی باشد – خوشایند هیچ‌کس نیست!

برای جلوگیری از آسیب‌خوردگی گیتار را در معرض تابش مستقیم نور خورشید، در کنار و یا در مسیر سیستم‌های سرمایشی- گرمایشی قرار ندهید.

مروری بر «کنسرت گوتلیب والیش»

«شوبرتِ والیش»

روزگاری ایران رسیتال نوازندگان پیانوی بزرگی را به خود می‌دید. اجرای نام‌های افسانه‌ای سده‌ی بیستم همچون «آرتور روبنشتاین» ناممکن نمی‌نمود. این جهانی دیگر بود و موسیقی کلاسیک غربی حمایت دولتی داشت و … . امروز اما دستِ تنها و درعین‌حال توانای جامعه‌ی مدنی در کار است تا به نیروی خویش برنامه‌ای مانند رسیتال «گوتلیب والیش»، نوازنده‌ای از همان تبار (گرچه هنوز کم‌تر افسانه‌ای) را برای بار چندم ممکن کند و این حتا پیش از خود موسیقی جلب توجه می‌کند اگر دیده‌ی تیزبینی باشد.



والیش نوازنده‌ی مشهور وینی برای رسیتالش رپرتواری از دوره‌های کلاسیک و رومانتیک برگزیده بود که کم‌تر اجرا کرده(/می‌شود) یا اصلاً ننواخته بود؛ «سونات برای پیانو در لا بمل ماژور شماره‌ی ۳۱» از ژوزف هایدن (Hob. XVI:۴۶)، «شش کانسولیشن» از فرانتس لیست، «سه قطعه برای پیانو» از فرانتس شوبرت (D. ۹۴۶) و «فانتزی در دو ماژور» از روبرت شومان. ازهمین‌رو کنسرت نه‌فقط در ایران بلکه حتا برای کسانی هم که به‌طور مستمر کارش را دنبال کرده باشند، درخور توجه بود.

آغاز رسیتال با هایدن که والیش در اجرای سونات‌هایش سابقه‌ی طولانی دارد انتخابی عاقلانه و اطمینان‌بخش بود و فرصتی فراهم می‌کرد تا لحن شاخصش به گوش برسد. اثر لیست به‌عنوان اولین اجرا مکاشفه‌ای برای نوازنده (هرچند کمی ناتوان از دستیابی به نهایت ویژگی‌های بیانی هریک از آن نگین‌های موسیقایی) و فانتزی مشهور برای شنوندگان و نوازنده پایانی پیانیستیک سنگین و نفس‌گیر (مخصوصاً در مومان دوم مارش‌گونه‌ی باشکوه) بود.

اما آنچه در قلب این رسیتال جای داشت، اثر شوبرت بود؛ قطعه‌ای که شنیدن اجرایش والیش را به‌عنوان یک شوبرت‌کار متفاوت تثبیت می‌کرد. آنجا که در آلگرو آسایی، بخش رقص‌مانندِ متلاطم بر اثر سرعت سرگیجه‌آور فاصله‌ای بعیدتر از همیشه از بخش آوازگون آرامش‌بخش گرفت و در تمپو پریمو به آتش اضطرابی زبانه‌کش‌تر از نخست بازگشت؛ یا آن‌هنگام که در آلگرِتو ملودی بخشِ متین نخستین را به تضادی تا حدِ خشونت تقویت‌شده رساند و باز به همان متانت بازگشت و دوباره به آهنگ شکوه‌آمیز گذر کرد و باز تردستانه میان محزون و متین فاصله‌ای بزرگ انداخت؛ یا درنهایت زمانی‌که تضادهای از پیش شدیدِ میان قسمت شادان و انفجاری آغازین و جدیت آیینی میانی را تا حد نهایت گسترش داد، والیش با مهارش بر دینامیک و رنگ و تغییرات حالت و جمله‌بندی خلاق ثابت کرد که همیشه می‌توان یک گام فراتر رفت.

***

گوتلیب والیش در یک خانواده اهل موسیقی به دنیا آمده و در شش سالگی وارد دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین شده و سپس به صورتی متمایز از کلاس هاینز مدژیمورک فارغ‌التحصیل شده است. او در مستر کلاس‌های اولگ مایزنبرگ و دیمیتری باشکیرف شرکت کرد و با پاسکال دوویون در برلین و ژاک روویر در پاریس به تحصیل موسیقی پرداخت.

