The Violin Makers Of Cremona
نمایشگاهی کم سابقه برای ویلنهای تاریخی که بدست سازندگان بزرگی همچون ANTONIO STRADIVARI - GIUSEPPE GUARNERI DEL GESU, - CARLO BERGONZI ساخته و امروز معرف آثاری هنری و ارزشمند است.

براستی اینان چگونه توانسته اند بدون دسترسی به ابزار مدرن و پیشرفته و با توجه به محدودیتهای زمانی خود از هر لحاظ، ویلنهایی با این مشخصات تولید کنند. بررسی و پژوهش پیرامون موضوع، دریچه ایست به واقعیتهای گم شده که بعضی از سرآگاهی و بعضی دیگر بواسطه عدم توجه به توانایی ها، آنرا ساده می پندارند.

نمایشگاهی که با پسوند the olimpus of violin making نام گرفت مجموعه ای از ویولنهای این سه شخصیت بزرگ را در برداشت که از 27 سپتامبر تا 19 اکتبر 2008 در شهر کرمونا ایتالیا، تدارک دیده شده بود.

تعداد بسیاری از محققین، پژوهشگران، سازندگان ویلن و دوستداران و علاقه مندان سازهای قدیمی از این مجموعه گرانبها بازدید کردند.

محل برگزاری این نمایشگاه در داخل ساختمان موزه استرادیواری "Museo Civico / Museo Stradivariano" بود که این خود نیز سطح کیفی کار را افزایش می داد.

موزه ای در قلب موزه ای دیگر، محصور در تاریخ هنر، از تابلوهای نفیس که گذشته این شهر را معرفی می کردند تا ویلنهای زیبا و ابزارهای اولیه دستی برای ساخت و تولید ویلن، همه و همه بیانگر شکوهی بود که آدمی را به سکوتی عجیب فرا می خواند.

باید به این موضوع اشاره کرد که در طول زمان برگزاری نمایشگاه، برنامه های دیگری از جمله بحث و گفتگو درباره سازها، اجرای موسیقی زنده با سازهای مختلف و همچنین معرفی ویلن GUARNERI "DEL GESU" ,PANETTE , 1737 در نظر گرفته شده بود.

در این میان، مطالب بسیار جالبی از طرف کمیته محققین ارائه شد که از آن دسته می توان به موضوعاتی همچون: ویلن سازان کرمونایی – کرمونا در زمان استرادیواری –آنتونیو استرادیواری و ویلن سازان کرمونایی در قرن 17 و 18– و سرانجام سالهای اقتدار خانواده گوارنری و ... را نام برد، ضمنا کمیته علمی متشکل از 9 نفر مسئولیت کنترل و اجرای هر چه بهتر این گردهمایی را در تمامی قسمتها به عهده داشت.
تعداد سازهای موجود در این نمایشگاه جمعا به 25 عدد می رسید که از این تعداد 3 ویلن سل و ما بقی ویلن بودند، 9 ویلن و یک ویلن سل از گوارنری، 6 ویلن و یک ویلن سل ازآنتونیو استرادیواری، یک ویلن از اموبونو استرادیواری (فرزند آنتونیو استرادیواری)، یک ویلن از فرانچسکو استرادیواری (فرزند آنتونیو استرادیواری)،4 ویلن از کارلو برگونزی، یک ویلن و یک ویلن سل از مایکل آنجلو برگونزی (فرزند کارلو برگونزی) مجموع آثاری بود که عنوان شد.

در بدو ورود به سالن اصلی نمایشگاه با مجموعه کاملی از ویلنهای گوارنری برخورد می کردیم که در بین آنها ویلن گوارنری به سال ساخت 1740 میلادی به نام ,YSAYE, توجه همه را به خود جلب می کرد، با ورود به سالن دوم در سمت راست با ویلنهای زیبای برگونزی و در سمت چپ با ویلنهای استرادیواریوس و فرزندانش مواجه می شدیم و در سالن سوم که در منتهی الیه سمت چپ قرار داشت با سه عدد ویلن سل با نمایی سرشار از پرسش و تعجب برخورد داشتیم که نا خودآگاه در انسان احساسی رمز گونه را تداعی می کرد.
ذکر این موضوع لازم است که به دلیل کنترل شدید و درجه امنیت بالا در این مکان، فیلم برداری و حتی عکس برداری امکان پذیر نبود. در قسمت سازهای آنتونیواسترادیواریوس که در بین سالهای 1733 و 1736 میلادی، و آخرین سالهای عمر این استاد بزرگ ساخته شده بود به نکاتی حائز اهمیت و جالب توجه برخورد می کردیم، که هر مورد آن بحثی است جامع و قابل بررسی.

امید است که بتوانیم درآینده، موضوعاتی از این دست را تحلیل و مورد پرسش و پاسخ قرار دهیم، تا که شاید گوشه ای از حقایق و نا گفته های تاریخ ویلن را با عواملی چون درک و اندیشه دریافت نمائیم.

تاریخ: اینگونه باید، که چنان پاسخی نیست مرا، برای حقیقت تو.

پانوشت:
ANTONIO STRADIVARI CREMONA, b c 1644 ; d 1737
GIUSEPPE GUARNERI DEL GESU, CREMONA, b 1698 ; d 1744
CARLO BERGONZI CREMONA, b 1682 ; d 1747