ماجرای غم انگیز نقد لطفی

محمدرضا لطفی
محمدرضا لطفی
چندیست که ماجرای کمانچه نوازی محمدرضا لطفی نوازنده و آهنگساز صاحب نام ایران، پس از چند سال بازار نقد و نقادی را در نشریات گرم کرده است. نقدها با کیفیت های مختلف و از زاویه های متفاوت بر نوازندگی و گفته های لطفی در خبرگزاری ها و مجلات هنری به چاپ رسیده و تقریبا این ماجرا بدون نتیجه ای خاص به پایان رسیده است.

در این مطلب قصد نداریم به بررسی گفته های لطفی در مورد کمانچه و کمانچه نوازی بپردازیم و این بحث را به فرصتی دیگر موکول میکنیم؛ در واقع در این نوشته، اشکالات اساسی نقادی هنرمندان موسیقی که در حاشیه این مسئله نمایان شد مد نظر است.

باب این نقد توسط ابوالحسن مختاباد (روزنامه نگار) پس از مصاحبه مفصل با محمد رضا لطفی، در روزنامه “همشهری” باز شد و در خبرگزاری های دیگر مانند “مهر” ادامه پیدا کرد. در بیشتر این نقدها یک مشکل فرهنگی مشترک وجود داشت که آن، نبود جریان نقد حرفه ای در زمینه موسیقی بود، در جریان این نقدها روشن شد که با اینکه سالهاست از اولین نقدهای حرفه ای در “مجله موزیک” میگذرد، هنوز مسائل اولیه این فن برای اهل موسیقی ناشناخته است.

شاید این اتفاق دلیلی نداشته باشد جز این واقعیت که هنرمندان موسیقی، اکثرا اهل مطالعه نیستند و به خاطر شهودی بودن هنر موسیقی، مانند هنرمندان دیگر رشته های هنری مانند تئاتر و سینما، مطالعه خاصی (حتی در رشته تخصصی خود) ندارند و البته در کارشان هم مشکل چندانی ندارند. در مورد چرایی این موضوع مفصلا” در مطلب “موسیقی و ایدئولوژی” صحبت شده است.

هنوز در میان سطوری که در زمینه نقد، در ایران نوشته میشود رد پای پدر سالاری و پیش کسوت سالاری و دیگر سنتهای پوسیده دیده میشود! در همین نقدهایی که در مورد لطفی (چه در تایید نظراتش چه در رد آن) نوشته شد به چنین گفته هایی برخورد میکنیم ” شما بهتر است در مورد تار و سه تار اظهار نظر بفرمایید نه در مورد کمانچه” ، “لطفی استاد بسیاری از کمانچه نوازان بوده و نقد او جایز نیست” ، “شما بهتر است ساز بزنید و حرف نزنید” و …! (نقل به مضمون)

غیر از این گفته ها، هرگاه هم نقادی موضوع مورد بحث لطفی را مورد تجزیه تحلیل قرار می داد، عده ای می گفتند ” این منتقد که لطفی را مورد نقد قرار داده آیا خودش اثری برای ارائه دارد”! واقعا مایه تاسف است که هنوز سطح فکری بسیاری موسیقیدانان از نقد زیر حد ابتدایی است…

متاسفانه در این نقد ها، بیش از آنکه به اصل موضوع و نقد آن توجه شود، نقاد هدف قرار میگرفت و بحث به انحراف کشیده میشد. این شیوه بحث هیچ فایده ای برای کسی که مسئله واقعی را بررسی میکند ندارد. برای خواننده این نقد ها، هیچ اهمیتی ندارد که فلان نوازنده آیا شاگرد لطفی بوده یا استاد لطفی، بلکه اصل موضوع که نوع نوازندگی این ساز است، اهمیت دارد.

این نوع بحث به جز در نوشته های به اصطلاح تحلیلی موسیقی (در ایران)، گاه در رشته های دیگر هم پیش می آید که مخصوصا در روزنامه های هوچیگر و تخریبچی به وفور دیده میشود. در واقع به جای اینکه اصل موضوع مورد بررسی قرار گیرد، نویسنده هدف قرار میگیرد.

سالهاست همه ما این ضرب المثل عامیانه که” نگو کی میگه، ببین چی میگه” را شنیده ایم اما متاسفانه زمانیکه بحثهای هنری درمیگیرد میبینیم که هنوز چنین مفاهیم ساده ای نیز خوب درک نشده است

محمد رضا لطفی موسیقیدان بزرگ ایران است، تار نواز و سه تار نواز چیره دستی است و … ولی همه این القاب دلیل نقد نشدن او و هر کس دیگر نمیشود. هر انسانی هم حق اظهار نظر دارد خواه نقد او صحیح و خواه غلط باشد. لطفی اگر در مورد سازی که (از نگاهی) در آن تخصص ندارد، صحبت میکند، هیچ اشکالی بر او وارد نیست، اما اگر برای نمونه، ساز خودش یا کس دیگری را مثال بزند میتواند غلط یا حتی درست باشد.

عده زیادی از موسیقیدانان صاحب نام در مورد گفته های لطفی اظهار نظر کردند ولی اکثرا نتیجه خاصی که در مورد کمانچه نوازی باشد از گفته های آنها شنیده نمیشد. این نوع نقد نه تنها کمکی به پیشرفت بحث نمیکرد، بلکه به بحث های سطحی هم که باز موجب قهر و دلخوری بین موسیقیدانان میشد دامن میزد..

