ارکستر فیلارمونیک چک (I)

اولین کنسرت ارکستر فیلارمونیک چک (ارکستر فیلارمونیک چک (CPO) در ۴ ‍ژانویه ۱۸۹۶ در رودلفینوم به رهبری دورژاک (Antonín Dvořák) بود. در سال ۱۹۰۱ لودوویک گلانسکی (Ludvík Čelanský) رهبر اصلی این ارکستر شد و از سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۱۸ توسط دکتر ویلم زمانک (Dr. Vilém Zemánek) اداره شد کسی که علی رغم مشکلات حیاتی اقتصادی در آن دوره توانست ارکستر را در حد مرکز اصلی موسیقی پراگ تثبیت کند. در سال ۱۹۱۹ اولین سال پس از جنگ، جدا از وقفه به وجود آمده بین سالهای ۱۹۱۳ تا ۱۹۳۳، رهبری CPO به واکلاو تالیچ (Václav Talich) سپرده شد کسی که ارکستر را تا سال ۱۹۱۴ رهبری کرد.

تالیچ ۹۲۴ کنسرت را در فیلارمونیک رهبری کرد و او به درستی به عنوان پیشگام سنتی CPO شناخته شده است.

بعد از دوره کوتاه اما بسیار پر ثمر و هنری رافائل کوبلیک (Rafael Kubelík) به عنوان مدیر و رهبر CPO از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۴۸، این سمت به کارال آنچرل (Karel Ančerl) از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۸ تعلق یافت که در این دوره ارکستر به عنوان بهترین گروه موسیقی دنیا شناخته شد.

در برنامه کاری موسیقی CPO تمرکز آنان بیشتر بر روی موسیقی کلاسیک به خصوص معاصر است، اما همچنین آثار آهنگسازان خارجی مانند ایگور استراوینسکی (Igor Stravinsky)، اشترائوس (Strauss)، بلا بارتوک (Béla Bartók)، شوستاکوویچ (Shostakovich) و پروکفیف (Prokofiev) را اجرا می کردند. سالهای رهبری آنچرل به عنوان فوق العاده ترین دوره ارکستر از لحاظ پیشرفت هنری شناخته شده.

بعد از مهاجرت وی به کانادا، رهبری اصلی ارکستر با واکلاو نئومان (Václav Neumann) ادامه پیدا کرد که دوره طولانی وی تا سال ۱۹۹۰ از لحاظ کیفیت و موفقیت بسیار درخشان بود. بعد از تغیرات سیاسی در کشور در دهه ۹۰ موسیقیدانان مشهوری با موفقیتهای پی در پی رهبری ارکستر را بر عهده گرفتند، همچون؛ جری بلولاواک (Jiří Bělohlávek) از ۱۹۹۰ تا ۹۲، ژرد آلبرشت (Gerd Albrecht) از ۱۹۹۳ تا ۹۶ و ولادیمیر آشکنازی (Vladimir Ashkenazy) از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۳، افرادی بودند که پیشرفت و موفقیت بین المللی فراوانی برای ارکستر به ارمغان آوردند.

فیلارمونیک فصل جدید ۲۰۰۳-۰۴ را با رهبری جدید آغاز کرد، ژنیک ماکال (Zdeněk Mácal) رهبری شایسته (۱۹۶۸ تا ۱۹۶۶ ، متولد ۱۹۳۶، شخصی که در اوج تجربه خویش در هنر و در زندگی به حضوری مهم در ارکستر دست یافت.)

از شروع فعالیت CPO در سطح بین المللی شهرتی داشت که سبب می شد رهبران مهمانی از دیگر کشورها به حضور در آنجا جذب شوند، از جمله: ادوارد گریگ (Edvard Grieg)، اوژن ایزایی (Eugene Ysaye)، سرگی راخمانینوف (Sergei Rachmaninov)، آرتور نیکیچ (Artur Nikisch) و گوستاو مالر (Gustav Mahler) که وی اجرای جهانی “سمفونی هفت” ساخته خودش را به همراه CPO در پراگ سال ۱۹۰۸ اجرا کرد.