وی جوایز متعددی از چندین مسابقه بین‌المللی پیانو به دست آورده است که از آن میان می‌توان به جایزه اول و جایزه بزرگ ایوو پوگورلیچ از مسابقه استراوینسکی (امریکا) اشاره کرد. او همچنین در مسابقه سال ۱۹۹۹ ملکه الیزابت در بلژیک و بیست و یکمین مسابقه کلارا هاسکیل در وِوِی (۲۰۰۵) فینالیست بود.

گوتلیب والیش با ارکسترهای برجسته‌ای از جمله فیلارمونیک وین، سمفونیک وین، ارکستر جوانان گوستاو مالر، سمفونی ورشو، ارکستر مجلسی اشتوتگارت، ارکستر سمفونی رادیو فرانکفورت، کامراتای سالزبورگ، ارکستر فیلارمونیک سلطنتی لیورپول، ارکستر ملی بی‌بی‌سی ولز، ارکستر موسیقی آنجلیکا باروک لس‌آنجلس، جشنواره زهی لوسرن و ارکستر فیلارمونیک زاگرب، تحت رهبری چهره‌های درخشانی چون جوزپه سینوپولی، دنیس راسل دیویس، لرد یهودی منوهین، لوئیس لانگری، سِر نویل مارینر، کیریل پترنکو، کریستوفر هاگوود، فیلیپ ِانترِمونت، لارنس فاستر، مارتین هاسلبوخ، علی رهبری، برونو ویل و والتر وِلِر نوازندگی کرده است.

به عنوان یک هنرمند شاخص برخاسته از سنت پیانویی وین، کوتلیب والیش چهار آلبوم برجسته از کارهای موتسارت و هایدن را با برچسب بریتانیایی لین‌ریکوردز منتشر کرده است. سایر آلبوم‌های او توسط دویچه گرامافون، آلفاکلاسیکز و ناکسوس منتشر شده است.

noise.reviews

گروه موسیقی چریکه

گروه موسیقی چریکه به سرپرستی سید سلمان حسینی در ۲۴ آذر ماه به نفع زلزله زدگان کرمانشاه برنامه اجرا خواهند کرد؛ تمامی عواید این کنسرت به نفع زلزله زدگان کرمانشاه اختصاص خواهد داشت و این کنسرت در دو بخش موسیقی مقامی و سنتی اجرا خواهد شد. نوازنده این گروه عبارتند از سید سلمان حسینی: سرپرست و آهنگساز و نوازنده تنبور، سه تار: سید وصال حسینی، تهمینه طاهر نژاد، بهاره زمانی، شاهین ابراهیمی، نوید مؤدب، عماد محسنی زاده: تنبور، سوفیا نکونام: کمانچه، آناهیتا نصیریان: عود، سپهر بحرایی: سنتور، بهروز قهاری و اشکان کمال: کوبه ای و حامد تمدن: خواننده و در این کنسرت نیز نمایشگاه و ورک شاپ خط محسن اسیری برگزار و تمامی عواید فروش این تابلوها نیز به همین منظور خواهد بود.



این کنسرت با همکاری فرهنگ سرای ارسباران در تاریخ ۲۴ آذر ۱۳۹۶ در ساعت ۲۰ برگزار خواهد شد. در بخش اول این کنسرت مقام هجرانی از مقامهای باستانی تنبور اجرا خواهد شد، تصنیف مستی از سید خلیل عالی نژاد و شعر از حافظ و تنظیم سید سلمان حسینی، تصنیف حال خونین دلان از سید خلیل عالی نژاد شعر از حافظ، قطعه وصال از ساخته های سید سلمان حسینی بر اساس مقام های مجنونی، سحری، قطار و گل و خاک، تصنیف صنما از سید سلمان حسینی شاعر مولانا و تصنیف مست از ساخته های سید آرش شهریاری و تنظیم سید سلمان حسینی اجرا خواهد شد.

در بخش دوم تصنیف نمی خواهم بمیرم ساخته محمد رضا برزین و شعر فریدون مشیری، تصنیف داغ شقایق از سید سلمان حسینی شعر از حافظ و ضربی شور از محمد برزین، تصنیف ای عاشقان از محمدرضا لطفی، تصنیف کمک، از محمد برزین اجرا خواهد شد.