داشتن تخصص در هر زمینه ای میتواند به بالا رفتن درصد صحیح بودن آن نقد در آن مورد کمک کند ولی با این حال هر نقدی و گفته ای قابل خوانش و مورد احترام است چرا که زاویه دید جدیدی ر ارائه میکند.

49 دیدگاه

  • فريد
    ارسال شده در مرداد ۲۳, ۱۳۸۵ در ۱۱:۵۵ ب.ظ

    از زوایه ای خیلی خوبی نگریستی، اما بهتر است کمی درباره وضعیت نقدنویسی و پژوهش در موسیقی هم مطلب بنویسی.

  • farzad
    ارسال شده در مرداد ۲۴, ۱۳۸۵ در ۱:۲۸ ق.ظ

    dar morede naghd nevisi salahiat nagahd va miozane eshrafe vey be moosighi bishtar mohem ast
    lotfi na eshrafe elmi be moosighi darad va az lahaze navazandegie kamanceh mitavanad saheb nazar bashad
    rojoo konid be pasokhe keyvan saket va sivashe beyzayee be goftehaye lotfi dar rooznameye hamshahri
    ta motevajeh shavid ostad lotfi!!!!!!!!!!!!!!
    dar daryayee az jahlo nadani ghote var ast
    in ostade nabegheye moosighie iran hanooz nemidanad zaman dar moosighi nesbi ast
    aya be nazare shoma vey salahiate nagahdi dar moosighi ra darad

  • amir
    ارسال شده در مرداد ۲۴, ۱۳۸۵ در ۱۰:۱۸ ق.ظ

    salam, az magalatun mamnun. bebakhshid ama engar aghaye rahnama dige ba shoma kar nemikonan? kheili heife, chera dige maghale neminevisan? ma montazerim

  • ramin bahraie
    ارسال شده در مرداد ۲۴, ۱۳۸۵ در ۲:۲۷ ب.ظ

    sajad manam bat movafegham.moteasefane hich naghdi dar keshvare ma be natije nemirese va faghat tasvie hesabhaye shakhsi anjam mishe. jaye base taasof……………….

  • ارسال شده در مرداد ۲۴, ۱۳۸۵ در ۵:۰۰ ب.ظ

    ba ngd bozorkn ra koghk nkonym i

  • آزیتا اسلامی
    ارسال شده در مرداد ۲۵, ۱۳۸۵ در ۲:۱۱ ق.ظ

    کاش از آقای پیمان سلطانی که منتقد مهمی در حوزه موسیقی است میخواستید در این مورد اظهار نظر کنند یا آقای میر علی نقی و یا آقای تو رج زاهدی. به هر حال بهتر است کار را همیشه به اهل فن بسپارید.

  • صبا
    ارسال شده در مرداد ۲۵, ۱۳۸۵ در ۹:۱۷ ق.ظ

    خانوم آزیتا! کاش اول مطلب را می خوندید بعد نظر می گذاشتید چون این نوشته اصلا به نقد حرفای لطفی ربط نداشت به منتقدانش مربوط بود!!

  • ارسال شده در مرداد ۲۵, ۱۳۸۵ در ۱۱:۵۰ ق.ظ

    آها…پس اینجوریه؟

  • ارسال شده در مرداد ۲۶, ۱۳۸۵ در ۱۲:۰۵ ق.ظ

    پس چرا یک بار به بهمن رجبی اجازه داده نمی شود،در ارتباط با فرمایشات آقای لطفی در ارتباط با تنبک نظر دهد؟آیا این امکان هست؟

  • لطفي
    ارسال شده در مرداد ۲۶, ۱۳۸۵ در ۱۲:۰۶ ق.ظ

    آره دقیقا همین جوریه.
    دیگه سه تار هم نمی زنم

  • لیلا
    ارسال شده در مرداد ۲۶, ۱۳۸۵ در ۱:۱۵ ق.ظ

    به رجبی اجازه نمی دن در مورد تمبک حرف بزنه!!؟ مثل اینکه رجبی به کسی اجازه نمی ده د ر مورد تمبک حرف بزنن!

  • ناشناس
    ارسال شده در مرداد ۲۶, ۱۳۸۵ در ۴:۱۵ ق.ظ

    basalam be hame shoma har kasi vaghti nazari meedahad anham dar resanehaye omumi nazarash albateh ghabale naghd va bahs ast.man nevashte hichkasi ra bekhater nemiavaram ke ghabele naghd naboodebashe.hatman neveshteh ostad lotfi ghabele bahs va enteghad ast.in neveshteh dazemen havye nokate dorosti neez hast ke bayad be anhaham tavajoh kard(hamantor ke ededeegariaz doostan ham eshare kardeboodanddarhar soorat omidvaram ke bahse salem dar hameye arsehaye jamee ma byshtar tarh shavad.ba ehteram va eshgh
    kourosh taghavi

  • فرزاد و فرشته
    ارسال شده در مرداد ۲۸, ۱۳۸۵ در ۶:۲۷ ب.ظ

    این آقایون موسیقیدان آموزشگاهها…ببخشید!تجارتخانه های خودشونو درخطردیدندباآمدن لطفی…به من بگویید شما که مییخواهیددهن لطفی بسته بشه تووی این سالها درزمینه آموزش موسیقی چه قدمی جز برای ارتزاق زن وبچه خوودتون برداشثید…؟اهل فن پیام لطفی را که حرکت بین سنت و نوآوری هست دریافتند.آقای کلهر دوستداشتنی… بارها مصاحبه لطفی رادرکنار نامه شما مقایسه کردم. نوشتت خیلی باساز زدنت فرق داشت … لطفی که کاریت نداره!!!

