فرانک پیتر زیمرمن

فرانک پیتر زیمرمن (Frank Peter Zimmermann) ویلنیست بزرگ آلمانی متولد ۲۷ فوریه ۱۹۶۵ است. زیمرمن از ۵ سالگی نواختن ویلن را آغاز نمود، اولین کنسرت او در ۱۰ سالگی با نواختن کنسرتو سل ماژور موتسارت به همراه ارکستر بود! در سال ۱۹۷۶ جایزه رقابت موسیقیدانان جوان آلمان را از آن خود کرد. استادان او بی شمار بودند: والری گرادوو (Valery Gradov) در هنرستان اسن، ساشکو گاویرلوف (Saschko Gawriloff) در هنرستان برلین و هرمن کربرس (Herman Krebbers) در کلاسهای خصوصی در آمستردام، مهمترین استادان او بدوند.

در سال ۱۹۸۳ زیمرمن حرفه خود را به طور رسمی آغاز نمود، اجرا در کنسرتهای بسیاری همراه با ارکسترهای بزرگ دنیا و با مشهورترین رهبران دنیا همچون: ارکستر سمفونیک بوستون با رهبری پاوو برگلاند (Paavo Berglund)، ارکستر سمفونیک ملی واشنگتون با لئونارد اسلاتکین (Leonard Slatkin)، ارکستر سمفونیک شیکاگو با مانفرد هونک (Manfred Honeck)، ارکستر فیلارمونیک برلین با برنارد هایتینک (Bernard Haitink)، ارکستر فیلارمونیا با ولفانگ ساوالیچ (Wolfgang Sawallisch) و ارکستر سمفونیک روندفانک با ماریس جانسون (Mariss Jansons).

حضور او در کنسرتهای فراوان او را به جشنواره های بین المللی اروپا، آمریکا، ژاپن، آمریکای جنوبی و استرالیا برده است. از اواسط سالهای ۱۹۸۰ زیمرمن به عنوان یکی از ویلنیستهای پیشرو آلمان شناخته شد، نه تنها برای تکنیک نیرومند و ذکاوت او از درک قطعه، برای توانایی او در تطبیق روش خود با شرایط و نوع قطعه که شامل اجراهای بی نظیر او از آثار باخ تا آهنگسازان معاصر، میباشد.

او عشق فراوانی به موسیقی موتسارت و پروکوفیف دارد: دو آهنگسازی که به روشنی دو شیوه کاملا متفاوت از یکدیگر داشته اند. زیمرمن همچنین کنسرتوهای بتهوون، برامس‌، مندلسون، سیبلیوس و استراوینسکی را نواخته است.

علاوه بر سفر و اجرا به همراه ارکسترهای بزرگ دنیا در فصل های مختلف، آثار هنرمندان معاصر را نیز اجرا کرده است، او سه کنسرتو ویلنی که اولین اجرای بین المللی آن آثار بود را نواخته است: در سال ۲۰۰۳ کنسرتو ویلن en sourdine از آهنگساز آلمانی ماتیاس پینچر (Matthias Pintscher) به همراه ارکستر فیلارمونیک برلین و رهبری پیتر ایوتووس (Peter Eötvös)، در سال ۲۰۰۷ کنسرتو ویلن “هنر از دست دادن نامه نوشتن” اثر برت دین (Brett Dean) که او جایزه گرمی سال ۲۰۰۹ را برای آهنگسازی این اثر کسب نمود و زیمرمن آنرا به همراه ارکستر آمستردام با رهبری خود آهنگساز اجرا نمود و در سال ۲۰۰۹ ویلن کنسرتو شماره ۳ “شعبده باز در بهشت” اثر آهنگساز آمریکایی آگوستا رد توماس (Augusta Read Thomas) به همراه ارکستر فیلارمونیک رادیو فرانسه با رهبری آندری بوریکو (Andrey Boreyko) در پاریس.

