فرانک پیتر زیمرمن

فرانک پیتر زیمرمن (Frank Peter Zimmermann) ویلنیست بزرگ آلمانی متولد ۲۷ فوریه ۱۹۶۵ است. زیمرمن از ۵ سالگی نواختن ویلن را آغاز نمود، اولین کنسرت او در ۱۰ سالگی با نواختن کنسرتو سل ماژور موتسارت به همراه ارکستر بود! در سال ۱۹۷۶ جایزه رقابت موسیقیدانان جوان آلمان را از آن خود کرد. استادان او بی شمار بودند: والری گرادوو (Valery Gradov) در هنرستان اسن، ساشکو گاویرلوف (Saschko Gawriloff) در هنرستان برلین و هرمن کربرس (Herman Krebbers) در کلاسهای خصوصی در آمستردام، مهمترین استادان او بدوند.

در سال ۱۹۸۳ زیمرمن حرفه خود را به طور رسمی آغاز نمود، اجرا در کنسرتهای بسیاری همراه با ارکسترهای بزرگ دنیا و با مشهورترین رهبران دنیا همچون: ارکستر سمفونیک بوستون با رهبری پاوو برگلاند (Paavo Berglund)، ارکستر سمفونیک ملی واشنگتون با لئونارد اسلاتکین (Leonard Slatkin)، ارکستر سمفونیک شیکاگو با مانفرد هونک (Manfred Honeck)، ارکستر فیلارمونیک برلین با برنارد هایتینک (Bernard Haitink)، ارکستر فیلارمونیا با ولفانگ ساوالیچ (Wolfgang Sawallisch) و ارکستر سمفونیک روندفانک با ماریس جانسون (Mariss Jansons).

حضور او در کنسرتهای فراوان او را به جشنواره های بین المللی اروپا، آمریکا، ژاپن، آمریکای جنوبی و استرالیا برده است. از اواسط سالهای ۱۹۸۰ زیمرمن به عنوان یکی از ویلنیستهای پیشرو آلمان شناخته شد، نه تنها برای تکنیک نیرومند و ذکاوت او از درک قطعه، برای توانایی او در تطبیق روش خود با شرایط و نوع قطعه که شامل اجراهای بی نظیر او از آثار باخ تا آهنگسازان معاصر، میباشد.

او عشق فراوانی به موسیقی موتسارت و پروکوفیف دارد: دو آهنگسازی که به روشنی دو شیوه کاملا متفاوت از یکدیگر داشته اند. زیمرمن همچنین کنسرتوهای بتهوون، برامس‌، مندلسون، سیبلیوس و استراوینسکی را نواخته است.

علاوه بر سفر و اجرا به همراه ارکسترهای بزرگ دنیا در فصل های مختلف، آثار هنرمندان معاصر را نیز اجرا کرده است، او سه کنسرتو ویلنی که اولین اجرای بین المللی آن آثار بود را نواخته است: در سال ۲۰۰۳ کنسرتو ویلن en sourdine از آهنگساز آلمانی ماتیاس پینچر (Matthias Pintscher) به همراه ارکستر فیلارمونیک برلین و رهبری پیتر ایوتووس (Peter Eötvös)، در سال ۲۰۰۷ کنسرتو ویلن “هنر از دست دادن نامه نوشتن” اثر برت دین (Brett Dean) که او جایزه گرمی سال ۲۰۰۹ را برای آهنگسازی این اثر کسب نمود و زیمرمن آنرا به همراه ارکستر آمستردام با رهبری خود آهنگساز اجرا نمود و در سال ۲۰۰۹ ویلن کنسرتو شماره ۳ “شعبده باز در بهشت” اثر آهنگساز آمریکایی آگوستا رد توماس (Augusta Read Thomas) به همراه ارکستر فیلارمونیک رادیو فرانسه با رهبری آندری بوریکو (Andrey Boreyko) در پاریس.