  • فرزاد
    ارسال شده در مرداد ۲۸, ۱۳۸۵ در ۶:۴۳ ب.ظ

    راستی دوستان تصور کنید تصادفی کنسرتی (موسیقی ایرانی البته… )درتهران برگزار شد. تار صدای … سه تارصدای گیتار… نی صدای فلوت مجار… کمانچه صدای ویولون فالش!…سنتور صدای پیانو رابدهند… بهتر نیست پولمهاتونو بریدجاش پسته بخورید یا برید خونه کانال mezzo فرانسه رو نگاه کنیم… خوب شد لطفی صداش در اومد… بعضی ها دست به قلم شدند…فهمیدن هنوز زنده هستن… نفس می کشن…

  • masuod
    ارسال شده در شهریور ۱۴, ۱۳۸۵ در ۲:۳۶ ق.ظ

    salam khaste nabashin man khili didam nesbet be lotfi ba in harfhaye jahelane avaz shod albate dar morde akhlaghiyate ishan ghablan dostane honarmand nokati gofte bodand vali man bavaram nemishod be har hal moteasefam baraye lotfi va ahsant be aghaye kalhor ke nameye ishan bishtar janbeye biuografi az khodeshan ra dasht va aslan bi ehterami nesbat be lotfi nakardand va in neshaneye honarmand va shoor ast ke yek honarmand darad va digari khir be harhal hamin baraye lotfi bas ke chehreye vagheiye oo namayan va ahalye moseghi javabe oo ra besiyar khob dadand

  • ارسال شده در شهریور ۲۳, ۱۳۸۵ در ۲:۰۶ ق.ظ

    موسیقی بعد از انقلاب مدیون لطفیه اون وقت چهار تا بچه به خودشون اجازه می دن کار لطفی رو نقد کنن کسایی که برا معروف شدن دست به هر کاری میزنن
    اگه راست میگن بیان مثل لطفی تو نوار گریه بید تار بزنن یا مثل قافله سالار سه تار بزنن پنج نوع روایت ردیف حفظ کنن مثل لطفی داروگ ،کاروان شهید ، شبنورد و … آهنگشازی و تنظیم کنن ….

  • گفتگوی هارمونیک
    ارسال شده در شهریور ۲۳, ۱۳۸۵ در ۹:۱۲ ق.ظ

    این آقا خالد هم از هموناییه که تو مقاله درموردشون گفته شده ها!! اینجور آدما اینقدر تعصب دارن که یکبار هم مطلبی را نمی خونن فقط اسم (…)شون که بالاش باشه شروع می کنن به مجیز گویی

  • ارسال شده در شهریور ۲۳, ۱۳۸۵ در ۱۱:۴۰ ب.ظ

    باید پرواز کرد تا لذت رهایی رابفهمهیم.
    دوستان یکبارازدید استاد به ساز و موسیقی بنگریم
    استاد نمی خواهد بگوید هنرمندان دیگرساززدن بلدنیستن یاسازبه دست……..بلکه میفرمایند فراموش کردند چه باید بزنند

  • ارسال شده در شهریور ۲۴, ۱۳۸۵ در ۱۲:۲۰ ب.ظ

    بایدنظراستادراباتوجه به عقیده ایشان در رابطه باموسیقی ملی درنظرگرفت
    ایشان درکتابسال شیداگفته اندکه-در حالت کلی-عالی ترین فرم موسیقی ما در تکنوازی است
    حال اگر این مطلب را درنظر بگیریم باید گفت که ما مدتهاست که تکنوازعالی درساز کمانچه نداریم.
    شاید حالت شیدایی که در سازاقای کلهریانوازندگان خالی از فهم عالی موسیقی شرقی به ویژه موسیقی ملی شماهارا گول زده.به عبارت دیگر این نوعنوازندگی در اغلب نوازنگان امروزی دیده می شود بیشتر نمایشی و جستجوگرانه ی دایره واری است

  • ارسال شده در آبان ۸, ۱۳۸۵ در ۵:۳۴ ب.ظ

    دل استادرو با این حرفها ازار ندهید هر چند استاد کارش خوب بلده

  • alireza
    ارسال شده در آذر ۱۵, ۱۳۸۵ در ۴:۳۹ ب.ظ

    harfeton matin vali aghay_e_ ke bad az inhameh sal tashrif avardand iran nabayad in ghadr zood dar mored in slhayi ke nabodand ghezavat mikardand

  • فرزان
    ارسال شده در دی ۱۱, ۱۳۸۵ در ۴:۵۶ ب.ظ

    برای کلهر متاسفم-کسی که احترام بزرگتر سرش نمی شه در وادی هنر چه می کنه؟

  • ارسال شده در دی ۱۷, ۱۳۸۵ در ۸:۰۵ ب.ظ

    Ostad Lotfi and his music are in the hearts of my friend Vahid and me. His music give us peace mind and satisfaction in this rush life of the West.
    Ostad Lotfi, God bless you