همچنین از رهبران بزرگی که بارها در ارکستر حضور داشتند می توان از؛ ایریک کلیبر (Erich Kleiber)، برونو والتر (Bruno Walter)، الکساندر زیملینسکی (Alexander Zemlinsky)، جرج سولتی (Georg Széll) ، چارلز مونش (Charles Munch)، ایوگنی ماروینسکی (Yevgeny Mravinski)، لئونارد برنستین (Leonard Bernstein)، لئوپولد استوکووسکی (Leopold Stokowskii)، فرانز کویتچنی (Franz Konwitschny)، سرجیو چلیبیداکه (Sergiu Celibidache)، جندی روژستوینسکی (Gennady Rozhdestvensky)، کیریل کندراشین (Kirill Kondrashin)، لرین مازل (Lorin Maazel)، زوبین مهتا (Zubin Mehta)، برنارد هایتینک (Bernard Haitink)، کلودیا آبادو (Claudio Abbado) و ریکاردو موتی (Riccardo Muti) در میان دیگر رهبران سرشناس نام برد.

دیگر مشارکت بین المللی و فوق العاده CPO اجراهای خارج از کشور آنان می باشد. ارکستر پیش از جنگ، شهرتی بین المللی در سطح اروپا به دست آورده بود، از سال ۱۹۰۲ در بریتانیای کبیر شهرتی فوق العاده کسب کرد، آنطور که از آن زمان تا به امروز در رقابت BBC Proms و جشنواره ادینبورگ حضور دارد.

اولین کنسرت خارج از کشور ارکستر در استرالیا، ژاپن، نیوزلند، چین، هند و روسیه بود. CPO تا سال ۲۰۰۱ یعنی برای چهل و دو سال در چین اجرایی نداشت، اجراهای آنان در ژاپن آنقدر فراوان بود که تالار معروف سانتوری در توکیو مکانی بود که همیشه انتظار حضور ارکستر را می کشید.

اولین سفر CPO به آمریکا و کانادا در سال ۱۹۶۵ بود که در آن زمان موفقیت چشمگیر کارل آنچرل، ارکستر را در آمریکا بسیار مطرح کرد که تا به امروز همچنان به عنوان بهترین اجرا کننده موسیقی چک شناخته شده اند. در مارچ ۲۰۰۴ گروه به همراه آندری بوریکو (Andrey Boreyko) به آمریکا سفر کرد و در آنجا کاری از دورژاک را اجرا کرد.

bach-cantatas.com

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

محمدرضا امیرقاسمی «شبی برای پیانوی ایرانی» را به روی صحنه می برد

کنسرت گروه موسیقی برف با عنوان «شبی برای پیانوی ایرانی» در تاریخ جمعه ۱۰ اسفند ساعت ۲۰ در سالن خلیج فارس فرهنگسرای نیاوران روی صحنه خواهد رفت. سرپرست و تکنواز پیانوی گروه برف محمدرضا امیرقاسمی و خواننده این کنسرت علی امیرقاسمی و اجرای تمبک با سحاب تربتی می باشد. در این برنامه علاوه بر اجرای آثار اساتید بزرگ پیانوی ایرانی نظیر جواد معروفی و مرتضی محجوبی، از چند نوازنده پیانوی دوره قاجار مانند اساتید محمود مفخم (مفخم الممالک) و مشیرهمایون شهردار هم قطعاتی اجرا خواهد شد. اجرای آثاری کمیاب و خاص از پیانو نوازیِ دوره ی قاجار و عصر مشروطه اولین بار است که در یک کنسرت اتفاق می افتد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIX)

تنها درویش خان تا حدودی با وزیری تفاهم داشت و برای شنیدن کنسرت ها و خطابه های او به مدرسه خصوصی اش می رفت. اما قبل از این که این رابطه و تفاهم ثمری به بار آورد – و قبل از ریاست اول وزیری در مدرسه موزیک (۱۳۰۷)، درویش خان فوت شد (۱۳۰۵). بعد از فوت او تجدد طلبی به کشمکش بین وزیری و مین باشیان ها یا «موسیقی نوین و علمی ایرانی» با «موسیقی بین المللی و علمی» محدود ماند.