***

گروه چریکه در سال ۱۳۸۳ با رویکرد موسیقی مقامی تشکیل و در بسیاری از جشنواره های موسیقی نواحی جشنواره های تنبور نوازان غرب ایران و کشورهای روسیه آلمان عراق به اجرای برنامه پرداخته است و از این گروه آلبوم «جاودانگی» به خوانندگی حامد تمدن و آهنگ سازی سید سلمان حسینی روانه بازار موسیقی شد است.

سید سلمان حسینی متولد ۱۳۵۹ روستای بکتر سفلی از توابع شهرستان صحنه تنبور را از کودکی نزد پدر بزگ خود سید قدمیا حسینی که از نوازندگان صاحب سبک تنبور و از خاندانهای تنبور ایران است فراگرفته سه تار را در ابتدا نزد شهرام مرادی و سپس در تهران نزد مسعود شعاری و محمدرضا لطفی فرا گرفته و بخشی از فعالیت های سید سلمان حسینی بر روی پژوهش بر روی مقامات تنبور است که حاصل این پژوهش یک البوم تنبور بر روی مقامهای گوران به خوانندگی سید سیاوش یادگاری است و همکاری در ساخت فیلم مستند از زندگی سید قدمیار حسینی و گرد آوری بخشی از کارهای قدیمی ضبط ۴۰ سال پیش سید قدم یار حسینی و آماده سازی و پالایش برای انتشار توسط شرکت آوای باربد می باشد که بزودی روانه بازار موسیقی خواهد شد.

به بهانه انتشار کتاب «فرم موسیقی»


نوشته ای که پیش رو دارید توسط رضا شایگان درباره کتاب «فرم موسیقی» تهیه شده است. این کتاب ترجمه مسعود ابراهیمی است که پیشتر از وی آثاری چون: تئوری کمپوزسیون معاصر، بیایید آهنگ بسازیم-پودوالا، تمرین های هارمونی با پیانو، هارمونی – دوبووسکی و…، فرم – ای. و. اسپاسبین، پلی فونی-گریگوریف و مبانی آهنگسازی-مسنر از زبان روسی ترجمه شده است. از مسعود ابراهیمی دو کتاب نیز به نامهای: «نگاه» و «قطعاتی برای پیانو» منتشر شده است.



انتشار دومین کتاب فُرم از مکتب موسیقایی روسیه از اتفاقات خوشایند ِ آذر ماه، در حوزه موسیقی بود. کتاب “فرم در موسیقی” اثر تاتیانا سورنونا کورگیان با ترجمه مسعود ابراهیمی مترجم پُرکارِ آثار تخصصی موسیقایی در ۷۶۸ صفحه و با شمارگان ۵۰۰ نسخه توسط انتشارات نای و نی در ویترین نشر موسیقایی جای گرفت.

اولین نکته که نظر مخاطب را به خود معطوف می دارد، چاپ پاکیزه و مطلوب کتاب با کاغذ سبک و آسان خوان است. به نظر می رسد ناشر محترم حقوقِ علاقمندان و مخاطبین کتاب و نهایتا رضایت مشتری را مد نظر قرار داده که خود، رخدادی است خجسته، در حوزه نشر آثار موسیقایی.

این کتاب، مرجعی معتبر در حوزه فرم موسیقایی و حاوی مهمترین نکات کتاب های فُرم منتشره قبلی در اروپا و روسیه است. نگاه ویِژه به فرم در موسیقی قرن بیست نشان از روزآمدی کتاب دارد و از ویژگی های مهم آن به شمار می آید.

تمرینهای گوناگون و متنوع، کتاب را از حوزه تئوریک به میدان کاربرد آورده است. مولف در سرآغاز، کتاب را اینگونه توصیف می نماید: “فُرم در موسیقی” پژوهشی است در راستای سنت های کلاسیک فرم در کمپوزیسیون موسیقایی قرن های هفدهم تا بیستم که با تکالیفش به عنوان یک کتاب درسی در دوره فرم موسیقی موسسات آموزش تخصصی موسیقی کاربرد خواهد داشت و هدف غایی آن تربیت موزیکولوگ برای دوره های تخصصی است.

کتاب مشتمل بر سه قسمت و در هجده فصل تدوین شده است. در قسمت اول فرم های کلاسیک و رومانتیک، در قسمت دوم فرم ها در موسیقی قرن هفدهم و نیمه اول قرن هجدهم و قسمت سوم فرم ها در موسیقی قرن بیستم مطرح می شود.

