کیونگ- وا چانگ (II)

کیونگ- وا چانگ
کیونگ- وا چانگ
سرانجام خانم چانگ ثابت نمود که تشکیل خانواده و موسیقیدانی بزرگ بودن، مغایرتی با یکدیگر ندارد. او همواره آرزو داشت در رقابت چایکوفسکی در روسیه شرکت کند اما به دلیل وقوع جنگ سرد و درگیری بین روسیه و کره جنوبی قادر به این کار نشد. به جای آن در سال ۱۹۶۷ تصمیم گرفت در رقابت ارگار لونتریت شرکت کند؛ مسابقه ای بسیار معتبر که ایزاک پرلمن در آن جایزه اول را کسب نمود.

بسیاری سعی کردند او را متقاعد سازند تا از شرکت در این مسابقه منصرف شود. مدیر وی تصور می کرد اگر برنده نشود در حرفه وی تاثیر زیان بخشی خواهد گذاشت. معلم وی گالامیان نیز از این تصمیم استقبال نکرد زیرا شاگرد دیگر وی پینچز زوکرمن نیز در این رقابت شرکت می کرد و از حمایت فراوان ویلنیست روسی قدرتمند و مشهوری همچون ایزاک استرن (Isaac Stern) برخوردار بود، به نظر می آمد زوکرمن شانس بیشتری در بردن این مسابقه داشته باشد.

برای بالا بردن اعتماد به نفس فرزند، مادر مصمم خانم چانگ، خانه شان در کره را فروخت تا ویلن استرادیواریوس را برای او بخرد. در مرحله آخر این رقابت داوران انتخاب از بین چانگ و زوکرمن را کاملا غیر ممکن یافتند و ایزاک استرن تقاضا کرد تا آنان بار دیگر بنوازند.

با اینجال این بار نیز قادر به انتخاب نشدند و سرانجام برای اولین بار در طول تاریخ این رقابت دو برنده در آن اعلام شد؛ زوکرمن و چانگ هر دو به عنوان برنده اول رقابت لونتریت برگزیده شدند. به دلیل بالا بودن استثنایی استاندارد این رقابت در بعضی سالها داوران هیچ برنده ای را انتخاب نکردند بنابراین برگزیده شدن دو نوازنده در یک زمان اتفاقی فوق العاده بزرگ محسوب می شد!

خانم چانگ با بسیاری از ارکسترهای بزرگ آمریکا از جمله ارکستر سمفونیک شیکاگو و فیلارمونیک نیویورک کنسرت داده است و به جای ناثان میلستن (Nathan Milstein) در جشن کاخ سفید ویلن نواخت، اگرچه حرفه وی هنوز آنچنان شکوفا نشده بود. فرصت درخشانی در سال ۱۹۷۰ به او روی آورد زمانی که ایزاک پرلمن به دلیل وضع حمل همسرش نتوانست در کنسرت خود به همراه ارکستر سمفونیک لندن شرکت کند و در آخرین دقایق از چانگ درخواست شد که جای او را پر کند.

نوازندگان ارکستر رفتاری خصومت آمیز با چانگ داشت و آنان او را یک آماتور می پنداشتند! در تمرین آغاز به نواختن کنسرتو ویولن مندلسون کردند اگرچه به چانگ گفته شده بود آثار چایکوفسکی را در این کنسرت خواهند نواخت. با اینحال وی کنسرتوی مندلسون را عالی اجرا نمود و توجه و احترام ارکستر را به دست آورد. این کنسرت موفقیتی بزرگ به حساب آمد.

موفقیت در لندن معنای بسزایی در حرفه وی داشت. او در لندن فعالیتهای فراوانی را آغاز نمود و سرانجام با شرکت ضبط دکا-لندن قراداد وسیعی بست. اولین آلبوم وی که اجرای آثار چایکفسکی و سیبلیوس بود که او را به سطح بین المللی رسانید.

در اروپا بود که خانم چانگ دومین معلم بزرگ خود را ملاقات نمود؛ ویلنیست مشهور متولد مجارستان جوزف زیگتی (Joseph Szigeti)، زیگتی نه تنها مهارت ویلن نوازیش را بالا برد همچنین بر روی درک چانگ از موسیقی و هنرش کار کرد. زیگتی او را تشویق کرد که کتاب بخواند و به گالری ها برود. بعدها در یک مصاحبه چانگ گفت: “یک بیان هنری همانند نقاشی میتواند به زبان موسیقی بدل شود”.

audio.gif قسمتی از “زیگوینروایسن” اثر سارازات را با اجرای کیونگ- وا چانگ بشنوید

از آن زمان به بعد در سرتاسر دنیا به نوازندگی پرداخت. او با بیشتر ارکسترهای بزرگ دنیا کارکرده است؛ فیلارمونیک برلین، فیلارمونیک وین، ارکستر سمفونی لندن، ارکستر فیلادلفیا و ارکستر سمفونی بوستون. وی همچنین در کنسرتی به همراه خواهر بزرگ و برادر کوچکتر خود به نام تریوی چانگ اجرا داشته.