  • بابک
    ارسال شده در دی ۱۸, ۱۳۸۵ در ۸:۰۷ ب.ظ

    به نظر من هم آقای کلهر یه خورده زیاده روی کرده. چون استاد لطفی حرف تندی نزده فقط گفته که باید انگشت گزاری کمانچه به انگشتگزاری اصیل ایرانی تبدیل بشه نه به سمت ویالون خارجی ها.
    این حرف کاملا منطقی است و جبهه گرفتن نداره
    اگه داره مقاومت میکنه معلوم میشه که یه جای کارش میلنگه

  • سينا
    ارسال شده در بهمن ۱۵, ۱۳۸۵ در ۱:۴۰ ب.ظ

    تو رو خدا بس کنید! یکی بیاد به من بگه صدای کمانچه ایرانی چی جوریه؟ صدای اصیل سنتور چه جوریه؟ ها؟ فقط که نمیشه گفت صدای امروز کمانچه ها شبیه ویولنه. اول باید گفت صدای کمانچه ایرانی چه جوریه بعد نوازندگی امروز رو نقد کرد. البته در زمینه صدای سازها مقوله زمان خیلی مهمه. مثلا صدای سنتور حبیب سماعی و رضا ورزنده و فرامرز پایور را با هم مقایسه کنید. می بینید با این که همگی اساتید فن بوده و هستند اما هر کدام صدای خاصی از همان ساز ذوزنقه ای شکل در می آورند. تو رو خدا بس کنید! آقایان لطفی و کلهر و مختاباد و دیگران بس کنید!

  • سينا
    ارسال شده در بهمن ۱۵, ۱۳۸۵ در ۱:۴۵ ب.ظ

    راستی یادم رفت بگم. اگر آقای لطفی می خواهند موسیقی امروز ما رو مورد نقد قرار بدهند اول باید از سازی که سالهای سال رویش کار کرده اند شروع کنند. بعد سازهای دیگر. چون از قدیم گفته اند چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است. ببخشید اگه زیادی نوشتم.

  • ارسال شده در شهریور ۹, ۱۳۸۶ در ۱۱:۵۹ ب.ظ

    به نظر من انسانی مثل لطفی مرد بزرگیست.ولی در مملکت ما همه چیز همینطوره تا هر وقت هر کسی توان دارد مردم ازش استفاده کنن به او استاد و آقا میگن وای به روزی که این جماعت لذت نبرن همه میگن چنین و چنان ولی نظر من این نیست .من میگم آقای لطفی یک اسطوره و یک وزنه در موسیقی ایرانی است و اگر من به جای ۳۰ هزار تومان ۱۳۰ هزار تومان هم پول میدادم راضی بودم.چون فرهنگی که لطفی رواج داد خیلی با ارزش تر از این حرفاست.

  • مجتبي
    ارسال شده در شهریور ۲۶, ۱۳۸۶ در ۴:۱۸ ب.ظ

    متاسفم برای دوستانی که به خودشون اجازه نقد اساتیدی چون استاد لطفی را میدهند با این کار نه چیزی به آنها اضافه میشود ونه چیزی از استادانی همچون استاد لطفی.

  • رهگذر
    ارسال شده در مهر ۹, ۱۳۸۶ در ۱:۲۲ ق.ظ

    مارا چه میشود؟ نکند داستان کت وشلوار خروشچف دارد اینجا تکرار میشود؟ شما را چه میشود؟ مگر در این کشور، در بین این خلق کمبود انسان بزرگ هست که اینگونه کمند تحسین و تمجید به گردن استاد لطفی انداخته ایدو خود با نعلین حقارت در پی ایشان؟
    بابا به خدا کار این بنده خدا رو هم دشوار میکنید! اجازه بدین استاد تار و ستارشو بزنه، ردیف درس بده ، گوشه های موسیقی ایرانی رو آموزش بده که در این مورد واقعا استاده! اینقدر پشت سر مردم راه نیافتید و تعظیم کنان از کاه کوه نسازید(گاهی هم از تپه کوه میسازید).برای من هم وقتی از سویس برگشتم سخت بود که کسانی رو که دکتر دکتر گویان پشت سرم راه میافتادن، وادار کنم که منو اسمم خطاب کنن!اما نتیجه داد.
    توی این بلبشو کسی از خودش پرسید چرا استاد لطفی فقط از دیگران ایراد میگیره و همه رو میکوبه؟ چرا توی محافل خصوصی بهترین استادان نوازنده ایرانی رو مطرب، قرطی و نالایق قلمداد میکنه؟ اگه شما هم توی هنر سرای ایشان در زوریخ نام “کیوان شلوغ” رو از زبان ایشان در تعریف یکی از نوازندگان خوب و کوشا، که با کارهاش تلاش در شناساندن موسیقی ایرانی به جهانیان را دارد ، میشنیدید، عرق سرد بر مهره تان مینشست که:
    این است بزرگوار استاد؟ استادی شاید بجای خویش، اخلاق پس کو؟انسانیت پس چی میشه؟
    هنگامی که در حین تدریس، استاد با تلفنی حرف زدن خصوصی ، بیست دقیقه از وقت هنرجویان را (سال دو هزار ایشان برای ۴۵ دقیقه تدریس ۸۰ فرانک سویس طلب میفرمودند) را هدر میدادند، بدون پوزش! و در پاسخ یک خانم هنر جو که از بازل راه کوبیده به سرای ایشان امده بود ، فرمودند:
    اگر خوشایندتان نیست تشریف نیارید!من که درس اخلاق گرفتم و ترجیح دادم که از آن پس در آلمان و نزد یک انسان و نه حکما استاد، نواختن ساز را فراگیرم. نکنید…..بزرگ نکنید آنانکه کوچکند، باد نکنید …..میترکند و شمایید که بی استاد میمانید.