همچنین زیمرمن موسیقیدان پرشور موسیقی مجلسی و رسیتال نیز می باشد و کنسرتهای جهانی بی شماری در این زمینه برگزار نموده است. اجرای او از قطعات کلاسیک رومانتیک قرن بیستم نقدهای بسیار خوبی را در جراید و در بین عموم از آن خود نمود.

audio fileبشنوید قسمتی از سونات برای ویولون ایزایی را با اجرای فرانک زیمرمن

در ابتدای حرفه خود، زیمرمن به همراه پیانیست آلمانی الکساندر لونکیوش (Alexander Lonquich) آثار موسیقی مجلسی را اجرا میکرد و از سال ۱۹۹۸ بیشتر با پیانیست ایتالیایی اینریکو پیس (Enrico Pace) همنواز می شد. در سال ۲۰۰۷ در جشنواره تابستانی آلمان به همراه پیانیست امانوئل اکس (Emanuel Ax) ‌آثار بتهوون را اجرا کرده است. در ژوئیه همان سال رسیتالهای بسیاری در بروکسل، مونیخ و شهرهای مختلفی در اسپانیا اجرا نمود.

در فصلهای ۲۰۰۷-۰۸-۰۹ فرم جدیدی از تریو زهی را به اجرا گذارد:‌ این تریو متشکل بود از: زیمرمن با ویلنش، به همراه ویلا نوازی آنتونی تامستیت (Antoine Tamestit) و ویلنسلیت کریستین پولترا (Christian Poltéra) برای تماشاگرانی در آمستردام، آنتورپ بلژیک، لندن، میلان، مونیخِ و پاریس.

audio fileبشنوید قسمتی از سونات برای ویولون ایزایی را با اجرای فرانک زیمرمن

آثار سولو که او اجرا کرده از آهنگسازانی چون: باخ، دبوسی و ایزای (Ysaÿe) از میان دیگر آهنگسازان بزرگ، می باشد. زیمرمن با گمپانی EMI آثار بسیاری ضبط کرده است. در سال ۲۰۰۱ کنسرتو ویلن لیگتی (Ligeti) را به همراه گروه رینبرت د لو برای کمپانی ضبط تلدک کلاسیک ضبط نمود. در سالهای اخیر سونی کلاسیک سی دی های جدیدی را از ضبطهای زیمرمن عرضه کرده است. بسیاری از ضبطهای او جوایز مهم بین المللی را از آن خود کرده اند.

ضبط او از دبل کنسرتو برامس جایزه آلمانی ضبط را به دست آورد. زیمرمن همچنین جایزه آکادمی موسیقی ایتالیایی شهر سینا را در سال ۱۹۹۰، جایزه اصلی فرهنگی آلمان را در سال ۱۹۹۴، جایزه موسیقی شهر دوسبرگ آلمان را در سال ۲۰۰۲ و جایزه سزاوارترین هنرمند آلمان را در سال ۲۰۰۸ از آن خود کرد.

فرانک پیتر زیمرمن ویلن ساخته استرادیواریوس سال ۱۷۱۱ را می نوازد.

bach-cantatas.com

8 دیدگاه

  • بابک ولی پور
    ارسال شده در تیر ۲۲, ۱۳۸۹ در ۷:۰۳ ب.ظ

    یاد مصاحبه “علی صالحی” ویولونیست افتادم که بعضی از خوانندگان نوع روند پیشرفت او را غیرعادی و شبهه انگیز قلمداد کردند؛ اما با مطالعه روند آموزشی و اجرایی آقای “زیمرمن” به مانند بسیار کسان دیگر_ که حرفه ای موسیقی را پی گیرند_ نتیجه می گیرم برای پیشرفت در کار و حرفی داشتن در هرجا و هرزمان باید جهش هایی داشت.. برداشت عجیب از این جهش ها داشتن، عجیب نیست .

  • م-میثم
    ارسال شده در تیر ۲۲, ۱۳۸۹ در ۸:۲۰ ب.ظ

    با تشکر.زیمرمن نوازنده ای قابل تقدیره

  • m
    ارسال شده در تیر ۲۳, ۱۳۸۹ در ۸:۰۱ ق.ظ

    با تشکر از مطالب مفیدتون
    پروکوفی را نیز تصحیح نمایید.