قطعاتی که خانم چانگ اجرا کرده از بتهوون تا چایکوفسکی تا برگ پیش می رود، او چندین سونات مهم برامس برای ویلن، سوناتهای فرانک، دبوسی، استرائوس را نیز ضبط کرده است که ضبط سوناتهای استرائوس به همراه کریستین زیمرمان (Krystian Zimerman) برای او جایزه گرامافون را به عنوان بهترین اجرای موسیقی مجلسی به همراه داشت.

اجراهای وی بسیار پرشور در عین حال دارای ساختاری قوی است. آلبومهای اولیه وی کمال شگفت انگیز او را نشان می دهد. در سال ۱۹۹۷ سیومین سال اجرای بین المللی خود را در مرکز باربکین در لندن و سئول جشن گرفت. از آخرین ضبطهای وی: چهار فصل ویوالدی و کنسرتو ویلن برامس به همراه فیلارمونیک وین با رهبری سیمون راتل (Simon Rattle) انگلیسی می باشند. در سال ۲۰۰۷ به عنوان عضو هیات علمی به مدرسه موسیقی جولیارد پیوست.

en.wikipedia.org

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

نگرشی به تجدد طلبی در هنر و فرهنگ ایرانِ قرن بیستم (XIX)

تنها درویش خان تا حدودی با وزیری تفاهم داشت و برای شنیدن کنسرت ها و خطابه های او به مدرسه خصوصی اش می رفت. اما قبل از این که این رابطه و تفاهم ثمری به بار آورد – و قبل از ریاست اول وزیری در مدرسه موزیک (۱۳۰۷)، درویش خان فوت شد (۱۳۰۵). بعد از فوت او تجدد طلبی به کشمکش بین وزیری و مین باشیان ها یا «موسیقی نوین و علمی ایرانی» با «موسیقی بین المللی و علمی» محدود ماند.

«شیوه‌ی نوازندگی» در موسیقی ما چه معنایی دارد؟ (I)

اگر در موسیقی کلاسیک غربی کار می‌کنیم دادن جواب همه‌فهم به این سوال نسبتا ساده است. یعنی روشی که هر نوازنده آثار را می‌نوازد. بخشی به رابطه‌ی فیزیکی‌ای که یک نوازنده با سازش دارد مربوط است، یعنی مسائلی مثل روش دست گرفتن ساز یا پشت ساز نشستن، نحوه‌ی انگشت گذاشتن، انتقال نیرو به ساز (تقریبا اِکول) و … بخشی هم به مسایل صوتی، مثل صدایی که از ساز درمی‌آورد، دامنه‌ی شدت و ضعف‌هایی که می‌تواند به هر نت یا پاساژ بدهد، شیوش‌های مختلفی که می‌تواند هنگام نواختن هر نغمه یا تکنیک ایجاد کند و بخشی هم به مسایل تکنیکی مثل دامنه‌ی ویبراتوها و از این قبیل.

از روزهای گذشته…

رپرتوار جز و کلاسیک در کنسرت کر شهر تهران

رپرتوار جز و کلاسیک در کنسرت کر شهر تهران

گروه کر شهر تهران در روزهای ۱۷ و ۱۸ آبان ۱۳۹۰، ساعت ۲۰، در سالن رودکی به اجرای کنسرت می پردازد. در این کنسرت که به رهبری مهدی قاسمی انجام می شود، منتخبی از رکوییم های موتسارت و فوره و همچنین قطعات کلاسیک Jazz به اجرا گذاشته می شود. این دومین بار است که گروه کر شهر تهران در رپرتوار خود از قطعات جز استفاده میکند.
نگاهی به Rhapsody in blue

نگاهی به Rhapsody in blue

راپسودی آبی از مشهورترین کارهای George Gershwin می باشد که فقط طی پنج هفته در سال ۱۹۲۴ توسط این موسیقیدان بزرگ تهیه شده است. این کار زیبا به سفارش سرپرست یک گروه موسیقی – بنام پاول وایتمن (Paul Whiteman) در اواخر سال ۱۹۲۳ – برای اجرا در سالروز تولد آبراهام لینکلن ساخته شد.
انتخاب سبک آهنگسازی، برگ برنده آهنگساز