  • رهگذر
    ارسال شده در مهر ۹, ۱۳۸۶ در ۱:۲۳ ق.ظ

    اندر حکایت نادیده گرفتن واقیت ها

    براستی روزگار قریبی است نازنین ! شنیده بودیم که درخت هرچه بارش بیش سرش فرو تر و….. چونین و چونان!
    خبر آمد که استاد میاید، آمد و غوغا شد که موسیقی ایران نجات یافت و دانش پژویان شاد که…فرا خواهیم گرفت و فیض خواهیم برد و زیر سایه استاد گام در راه پویایی نهاد خواهیم و………(جای شادروان شاملو خالی !)….
    و اما…..استاد تشریف آوردند و گردو خاک آغاز شد که …من آنم که تکتاز میدان و نیست کسی که به از من بنوازد ، بداند و بخواند و… همه را شاگرد خویش خواند و عجبا …نالایق و ناتوان!!!!؟؟؟؟؟
    گلایه که چرا دوستان!!!! بسراغ من نیامده اند و دریغ از یک تلفن ! رسانه ها با هیجان و گاه پاچه لیسان از وی شبحی بزرگ در هاله ای سفید(مو،لباس) ساختند و استاد استاد در پی ایشان….
    دیوارهای دودزده تهران به پوستر های تبلیغ کنسرت حضرتشان آرایش شد و دل مشتاقان و دلدادگان و عاشقان موسیقی و هنر ایرانی تپش کنان در انتظار روز موعود!
    کجا؟ نیاوران،استاد چهار ساز مینوازد و میخواند ..چقدر؟ بیست هزار تومان؟ باشه میریم هم فاله و هم تماشا….
    فال که چه عرض شود شمایل فالگیران بودو ظاهر درویشان…..سپید مویی که شعر حافظ را اشتباه خواند و نوازنده ای که نت را عوضی نواخت وزخمه را رها کرد … ای بابا دردیست گران نشسته بر دل گریان.
    شاید از فردا حضرتشان تنها بنشینند و بیاندیشند که: بهتر است من اصول موسیقی را آموزش دهم و بگذارم شجریان و ناظری ها بخوانند ، علیزاده و متبسم تار بنوازندو استاد کیهان کلهر با کمانچه اش روح را به پیوند ابر ها ببرد.
    به قول خود استاد یا علی !

  • رهگذر
    ارسال شده در مهر ۹, ۱۳۸۶ در ۱:۲۸ ق.ظ

    فرزان جان
    اینقدر پوسیده فکر نکن! احترام بزرگتر چه ربطی به این قظیه داره؟
    اگه احمدی نژاد چون از تو بزرگتره هرچی بگه درسته؟ این جمله های پوچ و پوسیده چیه؟
    لطفی به دروغ میگه کلهر شاگرد من بوده …..نباید جوابشو داد؟؟؟؟
    امروز از دست لطفی توی کنسرتش زخمه تار میافته، فردا که آلزهایمر گرفت و هرچی دلش خواست گفت بازم تو احترامشو بگیر اما من و ما نه!!!!

  • فرشاد شيري
    ارسال شده در بهمن ۴, ۱۳۸۶ در ۱۰:۳۸ ب.ظ

    هرشخص اول باید سطح خود را در نظر گرفته بعد راجع به یک موضوع اظهار نظر نماید ان هم موضوعاتی از این دست . برای معروف شدن راههای بهتری نیز وجود دارد.استاد لطفی یکی از مفاخر ملی ما میباشند که افتخارهم عصر بودن با ایشان نصیب همه دوستاران هنرشده است.

  • نوید غیاث
    ارسال شده در اردیبهشت ۳, ۱۳۸۷ در ۱:۱۱ ب.ظ

    جناب آقای استاد محمد رضا لطفی
    بنده به نوبه خودم از تمامی زحمات شما تقدیر و تشکر را دارم
    اگر حرفهای زیادی در مورد شما میزنند باور کنید تمامی حرفهای انها همه از روی حسودی است
    تا زمانی که شما پدر موسیقی ایران هستید همه طالب اثرات و حامی دستورات شما هستیم
    با شایسته ترین احترامات سنتی
    نوید غیاث

  • huykh
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۳, ۱۳۸۷ در ۷:۲۰ ب.ظ

    amsal to ye edeh gharb zadeh hastan k fekr mikonan har honariro mitonann be naghdo safsateh bzaran
    behtare danesh musicito beshtar koni ya peshnehad mikonam marateb naghd kardan ro beyamozi
    har nokteh jayi har ….