  • كيارش
    ارسال شده در تیر ۲۳, ۱۳۸۹ در ۱:۰۱ ب.ظ

    باید به اطلاع برسانم فایل اولی که باری شنیدن گذاشته بودید واریاسیونی است روی تم یکی از پرلود های باخ که متاسفانه ذکر نشده بود

  • كيارش
    ارسال شده در تیر ۲۳, ۱۳۸۹ در ۱۰:۱۷ ب.ظ

    باید به اطلاع برسانم فایل اولی که برای شنیدن گذاشته بودید واریاسیونی است روی تم یکی از پرلود های باخ که متاسفانه ذکر نشده بود

  • 20
    ارسال شده در تیر ۲۴, ۱۳۸۹ در ۷:۱۹ ب.ظ

    kiarash jan shoma aval boro tahghigh kon bad az ro not karo gosh kon bad balaye noto bekhon bad shive ahangsazie ysayi ro bebin bad bebin chi fekr mikarde va chi mikhaste bad bia in ja sohbat kon harfe jena be ali be ghadri maskhare va az omghe bisavadi miad ke hata sait ham javabe shomaro nadade.

  • ava
    ارسال شده در تیر ۲۶, ۱۳۸۹ در ۵:۳۰ ب.ظ

    kiarash jan azize baba on esmesh obsession va variasioni az bach nist boro toye ketabe form haye mosighi asare andre hodie mifahmi chera sait eghdam be moarefi in kar nakarde!!!!!!!!!!!!!dar kol merci rohiamo shad kardi kiarash jon!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  • كيارش
    ارسال شده در تیر ۲۷, ۱۳۸۹ در ۹:۲۵ ب.ظ

    شما دو نفر منو محکوم به بیسوادی می کنید ولی کاش پرلود ذکر شده رو می تونستم توی سایت برای شنیدن شما دو نفر نادان آپلود می کردم.تا بفهمید چی به چیه.اینقدر مشهوره که تعجب می کنم با ای همه ائعای مطالع تان نشنیدید

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

ایران در کشاکش موسیقی (III)

نوازندگان و خوانندگان آنهم مرد در تعزیه و مرثیه خوانی شرکت می کردند، اگر ناصرالدین شاهی خواست اپرایی به سبک اپرای سلطنتی انگلستان در میدان بهارستان بسازد، ساخت اما با اعتراض معممین متعصب مذهبی قرار گرفت و بالاجبار اپراخانه به تعزیه خوانه تبدیل شد. بعد از گذشت زمانی هم پارکینگ مجلس سنا و… دیگر نمیدانم به چه فاجعه ای دچار شد!

گفتگو با علی صمدپور (VII)

بله نشان هم می‌دادم. با چند چیز دیگر هم مشکل داشتم. یکی مخاطب زیاد داشتن بود. اساساً موسیقی ما با این سازگاری ندارد. نقص معماری موسیقی قرار نیست با اسپیکرهای بزرگ رفع شود. ما نه سازهایمان را درست کردیم نه معماری‌مان را. رفته‌ایم سراغ آمپلی‌فایر: این هم مثل همان قوانین ارشاد است، دیگران برای‌مان دانه‌دانه همه‌چیز را می‌سازند: هرآنکس که دندان دهد نان دهد! شما یک کوارتت زهی را می‌شنوید در کلیسا بی هیچ میکروفونی. اما اینجا می‌روید کنسرت تک‌نوازی سه‌تار. سه‌هزار نفر هم شنونده دارد. یکی در بالکن پنجم نشسته گوش می‌کند. و یک انسان ۱ در ۲ سانت می‌بیند که برای شنیدن سازش و هیس هیس کردن برای ساکت کردن شنوندگان بی‌حوصله‌ی اطرافش احتیاج به یک دوربین شکاری و یک عصا از چوب گیلاس هست: خوب برو خانه موسیقی را با خیال راحت گوش کن.

از روزهای گذشته…

چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (IX)

چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (IX)

در اولین پنج دقیقه اى که فرصت دارید، مى توانید تمرین را شروع کنید. در هر بار تمرین، بنا به میزانِ حوصله و خستگى، یک یا دو میزان یا حتا یک خط از درسِ مورد نظر را انتخاب و تمرین کنید. شما باید از آن پنج دقیقه اى که براى تمرین در دسترس دارید نهایت استفاده را ببرید؛ بدین گونه که از آن پنج دقیقه تنها و فقط یک یا دو دقیقه فرصت دارید که به نت ها نگاه کنید (پس مقدارى را انتخاب کنید که بتوانید در یکى دو دقیقه آن قسمت را بنوازید) در دو سه دقیقه ى باقیمانده، همان مقدارى که از روى نت نگاه کردید را از حفظ تکرار کنید تا خوب به آن تکه از قطعه مسلط شوید.
اشتوکهاوزن، عقل گرا و عارف (I)