همچنین زیمرمن موسیقیدان پرشور موسیقی مجلسی و رسیتال نیز می باشد و کنسرتهای جهانی بی شماری در این زمینه برگزار نموده است. اجرای او از قطعات کلاسیک رومانتیک قرن بیستم نقدهای بسیار خوبی را در جراید و در بین عموم از آن خود نمود.

audio fileبشنوید قسمتی از سونات برای ویولون ایزایی را با اجرای فرانک زیمرمن

در ابتدای حرفه خود، زیمرمن به همراه پیانیست آلمانی الکساندر لونکیوش (Alexander Lonquich) آثار موسیقی مجلسی را اجرا میکرد و از سال ۱۹۹۸ بیشتر با پیانیست ایتالیایی اینریکو پیس (Enrico Pace) همنواز می شد. در سال ۲۰۰۷ در جشنواره تابستانی آلمان به همراه پیانیست امانوئل اکس (Emanuel Ax) ‌آثار بتهوون را اجرا کرده است. در ژوئیه همان سال رسیتالهای بسیاری در بروکسل، مونیخ و شهرهای مختلفی در اسپانیا اجرا نمود.

در فصلهای ۲۰۰۷-۰۸-۰۹ فرم جدیدی از تریو زهی را به اجرا گذارد:‌ این تریو متشکل بود از: زیمرمن با ویلنش، به همراه ویلا نوازی آنتونی تامستیت (Antoine Tamestit) و ویلنسلیت کریستین پولترا (Christian Poltéra) برای تماشاگرانی در آمستردام، آنتورپ بلژیک، لندن، میلان، مونیخِ و پاریس.

audio fileبشنوید قسمتی از سونات برای ویولون ایزایی را با اجرای فرانک زیمرمن

آثار سولو که او اجرا کرده از آهنگسازانی چون: باخ، دبوسی و ایزای (Ysaÿe) از میان دیگر آهنگسازان بزرگ، می باشد. زیمرمن با گمپانی EMI آثار بسیاری ضبط کرده است. در سال ۲۰۰۱ کنسرتو ویلن لیگتی (Ligeti) را به همراه گروه رینبرت د لو برای کمپانی ضبط تلدک کلاسیک ضبط نمود. در سالهای اخیر سونی کلاسیک سی دی های جدیدی را از ضبطهای زیمرمن عرضه کرده است. بسیاری از ضبطهای او جوایز مهم بین المللی را از آن خود کرده اند.

ضبط او از دبل کنسرتو برامس جایزه آلمانی ضبط را به دست آورد. زیمرمن همچنین جایزه آکادمی موسیقی ایتالیایی شهر سینا را در سال ۱۹۹۰، جایزه اصلی فرهنگی آلمان را در سال ۱۹۹۴، جایزه موسیقی شهر دوسبرگ آلمان را در سال ۲۰۰۲ و جایزه سزاوارترین هنرمند آلمان را در سال ۲۰۰۸ از آن خود کرد.

فرانک پیتر زیمرمن ویلن ساخته استرادیواریوس سال ۱۷۱۱ را می نوازد.

bach-cantatas.com

8 دیدگاه

  • بابک ولی پور
    ارسال شده در تیر ۲۲, ۱۳۸۹ در ۷:۰۳ ب.ظ

    یاد مصاحبه “علی صالحی” ویولونیست افتادم که بعضی از خوانندگان نوع روند پیشرفت او را غیرعادی و شبهه انگیز قلمداد کردند؛ اما با مطالعه روند آموزشی و اجرایی آقای “زیمرمن” به مانند بسیار کسان دیگر_ که حرفه ای موسیقی را پی گیرند_ نتیجه می گیرم برای پیشرفت در کار و حرفی داشتن در هرجا و هرزمان باید جهش هایی داشت.. برداشت عجیب از این جهش ها داشتن، عجیب نیست .

  • م-میثم
    ارسال شده در تیر ۲۲, ۱۳۸۹ در ۸:۲۰ ب.ظ

    با تشکر.زیمرمن نوازنده ای قابل تقدیره

  • m
    ارسال شده در تیر ۲۳, ۱۳۸۹ در ۸:۰۱ ق.ظ

    با تشکر از مطالب مفیدتون
    پروکوفی را نیز تصحیح نمایید.

  • كيارش
    ارسال شده در تیر ۲۳, ۱۳۸۹ در ۱:۰۱ ب.ظ

    باید به اطلاع برسانم فایل اولی که باری شنیدن گذاشته بودید واریاسیونی است روی تم یکی از پرلود های باخ که متاسفانه ذکر نشده بود

  • كيارش
    ارسال شده در تیر ۲۳, ۱۳۸۹ در ۱۰:۱۷ ب.ظ

    باید به اطلاع برسانم فایل اولی که برای شنیدن گذاشته بودید واریاسیونی است روی تم یکی از پرلود های باخ که متاسفانه ذکر نشده بود

  • 20
    ارسال شده در تیر ۲۴, ۱۳۸۹ در ۷:۱۹ ب.ظ

    kiarash jan shoma aval boro tahghigh kon bad az ro not karo gosh kon bad balaye noto bekhon bad shive ahangsazie ysayi ro bebin bad bebin chi fekr mikarde va chi mikhaste bad bia in ja sohbat kon harfe jena be ali be ghadri maskhare va az omghe bisavadi miad ke hata sait ham javabe shomaro nadade.