  • شهارخ
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۵, ۱۳۸۷ در ۷:۱۱ ب.ظ

    خسته نباشید میگم به پدر موسیقی ایران استاد لطفی وبرای ایشان ارزوی سلامتیدارم
    ارادت مند شما شاهرخ

  • مجید
    ارسال شده در مرداد ۴, ۱۳۸۷ در ۱۰:۴۳ ق.ظ

    با سلام
    اونهایی که معتقدند که لطفی نباید نقد شود کاملا در اشتباهند
    چون لطفی هم مثل همه انسانها اشتباه میکنه اونجایی که تمامی کمانچه نوازها را زیر سئوال برد در واقع تکبر و غرور خودشو به همه ثابت کرد

  • مجيد
    ارسال شده در مرداد ۲۵, ۱۳۸۷ در ۱۰:۲۱ ق.ظ

    متاسفانه بعد از انقلاب موسیقی ما به بیراهه رفت و امسال آقای لطفی بهجای ایراد گرفتن از کارهای دیگران می توانستند مانند سایر اساتید وافعاٌ بزرگ به توقعات جامعه جواب میدانند آقایان ریا بس است !!!!!
    کجا هستند عبادی ها کسایی ها و شهناز ها …..
    وای به حال ما

  • ناشناس
    ارسال شده در آذر ۱۷, ۱۳۸۷ در ۱۱:۴۹ ق.ظ

    سلام فقط میدونم که لطفی برای موسیقی ما خیلی زحمت کشیده و خیلی باحاش حال میکنم

  • pierdion
    ارسال شده در بهمن ۱, ۱۳۸۷ در ۶:۰۸ ب.ظ

    motasefam aghayoun va khanum ha aghaye lotfi na pedare musighie iran hastand na khedmate bozorgi kardand dar moghayese ba ali tajvidi , yahaghi ya golpayegani,… /dar tar ham hich kas manande ostad shahnaz khedmat nakard/albate aghaye lotfi ostad hastand amma che tahavle jalebi dar musighie irani avordand?! az zamane shah bayad behtar mishod ke badtar shod va hame midunan musighi sazande va neshan dahandeye farhange mamlekate khob farhange mamlekat va sathe manaviate mardom ba in musighi be hich ja naresid va ey kash asatide ghadime irani hanuz budand ke besiar khedmat kardand, na maskhare bazi

  • من
    ارسال شده در فروردین ۱۲, ۱۳۸۹ در ۱۲:۱۱ ق.ظ

    زنده باد لطفی

  • MAH
    ارسال شده در مرداد ۲۸, ۱۳۸۹ در ۶:۲۸ ق.ظ

    واقعا متاسفم برای کسانی که تا یک هنرمند سر بلند میکنه کمر همت به خورد شدنش مبندند.زشته, چرا خودتان زسم و آیین انسان بودن را فرا نمی گیرید!

  • کمال طلائي
    ارسال شده در اسفند ۱, ۱۳۸۹ در ۱۱:۱۳ ق.ظ

    شایداکثرعزیزانی که اینجانظرمیدن استادسیدخلیل عالی نژادروبشناسن.ایشان درآخرپایان نامه خودش(تنبور)نوشته:سعی کنیم درموسیقی ازحسدبه دورباشیم.کاش قدری به این جمله فکرکنیم.من یک سوال ازاساتیدموسیقی دارم.ازلطفی وکلهروعلیزاده وبهمن رجبی و…..همه ما چراتلاش میکنیم که خوب سازبزنیم؟برای اینکه مشهوربشیم؟دیدگاه من هیچوقت نسبت به اساتیدبزرگیهمچون استادلطفی واستادکلهر عوض نمیشه.کسی مثل کلهرکه موسیقی ایران مدیون زحمات اوست شایسته این خرده گیری استادلطفی رونداشت.استادلطفی بایدیه کم به خودشون بیان

  • کمال طلائي
    ارسال شده در اسفند ۱, ۱۳۸۹ در ۱۱:۱۵ ق.ظ

    این شعرهمیشه توذهنمون باشه
    نه به سازتوست نه به آوازمن
    به هوش باش مغنی این صدای خداست

  • سيامک بنايي
    ارسال شده در اسفند ۷, ۱۳۸۹ در ۹:۴۶ ق.ظ

    سلام به همه.بچه ها همتون به متنی که کمال نوشته دقت کنین خیلی قشنگه.واقعاحرف دل بیشترپایه گذارای موسیقی مملکت رو نوشته.مرسی کمال.

  • کمال طلائی
    ارسال شده در اسفند ۱۹, ۱۳۸۹ در ۳:۱۰ ب.ظ

    سلام خدمت استاد بنایی.آقای بنایی شما درحق بنده لطف دارین من فقط به عنوان کسی که دوستدار موسیقی هستم همیشه شکرگذار نظرات ارزشمند اساتیدی هموچون شما بوده وهستم.

  • مصطفی قاسم پور
    ارسال شده در اسفند ۱۹, ۱۳۸۹ در ۳:۲۱ ب.ظ

    فقط به عنوان یاد آوری ازتون خواهش میکنم به درون مایه موسیقی ایرانی توجه داشته باشید واین که حاشیه ها و جزئیات باعث فراموش کردن اصل و پایه نشود.استاد لطفی کارهای ارزنده ای برای موسیقی ایران انجام داده ویکباره نباید تمام زحماتش را نادیده گرفت،

  • نوید غیاث ، شیدا
    ارسال شده در اردیبهشت ۱۶, ۱۳۹۱ در ۸:۴۵ ب.ظ

    درود بر پدر موسیقی ایران زمین ، حضرت استاد محمد رضا لطفی احساست را درک میکنم و و قدرت عرف نوازییت را همچون خدای موسیقی ستایش میکنم؛ هزاران سپاس بی کران نثارت میکنم، زنده باد پیر موسیقی ایران زمین

  • علیرضا
    ارسال شده در تیر ۱۴, ۱۳۹۴ در ۱:۲۹ ب.ظ

    استاد لطفی مرد بزرگ همه نوازندگان موسیقی هست و تا ابد خواهد بود که علا وه بر نوازندگی در زندگی هم انسان بزرگی بود

  • محسن
    ارسال شده در دی ۲, ۱۳۹۵ در ۱:۰۶ ق.ظ

    من لطفی را شاملوی موسیقی و شاملو را لطفی شعر می بینم.