اشتوکهاوزن، عقل گرا و عارف (I)

کارلهاین اشتوکهاوزن که در ۷۹ سالگی درگذشت یکی از موزیسین های آینده بین و برجسته قرن بیستم بود. اشتوکهاوزن پیوسته یک بیت شعر از ویلیام بلیک را نقل می کرد: «کسی که لذت را در لحظه در می یابد، در طلوع جاودانگی به سر می برد». اشتوکهاوزن که مانند بلیک، تصویر های ذهنی خود را دنبال می کرد؛ همانند او به راه های عجیب غریب کشانده شد. در نتیجه او احترام فرقه ای را به خود جلب کرد که پیروی از آن در بین آهنگسازان قرن بیستم منحصر به فرد است. البته باید اشاره کرد که نتیجه فعالیت های او همچنین به تمسخر این آهنگساز نیز منجر شد. شاید این جمله از راجر اسکروتن که می گوید: «اشتوکهاوزن بیشتر از اینکه امپراطوری برهنه باشد، ستی از لباس های با شکوه است که یک امپراطور کم دارد» این دید تردید آمیز درباره اشتوکهاوزن را به خوبی توضیح می دهد. این دیدگاه از دهه ۷۰ قرن بیستم در کشورهای آنگلوساکسون حاکم است.
موسیقی و معنا (VII)

موسیقی و معنا (VII)

تجربه‌ی موسیقایی برای تبدیل شدن به تجربه‌ای زیبایی‌شناختی، باید هر دو نوع تصدیق را داشته باشد. تنها در صورت وجود این دو شرط است که موسیقی فهمیده و معنای آن حاصل می‌شود. اسکراتون نیز معتقد است که تبلور احساس در موسیقی به شکلی کلی صورت می‌گیرد و نمی‌توان تعیین کرد که کدام ویژگی‌های موسیقی مستقیماً مسئول بیان یک احساس مشخص هستند (۱۹۸۷، ۱۹۹۷). او می‌گوید: «آدمی در واکنش به یک قطعه‌ی موسیقی به حالت هایی رهنمون می‌شود که مفهومشان را از کل مجموعه دریافت می‌کنند» (۱۹۹۷: ۳۵۷)، اما برای دریافت این وجه از معنای موسیقی، مخاطبان باید بتوانند موسیقی را به عنوان موسیقی بشنوند. بنابراین اسکراتون بر آن است که معنای موسیقی ریشه در دریافت استعاری آن دارد و این معنا در فرهنگ موسیقایی و خاصه در یک فرهنگ موسیقی تعریف می‌شود؛ این فرهنگ توانایی تفسیر شهودی مخاطبان را با طرح‌ها و اهداف آهنگ‌سازان و اجراکنندگان موسیقی همسو می‌کند.
جواب آواز (II)

جواب آواز (II)

نکته حائز اهمیت دیگر این است که در هنگام اجرای آواز، ساز میبایستی به نحوی همراهی نماید که جملات آوازی معنا، مفهوم و ملودی مورد نظر خواننده را ازدست ندهد. به عبارت دیگر خواننده هنگام اجرا از لحاظ ملودیک و حتی از لحاظ هماهنگی و پیوندی که ملودی آواز میبایست با شعر داشته باشد، هدفی را دنبال میکند که چنانچه نوازنده در این هنگام جملات نامربوط و نابهنگام را اجرا نماید اولا به این هماهنگی مورد نظر خواننده لطمه وارد شده و ثانیا عموما در این مواقع خوانندگان تمرکز خود را از دست میدهند و اجرای این جملات ناهماهنگ، حس نامطلوبی هم در خواننده و هم درشنوندگان اثرایجاد مینماید.
گزارش جلسه چهارم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

گزارش جلسه چهارم «کارگاه آشنایی با نقد موسیقی» (III)

«سجاد پورقناد» اما معتقد بود که می‌توان به سادگی این دو را از هم تمییز داد و بر خصلت توصیفی آنالیز (به عنوان ممیز) تکیه می‌کرد با این مضمون که «اگر نوشته از شرح این که قطعه چند میزان دارد و هارمونی آن چگونه است و… شروع شود و به همین منوال ادامه بیابد» تجزیه و تحلیل است اما اگر «تاکیدی بر این که چرا و چگونه چنین اتفاقاتی در قطعه افتاده و مسائل جنبی آن» وجود داشته باشد نقد است. «نیوشا مزیدآبادی» با این نظر موافق نبود و معتقد بود که در این صورت آنالیز و نقد باز هم یکی می‌شوند.
بوطیقای ریتم (III)