در پایان هر قسمت نیز فهرستی از منابع برای موضوعات مربوطه ارایه شده است. در پی هر مبحث نیز تکالیف متنوعی آمده که علاوه بر جنبه تحلیلی، عملی نیز هستند، یعنی تمرینهایی برای تصنیف گونه های مختلف فرم برای بداهه نوازی روی پیانو. در انتهای کتاب نیز ضمیمه مفصلی آمده که حاوی نت آثار موسیقایی در فرم های گوناگون است که در متن کتاب به آنها اشاره شده است.

مولف کتاب در پی تحقق اهداف ذیل است:

۱- جمع بندی دستاوردهای ارزشمند آموزش فرم کلاسیک در سالهای گذشته.

۲- رفع کمبود های فراوان باقیمانده در تئوری فرم های کلاسیک و رومانتیک.

۳- توصیف گسترده فرم در موسیقی قرن هفدهم و نیمه اول قرن هجدهم.

۴- تبیین خطوط اساسی فرم در موسیقی قرن بیست.

***

سبدِ موسیقایی آثار ترجمه ای ابراهیمی که حاصل یک دهه از عمر اوست روز بروز پربارتر می شود و تقریبا تمامی دروس تخصصی موسیقی در مقطع آموزش عالی را در بر گرفته است. این درخت می رود که به بار بنشیند. در این میانه اما، جای خالی متدی مستدل، مستمر و مستحکم برای آموزش موسیقی در سطوح مقدماتی، ابتدایی و متوسطه بشدت احساس می شود. اینک زمان پرداختن به ریشه هاست. امید که ابراهیمی با همت عالی که دارد، با ترجمه دیگر منابع موسیقایی، فرآیند آموزش موسیقی را از کودکستان تا دانشگاه تکمیل نماید.

امیرحسن ندایی به بررسی ساختار ذهنی موسیقی دانان می پردازد

«دکتر امیرحسن ندایی» پژوهشگر موسیقی و استاد و عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس چهارشنبه ۲۲/۹/۹۶ در اکادمی موسیقی پوپیتر به سخرانی خواهد پرداخت. دکتر ندایی در این برنامه که چهارمین برنامه از سری «نشست های تخصصی و پژوهشی آکادمی موسیقی پوپیتر» است به ارائه یکی از پژوهش های خود با عنوان «بررسی ساختار ذهنی موسیقی دانان از دیدگاه عصب شناسی» خواهد پرداخت.

محمودی گلستانه مدیرهنری آکادمی موسیقی پوپیتر در مورد این برنامه گفت: موضوعی که در این برنامه از سری نشست های پژوهشی پوپیتر مورد بررسی قرار می گیرد می تواند برای علاقمندان حوزه های پژوهشی موسیقی و پزشکی و روانشناسان و روانکاوان مفید فایده قرارگیرد و امیدواریم با همراهی سایر پژوهشگران حوزه های موسیقی و پزشکی این موضوع را درجلسات آتی گسترش داده و با بسط و واکاوی موضوع مطرح در این سخنرانی به پاسخ هایی مناسب برای پرسش های موجود در این زمینه دست یابیم.

با مطالعه تاریخ موسیقی جهان و مداقه در زندگی و سرگذشت موسیقی دانان بزرگ، بعضاً مشاهده می شود که برخی از موسیقی دان ها در دوره ای از زندگی خود با نابسامانی های خلقی، روانی و شخصیتی مواجه شده وگاهی تسری و گسترش دامنه این مشکلات به جسم ایشان منجر به از کار افتادگی و مرگ ایشان شده است.

هرچند اینگونه تاریخ نگاری و روایت از زندگی بزرگان دنیای موسیقی می تواند با قلم رمانتیسیست هایی همچون رومن رولان به صورت اغراق آمیزی توصیف شده شده باشد و تقلید از سبک زندگی بزرگان موسیقی و رفتارهای ایشان را در بین اهالی موسیقی دامن زده باشد، اما با نگاهی به زندگی و شخصیت موسیقی دانان در طول تاریخ، گاهی برخی از سلوک نامتعارف و نابسامانی های خلقی را در زندگی اهل موسیقی مشاهده می کنیم.