ارسال دیدگاه

رایانامهٔ شما نمایش داده نخواهد شد.

شیدایی تار (II)

وی در جریان انقلاب اسلامی از سمتهای خود استعفا کرد و به مردم انقلابی پیوســت و ســاخته ها و نواخته های او با صدای محمدرضا شــجریان و شــهرام ناظری در نوک پیکان انقلاب قرار گرفت و امروزه به عنوان یک خاطره ملی در اذهان مردم باقی است. لطفی در مورد ساخته معروف خود، سپیده (ایران ای ســرای امید)، می گوید: «وقتی در دستگاه ماهور شروع به کار کردم طبق روال آواز از منطقه بم شــروع شد ولی هر کاری که می‌کردیم، می دیدیم جور درنمی آید. پس از مدتی قرار شد آقای شجریان از اوج بخواند و خیلی خوب درآمد. در آن روزگار جامعه ایرانی یکپارچه شور و هیجان بود، ما هم که از جامعه دور نبودیم و با مردم همصدا بودیم.

تکنیک های هارمونی در موسیقی های امپرسیونیسم و رومانتیسم (II)

من این نوع دیدگاه گسترش هارمونی را در هفت متد اصلی دسته بندی و خلاصه می کنم که در جای خود در باره ی هر کدام صحبت می کنم. این متد ها عبارتند از:

از روزهای گذشته…

Yahoo! Music

Yahoo! Music

موتور جستجوگر یاهو وارد بازار دانلود موسیقی شد. مسئولان یاهو یک قیمت خوب رقابتی برای عضویت در این بخش پیشنهاد کردند. بخش Yahoo! Music Unlimited که از ۱۱ مه (۲۱ اردیبهشت) شروع به کار کرده است به کاربران امکان میدهد تاترانه مورد علاقه خود را در بین بیش از یک میلیون ترانه انتخاب کرده و ترانه ها را از طریق یاهو مسنجر به یکدیگر برسانند و یا اینکه آنها را به حافظه های سیار منتقل کنند.
بانگ چاووش (I)

بانگ چاووش (I)

در سال ۱۳۴۷، وقتی داریوش صفوت در حال گلچین کردن شاگردان با استعداد «دانشگاه هنرهای زیبا»، برای تشکیل هسته شاگردان سنت گرای «مرکز حفظ و اشاعه موسیقی» بود، هیچگاه گمان نمی کرد که نه سال بعد، همین جوانان مقلد، روزی سنت شکنان مشهور تاریخ موسیقی ایران شوند و مسیری دیگر برگزینند.
«ترانه ای دردمند در بستر تنهایی»

«ترانه ای دردمند در بستر تنهایی»

بی شک آنچه که امروز به عنوان موسیقی سنتی ایران در دست داریم، یادگار همه رنجهای بزرگ عاشقان و سالکان این وادی غریب و ژرف بوده است که هر یک گمنام و بی نشان از یادها رفته اند و نغمه ها و زخمه هایشان امّا، در یاد و خاطرۀ نسلها و نسلها بر جای مانده است و با جان و روح مردم این سامان آمیخته گشته است. در نوای شبانان بر پهن دشت این سرزمین، در لای لای مادران، در طلوع صبح و کوچیدن، در میان کوچه ها و در بازار، در خلوتِ رازآلود عاشقان و در سماع قلندران و عارفان و در همۀ یادها و خاطرات مردم این دیار.
درباره مشکل «شیش هشت» و «میزان های لَنگ» در وزن شناسیِ موسیقی ایرانی (II)

درباره مشکل «شیش هشت» و «میزان های لَنگ» در وزن شناسیِ موسیقی ایرانی (II)

در مکتب هنرستان موسیقی ملی، (بنیان گذار روح الله خالقی ۱۳۲۸ هـ. ش) نت نویسی، برای امکان نقل آسان به هنرجویان مبتدی، بر پایه «ساده نویسی» قرار گرفت؛ در نوشته های آن مکتب غیر از میزان های دو ضربی، سه ضربی، شش ضربی و به ندرت چهار ضربی، وزن های دیگری مشاهده نمی شود؛ گویا موسیقی ایرانی محدود به این چهار نوعِ وزن است. سعی بر این بود که هر نوع آهنگی با هر وزن پیچیده موسیقایی در یکی از این میزان ها چپانده شود. که البته با توجه دقیق به عمل موسیقی ایرانی مورد تائید قرار نمی گیرد. در موسیقی ایرانی شش ضربی ها همه ۳+۳ نیستند و علاوه براین وزن های مفصل و پیچیده وجود دارد که همه ساده نویسی شده اند.
درباره کتاب «گلهای جاویدان» (I)

درباره کتاب «گلهای جاویدان» (I)