  • ava
    ارسال شده در تیر ۲۶, ۱۳۸۹ در ۵:۳۰ ب.ظ

    kiarash jan azize baba on esmesh obsession va variasioni az bach nist boro toye ketabe form haye mosighi asare andre hodie mifahmi chera sait eghdam be moarefi in kar nakarde!!!!!!!!!!!!!dar kol merci rohiamo shad kardi kiarash jon!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  • كيارش
    ارسال شده در تیر ۲۷, ۱۳۸۹ در ۹:۲۵ ب.ظ

    شما دو نفر منو محکوم به بیسوادی می کنید ولی کاش پرلود ذکر شده رو می تونستم توی سایت برای شنیدن شما دو نفر نادان آپلود می کردم.تا بفهمید چی به چیه.اینقدر مشهوره که تعجب می کنم با ای همه ائعای مطالع تان نشنیدید

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

فضای اجرای موسیقی ایرانی باید صمیمی باشد (I)

نگار بوبان، فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد پیوستۀ معماری از پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران است و نوازنده و آهنگساز. ساز تخصّصی او عود است و یکی از بهترین نوازندگان عود ایران به شمار می‌رود. خانوم بوبان، در میان مشغله و گیرو‌دارِ اجراهایشان با حسین علیزاده و گروه هم‌آوایان در دی‌ماه، به سؤالات مکتوب ما پاسخ دادند.

ادوارد الگار، آهنگساز انگلیسی (VI)

خانه ای که آنها یافتند، کلبه ای در ساسکس و نزدیک فیتلوورت بود. این مکان مناظر زیبا و جنگل های خوش منظره ای در اطراف خود داشت که الگار می توانست در آنها قدم بزند. این خانه “برینکولز” نام گرفت و الگار عاشق آن شد.

از روزهای گذشته…

بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (II)

بررسی تطبیقی سه نغمه‌نگاری مختلف ردیف میرزا عبدالله برای سنتور (II)

ردیف میرزا عبدالله حداقل در ۴۰ سال گذشته و پس از مطرح شدن «جنبش احیا»(۱) به همت نورعلی برومند و دیگر استادان موسیقی ایرانی که در آن سال‌ها هنوز در قید حیات بودند، یکی از مهم‌ترین روایت‌ها از کارگان موسیقی دستگاهی ایران و نیز نزدیک‌ترین بخش موسیقی شهری ما به آنچه امروزه آن را هنر جدی(۲) می‌نامیم بوده، که هنوز در دسترس قرار دارد.
دیزی گیلیسپی و جز مدرن (III)

دیزی گیلیسپی و جز مدرن (III)

جاز آفریقایی-کوبایی بر اساس ریتمهای کوبایی است. دیزی گیلیسپی در سال ۱۹۴۷ توسط ماریو بائوزا (Mario Bauza) به چانو پوزو (Chano Pozo) ترومپت نواز جاز آمریکای لاتین معرفی شد. پوزو درامر کانگای گروه گیلیسپی شد. گیلیسپی همچنین به همراه بائوزا در کلوپهای جاز خیابان ۵۲ نیویورک و چندین کلوپ رقص در تئاتر آپولو و پالادئوم نوازندگی کرد. آنان در گروه چیک وب و کب کالاووی نواختند جایی که گیلیسپی و بائوزا دوستان همیشگی شدند.
گفتگو با پندرسکی در مورد موسیقی آوانگارد (I)

گفتگو با پندرسکی در مورد موسیقی آوانگارد (I)

یکی از مهمترین موسیقیدانان قرن بیستم که صاحب مکتبی در آهنگسازی به شمار می رود، پندرسکی است. او یکی از شاخصترین آهنگسازان آوانگارد جهان و یکی از مهمترین نمایندگان این تفکر در قرن بیستم بود. پندرسکی در سالهای گذشته تا حد زیادی سبک آهنگسازی خود را تغییر داده و به گفته خودش این تغییر سبک از تغییر نگاه او به موسیقی می آید. برای هواداران موسیقی آوانگارد، این تغییر مسیر او بسیار سئوال برانگیز بوده است.
ویولون آنتیک، اوتو موکل (Otto Möckel)