بوطیقای ریتم (III)

حال ببینیم وقتی شنونده‌ی اجرای حقیقی موسیقی هستیم –و نه بیننده‌ی تصویر گرافیکی موسیقی حبس شده در کاغذ-چه چیز به ما می‌گوید کدام‌یک از این دوسیستم مختصاتی درست است؟ چگونه می‌فهمیم به ازاء هر سه نت یک بار دست بزنیم یا به ازاء هر دو تا؟ روشن است، تاکیدگذاری (Accentuation) موجود در متن قطعه این موضوع را به ما دیکته می‌کند. پیش از آن باید بپرسیم چه چیزی چنین تاکیدگذاری‌ای را می‌سازد؟ ساختار تاکیدی یک خط ملودی از کجا می‌آید؟ پاسخ به این پرسش را نیز به پیروی از کامبوروپولوس (Combouropoulos) به مشخص شدن محدوده‌ی یک ملودی از طریق هویت و مشابهت واگذار می‌کنیم. به این معنی که ساختار تاکیدی به طور خودکار برآمده از گروه‌بندی است.
پانیذ فریوسفی: پیشنهادهای زیادی از طرف سولیستهای معتبر دنیا داشتیم

پانیذ فریوسفی: پیشنهادهای زیادی از طرف سولیستهای معتبر دنیا داشتیم

می خواستم بگویم که بنیاد رودکی چند جلسه تالار رودکی را رایگان در اختیار گروه قرار داده بودند. به هر حال جا داشت که بگویم این یک کمک بود که از طرف بنیاد انجام شد، برای بقیه تمرین ها در طبقه ششم ولی ما پرداخت هزینه داشتیم. دومین مطلبی که می خواستم بگویم راجع به آقای پوریا منوچهری است که الان ایشان مدیر امور بین الملل ما هستند که ما در ارتباط با ایشان هستیم و همچنان از دور با گروه همراه هستند و به ما کمک می کنند، در زمینه اجرا یا اینکه گروه با سولیست بین المللی کار کرده و به هر حال اجراهایی داشته تاثیر روی خارج از مرزها و اخبار بین المللی داشته است، آقای منوچهری در این زمینه به ما کمک کرده اند؛ همان طور که می دانید ایشان برای تحصیل از ایران رفته اند ولی ما با همچنان در ارتباط هستیم و برنامه های مربوط به امور بین المللی و مسائل خارج از ایران را ایشان انجام می دهند.
ارکسترهای جاویدان (II)

ارکسترهای جاویدان (II)

از قدیم الایام طبقه خوانندگان (مغنیان) از منزلت والایی در دربار شاهان برخوردار بودند، هرچند بعد از حمله اعراب مسلمان و با نفوذ و گسترش اسلام در ایران موسیقی جایگاه گذشته خود را از دست داد.
ناظم پور: از همکاری با استادان عود استقبال می کنیم

ناظم پور: از همکاری با استادان عود استقبال می کنیم

نوشته ای که پیش رو دارید، گفتگویی است با مجید ناظم پور نوازنده و محقق ساز عود (بربت) که توسط الوند زندی تهیه شده است. مجید ناظم پور در اسفند ماه سال جاری خانه عود (بربت) ایران را بنیانگذاری کرده است و قرار است در این مرکز، همانند خانه عود هایی که در دیگر نقاط جهان است به گسترش و ارتقای فرهنگ عود نوازی بپردازد.
نگاهی به روند تحول کتاب سال شیدا (II)

نگاهی به روند تحول کتاب سال شیدا (II)

انتشار اولین دوره از کتاب سال شیدا در سال‌هایی که دوره‌ی سوم پژوهش‌های موسیقی ایرانی در حال شکل‌گیری بود، نشان می‌دهد که چگونه گرد‌آورندگان این مجموعه با وجود این‌که در آن زمان در ایران نبودند به درستی روح زمان خود را می‌شناختند و به تبعیت از این «شناخت» دست به عمل زدند. گواه این شناخت نیز تطابق مندرجات دوره‌ی کتاب سال شیدا با ویژگی‌های دوره‌ی سوم است.