از روزهای گذشته…

منبری: کیستم من را برای ارکستر مضرابی نوشتم

منبری: کیستم من را برای ارکستر مضرابی نوشتم

آقای مشایخی به من گفتند قطعه ای برای فلوت بنویسم. پرسیدم فقط فلوت تنها؟ گفتند فعلاً فقط فلوت تنها. گفتم استاد برای ارکستر و فلوت بنویسم؟ گفتند نه فقط برای فلوت. من قطعه ای برای فلوت سلو در شوشتری نوشتم. سعی کردم به لحاظ ریتم و ملودی مونوتون نباشد. کار متفاوتی بکنم. ایشان کار را گام به گام می دیدند و نظراتی می دادند، وقتی تمام شد، گفتند در فرهنگسرای نیاوران اجرایی داریم که می خواهم قطعه تو هم اجرا شود. کسی را می شناسی که فلوتش را بزند؟ من دوستم ناصر رحیمی که نوازنده حرفه ای فلوت هستند را معرفی کردم و با اجرای ایشان کار اجرا و ضبط شد.
نغمه های بومی ایران با پیانو

نغمه های بومی ایران با پیانو

گیتی آجودانی، پیانیست ایرانی مقیم واشینگتن، به تازگی آلبومی جدید با نام «خاطرات ایران» در آمریکا منتشر ساخته است. این آلبوم دربرگیرنده بیست ترانه محلی از مناطق مختلف ایران همراه با چهار اثر به نام های «پرلود»، «فانتزی ژیلا»، «خواب های طلایی»، «راپسودی اصفهان» اثر جواد معروفی (۱۳۷۱-۱۲۹۴) و ترانه «مرا ببوس» اثر مجید وفادار(۱۳۵۴-۱۲۹۱) است.
طراحی سازها (V)

طراحی سازها (V)

Herodotus، پدر تاریخ باستان، داستانی را درباره زایش هندسه و ارتباط آن با طغیان فصلی رود نیل، نقل می‌کند. به دنبال تقسیم اراضی میان مردم توسط شاه Sesostris در قرن ۱۴، باید شیوه‌ای برای محاسبه میزان زمین‌هایی که به علت طغیان نیل دچار خسارت می‌شدند در نظر گرفته می‌شد تا برحسب آن مالیات صاحبان این اراضی به تناسب مشخص گردد. این روند به یک سیستم مدون برای اندازه‌ گیری زمین‌ها منجر شد و در آن geo به معنی زمین و metron به مفهوم اندازه بود، در نتیجه geometry یا هندسه را می‌توان «هدیه نیل» دانست.
رساله ابن خردادبه (III)

رساله ابن خردادبه (III)

شاعر گوید: نغمه‌ایست که چون بگوش رسد آرامش بخشد… و همچنانکه برای ایرانیها خواب‌آور است ما را نیز به خواب می‌برد. کسری (‌۲۲) گوید: عود عالی‌ترین‌ سازهاست و من حاضرم برای اصلاح و تکمیل این ساز صد هزار درهم اعطا کنم. ایرانیان سازی دارند بنام ونج (۲۳) که هفت تار (سیم) دارد و نواختن آن شبیه صنج است و اهالی‌ خراسان و توابع آنرا در عمل آورند.
تولد یک اثر جامعه‌شناسی موسیقی (IV)

تولد یک اثر جامعه‌شناسی موسیقی (IV)

برخلاف نظر مرسوم، که عمده‌ی دگرگونی‌های اجتماعی را با مقداری گرایش به توهم توطئه محصول خواست فرادستان و به ویژه فرادستان سیاسی می‌داند و هر فعلی را به اراده‌ی آنان نسبت می‌دهد، در این کتاب همان‌طور که از جامعه‌شناسی انتظار می‌رود با سه ضلع مخاطبان-موسیقی‌دانان و قدرتمندان سیاسی و نحوه‌ی پیوندها و تاثیر و تاثرشان بریکدیگر مدلسازی صورت گرفته است و به وضوح نیروهای اجتماعی گاه بزرگی را به نمایش درمی‌آورد که به عکس، نزد فرودستان است و اراده‌ی فرادستان را اگر نه متوقف دست‌کم کند می‌کند. نویسنده نشان می‌دهد اینها چگونه ممکن است با همدیگر همکاری کنند.
سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (I)

سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (I)