پرداختن به ارتباط موسیقی و نابسامانی های خلقی و رفتاری از دغدغه های پژوهشی «آکادمی موسیقی پوپیتر» بوده است که «دکتر امیرحسن ندایی» پژوهشگر موسیقی که در یکی از پژوهش های خود به صورت بین رشته ای به واکاوی روانشناسانه زندگی موسیقی دانان پرداخته اند، برای پاسخ به پرسش های زیر پژوهش های خود را در قالب یک سخنرانی پژوهشی در آکادمی موسیقی پوپیتر به علاقمندان ارائه خواهند نمود:

۱- آیا نفس و ذات موسیقی باعث بیماری های روانی می شود؟

۲- آیا شکل خاصی از موسیقی باعث بیماری و اختلال روانی می شود؟

۳- آیا افراد غیر طبیعی به موسیقی روی می آورند و خلاقیت و سودا زدگی در هم آمیخته اند؟

۴- آیا موسیقی دان ها بیش از آن که به بیماری های روانی دچار باشند، برای درغلتیدن در فضای خلاقه و یا پاسخ به نیازهای خودنمایانه به روان پریشی، روان نژندی و سایر انواع تیپ های روانی خاص تظاهر می کنند؟

۵- آیا نمایان بودن سبک زندگی هنرمندان و الگو بودن زندگی نمایشی ایشان، بیماری های روانی که شاید افراد غیر موسیقی دان نیز به آن دچار می باشند را در جامعه پررنگ تر می کند؟

۶- آیا هدفی ژورنالیستی در پاسخ به نیاز و خواست مخاطبان عام در معرفی شخصیت موسیقی دان به عنوان فردی غیر طبیعی و سودایی وجود دارد؟

۷- آیا آراء متخصصان علوم دینی در مورد مضرات موسیقی فارغ از هرگونه مهندسی فرهنگی و تخریب شخصیت اهالی موسیقی اشاره به این بیماری ها و نمونه های آن دارد؟

۸- آیا می توان در آموزش های موسیقی به نوعی از بهداشت شنیداری در آیتم های تربیتی موسیقی دانان نوآموز پرداخت؟

این برنامه روز چهارشنبه ۲۲/۹/۹۶ در اکادمی موسیقی پوپیتر واقع در خیابان دکتر فاطمی، روبروی خیابان های کاج و هشت بهشت، پلاک ۱۱۸، طبقه دوم برگزار خواهد شد.

علاقمندان می توانند جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره ۸۸۹۵۱۸۱۵_۸۸۹۵۱۸۱۴ تماس حاصل نمایند.
بلیط این برنامه از طریق سایت تیوال قابل خریداری است.

فراخوان دوازدهمین دوره مسابقات گیتار تهران – مَگتان ۱۲- ششم بهمن ماه ۱۳۹۶

دوازدهمین دوره مسابقات گیتار تهران در چهار کاتگوری L1 و L2 و F و A به طور ویدئویی برگزار می شود.


به موارد ساده زیر توجه کنید:

یک یا دو قطعه آزاد با ویدئو معمولی بگیرید. حجم هر ویدئو زیر ۲۵ مگا بایت. زمان نامحدود. بدون خواننده.
تا چهار خطا در طول یک قطعه و هر گونه ادیت مجاز است.

برای سه بخش “ال یک و ال دو و فلامنکو “، شش داور جداگانه و بدون ارتباط با یکدیگر نمره صادر می نمایند.

هر داور “برنده خود” را اعلام می کند و برنده اول باید حداقل سه رای از شش رای را بیاورد.

مَگتان محدودیت سنی و استانی ندارد.

به تمام شرکت کنندگان در صورت درخواست ایشان، گواهی دیجیتال حضور در مَگتان ۱۲ داده خواهد شد.


L1: آزاد کلاسیک و سبک های دیگر


جوائز:

۱- لوح افتخار

۲- گیتار “Jose Luis Mendez 40” (قیمت ۴/۵ میلیون تومان)

۳- بسته فستیوال گیتار کلاسیک استانبول

از ۱۶ الی ۲۰ فروردین ۹۷ شامل هدیه سه روز هتل و حضور “Passive” در تمام وورکشاپ ها – مستر کلاس ها و کنسرت های فستیوال.

۴- اجرای زنده یک قطعه معاصر در یکی از روزهای فستیوال معاصر تهران اردیبهشت ۹۷٫


L2: آزاد کلاسیک و سبک های دیگر


جوائز:

۱- لوح افتخار.

۲- گیتار “Jose Luis Mendez 20”

(قیمت ۳/۵ میلیون تومان).