ویولون آنتیک، اوتو موکل (Otto Möckel)

نظارت ویژه به مدت دو سال تحت نظر کارگاه تخصصی «رضا ضیائی» (RZW) ۳۵,۰۰۰,۰۰۰ تومان برای کسب اطلاعات بیشتر با شماره ۰۹۳۵۱۲۶۸۲۴۰ تماس بگیرید. درباره اوتو موکل (Otto Möckel) اوتو موکل (Otto Möckel) در تاریخ ۱۰ می ۱۸۶۹ در برلین چشم به جهان گشود. او فرزند اوسوالد موکل سازنده ویولون بود که هنر ساخت ویولون…
ادامهٔ مطلب »
شاهین مهاجری

شاهین مهاجری

متولد ۱۳۵۰ تهران لیسانس زمین شناسی٬ دانشگاه تهران٬ ۱۳۷۴ نوازنده و محقق تمبک٬ میکروتونالیست acousticsoftombak@gmail.com
چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (VIII)

چه مقدار تمرین، چه مقدار پیشرفت (VIII)

در هر تمرین دو امر جریان دارد: یکى تمرینِ ذهن جهت پرداخت و آنالیزِ قطعه ى مورد نظر و دوم تمرین دست ها جهت بدست آوردن نرمى لازم. ذهن شما قبل از دست هاى شما مشغول به کار مى شود، در نتیجه کار بر روى ذهن، هم مهمتر است و هم اولویت دارد. شما هرگونه که ذهنتان را عادت دهید همانگونه رفتار خواهد کرد.
علینقی وزیری؛ ناسیونالیسم دولتی و روشنفکر موسیقی (III)

علینقی وزیری؛ ناسیونالیسم دولتی و روشنفکر موسیقی (III)

معلوم می‌شود ژنی ایرانی در اختراع و ایجاد آثار صنعتی در قدیم خیلی بیشتر به کار می‌افتاده […] یک روح سستی و تنبلی در ما حکم‌فرماست. چه خود را قادر به تهیۀ وسائل زندگی نمی‌دانیم و همه را واگذار به بخت تقدیر می‌کنیم. […] باید […] تکان سختی به خود بدهیم. این غبار بدبختی را از روی خود برطرف کنیم و با انسان امروز همدوش و برابر راه برویم.»
گفتگو با آن سوفی موتر (VII)

گفتگو با آن سوفی موتر (VII)

راستش را بخواهید قضیه این قدر ها هم پیچیده نیست. طراح کنونی من همان طراح ۱۷ سالگیم است و اصولا لباس های من همان لباس های قبلی هستند فقط رنگشان متفاوت است، مدلشان یکی است. این مدل لباس ها راحتند و نیازی نیست که به مدلشان فکر کنم و تقریبا نیازی هم به پرو کردنشان ندارم. درست مثل یک اونیفورم. گاهی فکر میکنم که لباسم مثل اونیفورم لوله کش هاست (با خنده)، منظورم این است که کمی از اونیفورم آن ها بهتر است. وقتی این لباس ها را می پوشم احساس می کنم که حال و هوای کار را بگیرم. واقعا می دانم که پوشیدن آنها به من کمک می کند که خوش قیافه تر شوم.
سلطانی: مشخصه اصلی موسیقی داوودیان هویتش است

سلطانی: مشخصه اصلی موسیقی داوودیان هویتش است

اولین بار من نام کاظم داوودیان را در سال ۱۳۶۸ شنیدم و به طور اتفاقی با ایشان آشنا شدم، بعدا با اینکه از دوستان در مورد جایگاه هنری و اخلاقی و منش ایشان، میشنیدم ولی خبری از ایشان نبود تا اینکه اواخر دهه ۷۰ از آقای محمدرضا شجریان شنیدم که مجموعه ای را با آقای داوودیان کار میکنند که متاسفانه بعد از گذشت ۱۲ سال هنز این آثار منتشر نشده است!
توماس فتس والر (۱۹۴۳-۱۹۰۴)

توماس فتس والر (۱۹۴۳-۱۹۰۴)

به جرات می توان گفت که بزرگترین پیانیست و خواننده Jazz ای که توانایی آنرا داشته که ساعت ها برای مردم ساز بزند و بخواند بدون آنکه مردم احساس خستگی و یکنواختی کنند کسی نبوده جز توماس فتس والر.