کتاب «گلهای جاویدان» (دل انگیز طلیعه ای بر موسیقی ایران) توسط علی شریفی و با مقدمه دکتر شاهین فرهت منتشر شد. این کتاب در قالب پنج فصل اولین برنامه از سلسله برنامه های رادیویی «گلها» را بررسی می نماید.
وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (VII)

وضعیت موسیقی ایران قبل از ورود اعراب (VII)

ابراهیم صدای زیبایی داشت و مدتی هم آوازخوان گروهی از راهزنان بود و به خاطر صدایش بین آنها محبوبیت به دست آورده بود. بعدها برای فراگیری موسیقی به بندر ابله رفت که شنیده بود در آنجا موسیقیدان بزرگی به نام جُوانُویَه موسیقی تدریس می کند. بعد از آن در محضر یونس الکاتب که ایرانی الاصل بود و به اسارت عربها در آمده بود رفت و بسیار کسب فیض نمود. شهرت ابراهیم چنان بالا گرفت که مهدی عباسی او را به پایتخت خلافت (بغداد) فرا خواند. ابراهیم یک مدرسه ی موسیقی تاسیس کرد که دختران خواننده در آن آموزش موسیقی می دیدند. می گویند ابراهیم نهصد نغمه ی موسیقی ساخته که پسرش اسحاق سیصد نغمه را شاهکار پدر خود معرفی کرده است.
تاثیر موسیقی درخلاقیت کودکان (IV)

تاثیر موسیقی درخلاقیت کودکان (IV)

بعضی از محققان اعتقاد دارند که خلاقیت توسط موسیقی تقویت می‌شود، ولی سبک‌های مختلف موسیقی بر روی افراد اثرات متفاوت می‌گذارند. دلیلش این است که موسیقی وابستگی زیادی به وضعیت روحی و روانی افراد دارد و خلاقیت در طول زمان پیشرفت می‌کند. به هر حال در مطالعاتی که انجام شده، مشخص گردیده که آموزش موسیقی به مدت یک سال خلاقیت را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد. یکی از این مطالعات به این صورت انجام گرفته که دانش آموزان یک کلاس به مدت یک سال روزی سی دقیقه آموزش موسیقی گرفتند در حالی که دانش آموزان کلاس دیگر در همان زمینه، آموزش موسیقی نگرفتند.
میلانی: سالهاست رهبر دائم نداریم

میلانی: سالهاست رهبر دائم نداریم

دانشجویان دانشگاه هایی علمی کاربردی از بابک میلانی به عنوان یکی از بهترین و جدی ترین استادان یاد میکنند؛ تحولاتی که میلانی با نوع نگاه خود در سیستم آموزشی دانشگاه های علمی کاربردی بوجود آورده، روش دید و تحلیل دانشجویان را مورد تغییراتی خاص قرار داده است. میلانی خواننده سابق گروه کر فرهنگسرای بهمن بوده و امروز در مقام رهبر این گروه کر است و به سنت دیگر کر های فرهنگسراهای تهران، در جشنواره موسیقی فجر شرکت دارد.
فراخوان سومین جشنواره و جایزه همایون خرّم

فراخوان سومین جشنواره و جایزه همایون خرّم

موسیقی اصیل ایرانی همواره بخشی از هویت فرهنگ و هنر مشرق‌زمین بوده است. پیوند زیبای موسیقی فاخر ایرانی با آداب و سنن و شعر و ادب، میراثی ارزشمند برای مردم ایران‌زمین به ارمغان آورده است. به انگیزه حفظ و انتقال این میراث گرانبها به نسل جدید جامعه و به پاس زحمات بزرگان این عرصه، به لطف پروردگار، دو دوره جشنواره و جایزه موسیقی “نوای خرّم” را به یاد استاد شهیر موسیقی ایران، همایون خرم برگزار کردیم و اینک سومین دوره آن، با هدف ماندگاری و گسترش فرهنگ فاخر موسیقی اصیل ایران زمین، ارتقای بینش فرهنگی و هنری جامعه، ارایه‌ی الگوهای مناسب اخلاقی و حرفه‌ای و شناخت بیشتر هنرجویان نسبت به بزرگان هنری کشور و نیز بررسی میزان تأثیرپذیری آن‌ها از هنر این استادان، به همت “مؤسسه فرهنگی هنری رادنواندیش” و خانواده محترم استاد همایون خرّم، با همکاری دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تاریخ ۱۵ تا ۱۷ دی ماه ۱۳۹۵ در تالار وحدت برگزار برگزار می‌گردد.
چهارمین جشنواره سنتور به همت آموزشگاه پایور یزد برگزار میشود

چهارمین جشنواره سنتور به همت آموزشگاه پایور یزد برگزار میشود

آموزشگاه موسیقی پایور یزد در نظر دارد چهارمین جشنواره تخصصی “سنتور” را در مقاطع سنی کودکان، نوجوانان و بزرگسالان به صورت تکنوازی، دو نوازی و پنج نوازی، آبانماه امسال برگزار نماید. این برنامه که هرساله برای نشان دادن استعدادها و توانایی هنرمندان یزدی و نیز توانمندی آموزشی این مرکز، برنامه ریزی می گردد، هر ساله یک شب را نیز به برگزاری یاد و نکوداشت یکی از بزرگان موسیقی کشور اختصاص می دهد.