سر توماس بیچام، بارونت دوم و دارای نشان هنرمند افتخاری سلطنتی رهبر ارکستر و مدیر اپرای مشهور انگلیسی بود. بیچام از اوایل قرن بیست تا پایان عمرش تأثیر مهمی بر زندگی موسیقایی بریتانیا داشت و به قول نویل کاردوس (Neville Cardus) اولین رهبر ارکستر انگلیسی بود که به طور بین المللی مدام مشغول به کار بود.
مستر کلاس «موسیقی ایرانی شناسی» خسرو جعفرزاده برگزار می شود

مستر کلاس «موسیقی ایرانی شناسی» خسرو جعفرزاده برگزار می شود

خسرو جعفرزاده در روزهای ۱۶، ۱۷ و ۱۸ خرداد در سه جلسه ۲ ساعته، به آموزش کتاب خود، «موسیقی ایرانی شناسی» در آموزشگاه کوشان پور می پردازد. در این دوره، ابتدا مدرس به تشریح مکاتب مختلفی که پیشتر بوسیله آن موسیقی ایرانی تئوریزه می شده می پردازد و در ادامه به روش پیشنهادی خود خواهد پرداخت.
ساز به ساز (III)

ساز به ساز (III)

هر قطعه ی موسیقی سازی علاوه بر ملودی و ریتم (و احتمالا بافت چند صدایی) هویت خود را از رنگ و ویژگی های تکنیکی سازی که برای آن ساخته شده (ساختار صوتی اش بر آن استوار شده) نیز کسب می کند. همرکلاویه بدون پیانو، ترکمن بدون سه تار و دریا بدون سنتور به سختی تصورپذیرند. بنابراین قطعه ی موسیقی (اغلب) همه ی عناصر نامبرده هست به علاوه ی رنگ-ویژگی سازی اش. با وجود این به نظر می رسد که درجه ی وابستگی به این عامل از قطعه ای به قطعه ی دیگر تفاوت می کند. این تفاوت آنقدر است که قطعاتی را می یابیم که انتقالشان از یک ساز به ساز دیگر هویتشان را به کل سلب نمی کند.
سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (II)

سر توماس بیچام، رهبر بزرگ انگلیس (II)

بیچام در سال ۱۹۰۸ به خاطر عدم توافق بر سر مدیریت هنری و به خصوص در مورد سیستم جایگزین از ارکستر سمفونیک جدید جدا شد. بر اساس این سیستم، اگر به نوازندگان ارکستر پیشنهاد پرسودتری می شد آنها می توانستند در تمرین ها یا کنسرت های ارکستر شخص جایگزینی را معرفی کنند. خزانه دار انجمن فیلارمونیک سلطنتی این برنامه را اینگونه توصیف کرد: «نوازنده ۱ که شما خواهانش هستید، متعهد می شود که در کنسرت شما بنوازد. اما او نوازنده ۲ (که برای شما اهمیتی ندارد) را برای تمرین اول می فرستد. نوازنده ۲ بدون آگاهی و رضایت شما نوازنده ۳ را به تمرین دوم می فرستد. نوازنده ۳ که قادر به شرکت در کنسرت نیست نوازنده ۴ را به عنوان جایگزین می فرستد، کسی که شما ترجیح می دادید به او پنج شیلینگ بدهید تا از ارکستر دور بماند».
شکوری: استاد باید شاگردش را به اطرافش حساس و هوشیار کند

شکوری: استاد باید شاگردش را به اطرافش حساس و هوشیار کند

اول از اینکه بنده به تدریس علاقه دارم و فکر می کنم وقتی که شما کاری را دوست دارید، خود به خود در آن ایده های نو هم دوست دارید بیاورید و با آن بیشتر می توانید کارهای که می خواهید را انجام دهید. بنده فکر می کنم درسی که من داده ام برای شاگردانی که ۵ ساله هستند یا کسانی که مثلا ۸۵ ساله هستند باید تفاوت داشته باشد ولی مسئله ای که در آن مشترک است آن وصلی است که به سازشان دارند، بنده به این موضوع تاکید می کنم برای آن که اگر آن را نداشته باشند و اگر واقعا ندانند که چکار دارند می کنند و برای چه دارند ساز می زنند به بی راهه می روند.