انتخاب سبک آهنگسازی، برگ برنده آهنگساز

فیلم سینمایی “اینجا کسی نمی میرد” با کارگردانی حسین کندری در سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر، در ۶ سینمای تهران به اکران رسیده است. موسیقی این فیلم ساخته مهدی پناهی، آهنگساز، نوازنده و رهبر ارکستر است. امروز نقدی درباره موسیقی این فیلم، به قلم حمید یوسفی را می خوانید:
زنان و موسیقی (IV)

زنان و موسیقی (IV)

به طرز عجیبی دو خواننده مشهور اُپرا، ماری-لوییز دِمَتَن (Marie-Louise Desmatins)، متولد ۱۶۷۰، و لَ موپَن (La Maupin دوشیزه دُبینی Mlle d’Aubigny) متولد همین دوره، هر دو بسیار جوان، یکی در سن سی و هشت سالگی و دیگری در سن سی و هفت سالگی در سال های ۱۷۰۸ و ۱۷۰۷ فوت کردند.
گفتگو با عمر زیاد قانون‌نواز عراقی (I)

گفتگو با عمر زیاد قانون‌نواز عراقی (I)

نوشته ای که پیش رو دارید گفتگویی است که توسط مژگان محمدحسینی (نوازنده قانون) در حاشیه برگزاری کارگاه”نوازندگی قانون” در تهران با استاد این کارگاه «عمر زیاد حکمت» قانون نواز برجسته‌ی اهل عراق، انجام شده است. این کارگاه در شهریورماه گذشته به همت “میثاق نامی” (نوازنده قانون) برگزار شده است. محور این گفتگوی کوتاه وضعیت موسیقی و نوازندگی در کشورهایی است که در آنها ساز قانون جزو سازهای اصلی ارکستر به شمار می رود و نقش مهمی را در موسیقی شان ایفا می‌کند.
مغالطات ایرانی – فرم اپرا (II)

مغالطات ایرانی – فرم اپرا (II)

در این مطالب دو شبهه مهم به آثار اخیر اپرایی ایرانی وارد می شود که این شبهات به زعم نویسندگانشان (و البته بعضی از همفکرانشان) قابل چشم پوشی نیست و بی درنگ سه اثر اخیر را فاقد شرایط لازم برای گرفتن عنوان اپرا معرفی می کند. این دو مورد، اجرا نشدن این آثار به صورت زنده است و دومی غیر آکوستیک بودن آنهاست.
درباره کتاب «گلهای جاویدان» (I)

درباره کتاب «گلهای جاویدان» (I)

کتاب «گلهای جاویدان» (دل انگیز طلیعه ای بر موسیقی ایران) توسط علی شریفی و با مقدمه دکتر شاهین فرهت منتشر شد. این کتاب در قالب پنج فصل اولین برنامه از سلسله برنامه های رادیویی «گلها» را بررسی می نماید.
کارگاه گیتارکلاسیک به مناسبت سالگرد تولد هیتور ویلا لوبوس

کارگاه گیتارکلاسیک به مناسبت سالگرد تولد هیتور ویلا لوبوس

آموزشگاه موسیقی آریا به مدیریت آریا عظیمی نژاد با همکاری شرکت آرشه (موسس استاد بزرگ لشگری) – تنها نمایندگی رسمی کمپانی یاماها از سال ۱۹۹۲ در ایران – در تاریخ ۶ لغایت ۱۳ اسفند ماه ۱۳۸۹ اقدام به برگزاری کارگاه گیتار کلاسیک زیر نظر فرزین طهرانیان – نوازنده گیتار و استاد دانشگاه – می نماید.
گروه الکتریک مایلز دیویس

گروه الکتریک مایلز دیویس

مایلز دیویس در سال ۱۹۶۰ گروه پنج نفر خود را برپا کرد. همکاران او در این گروه شامل تونی ویلیامز، واینا شورتر، هربی هنکوک و ران کارتر ۱ بودند. موسیقی این گروه از پیچیده ترین انواع موسیقی بی باپ بود که مایلز در طول زندگی هنری خود کار کرده است.
داستی اسپرینگفیلد (I)

داستی اسپرینگفیلد (I)

داستی اسپرینگفیلد (Dusty Springfield) بزرگترین بانوی خواننده پاپ بریتانیا و یکی از بهترین خوانندگان سفیدپوست موسیقی سول soul دوران خود بود. او ترانه های خود را به شیوه ای مثال زدنی و با صدایی سرشار از احساسات اجرا میکرد و طنین صدایش تا چندین دهه در آثار متعددش شنیده میشد. موسیقی او به طور مداوم دگرگون شد و این دگردیسی به شیوه ای چنان قوی و خالص انجام میگرفت که در میان هیچ یک از هم عصران وی دیده نمیشد.