۳- بسته فستیوال گیتار کلاسیک استانبول

از ۱۶ الی ۲۰ فروردین ۹۷ شامل هدیه سه روز هتل و حضور Passive در تمام وورکشاپ ها، مستر کلاس ها و کنسرت های
فستیوال.

۴- اجرای زنده یک قطعه معاصر در یکی از روزهای فستیوال معاصر تهران اردیبهشت ۹۷٫


F: فلامنکو در تمام سطوح L2 و L1 این سبک

جوائز:

لوح افتخار و گیتار “Antonio Aparicio Model AA-40” (حدود ۴ میلیون تومان)

A: آماتور در تمام سطوح و سبک ها

جوائز: لوح افتخار و دو عدد گیتار “Luthier
Model student”
(جلد: فوم / قیمت هفتصد هزار تومان)

گیتار ها برای برندگان اول و دوم است و جایزه نفر سوم دو دست سیم گیتار.

هیئت داوران:


دکتر سیمون آیوازیان (سرداور)

دکتر هنریک آیوازیان

حامد ثابت

بهرام آقاخان

رحیم جعفری

بابک ولی پور

داور ناظر: مدیر هنری


آیتم ها:
موزیکالیته، سوناریته، ریتم، آرتیکولاسیون، اکول و حسن انتخاب. هر کدام ۱۰ نمره.
موارد داوری A یا “آماتور”: بیان، صدا دهی، ریتم هر کدام ۱۰ نمره.

برندگان مَگتان ۱۲ ساعت ۱۰ صبح روز سه شنبه ۱۰/ بهمن ماه/ ۱۳۹۶ معین می شوند. تا آن موقع مدیریت برنامه ریزی حضور شما به ترتیب زیر بوده و تمام امور ثبت نام مَگتان ۱۲ در تلگرام است:

ششم و هفتم و هشتم بهمن ماه ۹۶ را در نظر بگیرید. ویدئو ها ی شما تا این تاریخ ها باید ریکورد شده باشد.

در یکی از این سه روز مبلغ پنجاه هزار تومان به کارت بانک ملی مدیر هنری ۶۰۳۷۹۹۷۲۲۵۰۰۵۴۷۰ واریز و اسکن یا عکس یا اسکرین شات از فیش بگیرید.

برای ثبت نام در مَگتان ۱۲ باید در یکی از این سه روز وارد برنامه تلگرام شوید.

اول نام نوازنده و بعد اسم قطعه روی فایل ویدئو به لاتین قید گردد.

در یکی از این سه روز خیلی ساده نام و نام خانوادگی و یک شماره همراه را در تلگرام تایپ کنید و به ترتیب دلخواه همراه فایل (های) ویدئویی و فیش برای مدیر هنری به شماره تلفن ۰۹۱۲۳۳۷۷۳۵۷ تلگرام کنید.

جواب دریافت فایل ها برای شما خواهد آمد.

ثبت نام ساعت: ۰۰ ۲۴ روز یکشنبه هشتم بهمن ماه تمام و بسته می شود.

نهم بهمن ماه روز ارسال فایل ها به داوران و اخذ آراء است.

اعلام برندگان و انتشار نمرات روز ۱۰ بهمن ۹۶ ساعت ۱۰ صبح.

اسپانسر های جوایز فستیوال استانبول: آقایان امین حاجی زاده و بابک ولی پور.

تذکر مهم:


شرکت کنندگان ال یک و ال دو توجه داشته باشند قطعات را طوری انتخاب کنند تا بتوانند در فستیوال معاصر تهران به روی صحنه ببرند و با مدیر هنری حتما مشورت نمایند. در ضمن مدیریت خروج از کشور را نیز تا تاریخ های ذکر شده برای استانبول جدی بگیرند. مَگتان یا فستیوال های استانبول و معاصر تهران هیچ مسئولیتی در قبال عدم برنامه ریزی به موقع و مطلوب برندگان نداشته و این جوایز به اولین فرد صلاحیت دار و با برنامه می رسد.

به طور خلاصه: چراغ سبز برندگان ال یک و ال دو برای دو فستیوال یاد شده باید تا بیستم بهمن ۹۶، قطعی و واضح به مدیر هنری اعلام شود.

لطفا از آپلود کردن ویدئو های خود تحت عنوان مسابقه گیتار یا عناوین مشابه در شبکه های اجتماعی خودداری شود.